Sad powszechny, VI C 279/14

Sygn. akt VI C 279/14 UZASADNIENIE Powód (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w B. wniósł w elektronicznym postępowaniu upominawczym o zasądzenie od pozwanej B. C. kwoty 1.032,00 zł wraz z ustawowymi odsetkami od poszczególnych wymienionych w pozwie kwot do dnia zapłaty oraz o zasądzenie kosztów sądowych, kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych oraz innych kosztów. W uzasadnieniu swojego roszczenia powód wskazał, że na podstawie umowy cesji wierzytelności z dnia 10 stycznia 2012 r. nabył od (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. wierzytelność pieniężną przysługującą zbywcy wobec pozwanego. Pozwany nie wykonał obowiązku wynikającego z zawartej ze zbywcą umowy polegającej na spełnieniu świadczenia pieniężnego wynikającego z najmu terminali płatniczych (...) użytkowanych przez niego pod następującymi adresem (...)-(...) R. Dworcowa

1. Nadto wskazał na dokumenty rozliczeniowe, tj. faktury niezapłacone przez pozwanego. Sąd Rejonowy Lublin – Zachód w Lublinie VI Wydział Cywilny 18 marca 2014 r. stwierdził brak podstaw do wydania nakazu zapłaty i sprawę przekazał do rozpoznania sądowi właściwości ogólnej pozwanej. Pozwana B. C. nie zajęła stanowiska w sprawie. Sąd ustalił i zważył co następuje: Powództwo nie było zasadne i podlegało oddaleniu. Ponieważ pozwana nie złożyła odpowiedzi na pozew i nie stawiła się na wyznaczone posiedzenie Sąd, stosownie do treści art. 339 § 1 kpc , zobligowany był do wydania w przedmiotowej sprawie wyroku zaocznego. W przypadku nie podjęcia obrony przez pozwanego stosownie do art. 339 § 2 kpc , w którym określono podstawę faktyczną wyroku zaocznego, sąd - jeżeli nie ma uzasadnionych wątpliwości - zobligowany jest do uznania podanej przez powoda podstawy faktycznej (tj. twierdzeń powoda o okolicznościach faktycznych) za zgodną z prawdą bez przeprowadzania postępowania dowodowego. Niezależnie od ustalenia podstawy faktycznej sąd zawsze jest zobowiązany rozważyć, czy żądanie pozwu jest zasadne w świetle norm prawa materialnego. Negatywny wynik takiej analizy powoduje wydanie wyroku zaocznego oddalającego powództwo (por. m.in. wyrok SN z dnia 7 czerwca 1972 r., III CRN 30/72, LEX nr 7094). W ocenie Sądu powód nie wykazał, jakoby przysługiwała mu wierzytelność dochodzona pozwem. Zgodnie z ogólną zasadą wyrażoną w art. 6 kc ciężar udowodnienia faktu spoczywa na tym, kto z faktu tego wywodzi skutki prawne. Na gruncie prawa procesowego odpowiednikiem art. 6 kc jest przepis art. 232 kpc , zgodnie z którym strony są obowiązane wskazywać dowody dla stwierdzenia faktów, z których wywodzą skutki prawne . W myśl przytoczonych przepisów, to na powodzie spoczywał ciężar udowodnienia faktów uzasadniających jego roszczenie. Reguła ta nabiera szczególnego znaczenia w sytuacji, gdy strona jest reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, co miało miejsce w niniejszej sprawie. Jeśli powód twierdził, że nabył konkretną wierzytelność winien to skutecznie wykazać. Powód wywodził swe roszczenie z zawartej z (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. . Jednakże umowy przelewu wierzytelności, która potwierdzałby legitymację czynną strony powodowej, nie przedłożył. Nadto warunkiem otrzymania należności przez nabywcę długu jest udowodnienie, że takie prawo przysługiwało pierwotnemu wierzycielowi ( art. 509 kc , por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 12 lipca 2006 r., sygn. akt V CSK 187/06, M. Prawn. 2006/16/849). Pozew natomiast nie zawierał żadnego dowodu wskazującego na istnienie zobowiązań pozwanej wobec (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. . Co prawda powód w uzasadnieniu pozwu wskazał na faktury, z których miało wynikać zobowiązanie B. C. , jednakże w tej części pozwu posługiwał się sformułowaniem „pozwany”, a zatem była to kolejna wątpliwość co do prawdziwości przedstawionych twierdzeń i istnienia wierzytelności wobec pozwanej. Mając powyższe na uwadze, na podstawie powołanych przepisów, orzeczono jak w sentencji. ZARZĄDZENIE
2. odnotować,
3. odpis doręczyć pełnomocnikowi powoda,
4. za 14 dni lub z apelacją, Pisz, 13.06.2014 r.