Sad powszechny, II K 361/13

(1)po rozpoznaniu na rozprawie w dniach 11 kwietnia 2014r., 30 maja 2014r., 01 sierpnia 2014r. i 29 sierpnia 2014r. sprawy M. G. ( G. ) syna P. i W. z domu S. urodzonego (...) w Ś. oskarżonego o to, że w dniu 30-06-2013r. w Ś. na terenie (...) Gościnnego (...) ok. godz. 2:30 spowodowała u pokrzywdzonego M. W.

(1)naruszenie czynności narządu ciała inne niż opisane w art. 156 k.k. i art. 157 § 1 k.k. polegające na powierzchniowym urazie głowy, licznych otarciach naskórka szyi po stronie prawej, sińce klatki piersiowej i stopy prawej oraz obrzęk kostki bocznej podudzia prawego, tj. o przestępstwo z art. 157 § 2 k.k . orzeka: I. na podstawie art. 17 § 1 pkt 4 k.p.k. w zw. z art. 25 § 3 k.k. umarza postępowanie karne przeciwko oskarżonemu M. G. ; II. na podstawie art. 632 pkt 1 k.p.k. kosztami procesu obciąża oskarżyciela prywatnego M. W.

(1). UZASADNIENIE WYROKU M. W.

(1)za pośrednictwem pełnomocnika wniósł do tut. Sądu akt oskarżenia, w którym zarzucił oskarżonemu M. G. , że w dniu 30-06-2013r. w Ś. na terenie (...) Gościnnego (...) ok. godz. 2:30 spowodował u pokrzywdzonego M. W.

(1)naruszenie czynności narządu ciała inne niż opisane w art. 156 k.k. i art. 157 § 1 k.k. polegające na powierzchownym urazie głowy, licznych otarciach naskórka szyi po stronie prawej, sińce klatki piersiowej i stopy prawej oraz obrzęk kostki bocznej podudzia prawego, tj. popełnienie czynu z art. 157 § 2 k.k. Na podstawie przeprowadzonego przewodu sądowego ustalono następujący stan faktyczny: Oskarżyciel prywatny M. W.

(1)i jego żona J. W. od dłuższego czasu pozostają w konflikcie z oskarżonym M. G. , którego podłoże stanowią ich wzajemne rozliczenia finansowe. Dowód: wyjaśnienia oskarżonego M. G. , k. 27 – 28, zeznania świadka M. W.

(1), k. 28 – 29, zeznania świadka J. W. , k. 29. W dniu 29 czerwca 2013r. oskarżyciel prywatny i jego małżonka byli zaproszeni na ślub i wesele M. H. , będącego chrześniakiem J. W. . W tej samej uroczystości brał udział również M. G. . Dowód: wyjaśnienia oskarżonego M. G. , k. 27 – 28, zeznania świadka M. W.

(1), k. 28 – 29, zeznania świadka J. W. , k. 29. Podczas imprezy weselnej odbywającej się na terenie (...) Gościnnego (...) w Ś. , dochodziło do „spięć” pomiędzy M. W.

(1)a M. G. . Oskarżyciel prywatny prowokował M. G. nazywając go „cyganem”, potrącił go przechodząc obok niego. M. G. starał się unikać zaczepek oskarżonego, nie chciał wywoływać zamieszania na weselu kolegi. Dowód: wyjaśnienia oskarżonego M. G. , k. 27 – 28, częściowo zeznania świadka J. W. , k. 29, zeznania świadka J. K.

(1), k. 42 – 43, zeznania świadka Ł. R. , k. 43, zeznania świadka T. H. , k. 43 – 44, zeznania świadka J. H. , k. 45v, zeznania świadka K. R. , k. 54. Podczas uroczystości weselnej zarówno oskarżony jak i oskarżyciel prywatny spożywali alkohol Dowód: wyjaśnienia oskarżonego M. G. , k. 27 – 28, zeznania świadka M. W.

(1), k. 28 – 29. Około godz. 2.30 M. G. stał ze znajomym Ł. R. na sali bankietowej w pobliżu stolika. W pewnym momencie M. W.

(1)podszedł do oskarżonego i kopnął go w nogę. W odpowiedzi na to M. G. chwycił M. W.

(1)za koszulę, a następnie uderzył go stopą w prawą kostkę. W wyniku „podcięcia” oskarżyciela prywatnego przez oskarżonego, obaj mężczyźni wywrócili się na podłogę. M. G. upadł na M. W.

(1)a następie leżąc na nim chwycił go dłońmi na wysokości szyi i klatki piersiowej. Po chwili goście weselni rozdzielili obu mężczyzn. Po rozmowie z M. H. , M. W.

(1)wraz z żoną opuścili uroczystość. Dowód: wyjaśnienia oskarżonego M. G. , k. 27 – 28, zeznania świadka Ł. R. , k. 43, zeznania świadka T. H. , k. 43 – 44, zeznania świadka J. K.

(2), k. 44, zeznania świadka M. H. , k. 45, zeznania świadka J. H. , k. 45v, zeznania świadka K. M. , k. 45v, zeznania świadka K. R. , k. 54, częściowo zeznania świadka J. W. , k. 29. W wyniku zajścia z oskarżonym, M. W.

(1)doznał obrażeń ciała w postaci otarć naskórka i podbiegnięć krwawych w górnej części klatki piersiowej przechodzących za szyję, podbiegnięć krwawych w zakresie palucha prawego oraz podbiegnięć krwawych i obrzęku okolicy kostki bocznej prawej. Powyższe obrażenia skutkowały naruszeniem czynności narządów ciała M. W.

(1)na czas nie przekraczający siedmiu dni. Dowód: świadectwo sądowo – lekarskich oględzin ciała, k. 4, karta ambulatoryjna, k. 4v, opinia sądowo – lekarska, k. 48 – 51, 62v. Oskarżony M. G. ma 33 lata, jest kawalerem, nie ma nikogo na swoim utrzymaniu. Oskarżony prowadzi działalność gospodarczą (...) w Ś. , uzyskując miesięcznie około 5.000 zł. Nie był karany sądownie za przestępstwa. Dowód: wyjaśnienia oskarżonego M. G. , k. 27 – 28, informacja z Krajowego Rejestru Karnego, k. 32. Oskarżony M. G. nie przyznał się do zarzucanego mu czynu i złożył wyjaśnienia, w których opisał przebieg zdarzenia z dnia 30 czerwca 2013r. Wskazał, że to M. W.

(1)zaatakował go pierwszy, kopiąc go w nogę, zaś on w odpowiedzi na jego zachowanie odruchowo przewrócił go na podłogę i lekko przydusił. Ponadto Sąd Rejonowy zważył, co następuje: Ustalając stan faktyczny w sprawie sąd oparł się przede wszystkim na wyjaśnieniach oskarżonego M. G. oraz korespondujących z nimi zeznaniach świadków J. K.

(1), Ł. R. , T. H. , J. K.

(2), M. H. , J. H. , K. M. , K. R. . Sąd wziął także pod uwagę częściowo zeznania świadka J. W. , tj. w zakresie w jakim pozostawały one zgodne z relacją wymienionych powyżej osób. Ponadto sąd uwzględnił dopuszczone w sprawie dowody o charakterze materialnym, co do których nie miał żadnych zastrzeżeń. Sąd odmówił natomiast wiary zeznaniom świadka W. H. . Zdaniem sądu świadek ten niezgodnie z prawdą podał, iż nie widział przebiegu zdarzenia, gdzie na co innego wskazują m.in. zeznania świadka M. H. . Dokonując ustaleń faktycznych w sprawie sąd pominął w większkości zeznania złożone przez M. W.

(1). Zajmując powyższe stanowisko sąd miał na uwadze to, że pozostawały one w sprzeczności z wyjaśnieniami oskarżonego i korespondującymi z nimi zeznaniami świadków, zaś wersji przedstawionej przez M. W.

(1)nie potwierdziła żadna z przesłuchanych osób. Powyższe dotyczyło m.in. J. W. , która nie widziała początku zdarzenia, a tylko moment, w którym jej mąż leżał już na podłodze razem z oskarżonym. Dla uwzględnienia relacji oskarżyciela prywatnego, nie były zdaniem sądu wystarczające stwierdzone u niego obrażenia ciała. Jak wynika bowiem z opinii biegłego M. W.

(2), mogły one równie dobrze zaistnieć przy takim przebiegu zdarzenia jaki podał oskarżony. Po dokonaniu analizy materiału dowodowego, sąd uznał, że w niniejszej sprawie zachodzi ujemna przesłanka procesowa z art. 17 § 1 pkt 4 k.p.k. skutkująca umorzeniem postępowania karnego wobec oskarżonego. Zdaniem sądu przeprowadzone w toku przewodu sądowego dowody, wskazują na to, że zachowanie oskarżonego stanowiło obronę przed bezpośrednim i bezprawnym zamachem na jego osobę ze strony M. W.

(1). Jak ustalono bowiem na podstawie wyjaśnień M. G. i potwierdzających je zeznań świadków, oskarżyciel prywatny w czasie uroczystości weselnej bez powodu zaatakował oskarżonego, kopiąc go w nogę, w odpowiedzi na co ten użył wobec niego siły fizycznej. Mając powyższe na uwadze sąd przyjął działanie przez M. G. w warunkach obrony koniecznej, uznając jednocześnie że przekroczył on jej granice. Zdaniem sądu oskarżony zastosował sposób obrony niewspółmierny do niebezpieczeństwa zamachu, przy czym było to usprawiedliwione jego okolicznościami. Z ustaleń faktycznych poczynionych w sprawie wynika bowiem, że M. W.

(1)wielokrotnie zaczepiał M. G. podczas całego wesela, a w końcu bez powodu zaatakował go, kopiąc w nogę. Sam oskarżony wyjaśnił, że zachowanie oskarżyciela prywatnego wzburzyło go na tyle, że odruchowy chwycił go i przewrócił na podłoże Reasumując powyższe sąd uznał, że M. G. wypełnił swoim zachowaniem formalne znamiona występku z art. 157 § 2 k.k. , lecz jednocześnie ustalił, że zachodziła okoliczność wyłączająca karalność jego czynu wskazana w art. 25 § 3 k.k. . Tym samym sąd na podstawie art. 17 § 1 pkt 4 k.p.k. umorzył postępowanie karne przeciwko oskarżonemu. Orzekając o kosztach procesu sąd miał na uwadze treść art. 632 pkt 1 k.p.k. SSR Radosław Gluza