Sad powszechny, III U 626/14

Sygnatura akt III U 626/14 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Konin, dnia 14-10-2014 r. Sąd Okręgowy w Koninie III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący - Sędzia – SO Elżbieta Majewska Protokolant: starszy sekretarz sądowy Alina Darul przy udziale po rozpoznaniu w dniu 10-10-2014 r. w Koninie sprawy J. J. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych II Oddział w P. o wcześniejszą emeryturę na skutek odwołania J. J. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych II Oddział w P. z dnia 30.05.2014r. znak: (...) Zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, że przyznaje J. J. prawo do emerytury od zakończenia pobierania świadczenia rehabilitacyjnego. Sygn. akt III U 626 / 14 UZASADNIENIE Decyzją z dnia 30 maja 2014 r. znak (...) Zakład Ubezpieczeń Społecznych II Oddział w P. odmówił J. J. prawa do emerytury. W uzasadnieniu decyzji organ rentowy stwierdził, iż wnioskodawca udowodnił w postępowaniu przed organem rentowym do dnia 1.01.1999 r. wymagany okres składkowy i nieskładkowy wynoszący łącznie 26 lat, 11 miesięcy i 21 dni, jednakże nie udowodnił wymaganego 15 letniego okresu pracy w szczególnych warunkach. Staż pracy w szczególnych warunkach Zakład uznał za udokumentowany w wymiarze 4 lata, 10 miesięcy i 21 dni Nie zaliczył natomiast do pracy w szczególnych warunkach okresu zatrudnienia w Przedsiębiorstwie (...) w K. w okresie od 8.01.1974 r. do 24.01.1975 r. i od 10.01.1977 r. do 31.12.1991 r. ponieważ nazwa stanowiska pracy wskazana w świadectwie wykonywania pracy w szczególnych warunkach nie odpowiada ściśle nazwie wymienionej w wykazie zarządzenia resortowego. Dodatkowo z dokumentów przedłożonych z archiwum nie wynika jednoznacznie czy praca jaką ubezpieczony wykonywał była pracą w szczególnych warunkach. Z powyższą decyzją nie zgodził się J. J. wnosząc odwołanie. Odwołujący podniósł, iż w Przedsiębiorstwie (...) pracował na stanowisku kierowcy samochodów ciężarowych o dopuszczalnym ciężarze całkowitym powyżej 3,5 tony, prace te wykonywał stale i w pełnym wymiarze czasu pracy. Organ rentowy wniósł o oddalenie odwołania powołując się na argumenty podniesione w zaskarżonej decyzji. Sąd Okręgowy – Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Koninie ustalił i zważył, co następuje: Wnioskodawca J. J. , ur. (...) , złożył w dniu 27.02.2014 r. wniosek o przyznanie emerytury. We wniosku odwołujący oświadczył, że nie jest członkiem otwartego funduszu emerytalnego, pozostaje w stosunku pracy ale aktualnie pobiera zasiłek chorobowy. Wnioskodawca powołał się na dokumenty potwierdzające okresy zatrudnienia złożone przy wniosku o ustalenie kapitału początkowego, a ponadto dołączył świadectwa wykonywania pracy w szczególnych warunkach : - z dnia 31.12.1991 r. wystawione przez Przedsiębiorstwo (...) w K. , w którym stwierdzono, że J. J. była tam zatrudniony w okresie od 8.01.1974 r. do 31.12.1991 r. i w tym czasie stale i w pełnym wymiarze czasu pracy wykonywał prace kierowcy samochodu ciężarowego o dopuszczalnym ciężarze całkowitym powyżej 3,5 tony na stanowisku kierowca wymienionym w wykazie A dziale VIII poz. 2 pkt 2wykazu stanowiącego załącznik do zarządzenia Ministra Handlu Wewnętrznego i Usług z dnia 17.06.1983 r. - z dnia 26.02.2014 r. wystawione przez Miejski Zakład (...) w K. , w którym zaświadczono, że J. J. jest zatrudniony od 15.11.1993 r. nadal i w tym okresie do dnia 31.12.2008 r. stale i w pełnym wymiarze czasu pracy wykonywał prace kierowcy samochodów ciężarowych o dopuszczalnym ciężarze całkowitym powyżej 3,5 tony, specjalizowanych, specjalistycznych (specjalnych), pojazdów członowych i ciągników samochodowych balastowych, autobusów o liczbie miejsc powyżej 15, samochodów uprzywilejowanych w ruchu w rozumieniu przepisów o ruchu na drogach publicznych, trolejbusów i motorniczych tramwajów (wykaz A dział VIII pkt 2 rozporządzenia RM z dnia 7.02.1983 r.) na stanowisku kierowcy autobusu o liczbie miejsc siedzących powyżej 15 wymienionym w wykazie A dziale VIII poz. 2 pkt 1 wykazu stanowiącego załącznik nr 1 do zarządzenia Ministra Komunikacji z dnia 29.06.1983 r. Organ rentowy wezwał odwołującego do dołączenia dodatkowych dokumentów (angaży, umów o pracę) z uwagi na to, że w świadectwie pracy i świadectwie pracy w szczególnych warunkach podaną inną datę urodzenia a ponadto istnieją rozbieżności w określeniu stanowiska pracy : kierowca, kierowca – dostawca. Ponadto organ rentowy zobowiązał odwołującego do złożenia książeczki wojskowej. Po uzupełnieniu przez ubezpieczonego przedmiotowej dokumentacji pozwany przyjął, że wnioskodawca do dnia 1.01.1999 r. udokumentował 26 lat, 10 miesięcy i 6 dni okresów składkowych oraz 1 miesiąc i 15 dni okresów nieskładkowych. Natomiast na podstawie dołączonych dokumentów organ rentowy uznał staż pracy w szczególnych warunkach w wymiarze 4 lata , 10 miesięcy i 21 dni zaliczając okresy zatrudnienia w (...) w K. od 15.11.1993 r. do 10.04.1996 r., od 18.05.1996 r. do 15.04.1997 r., od 11.05.1997 r. do 08.05.1998 r. i od 30.05.1998 r. do 31.12.1998 r. Nie zaliczył natomiast do stażu pracy w szczególnych warunkach okresu zatrudnienia w (...) w K. z przyczyn wskazanych w uzasadnieniu decyzji. Poza sporem jest, że odwołujący podjął zatrudnienie w Przedsiębiorstwie (...) w K. od dnia 8.01.1974 r. na stanowisku kierowcy. Początkowo J. J. kierował samochodem dostawczym o dopuszczalnym ciężarze całkowitym poniżej 3,5 tony i pracę na tym pojeździe wykonywał do czasu powołania do wojska tj. do 25.01.1975 r. Służbę wojskową ubezpieczony odbywał do dnia 17.12.1976 r. i od stycznia 1977 r. podjął dalsze zatrudnienie w (...) w K. . Odwołujący nadal pracował na stanowisku kierowcy jednak od tego czasu powierzono mu kierowanie samochodem ciężarowym typu (...) o ładowności 4,5 tony. Odwołujący kierował tym samochodem i rozwoził towar po sklepach w K. , S. m.in. rozwoził do sklepów pieczywo, mięso, wędliny, inne artykuły spożywcze. Ponadto okresowo zdarzało się też, że ubezpieczony wyjeżdżał samochodem ciężarowym także w dłuższe trasy np. jeździł do producentów wyrobów czekoladowych i cukierniczych w B. , T. i zawoził ten towar do W. . Często też po dowiezieniu towaru na miejsce pomagał przy jego rozładunku. Odwołujący kierował samochodem ciężarowym o ładowności pow. 4,5 tony od stycznia 1977 r. do końca zatrudnienia tj. do dnia 31.12.1991 r. (14 lat), zakres jego obowiązków nie ulegał zmianie, pracował w tym charakterze stale i w pełnym wymiarze czasu pracy, nie miał przerw w zatrudnieniu. Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie dokumentów znajdujących się w aktach ZUS, w aktach osobowych odwołującego z okresu zatrudnienia w (...) w K. , zeznań świadków Z. B. , W. K. i J. K. a także zeznań odwołującego. Treść dokumentów nie budziła wątpliwości i nie była kwestionowana przez żadną ze stron. Z dokumentów zgromadzonych w aktach osobowych wynika, że odwołujący cały czas był zatrudniony na stanowisku kierowca, wprawdzie nie wskazano w angażach jakimi pojazdami kierował jednak na koniec zatrudnienia pracodawca wystawił odwołującemu zaświadczenie, w którym wpisał, że wykonywał stale prace kierowcy samochodu ciężarowego o dopuszczalnym ciężarze całkowitym powyżej 3,5 tony co można uznać za doprecyzowanie charakteru pracy wnioskodawcy. Sąd uznał za wiarygodne zeznania świadków bowiem pracowali w spornym okresie razem z odwołującym, znali charakter jego pracy i rodzaj powierzonych obowiązków. Świadkowie zgodnie potwierdzili, że odwołujący cały czas wykonywał prace jako kierowca i jeździł wyłącznie samochodami ciężarowymi o dopuszczalnym ciężarze całkowitym powyżej 3,5 tony, nie kierował innymi pojazdami. Sąd uznał także za wiarygodne zeznania odwołującego bowiem są one szczere, przekonywujące i zgodne z pozostałym materiałem dowodowym zebranym w sprawie. Zgodnie z treścią art. 184 ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz.U.2013.1440-j.t) ubezpieczonym urodzonym po dniu 31 grudnia 1948 r . przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku przewidzianego m.in. w art. 32 , jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy osiągnęli: 1) okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wymaganym w przepisach dotychczasowych do nabycia prawa do emerytury w wieku niższym niż 60 lat - dla kobiet i 65 lat - dla mężczyzn oraz 2)okres składkowy i nieskładkowy, o którym mowa w art. 27. Powyższy przepis w ustępie 2 stwierdza jednak, że emerytura ta przysługuje pod warunkiem nieprzystąpienia do otwartego funduszu emerytalnego albo złożenia wniosku o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym, za pośrednictwem Zakładu, na dochody budżetu państwa. Okres składkowy i nieskładkowy , o którym mowa w powołanym art. 27 ustawy wynosi w przypadku mężczyzn 25 lat i jak wynika z treści powołanych przepisów ubezpieczony powinien legitymować się posiadaniem wymaganego okresu do dnia wejścia w życie ustawy tj. do dnia 1.01.1999 r. Natomiast okresy pracy w szczególnych warunkach, wiek emerytalny, rodzaje prac w szczególnych warunkach lub stanowisk, na których praca ta jest wykonywana ustala się nadal w oparciu o przepisy dotychczasowe, tj. rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz.U. z 1983r., Nr 8, poz. 43 ze zm.). W myśl przepisu § 2 ust. 1 rozporządzenia okresami pracy uzasadniającymi prawo do świadczeń na zasadach określonych w tymże rozporządzeniu są okresy, w których praca w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze jest wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy, obowiązującym na danym stanowisku pracy. Okresy pracy wskazane powyżej stwierdzane są w świadectwie wykonywania prac w szczególnych warunkach przez zakład pracy, na podstawie posiadanej dokumentacji. Świadectwo wystawiane jest według wzoru, stanowiącego załącznik do przepisów wydanych na podstawie § 1 ust. 2 rozporządzenia, bądź też w świadectwie pracy. W myśl przepisu § 4 powołanego rozporządzenia który wykonywał prace w szczególnych warunkach wymienione w wykazie A, nabywa prawo do emerytury, jeżeli spełnia łącznie następujące warunki: 1) osiągnął wiek emerytalny wynoszący 55 lat dla kobiet i 60 lat dla mężczyzn, 2) ma wymagany okres zatrudnienia, w tym co najmniej 15 lat pracy w szczególnych warunkach. W załączniku do powołanego rozporządzenia znajduje się wykaz A, który określa prace w szczególnych warunkach uprawniające do uzyskania prawa do wcześniejszej emerytury w poszczególnych gałęziach przemysłu. W dziale VIII tego wykazu dotyczącym prac w transporcie i łączności pod pozycją 2 jako prace w szczególnych warunkach wymienione zostały – prace kierowców samochodów ciężarowych o dopuszczalnym ciężarze całkowitym powyżej 3,5 tony. Poza sporem jest, że wnioskodawca ukończył 60 lat z dniem (...) r., do dnia wejścia w życie ustawy tj. do dnia 1.01.1999 r., legitymuje się okresem składkowym, nieskładkowym w wymiarze łącznie 26 lat, 11 miesięcy i 21 dni. Odwołujący nie przystąpił też do otwartego funduszu emerytalnego. Z materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie wynika, że wnioskodawca wykonywał prace w szczególnych warunkach w okresie zatrudnienia w (...) w K. , którą pozwany uwzględnił do stażu pracy w szczególnych warunkach w wymiarze 4 lata, 10 miesięcy i 21 dni. Ponadto przeprowadzone przed Sądem postępowanie dowodowe pozwoliło przyjąć, że ubezpieczony wykonywał także prace w szczególnych warunkach od 1.01.1977 r. do 31.12.1991 r. tj. 14 lat w Przedsiębiorstwie (...) w K. wykonując stale i w pełnym wymiarze czasu pracy prace kierowcy samochodu ciężarowego o dopuszczalnym ciężarze całkowitym powyżej 3,5 tony. Prace te wymienione w wykazie A dział VIII poz. 2 załącznika do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7.02.1983 r. i powinny zostać doliczone do stażu pracy w szczególnych warunkach. Po uwzględnieniu powyższego okresu jako okresu wykonywania pracy w szczególnych warunkach stwierdzić należy, że odwołujący legitymuje się ponad 15 – letnim okresem wykonywania pracy w szczególnych warunkach i jest to okres wystarczający by uznać, że wnioskodawca spełnia przesłanki od nabycia prawa do emerytury w obniżonym wieku. Biorąc pod uwagę powyższe ustalenia stwierdzić należy, że J. J. z chwilą ukończenia 60 lat spełnił z wszystkie niezbędne przesłanki do nabycia prawa do emerytury określone w powołanych przepisach. Zgodnie z treścią art. 100 ust. 1 i 2 ustawy prawo do świadczeń określonych w ustawie powstaje z dniem spełnienia wszystkich warunków wymaganych do nabycia tego prawa, jeżeli jednak ubezpieczony pobiera zasiłek chorobowy, świadczenie rehabilitacyjne lub wynagrodzenie za czas niezdolności do pracy wypłacane na podstawie przepisów Kodeksu pracy , to prawo do emerytury (renty z tytułu niezdolności do pracy lub renty szkoleniowej) powstaje z dniem zaprzestania pobierania tego zasiłku, świadczenia lub wynagrodzenia. W chwili ukończenia 60 lat tj. (...) r. J. J. pobierał zasiłek chorobowy, a po jego zakończeniu nabył prawo do świadczenia rehabilitacyjnego i pobiera je do chwili obecnej. W tej sytuacji prawo do emerytury wnioskodawcy w obniżonym wieku emerytalnym powstanie z dniem zaprzestania pobierania świadczenia rehabilitacyjnego. Dlatego też Sąd, działając na podstawie art. 477 14 § 2 kpc , zmienił zaskarżoną decyzję i orzekł jak w punkcie 1 wyroku.