Sad powszechny, I Ca 203/14

Sygn. akt I Ca 203/14 POSTANOWIENIE Dnia 17 września 2014 r. Sąd Okręgowy w Sieradzu Wydział I Cywilny w składzie: Przewodniczący SSO Barbara Bojakowska Sędziowie SSO Antoni Smus SSO Joanna Składowska Protokolant sekretarz sądowy Elwira Kosieniak po rozpoznaniu w dniu 17 września 2014 r. w Sieradzu na rozprawie sprawy z powództwa B. M. przeciwko P. B. o zapłatę na skutek apelacji powoda od wyroku Sądu Rejonowego w Łasku z dnia 25 kwietnia 2013 r. sygn. akt I C 866/12 postanawia: odrzucić apelację. Sygn. akt I Ca 203/14 UZASADNIENIE Zaskarżonym wyrokiem z dnia 25 kwietnia 2013 roku Sąd Rejonowy w Łasku w sprawie z powództwa B. M. przeciwko P. B. o roszczenie z umowy poręczenia oddalił powództwo w zakresie żądania zapłaty kwoty 19.773,99 zł z odsetkami ustawowymi od dnia wytoczenia powództwa do dnia zapłaty. W pozostałym zakresie Sąd postępowanie umorzył. Po ogłoszeniu powyższego wyroku i podaniu zasadniczych motywów rozstrzygnięcia Sąd I instancji pouczył powoda, że uzasadnienie pisemne ogłoszonego orzeczenia zostanie mu doręczone, jeżeli takie żądanie zgłosi w terminie tygodniowym, tj. do dnia 2 maja 2013 roku oraz że apelację od tego orzeczenia wnosi się do Sądu Rejonowego w Łasku bezpośrednio albo za pośrednictwem poczty w terminie dwutygodniowym od otrzymania orzeczenia z uzasadnieniem albo do dnia 16 maja 2013 roku, gdy strona nie zgłosi w terminie tygodniowym żądania sporządzenia uzasadnienia. Odpis wyroku z uzasadnieniem został doręczony powodowi w dniu 22 maja 2013 roku (k. 47). Następnie w dniu 1 kwietnia 2014 roku (data wpływu) powód złożył w Sądzie I instancji wraz z apelacją wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia apelacji. B. M. wskazał, że uchybienie terminu nie nastąpiło z jego winy, lecz wynikło z siły wyższej – jego choroby i niemożności sporządzenia przedmiotowej apelacji. Skarżący stwierdził, że na skutek choroby nie miał możliwości skontaktowania się z prawnikiem. Powód zaznaczył, że przyczyna niemożności sporządzenia apelacji rozpoczęła się w ostatnim dniu terminu dla złożenia apelacji. Podkreślił, że choroba jego trwa od tamtej daty do dnia 1 kwietnia 2014 roku, w którym to dniu udał się do prawnika, który sporządził mu przedmiotowy wniosek i apelację. Skarżący stwierdził, że nieprzywrócenie mu terminu przez Sąd naraża go na ujemne skutki prawne i materialnoprawne w postaci dochodzenia jego słusznego roszczenia. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Art. 373 k.p.c. stanowi z kolei, że Sąd drugiej instancji odrzuca na posiedzeniu niejawnym apelację, jeżeli ulegała ona odrzuceniu przez sąd pierwszej instancji. Zgodnie z art. 370 k.p.c. Sąd pierwszej instancji odrzuci na posiedzeniu niejawnym apelację wniesioną po upływie przepisanego terminu, nieopłaconą lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również apelację, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Należy podkreślić, że w ramach kontroli zachowania wymagań formalnych, którą sąd drugiej instancji przeprowadza na podstawie art. 373 k.p.c. , mieści się również sprawdzenie zasadności przywrócenia uchybionego terminu do wniesienia apelacji. Podważenie przez sąd drugiej instancji prawidłowości postanowienia sądu pierwszej instancji o przywróceniu terminu do wniesienia środka odwoławczego w drodze podejmowanej w ramach art. 373 k.p.c. kontroli zachowania ustawowych wymagań co do tego środka, powinno sprowadzać się jednak do sytuacji, gdy w okolicznościach sprawy zachodzi ku temu oczywista podstawa (vide: postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 25 sierpnia 1999 r., III CKN 695/99, OSNC 2000, Nr 3, poz. 51, z dnia 5 lutego 1999 r., II UKN 20/99, OSNP 2000, Nr 8, poz. 327, z dnia 4 grudnia 2002 r., V CZ 161/02, nie publ., z dnia 21 maja 2004 r., V CZ 45/04, nie publ., 5 z dnia 19 sierpnia 2004 r., V CZ 82/04, nie publ., z dnia 23 marca 2007 r., V CZ 16/07, nie publ., z dnia 28 czerwca 2007 r., IV CZ 43/07, nie publ., z dnia 17 lipca 2008 r., II UZ 28/08, nie publ., z dnia 20 listopada 2009 r., III CZ 49/09, nie publ. I z dnia 24 czerwca 2010 r., IV CZ 32/10, nie publ.). Zdaniem Sądu Okręgowego Sąd I instancji niesłusznie przyjął, że powód uprawdopodobnił okoliczności uzasadniające wniosek o przywrócenie terminu. W orzecznictwie przyjmuje się, że brak winy występuje w wypadku takiej choroby strony, która uniemożliwia dokonanie czynności procesowej (vide: postanowienie SN z dnia 19 grudnia 2012 r., II CZ 146/12, Lex nr 1288652). Tymczasem ani z twierdzeń skarżącego ani z przedłożonej przez niego dokumentacji nie wynika, że w terminie do wniesienia apelacji, tj. od 22 maja 2013 roku do dnia 5 czerwca 2013 roku jego stan zdrowia był na tyle ciężki, że nie mógł w tym czasie wywieść apelacji od przedmiotowego wyroku. W szczególności powód nie przedstawił okoliczności świadczących o tym, że w wymienionym przedziale czasu był obłożnie chory bądź stan jego świadomości był ograniczony na tyle, że nie mógł sporządzić stosownego pisma procesowego. Przeciwnie – skarżący wyjaśnił, że od maja 2013 roku do kwietnia 2014 roku nie przebywał w szpitalu, a cierpiał w tym czasie na dolegliwości dotyczące jego biodra, kolana i stopy, wynikające z wypadku z 1987 roku. Znajdująca się w aktach sprawy dokumentacja medyczna (k. 66-80) ukazuje przewlekły charakter schorzeń powoda, lecz nie przemawia za usprawiedliwieniem niewniesienia przez skarżącego apelacji w terminie. Choroba, na którą cierpiał powód, istniała na długo przed okresem do zaskarżenia wyroku i brak w niniejszej sprawie okoliczności świadczących o tym, że uległa ona w przedmiotowym terminie takiemu zaostrzeniu, które szczególnie utrudniałoby powodowi obronę jego praw. W związku z powyższym, Sąd Okręgowy na podstawie art. 373 k.p.c. odrzucił apelację powoda jako spóźnioną. Tym samym Sąd II instancji nie był uprawniony do badania merytorycznej zasadności podniesionych w apelacji zarzutów.