Sad powszechny, III AUa 2106/12

Sygn. akt III AUa 2106/12 POSTANOWIENIE Dnia 30 stycznia 2013 r. Sąd Apelacyjny – Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: SSA Grażyna Czyżak (spr.) Sędziowie: SA Daria Stanek SO del. Alicja Podlewska po rozpoznaniu w dniu 30 stycznia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy E. K. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w E. o wysokość emerytury na skutek skargi E. K. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Gdańsku III Wydziału Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 21 lipca 2011 r. w sprawie III AUa 228/11 postanawia: odrzucić skargę Sygn. akt III AUa 2106/12 UZASADNIENIE Decyzją z dnia 04 sierpnia 2010 r. Zakład (...) Oddział w E. , powołując się na przepisy ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2009 r. Nr 153, poz. 1227 ze zm.), odmówił ponownego obliczenia świadczenia emerytalnego E. K. od kwoty bazowej obowiązującej w dniu przyznania nowej emerytury. Odwołanie od powyższej decyzji wniosła E. K. kwestionując odmowę przeliczenia jej emerytury oraz wskazując, że spełnia ustawowe przesłanki z art. 53 ust. 4 ustawy emerytalnej (k. 2-3 akt sprawy IV U 887/10). W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie podnosząc, że podstawa przeliczenia, na którą powołuje się skarżąca w odwołaniu, może mieć zastosowanie jedynie w odniesieniu do ubezpieczonych urodzonych przed dniem 01 stycznia 1949 r. (k. 7-8 akt sprawy IV U 887/10). Wyrokiem z dnia 07 grudnia 2010 r. w sprawie VI U 887/10 Sąd Okręgowy w Elblągu IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych oddalił odwołanie (k. 40 akt sprawy IV U 887/10). Prawomocnym wyrokiem z dnia 21 lipca 2011 r. w sprawie III AUa 228/11 Sąd Apelacyjny w Gdańsku III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych oddalił apelację E. K. od wyroku Sądu Okręgowego w Elblągu IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 07 grudnia 2010 r. w sprawie VI U 887/10 (k. 90 akt sprawy IV U 887/10). W dniu 07 listopada 2012 r. E. K. wniosła z naruszeniem art. 405 zd. 2 k.p.c. skargę o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Gdańsku III Wydziału Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 21 lipca 2011 r. w sprawie III AUa 228/11 (k. 2-7 akt sprawy) do Sądu Okręgowego w Elblągu. Skarżąca domagała się: 1) wznowienia postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w Elblągu IV Wydziału Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 07 grudnia 2010 r. w sprawie IV U 887/10, 2) zmiany wyroku poprzez uznanie za zgodny z przepisami ustawy emerytalnej jej wniosku do ZUS o przeliczenie emerytury, przysługującego z tytułu ukończenia wieku 60 lat, według przepisów zawartych w art. 53 ust. 4 ustawy emerytalnej, 3) zobowiązanie ZUS do wypłaty różnicy pomiędzy aktualnie pobieraną emeryturą, a świadczeniem w przysługującej jej wysokości, ustalonej na podstawie art. 53 ust. 4 ustawy emerytalnej, za okres od dnia złożenia przez nią wniosku. W uzasadnieniu skargi o wznowienie E. K. wskazała, że pod koniec października wykryła, wydane w analogicznych sprawach, prawomocne wyroki: Sądu Najwyższego z dnia 07 kwietnia 2006 r. w sprawie I UK 229/05, Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu: z dnia 06 czerwca 2012 r. w sprawie III AUa 368/12, z dnia 28 czerwca 2012 r. w sprawie III AUa 430/12 i z dnia 09 sierpnia 2012 r. w sprawie III AUa 699/12 oraz Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z dnia 13 stycznia 2011 r. w sprawie III AUa 1054/10, dające podstawę do ponownego przeliczenia emerytury z uwzględnieniem nowej kwoty bazowej na podstawie art. 53 ust. 4 ustawy emerytalnej. Postanowieniem z dnia 16 listopada 2012 r. w sprawie IV U 2636/12 Sąd Okręgowy w Elblągu IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych stwierdził swą niewłaściwość i sprawę przekazał do Sądu Apelacyjnego w Gdańsku (k. 16 akt sprawy). W odpowiedzi na skargę o wznowienie postępowania ZUS/Oddział w E. wniósł o jej odrzucenie oraz zasądzenie od ubezpieczonej na rzecz organu rentowego zwrotu kosztów procesu (k. 25-25v. akt sprawy). Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: W ocenie Sądu Apelacyjnego skarga E. K. , jako nie oparta na ustawowej podstawie, podlega odrzuceniu. Na wstępie Sąd II instancji wskazał, że przesłanki wznowienia postępowania są regulowane przez przepisy art. 401, 401