Sad powszechny, III AUa 2249/13

Sygn. akt: III AUa 2249/13 POSTANOWIENIE Dnia 12 listopada 2014 r. Sąd Apelacyjny w Łodzi, III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSA Maria Padarewska - Hajn (spr.) Sędziowie: SSA Janina Kacprzak del. SSO Joanna Kasicka Protokolant: st. sekr. sądowy Aleksandra Słota po rozpoznaniu w dniu 12 listopada 2014 r. w Łodzi na rozprawie sprawy E. Z. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w P. o podjęcie wypłaty emerytury od 1 października 2011 r. do 21 listopada 2012 r. wraz z odsetkami, na skutek apelacji wnioskodawczyni i organu rentowego od wyroku Sądu Okręgowego w Płocku z dnia 21 sierpnia 2013 r., sygn. akt: VI U 1598/13; postanawia: umorzyć postępowanie apelacyjne. II I Aua 2249/13 UZASADNIENIE Decyzją z dnia 21 marca 2013r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Odział w P. odmówił E. Z. uchylenia decyzji z dnia 12 października 2011r. w części w jakiej decyzja ta zawieszała na podstawie art. 28 ustawy z 16 grudnia 2010r. o zmianie ustawy o finansach publicznych oraz niektórych innych ustaw w związku z art. 103a ustawy z 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z FUS, prawo do emerytury za okres od 1 października 2011r. do 21 listopada 2012r. W odwołaniu od powyższej decyzji ubezpieczona domagała się wznowienia wypłaty emerytury od dnia 1 października 2011r. do 21 listopada 2012r. wraz z odsetkami. Organ rentowy wniósł o oddalenie odwołania. Zaskarżonym wyrokiem z dnia 21 sierpnia 2013r. Sąd Okręgowy w Płocku w punkcie pierwszym zmienił zaskarżoną decyzję i przyznał E. Z. prawo do wypłaty emerytury za okres od 1 października 2011r. do 21 listopada 2012r. a w punkcie 2 oddalił żądanie w zakresie wypłaty odsetek zakres od 1 października 2011 r do 21 listopada 2012 r. Sąd Okręgowy ustalił, że emerytura E. Z. została przyznana decyzją ZUS z dnia 6 grudnia 2010 r od 1 listopada 2010 r. Wnioskodawczyni nie zaprzestała zatrudnienia u dotychczasowego pracodawcy. Decyzją z dnia 12 października 2011 r ZUS wstrzymał ubezpieczonej wypłatę emerytury od dnia 1 października 2011 r. z uwagi na kontynuowanie zatrudnienia u pracodawcy, u którego pracowała przed nabyciem prawa do emerytury. Od powyższej decyzji wnioskodawczyni nie złożyła odwołania. W dniu 23 listopada 2012 r wnioskodawczyni złożyła wniosek do organu rentowego, w związku z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 13 listopada 2012r., o wznowienie wypłaty świadczenia emerytalnego począwszy od dnia 1 października 2011r. a w dniu 12 grudnia 2012 r złożyła wniosek o wypłatę odsetek od wyrównania. Decyzją z dnia 27 grudnia 2012 r 16 stycznia 2013 r ZUS podjął wypłatę emerytury począwszy od dnia 22 listopada 2012r. powołując się na wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 13 listopada 2012r. sygn. akt K 2/12, który został opublikowany w dniu 22 listopada 2012 r. Sąd Okręgowy zauważył, że wypłatę emerytury ubezpieczonej zawieszono w związku z kontynuowaniem zatrudnienia u dotychczasowego pracodawcy w oparciu o art. 28 ustawy z dnia 16 grudnia 2010r. o zmianie ustawy o finansach publicznych oraz niektórych innych ustaw oraz art. 103a ustawy o emeryturach i rentach z FUS. który to przepis uznany został za niekonstytucyjny w odniesieniu do pewnej grupy osób. Powołując się na wyrok Trybunału Konstytucyjnego z 13 listopada 2012 r. sygn. K 2/12 Sąd wskazał, że obowiązek rozwiązania stosunku pracy z dotychczasowym pracodawcą, jako warunek realizacji nabytego prawa do emerytury, nie ma zastosowania do osób, które nabyły to prawo w okresie od 8 stycznia 2009r. do 31 grudnia 2010r. W stosunku do tych osób przepis art. 28 cyt. ustawy o zmianie ustawy o finansach publicznych w zakresie w jakim przewiduje stosowanie art. 103a ustawy emeryturach i rentach z FUS utracił moc z chwilą ogłoszenia sentencji wyroku w Dzienniku Ustaw, czyli z dniem 22 listopada 2012r. Sąd Okręgowy nie podzielił stanowiska organu rentowego, że orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego ma charakter ex nunc , czyli stosuje się je od momentu jego ogłoszenia na przyszłość, lecz uznał, że ma ono charakter retroaktywny, ex tunc . Tym samym Sąd Okręgowy uznał, że organ rentowy winien jest wznowić wypłatę emerytury począwszy od dnia 1 października 2011r., czyli od momentu kiedy na podstawie niekonstytucyjnych przepisów wstrzymał jej wypłatę. Natomiast Sąd uznał, iż żądanie wnioskodawczyni w zakresie wypłaty odsetek nie znajduje uzasadnienia w świetle art. 85 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r o systemie ubezpieczeń społecznych ( Dz u z 2009 r Nr 295 poz. 1585 ) oraz art. 118 ustawy emerytalnej gdyż organ rentowy wydając decyzję w dniu 12 października 2011 o zawieszeniu wypłaty emerytury działał zgodnie z obowiązującym wówczas prawem a wiedze na temat wykładni dotychczasowych przepisów prawa powziął dopiero od publikacji orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego a zatem brak jest podstaw do uznania, iż organ rentowy ze swojej winy pozostawał w zwłoce z wypłatą wyrównania Wyrok Sądu Okręgowego w zakresie punktu 1 zaskarżył apelacją organ rentowy zarzucając błedna interpretacje art. 190 ust. 1 i 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej i błędna wykładnie i zastosowanie art. 28 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r o zmianie ustawy o finansach publicznych oraz niektórych ustaw ( Dz U nr 257 poz. 1726 ) w zw art. 103a ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych w związku z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 13 listopada 2012 r. sygn. akt K 2/12. Wskazując na powyższą podstawę apelacji organ rentowy wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i oddalenie odwołania. W uzasadnieniu skarżący wskazał, że nie zgadza się z interpretacją Sądu Okręgowego, który przyznał prawo do wypłacenia emerytury od dnia wstrzymania świadczenia, tj. od dnia 1 października 2011r. Zdaniem apelującego orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego z dnia 13 listopada 2012r. jest konstytutywne, obowiązuje od dnia wejścia w życie, zaś skutki prawne wywołuje tylko w przód, to jest od dnia ogłoszenia w Dzienniku Ustaw, w szczególności w sytuacji, gdy Trybunał Konstytucyjny bezpośrednio w wyroku nie określił skutków czasowych swojego orzeczenia, tj. momentu utraty mocy obowiązującej przepisu uznanego za niezgodny z Konstytucją . Przedmiotowy wyrok w zakresie pkt. 2 zaskarżyła apelacją wnioskodawczyni, wnosząc o jego zmianę i uwzględnienie jej żądania w zakresie przyznania prawa do odsetek. W piśmie procesowym z dnia 6 marca 2014 r (data wpływu do Sądu Apelacyjnego w Łodzi) Zakład Ubezpieczeń Społecznych w związku z wejściem w życie ustawy z dnia 13 grudnia 2013 r o ustaleniu i wypłacie emerytur do których prawo uległo zawieszeniu w okresie od 1 października 2011 r do 21listopada 2012 r ( Dz U z 2014 r poz. 169 ) i złożonym wnioskiem przez odwołującą się w sprawie wypłaty zawieszonej emerytury, cofnął apelację od zaskarżonego wyroku . Wnioskodawczyni w piśmie procesowym z dnia 7 sierpnia 2014 r wyraziła zgodę na cofnięcie apelacji przez organ rentowy i w piśmie z dnia 7 października 2014 r cofnęła swoją apelację przeciwko organowi rentowemu . Sąd Apelacyjny zważył co następuje: Z uwagi zatem na cofnięcie apelacji przez obie strony w zakresie dotyczącym obu punktów orzeczenia Sądu I instancji oraz na złożenie przez odwołującą się wniosku w trybie przepisów ustawy z dnia 13 grudnia 2013 r, umorzono postępowanie apelacyjne w tym zakresie na podstawie art. 355§ 1 kpc w związku z art. 469 kpc i 391 § 2 kpc , mając na uwadze to, iż wnioskodawczyni wyraziła zgodę na cofniecie apelacji i uznając, iż cofniecie apelacji przez obie strony nie sprzeczne w niniejszej sprawie z prawem ani nie narusza słusznego interesu ubezpieczonej.