Sad powszechny, II K 263/14

(1)s. J. i D. z domu O. ur. (...) w R. 2. P. M. s. J. i D. z domu O. ur. (...) w R. oskarżonych o to, że: w grudniu 2013r. w L. gm. R. , działając wspólnie i w porozumieniu, po uprzednim wyłamaniu zamków w drzwiach wejściowych do domku letniskowego dostali się do jego wnętrza, skąd dokonali kradzieży wędek, sprzętu wędkarskiego, kuchenki gazowej z butlą, czajnika elektrycznego, dwóch silników z pralek, trzech sztuk siekier, trzech sztuk młotków, podnośnika hydraulicznego, narzędzi gospodarczych i przedmiotów stanowiących wyposażenie domku letniskowego, ogólnej wartości 4.855,10 złotych na szkodę L. i T. M. , tj. o czyn z art. 279 § 1 k.k. I. oskarżonego K. M.

(1)uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu i za to z mocy art. 279 § 1 k.k. skazuje go na karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności; II. na podstawie art. 69 § 1 i 2 k.k. i art. 70 § 1 pkt 1 k.k. wykonanie orzeczonej wobec oskarżonego K. M.

(1)kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesza tytułem próby na okres 3 (trzech) lat; III. na podstawie art. 71 § 1 k.k. orzeka wobec oskarżonego K. M.

(1)karę grzywny w wymiarze 20 (dwadzieścia) stawek dziennych ustalając wysokość każdej stawki na kwotę 10 (dziesięć) złotych; IV. na podstawie art. 46 § 1 k.k. orzeka wobec oskarżonego K. M.

(1)obowiązek naprawienia szkody w ½ części poprzez zapłatę kwoty 937 (dziewięćset trzydzieści siedem) złotych na rzecz pokrzywdzonych L. i T. M. ; V. na podstawie art. 63 § 1 k.k. na poczet orzeczonej wobec oskarżonego K. M.

(1)kary grzywny zalicza okres jego zatrzymania od dnia 15.04.2014r. do dnia 17.04.2014r., co jest równoważne 6 (sześciu) stawkom dziennym grzywny i w tym zakresie karę grzywny uznaje za wykonaną; VI. oskarżonego P. M. uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu i za to z mocy art. 279 § 1 k.k. skazuje go na karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności; VII. na podstawie art. 69 § 1 i 2 k.k. , art. 70 § 2 k.k. i art. 73 § 2 k.k. wykonanie orzeczonej wobec oskarżonego P. M. kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesza tytułem próby na okres 3 (trzech) lat i oddaje go w tym czasie pod dozór kuratora; VIII. na podstawie art. 71 § 1 k.k. orzeka wobec oskarżonego P. M. karę grzywny w wymiarze 20 (dwadzieścia) stawek dziennych ustalając wysokość każdej stawki na kwotę 10 (dziesięć) złotych; IX. na podstawie art. 46 § 1 k.k. orzeka wobec oskarżonego P. M. obowiązek naprawienia szkody w ½ części poprzez zapłatę kwoty 937 (dziewięćset trzydzieści siedem) złotych na rzecz pokrzywdzonych L. i T. M. ; X. na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. zwalnia oskarżonych od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych w całości. II K 263/14 UZASADNIENIE Na podstawie całokształtu materiału dowodowego Sąd ustalił następujący stan faktyczny: L. i T. M. na co dzień mieszkają w miejscowości B. . W L. , gm. R. , posiadają dom letniskowy i działkę rekreacyjną. W domu tym ostatni raz byli w październiku 2013r. W grudniu 2013r. do domu letniskowego M. poszli, mieszkający po drugiej stronie ulicy (...) . Wymienieni, po uprzednim wyłamaniu zamków w drzwiach wejściowych do domku, dostali się do jego wnętrza, skąd dokonali kradzieży wędek, sprzętu wędkarskiego, kuchenki gazowej z butlą, czajnika elektrycznego, dwóch silników z pralek, trzech sztuk siekier, trzech sztuk młotków, podnośnika hydraulicznego, narzędzi gospodarczych i przedmiotów stanowiących wyposażenie domku letniskowego, ogólnej wartości 4.855,10 złotych. Dodatkowo, dokonali zniszczenia mienia na kwotę 1.970 zł. W toku wykonanych czynności odzyskano mienie na kwotę 2981,10 zł. Nie odzyskano natomiast przedmiotów, których wartość pokrzywdzony wycenił na kwotę 1874 zł. Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie następujących dowodów: protokołu oględzin miejsca k. 9-10, protokołów przeszukań k. 18-28, protokołu zatrzymania rzeczy k. 30-32, protokołu okazania k. 35, protokołu oględzin rzeczy k. 51-53, wyjaśnień oskarżonych k. 44-46, 47-48, 62-63, 77-81, zeznań świadków K. M.

(2)k. 16-17, J. M. k. 33, 34, L. M. k. 6-8, 12, 35, 38-39, 101-102, T. L. k. 37, M. P. k. 64-65, T. M. k. 91. Oskarżeni K. M.

(1)i P. M. przyznali się do popełnienia zarzucanego im czynu i złożyli wyjaśnienia zgodne z ustalonym w sprawie stanem faktycznym. W niniejszej sprawie prokurator wystąpił z wnioskiem o wydanie wobec oskarżonych wyroku skazującego w trybie art. 335§1kpk bez przeprowadzania rozprawy i wymierzenie im uzgodnionych kar. Wobec K. M.

(1)kary jednego roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem wykonania kary na okres próby 3 lat; obowiązek naprawienia szkody w 1/2 części poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonych L. i T. M. kwoty 937 złotych; wymierzenie grzywny w wysokości 20 stawek dziennych po 10 zł każda z zaliczeniem na jej poczet okresu zatrzymania w dniach 15-17 kwietnia 2014r, zwolnienie z kosztów sądowych i opłat. Wobec P. M. kary roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem wykonania kary na okres próby 3 lat, dozór kuratora, obowiązek naprawienia szkody w 1/2 części poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonych L. i T. M. kwoty 937 złotych; wymierzenie grzywny w wysokości 20 stawek dziennych po 10 zł każda, zwolnienie z kosztów sądowych i opłat. (wniosek o skazanie k.96, 97). Sąd zważył, co następuje: Wyjaśnienia oskarżonych, w których przyznali się do popełnienia zarzucanego im czynu w świetle materiału dowodowego nie budzą żadnych wątpliwości. Korespondują one z pozostałymi dowodami zgromadzonymi w sprawie w postaci zeznań świadków K. M.

(2)k. 16-17, J. M. k. 33, 34, L. M. k. 6-8, 12, 35, 38-39, 101-102, T. L. k. 37, M. P. k. 64-65, T. M. k.

1. Na uwzględnienie zasługują także pozostałe dowody w postaci protokołu oględzin miejsca k. 9-10, protokołów przeszukań k. 18-28, protokołu zatrzymania rzeczy k. 30-32, protokołu okazania k. 35, protokołu oględzin rzeczy k. 51-
2. Powyższe dowody zostały sporządzone przez osoby bezstronne o odpowiednim przygotowaniu zawodowym. Ponadto oskarżeni nie podnosili żadnych zastrzeżeń, co do ich treści. W tym stanie rzeczy, Sąd uznał winę oskarżonych za udowodnioną i nie budzącą żadnych wątpliwości, a swoim zachowaniem wyczerpali oni dyspozycję art. 279§1 kk . Przy wymiarze kary Sąd miał na uwadze, aby była ona adekwatna do stopnia zawinienia oskarżonych oraz aby spełniała cele w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. Wymierzając karę wobec oskarżonych, Sąd miał na względzie, że karą współmierną i dającą zarazem zadośćuczynienie społecznemu poczuciu sprawiedliwości jest tylko taka kara, która uwzględnia wszystkie dyrektywy jej wymiaru, a w szczególności zawarte w art. 53 k.k. Kara powinna kształtować społecznie pożądaną postawę skazanego, wdrażać go do przestrzegania porządku prawnego i tym samym przeciwdziałać powrotowi do przestępstwa. W szczególności Sąd wziął pod uwagę rodzaj i charakter naruszonego dobra, rozmiary wyrządzonej szkody, sposób i okoliczności popełnienia czynu, postać zamiaru oraz motywację sprawców. Oskarżeni działali z zamiarem bezpośrednim, to jest mieli zamiar popełnienia kradzieży z włamaniem i tym samym osiągnąć korzyść majątkową. Wobec oskarżonych Sąd orzekł kary pozbawienia wolności w wymiarze minimalnym jednego roku pozbawienia wolności oraz kary grzywny w wymiarze 20 stawek dziennych ustalając wysokość każdej stawki na kwotę 10 złotych. Sąd uznał je za adekwatne do stopnia zawinienia oskarżonych i społecznej szkodliwości przypisanego im czynu. Wymierzając karę grzywny, Sąd powielił błąd prokuratora, tj. orzekł tę karę obok kary pozbawienia wolności na podstawie art. 71§1 kk , zamiast na podstawie art. 33§2 kk , albowiem sprawcy działali w celu uzyskania korzyści majątkowej. Orzeczona kara grzywny wzmocni, zdaniem Sądu zapobiegawcze działanie kary, a oskarżeni przebywając na wolności, będą mieli sposobność ku temu, by wywiązać się z jej zapłaty. Analizując właściwości i warunki osobiste oskarżonych, Sąd zastosował wobec nich dobrodziejstwo warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności na okres próby wynoszący 3 lata. W ocenie Sądu wobec oskarżonych zachodzi pozytywna prognoza kryminologiczna, pozwalająca przypuszczać, że w przyszłości nie wejdą oni ponownie w konflikt z prawem. Z uwagi na to, że P. M. jest osobą młodocianą, Sąd oddał go pod dozór kuratora. Sąd uznał, że efekt resocjalizacyjny wobec K. M.

(1)i P. M. , osiągnąć można w warunkach wolności kontrolowanej. Na poczet kary grzywny, Sąd zaliczył K. M.

(1)okres jego zatrzymania w sprawie w dniach od 15 do 17 kwietnia 2014r. W oparciu o przepis art. 46 §1 kk Sąd orzekł wobec oskarżonych obowiązek naprawienia szkody poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonych L. i T. M. kwot po 937 zł. Z uwagi na sytuację majątkową oskarżonych, na podstawie art. 624§1 k.p.k. zwolniono ich w całości od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych. W ocenie Sądu pomimo nie przeprowadzenia rozprawy cele postępowania wobec oskarżonych zostaną w pełni osiągnięte.