Sad powszechny, III Cz 1149/14

Sygn. akt III Cz 1149/14 POSTANOWIENIE Dnia 30 września 2014 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w następującym składzie : Przewodniczący - Sędzia SO Danuta Pacześniowska SO Tomasz Tatarczyk SO Andrzej Dyrda (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 30 września 2014 r. w Gliwicach sprawy z powództwa P. K. przeciwko L. C. o podwyższenie alimentów na skutek zażalenia pozwanego na postanowienie Sądu Rejonowego w Jastrzębiu Zdroju z dnia 28 maja 2014 r., sygn. akt III RC 195/14 postanawia : oddalić zażalenie. SSO Andrzej Dyrda SSO Danuta Pacześniowska SSO Tomasz Tatarczyk Sygn. akt III Cz 1149/14 UZASADNIENIE Sąd Rejonowy w Jastrzębiu - Zdroju postanowieniem z dnia 28 maja 2014r. oddalił wniosek pozwanego L. C. o wyłączenie Sędziego Sądu Rejonowego w Jastrzębiu - Zdroju U. O. od rozpoznania sprawy z powództwa małoletniego P. K. działającego przez matkę M. K. przeciwko L. C. o podwyższenie alimentów, uznając że nie wystąpiły przesłanki określone w art. 48 i 49 k.p.c. Orzeczenie to zaskarżył pozwany wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania zarzucając przy tym niewyjaśnienie wszystkich okoliczności faktycznych i prawnych polegających na naruszeniu zasad postępowania określonych w k.p.c. , a dotyczących wyłączenia sędziego z dalszego prowadzenia sprawy i przeniesienia sprawy do rozpoznania przez inny Sąd Rejonowy, wskazując, że rozpoznanie wniosku było mechaniczne, niewnikające w meritum uzasadnionego wniosku. Sąd Okręgowy zważył co następuje: W niniejszej sprawie pozwany domagał się wyłączenia sędziego na podstawie art. 49 k.p.c. , stosownie do którego, sędzia podlega wyłączeniu ze składu sędziowskiego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego w danej sprawie. Zwrócić należy uwagę, że samo subiektywne przeświadczenie o istnieniu okoliczności uzasadniających wyłączenie sędziego, nie są dla sądu wiążące. Jak wskazał Europejski Trybunał Praw Człowieka z dnia 22 listopada 2011r. ( (...) v. Malta ( (...) ), o istnieniu bezstronności dla celów art. 6 ust. 1 Konwencji należy rozstrzygać w oparciu o kryterium obiektywne, w którym należy mieć na względzie osobiste przekonania i zachowanie konkretnego sędziego, to jest w oparciu o okoliczność, czy sędzia żywił jakieś osobiste uprzedzenia lub był stronniczy w danej sprawie; a także zgodnie z kryterium obiektywnym, czyli w oparciu o dokonanie oceny, czy sam sąd, a między innymi jego skład, dawał wystarczające gwarancje, by wykluczyć jakiekolwiek uprawnione wątpliwości w odniesieniu do jego bezstronności. Pozwany wątpliwości co do bezstronności sędziego, wywodził z faktu naruszenia art. 207 § 1 k.p.c. zgodnie z którym, pozwany może przed pierwszym posiedzeniem wyznaczonym na rozprawę wnieść odpowiedź na pozew. Tymczasem, jak wynika z akt sprawy, Sąd prawidłowo zastosował art. 206 § 2 k.p.c. , w związku z czym pozwany miał możliwość skorzystania z prawa określonego art. 207 § 1 k.p.c. W tym miejscu należy wskazać, że okoliczność, że sędzia reprezentuje pogląd prawny niekorzystny dla strony, nie stanowi podstawy wyłączenia go w świetle art. 49 k.p.c. , co stwierdził Sąd Najwyższy postanowieniem z dnia 20 lutego lutego 1976r, .II CZ 8/1976). Również zarzuty, iż sędzia dopuścił się naruszenia obowiązującego prawa, nie mogą uzasadniać wniosku o wyłączenie sędziego na podstawie art. 49 k.p.c. (porównaj postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 26 marca 1997 r., III AO 5/97, OSNP 1997, Nr 24, poz. 502). Nadto w piśmie datowanym na 28 kwietnia 2014r. wskazał na okoliczności „koneksji” strony powodowej z sędziami Sądu Rejonowego, z tym wskazaną powyżej SSR U. O. . Pomimo, iż zgodnie z art. 52 § 2 k.p.c. , rozpoznanie wniosku, następuje po złożeniu wyjaśnienia przez sędziego, którego wniosek dotyczy, to jednak w niniejszym przypadku, brak tego oświadczenia nie świadczył o naruszeniu proceduralnym, co pozwany poczytywał jako działanie „mechaniczne, niewnikające w meritum uzasadnionego wniosku”. Zwrócić należy uwagę, że rozstrzygnięcie Sądu Rejonowego było zasadne z tego powodu, że SSR U. O. nie jest sędzią rozpoznającym daną sprawę, co jednoznacznie wynika z brzmienia art. 49 k.p.c. Tym samym, oddalenie wniosku, jako całkowicie chybionego (wobec tego, że wskazana przez pozwanego sędzia nie był referentem w danej sprawie), było podyktowane również prawidłowym zastosowaniem przez sąd dyrektywy wskazanej w art. 6 § 1 k.p.c. , a więc przeciwdziałaniu przewlekaniu postępowania. Wobec powyższego należało uznać, iż zażalenie pozwanego jest bezzasadne i z tej przyczyny podlegało oddaleniu w oparciu o art. 385 k.p.c. w związku z art. 397 § 2 k.p.c. SSO Andrzej Dyrda SSO Danuta Pacześniowska SSO Tomasz Tatarczyk