Sad powszechny, I C 1079/14

Sygn. akt I C 1079/14 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 8 sierpnia 2014 roku Sąd Rejonowy w Kłodzku Wydział I Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący SSR Eliza Skotnicka Protokolant Magda Biernat po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 sierpnia 2014 roku w Kłodzku sprawy z powództwa (...) z siedzibą w L. przeciwko W. S. o zapłatę kwoty 200,00 zł powództwo oddala. UZASADNIENIE Powód – (...) z/s w L. wniósł o zasądzenie od pozwanego kwoty 200,00 zł z odsetkami ustawowymi liczonymi od dnia 26 września 2012 r. do dnia zapłaty oraz kosztami postępowania. W uzasadnieniu swego żądania powód podał, że na podstawie cesji wierzytelności przejął od firmy (...) prawo do wierzytelności wobec pozwanego z tytułu świadczenia usług związanych z zawartą umową abonamentową. Zadłużenie pozwanego wynika z dokumentów finansowych – nota obciążeniowej nr (...) z dnia 10 września 2012 r. na kwotę 200,00 zł , płatną do dnia 25 września 2012r. Sąd Rejonowy Lublin-Zachód w Lublinie VI Wydział Cywilny w dniu 30 października 2013 r. wydał nakaz zapłaty w elektronicznym postępowaniu upominawczym. Pozwany W. S. wniósł sprzeciw od nakazu zapłaty wskazując, że w dniu 9 maja 2002r. wypowiedział umowę o świadczenie usług przez firmę (...) , mimo to usługodawca nadal wystawiał faktury i noty karne. Jednocześnie pozwany podniósł, że z uwagi na upływ jedenastu lat wszelkie roszczenia uległy przedawnieniu. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Pozwany korzystał z usług telewizji cyfrowej do 10 czerwca 2002r., umowę zawarł z poprzednikiem prawnym firmy (...) – firmą (...) Sp. z o.o. z siedzibą w (...) w dniu 12 stycznia 2000 r. Zgodnie z umową pozwany uiścił kaucję w kwocie 149,- zł, która zgodnie z regulaminem świadczenia usług przez (...) Sp. z o.o. z dnia 8 listopada 1999 r. pkt 9.9 miała być zwrócona w terminie 14 dni od pokwitowania odbioru karty i sprzętu po rozwiązaniu umowy. W myśl pkt 6.3 regulaminu abonent zobowiązany był zwrócic sprzęt w terminie 7 dni od rozwiązania umowy abonenckiej do miejsca wskazanego przez biuro obsługi abonentów, na koszt i ryzyko abonenta. Kaucja zgodnie z pkt 2.8 regulaminu z dnia 8 listopada 1999r. oznacza kwotę, jaka abonent zobowiązany jest uiścić gotówką na rzecz (...) tytułem zabezpieczenia roszczeń (...) powstałych w przypadku zniszczenia lub utraty sprzętu lub w przypadku niezapłacenia przez abonenta w terminie jakichkolwiek opłat. W myśl pkt 6.

1. regulaminu, jeżeli abonent nie zwróci sprzętu w określonym powyżej terminie (...) obciąży go karą w wysokości 3% wartości Sprzętu określonej w cenniku obowiązującym w dniu złożenia żądania, za każdy dzień zwłoki. Jeżeli abonent nie zwróci Sprzętu w terminie 30 dni od otrzymania żądania lub zwróci sprzęt w stanie wskazującym na niewłaściwe użytkowanie (...) może obciążyć abonenta karą w wysokości 120% wartości Sprzętu, określonej w cenniku obowiązującym w dniu złożeni żądania. Pozwany pismem z dnia 9 maja 2002r. wypowiedział umowę abonencką z 30 – dniowym terminem wypowiedzenia, ze skutkiem na dzień 10 czerwca 2002r. Dowód: - umowa abonencka z dnia 12 stycznia 2000 r. k. 39; - protokół odbioru instalacji k.
2. - wypowiedzenie umowy z potwierdzeniem nadania pisma k. 38; - regulamin świadczenia usług przez (...) Sp. z o.o. k. 48 –
3. (...) w L. na podstawie umowy szczegółowej cesji wierzytelności zawartej w dniu 28 września 2012 r. nabyła od firmy (...) . z/s w W. wierzytelności wskazane w liście wierzytelności. Sporządzono także częściowy wykaz wierzytelności do umowy przelewu wierzytelności z dnia 28 września 2012 r. oznaczając jako dłużnika pozwanego W. S. z tytułu noty obciążeniowej nr (...) z dnia 10 września 2012 r. na kwotę 200,00 zł, płatną do dnia 25 września 2012r. Kierownik działu bilingu (...) wystawił w dniu 10 września 2012r. notę księgowa nr (...) na kwotę 200,00 zł z tytułu odszkodowania za niezwrócony sprzęt: terminal cyfrowy SD, płatną do dnia 25 września 2012r. Dowód: - umowa szczegółowa z dnia 28 września 2012 r. k.31 – 33; - częściowy wykaz wierzytelności do umowy o przelew wierzytelności k. 22; - nota obciążeniowa k.
4. Sporządzone zostało także zawiadomienie o przelewie wierzytelności. Dowód: - zawiadomienie o przelewie k. 21 – odwrót. W tak ustalonym stanie faktycznym Sąd zważył, co następuje: Powództwo podlegało oddaleniu w całości. Zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 232 kpc i art. 6 kc strony są obowiązane wskazywać dowody dla stwierdzenia faktów, z których wywodzą skutki prawne, przy czym ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne. Podstawową kwestią wymagająca ustalenia w niniejszej sprawie była ocena, czy strona powodowa wykazała swoją legitymację procesową do dochodzenia roszczeń z tytułu umowy o świadczenia usług przez poprzednika firmy (...) w W. – (...) z siedzibą w W. . Podkreślić należy, że w okolicznościach powołanych w pozwie istnienie wierzytelności nabytej przez stronę powodową na podstawie umowy cesji budzi wątpliwości. Po pierwsze strona powodowa nie wskazała z jakiego tytułu (jakiej umowy, pomiędzy jakimi kontrahentami zawartej) wynika dochodzona wierzytelność, powołując się jedynie na umowę cesji bliżej nieokreślonych wierzytelności zawartą z (...) Strona powodowa przedłożyła jedynie umowę zbiorczą sprzedaży wierzytelności, której zgodność z oryginałem potwierdził pełnomocnik strony powodowej stosownie do art. 129§2 k.p.c. oraz dokument zatytułowany częściowy wykaz wierzytelności, na którym nie złożono żadnych podpisów, a więc nie stanowi on nawet dokumentu prywatnego w rozumieniu art. 245 k.p.c. , zatem nie może stanowić dowodu z dokumentu w niniejszym postępowaniu. Dane zaś zawarte w tym piśmie wywołują szereg wątpliwości co do istnienia wierzytelności dochodzonych niniejszym pozwem. Natomiast pozwany dołączył do akt umowę abonencką zawartą w dniu 12 stycznia 2000 r. z (...) Sp. z o.o. w W. , której wynikają dochodzone roszczenia. Po drugie, powódka nie wykazała żadnym dokumentem, że cedent jest następcą prawnym (...) Sp. z o.o. w W. , a co za tym idzie, że wierzytelność (...) względem pozwanego istniała i została przejęta przez (...) . Po trzecie, powódka nie wykazała w jaki sposób i na jakiej podstawie ustaliła wysokość odszkodowania za niezwrócony sprzęt, podczas gdy regulamin świadczenia usług przez (...) Sp. z o.o. zawierał w tym zakresie w pkt 6.4 (k. 48 – in fine – 49) enigmatyczne reguły ustalania kary umownej za niezwrócenie sprzętu, odnosząc się przy tym do wartości tego sprzętu określonej w cenniku, przy czym cennik ten nie został złożony przez powódkę do akt i nie zgłoszono wniosku o przeprowadzenie dowodu z tego dokumentu. W tych okolicznościach należało uznać że powódka nie wykazała że jest wierzycielem pozwanego, oraz, że przysługuje jej względem pozwanego wierzytelność w dochodzonej wysokości. Niezależnie od powyższego, przy założeniu istnienia wierzytelności w dochodzonej wysokości, zauważyć należy, że trafny jest także zarzut pozwanego dotyczący przedawnienia roszczeń z tytułu umowy o świadczenie usług. Zarzut ten, na mocy art. 513 kc , służy dłużnikowi przeciwko każdorazowemu nabywcy tej wierzytelności. Zgodnie z art. 118 kc jeżeli przepis szczególny nie stanowi inaczej, termin przedawnienia wynosi dla roszczeń okresowych a także świadczeń związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej - trzy lata. W doktrynie jak i orzecznictwie przyjmuje się za wystarczające dla uznania, że roszczenie związane jest z prowadzeniem działalności gospodarczej, gdy jedna ze stron stosunku prawnego jest przedsiębiorcą. W ocenie Sądu nie ulega wątpliwości, że roszczenia strony powodowej z tytułu umowy o świadczenie usług abonamentowych świadczonych przez (...) były związane z działalności gospodarczą tego podmiotu, a także miały charakter świadczeń okresowych, a co za tym idzie przedawniają się w z upływem 3 lat od dnia ich wymagalności. Zaznaczyć też należy, że przepisem szczególnym względem art. 118 kc jest przepis art. 751 pkt 1 kc w zw. z art. 750 k.c. , który przewiduje dwuletni okres przedawnienia roszczeń wynikających z umowy o świadczenie usług. Umowa o świadczenie usług rozwiązana została z dniem 10 czerwca 2002r., zaś pozwany zgodnie z regulaminem miał obowiązek zwrócić sprzęt w terminie 7 dni od rozwiązania umowy tj. do dnia 17 czerwca 2002r. Jednocześnie powódka nie wykazała, czy zgodnie postanowieniami regulaminu powołanymi w ustaleniach faktycznych, wystąpiła przeciwko pozwanemu z żądaniem zwrotu sprzętu lub zapłaty kary umownej. Zatem jako datę wymagalności roszczenia należy przyjąć 17 czerwca 2002 r. W żadnym wypadku na datę wymagalności roszczenia nie miała wpływu wystawiona w dniu 10 września 2012r. nota obciążeniowa, wskazująca termin płatności na dzień 25 września 2012r. Nie ulega więc wątpliwości, że w chwili wytoczenia powództwa w niniejszej sprawie tj. w dniu 24 czerwca 2013r. roszczenie objęte pozwem było przedawnione bez względu na to, czy terminem przedawnienia będzie okres 3 lat czy 2 lat od dnia wymagalności. Stąd podniesiony przez pozwanego zarzut przedawnienia okazał się skuteczny, brak było też jakichkolwiek okoliczności świadczących np. o przerwaniu biegu terminu przedawnienia. Mając na uwadze, że dochodzone przez powódkę roszczenie nie zostało należycie wykazane i udowodnione, a niezależnie od tego jest przedawnione, powództwo należało oddalić w całości.