Sad powszechny, V U 1220/13

Sygn. akt : VU 1220/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 29 września 2014 roku Sąd Okręgowy - Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Legnicy w składzie: Przewodniczący: SSO Regina Stępień Protokolant : Ewelina Trzeciak po rozpoznaniu w dniu 29 września 2014 r. w Legnicy sprawy z wniosku A. A. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. o świadczenie przedemerytalne na skutek odwołania A. A. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. z dnia 22 lipca 2013 roku znak (...) oddala odwołanie. Sygn. akt VU 1220/13 UZASADNIENIE Decyzją z dnia 22 lipca 2013 r. znak (...) Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. odmówił A. A. prawa do świadczenia przedemerytalnego. W uzasadnieniu decyzji organ rentowy podał, że wnioskodawczyni nie spełnia warunków, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 30 kwietnia 2001 r. o świadczeniach przedemerytalnych, gdyż ze świadectwa pracy z dnia 31 lipca 2012 r. nie wynika, aby stosunek pracy ubezpieczonej z ostatnim pracodawcą, tj. (...) Sp. z o. o. w G. (aktualnie (...) Sp. z o. o. we W. ) ustał ze względu na przyczyny dotyczące zakładu pracy w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy . Od wskazanej decyzji odwołanie złożyła A. A. , domagając się jej zmiany poprzez przyznanie jej prawa do świadczenia przedemerytalnego. Wskazała, że w dniu 2 sierpnia 2013 r., w wykonaniu ugody sądowej z dnia 18 lipca 2013 r., pracodawca sporządził nowe świadectwo pracy, z którego wynikało, że stosunek pracy ubezpieczonej z (...) Sp. z o. o. we W. ustał ze względu na przyczyny dotyczące zakładu pracy. W odpowiedzi na odwołanie Zakład Ubezpieczeń Społecznych wniósł o jego oddalenie uzasadniając swoje stanowisko jak w zaskarżonej decyzji. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: A. A. , urodzona w dniu (...) , na dzień 31 lipca 2012 r. wykazała 35 lat, 10 miesięcy i 3 dni okresów składkowych, nieskładkowych i uzupełniających. W okresie od dnia 1 lutego 1977 r. do 31 lipca 2012 r. wnioskodawczyni była zatrudniona w (...) Sp. z o. o. w G. na stanowisku szwaczki. Przedmiotem działalności przedsiębiorstwa w spornym okresie było taśmowe szycie odzieży lekkiej oraz ciężkiej (sukienki, płaszcze, garnitury). W 2012 r. (...) Sp. z o. o. w G. został przejęty przez firmę (...) Sp. z o. o. we W. . W tym czasie w zakładzie pracy zatrudniano 47 osób, a w tym 37 szwaczek. W pierwszej połowie 2012 r. w spółce odnotowano opóźnienia w zakresie produkcji. W związku z powyższym pracodawca rozwiązał umowy o pracę (w trybie art. 30 § 1 k.p. ) z dziewięcioma szwaczkami, które cechowały się niską wydajnością pracy, a w tym nie realizowały przyjętych planów produkcyjnych. Wśród tych osób znalazła się A. A. , J. B. , E. C. , M. P. oraz E. S. . W miejsce wskazanych wyżej dziewięciu pracowników (a w tym na stanowisko zajmowane dotychczas przez ubezpieczoną) przyjęto siedem nowych osób, między które podzielono dotychczasowe obowiązki zwolnionych szwaczek. Dwa wolne etaty szwaczek zostały zaś przekształcone w dodatkowe miejsca pracy na krojowni. Dowody: - przesłuchanie A. A. e-protokół z dnia 23.07.2014r.: 00:01:50-00:12:50; - zeznania świadka J. B. : e-protokół z dnia 29.01.2014r.: 00:03:44-00:09:20; - zeznania świadka E. C. : e-protokół z dnia 29.01.2014r.: 00:10:37-00:16:37; - zeznania świadka M. P. : e-protokół z dnia 29.01.2014r.: 00:16:37-00:21:17; - zeznania świadka E. S. : e-protokół z dnia 29.01.2014r.: 00:21:37-00:27:34; - zeznania świadka E. K. : e-protokół z dnia 29.09.2014r.: 00:02:14-00:24:

1. W dniu 4 maja 2012 r. A. A. złożyła do Sądu Rejonowego w Głogowie odwołanie od wypowiedzenia umowy o pracę domagając się ustalenia, iż było ono bezskuteczne, a nadto zasądzenia na jej rzecz odszkodowania z tytułu nieuzasadnionego rozwiązania stosunku pracy. Sprawie tej nadano bieg pod sygn. akt IV P 124/
2. Na rozprawie w dniu 18 lipca 2013 r. strony postępowania zawarły ugodę, na mocy której (...) Sp. z o. o. we W. zobowiązała się zapłacić wnioskodawczyni kwotę 2.125,00 zł brutto tytułem trzymiesięcznego odszkodowania za niezgodne z prawem rozwiązanie stosunku pracy oraz kwotę 2.125,00 zł brutto tytułem trzymiesięcznej odprawy. W treści tej ugody strony ustaliły ponadto, że stosunek pracy A. A. z (...) Sp. z o. o. we W. ustał w wyniku wypowiedzenia umowy o pracę przez pracodawcę wyłącznie z przyczyn dotyczących zakładu pracy. W związku z powyższym pracodawca zobowiązał się do sprostowania świadectwa pracy z dnia 31 lipca 2012 r. w części dotyczącej przyczyny ustania stosunku pracy. W dniu 2 sierpnia 2013 r., w wykonaniu ugody sądowej z dnia 18 lipca 2013 r., (...) Sp. z o. o. we W. wydał ubezpieczonej nowe świadectwo pracy, z którego wynikało, że zatrudnienie ustało wyłącznie z przyczyn dotyczących zakładu pracy. Dowody: - akta ZUS: świadectwo pracy z dnia 31.07.2012 r., k. 4; - świadectwo pracy z dnia 02.08.2013r., k. 4; - akta sprawy IV P 125/12: ugoda z dnia 18.07.2013r., k.
3. Po rozwiązaniu umowy o pracę z (...) Sp. z o. o. w G. wnioskodawczyni zarejestrowała się w Państwowym Urzędzie Pracy w G. jako osoba bezrobotna. A. A. przyznano prawo do zasiłku dla bezrobotnych od dnia 1 września 2012 r. W okresie pobierania zasiłku dla bezrobotnych ubezpieczona nie odmówiła bez uzasadnionej przyczyny przyjęcia propozycji odpowiedniego zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej, zatrudnienia w ramach prac interwencyjnych lub robót publicznych. W dniu 15 maja 2013 r. ubezpieczona złożyła wniosek o świadczenie przedemerytalne. Dowody: akta ZUS: zaświadczenie z dnia 10.05.2013r., k. 6; wniosek z dnia 15.05.2013r., k. 1-
4. Sąd zważył, co następuje : Odwołanie A. A. nie zasługiwało na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 2 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o świadczeniach przedemerytalnych (Dz. U. z 2004 r., nr 120, poz. 1252) prawo do świadczenia przedemerytalnego przysługuje osobie, która do dnia rozwiązania stosunku pracy z przyczyn dotyczących zakładu pracy, w rozumieniu przepisów ustawy o promocji zatrudnienia, w którym była zatrudniona przez okres nie krótszy niż 6 miesięcy, posiada okres uprawniający do emerytury, wynoszący co najmniej 35 lat dla kobiet. Świadczenie przedemerytalne, zgodnie z art. 2 ust. 3 przysługuje osobie, określonej w ust. 1 art. 2 wskazanej ustawy, po upływie co najmniej 6 miesięcy pobierania zasiłku dla bezrobotnych, o którym mowa w ustawie o promocji zatrudnienia, jeżeli osoba ta spełnia łącznie następujące warunki: - nadal jest zarejestrowana jako bezrobotna, - w okresie pobierania zasiłku dla bezrobotnych nie odmówiła bez uzasadnionej przyczyny przyjęcia propozycji odpowiedniego zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej, w rozumieniu ustawy o promocji zatrudnienia, albo zatrudnienia w ramach prac interwencyjnych lub robót publicznych, - złożyła wniosek o przyznanie świadczenia przedemerytalnego w terminie nieprzekraczającym 30 dni od dnia wydania przez powiatowy urząd pracy dokumentu poświadczającego 6-miesięczny okres pobierania zasiłku dla bezrobotnych. Jak wynika z art. 2 ust. 1 pkt 29 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2013 r., poz. 674 j.t.) pod pojęciem przyczyn dotyczących zakładu pracy należy rozumieć: a)rozwiązanie stosunku pracy lub stosunku służbowego z przyczyn niedotyczących pracowników, zgodnie z przepisami o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników lub zgodnie z przepisami ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (Dz. U. z 1998r. Nr 21, poz. 94, z późn. zm.), w przypadku rozwiązania stosunku pracy lub stosunku służbowego z tych przyczyn u pracodawcy zatrudniającego mniej niż 20 pracowników, b)rozwiązanie stosunku pracy lub stosunku służbowego z powodu ogłoszenia upadłości pracodawcy, jego likwidacji lub likwidacji stanowiska pracy z przyczyn ekonomicznych, organizacyjnych, produkcyjnych albo technologicznych, c)wygaśnięcie stosunku pracy lub stosunku służbowego w przypadku śmierci pracodawcy lub gdy odrębne przepisy przewidują wygaśnięcie stosunku pracy lub stosunku służbowego w wyniku przejścia zakładu pracy lub jego części na innego pracodawcę i niezaproponowania przez tego pracodawcę nowych warunków pracy i płacy, d)rozwiązanie stosunku pracy przez pracownika na podstawie art. 55 § 1 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy z uwagi na ciężkie naruszenie podstawowych obowiązków wobec pracownika. Zgodnie z art. 7 ust 1 ustawy o świadczeniach przedemerytalnych , prawo do świadczenia przedemerytalnego ustala się na wniosek osoby zainteresowanej, od następnego dnia po dniu złożenia wniosku wraz z dokumentami, o których mowa w ust.
5. W niniejszej sprawie bezspornym było, iż wnioskodawczyni - po ustaniu ostatniego stosunku pracy, w jakim pozostawała przez okres przekraczający 6 miesięcy - pobierała zasiłek dla bezrobotnych przez okres przekraczający 6 miesięcy i w tym czasie nie odmówiła bez uzasadnionej przyczyny przyjęcia propozycji odpowiedniego zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej albo zatrudnienia w ramach prac interwencyjnych lub robót publicznych i pozostaje zarejestrowana jako osoba bezrobotna. Wątpliwości Sądu nie budziło również i to, że ubezpieczona złożyła wniosek o przyznanie prawa do świadczenia przedemerytalnego w terminie określonym w art. 2 ust. 3 pkt 3 ustawy o świadczeniach przedemerytalnych oraz że na dzień 31 lipca 2012 r. osiągnęła 35 lat, 10 miesięcy i 3 dni okresów składkowych, nieskładkowych i uzupełniających. Sporną kwestią wymagają ustalenia Sądu było natomiast to, czy stosunek pracy A. A. z (...) Sp. z o. o. we W. ustał z przyczyn dotyczących zakładu pracy w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia. Po przeprowadzeni postępowania dowodowego w sprawie Sąd doszedł do przekonania, że decyzja Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 22 lipca 2013 r. odmawiająca wnioskodawczyni prawa do świadczenia przedemerytalnego jest prawidłowa. Sąd miał na uwadze, że w dniu 18 lipca 2013 r. między (...) Sp. z o. o. we W. a A. A. doszło do zawarcia ugody sądowej, w której strony między innymi ustaliły, że stosunek pracy wnioskodawczyni ustał w wyniku wypowiedzenia umowy o pracę przez pracodawcę wyłącznie z przyczyn dotyczących zakładu pracy. Istotne jest jednak, że rozpatrując niniejszą sprawę, Sąd nie był związany treścią ugody, której osnowę wciągnięto się do protokołu rozprawy z dnia 18 lipca 2013 r. w sprawie o sygn. akt IV P 124/12 prowadzonej przed Sądowej Rejonowym w Głogowie, a zatem miał prawo do samodzielnej oceny okoliczności, które doprowadziły do rozwiązania stosunku pracy z ubezpieczoną. Jak wynika bowiem z art. 11 k.p.c. , tylko ustalenie prawomocnego wyroku skazującego co do popełnienia przestępstwa, wydanego w postępowaniu karnym, wiąże sąd w postępowaniu cywilnym. Tymczasem, ugoda sądowa nie jest wyrokiem i nie korzysta w powagi rzeczy osądzonej (który to przymiot przysługuje jedynie prawomocnym wyrokom oraz postanowieniom merytorycznie rozstrzygającym spór), a jedynie z powagi rzeczy „ugodzonej”. W konsekwencji, w razie wytoczenia powództwa o ten sam przedmiot, co do którego strony zawarły ugodę sądową, pozwany może się jedynie bronić zarzutami prawa materialnego, a nie procesowego, w szczególności zarzutem, iż sprawa została prawomocnie rozstrzygnięta. W konsekwencji powyższych rozważań należy stwierdzić, że ugoda sądowa stanowi jeden z dowodów podlegających ocenie na tle całości zebranego w sprawie materiału dowodowego. Analizując materiał dowodowy gromadzony w sprawie Sąd ustalił zaś, iż wypowiedzenie A. A. umowy o pracę nie nastąpiło bowiem w ramach zwolnień indywidualnych lub grupowych w trybie ustawy o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunku pracy z przyczyn niedotyczących pracowników , które to zdarzenie było przedmiotem rozważań w niniejszej sprawie. Z oświadczenia pracodawcy o wypowiedzeniu A. A. umowy o pracę wynikało bowiem, iż przyczyną uzasadniającą dokonanie tej czynności była niska wydajność pracy ubezpieczonej. Okoliczność tę potwierdziła E. K. , która wyjaśniła, że w pierwszej połowie 2012 r. w spółce odnotowano opóźnienia w zakresie produkcji, co implikowało rozwiązanie umów o pacę z tymi pracownicami, które nie realizowały planów wytwórczych. Wnioskodawczyni znalazła się zaś w gronie tych pracowników, obok J. B. , E. C. , M. P. oraz E. S. , jako że realizowała zaledwie 70 % przyjętej normy. Powyższe korelowało z zeznaniami J. B. , E. C. , M. P. oraz E. S. , które wskazały, że również w ich przypadku, uzasadniając decyzję o rozwiązaniu stosunku pracy, pracodawca powołał się na obniżoną wydajność pracy. Z powyższego wynika, iż wypowiedzenie A. A. umowy o pracę nastąpiło wyłącznie z przyczyn dotyczących pracownika, nie zaś w trybie ustawy o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunku pracy z przyczyn niedotyczących pracowników . Nie umknęło uwadze Sądu, że po rozwiązaniu stosunku pracy z wnioskodawczynią, w strukturze organizacyjnej zakładu pracy zlikwidowano dwa stanowiska pracy szwaczek - przekształcając je w dodatkowe miejsca pracy na krojowni, a obowiązki wykonywane dotychczas w ramach przedmiotowych etatów zostały rozdzielone między pozostałych pracowników. Istotne jest jednak, że reorganizacja zakładu pracy nie objęła stanowiska pracy A. A. . Na jej miejsce zatrudniono bowiem nowego pracownika. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 477