Sad powszechny, IV Cz 113/13

Sygn. akt IV Cz 113/13 POSTANOWIENIE Dnia 14 marca 2013r. Sąd Okręgowy w Słupsku Wydział IV Cywilny Odwoławczy w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Andrzej Jastrzębski Sędziowie: SO Henryk Rudy SO Mariola Watemborska ( spr.) po rozpoznaniu w dniu 14 marca 2013r. na posiedzeniu niejawnym sprawy egzekucyjnej z wniosku wierzyciela (...) Bank (...) SA z siedzibą w W. z udziałem dłużnika L. D. na skutek zażalenia dłużniczki od postanowienia Sądu Rejonowego w Lęborku z dnia 6grudnia 2012r., sygn. akt ICo 825/12 postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 6 grudnia 2012r. w sprawie ICo 825/12 Sąd Rejonowy w Lęborku przysądził nabycie lokalu mieszkalnego nr (...) położonego w Ł. przy ul. (...) wraz z przynależnym do lokalu udziałem w nieruchomości wspólnej wynoszącym 67/100 niewydzielonych części, będących przedmiotem licytacji w dniu 9.11.2012r. na rzecz małżonków P. Ś. oraz K. Ś. na prawach ustawowej wspólności majątkowej za cenę nabycia wynoszącą 78.750 zł. Z taką decyzją Sądu nie zgodziła się dłużniczka L. D. wnosząc zażalenie, w którym domagała się uchylenia zaskarżonego postanowienia i przekazania sprawy Sądowi Rejonowemu w Lęborku do ponownego rozpoznania. Skarżąca zarzuciła postanowieniu, że zostało ono wydane z naruszeniem prawa, w szczególności w sposób wadliwy dokonano wyceny lokalu, ponadto wskazała, że w jej ocenie przed przysądzeniem własności strony winny być wysłuchane przez sąd. Ponadto zarzuciła sądowi nieprawidłowe przysądzenie własności na rzecz małżonków Ś. , w sytuacji gdy przybicie nastąpiło wyłącznie na rzecz P. Ś. . Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Zażalenie skarżącej jako bezzasadne podlega oddaleniu. Zgodzić się należy ze stanowiskiem Sądu Rejonowego w Lęborku wyrażonym w zaskarżonym postanowieniu, iż w przedmiotowej sprawie zaszły warunki określone w art. 998 k.p.c. do wydania postanowienia o przysądzeniu własności lokalu mieszkalnego. Podstawą zażalenia na postanowienie co do przysądzenia własności mogą być różne zarzuty ( np. że postanowienie co do przybicia nie jest prawomocne, że nie nastąpiło wykonanie przez nabywcę warunków licytacyjnych ). W żadnym jednak razie – i na tym opiera się sens unormowania, opierającego się na prawomocności postanowienia co do przybicia – podstawą zażalenia nie mogą być uchybienia sprzed uprawomocnienia się przybicia . Nie można zatem oprzeć zażalenia na zarzucie uchybienia np. art. 948 k.p.c. , co stanowi w zasadzie główny zarzut dłużniczki składającej zażalenie w niniejszej sprawie. Przede wszystkim należy bowiem wskazać, że egzekucja z nieruchomości składa się z kilku chronologicznie po sobie następujących faz, zarówno gdy chodzi o czynności przed licytacją, jak i po licytacji. Nieprawidłowości związane z opisem i oszacowaniem nieruchomości winny być zaskarżone w drodze zarzutów na opis i oszacowanie w terminie określonym w art. 950 k.p.c. Ewentualne zaś nieprawidłowości powstałe w toku licytacji ( art. 972-986 k.p.c. ) mogą być usuwane za pomocą skargi na czynności komornika ( art. 986 k.p.c. ). W następnej fazie postępowania (przybicie uregulowane w art. 987-997 k.p.c. ), w której po zamknięciu przetargu następuje wydanie postanowienia przez sąd co do przybicia, jest również przewidziany środek prawny w postaci zażalenia na postanowienie sądu co do przybicia ( art. 997 k.p.c. ). Jest rzeczą charakterystyczną, że podstawy tego zażalenia są w pewnym stopniu ograniczone, skoro podstawą zażalenia nie mogą być takie uchybienia przepisów postępowania, które nie naruszają praw skarżącego ( art. 997 zdanie drugie k.p.c. ). Kolejną fazą postępowania egzekucyjnego jest przysądzenie własności ( art. 998-1003 k.p.c. ). Po uprawomocnieniu się przybicia i wykonaniu przez nabywcę warunków licytacyjnych lub postanowienia o ustaleniu ceny nabycia i wpłaceniu całej ceny przez Skarb Państwa sąd wydaje postanowienie o przysądzeniu własności ( art. 998 § 1 k.p.c. ). Jak widać z tego unormowania, przesłanką wydania postanowienia o przysądzeniu własności jest prawomocność postanowienia o przybiciu. Do tej też przesłanki (w czym się wyraża swoistość konstrukcji prawnej) nawiązuje bezpośrednio unormowanie zawarte w art. 998 § 2 zdanie drugie k.p.c. , w myśl którego podstawą zażalenia nie mogą być uchybienia sprzed uprawomocnienia się przybicia – na które uchybienia w sposób ewidentny powołuję się skarżąca w przedmiotowej sprawie. Nie sposób także zgodzić się ze skarżącą, że sąd przed wydaniem zaskarżonego postanowienia winien wysłuchać strony, brak jest podstawy prawnej, z której wynikałby taki obowiązek sądu. Wbrew także twierdzeniom żalącej postanowieniem z dnia 9 listopada 2012r. sąd dokonał przybicia lokalu mieszkalnego na rzecz małżonków P. Ś. i K. Ś. , gdyż jak wynika z protokołu licytacji licytant P. Ś. oświadczył, iż dokonuje nabycia nieruchomości do majątku wspólnego ze środków pochodzących z majątku wspólnego. Zatem także zarzut skarżącej dłużniczki w tym zakresie uznać należy za bezzasadny. Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. , i art. 13 § 2 k.p.c. orzeczono jak sentencji postanowienia. .