← Polska

Sad powszechny, I C 1550/14

Sygn. akt: I C 1550/14 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 24 listopada 2014 roku Sąd Rejonowy w Bielsku Podlaskim I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSR Katarzyna Wencka Protokolant: Kamila Sowa po rozpoznaniu w dniu 24 listopada 2014 roku w Bielsku Podlaskim sprawy z powództwa Gminy N. przeciwko J. J. o zapłatę I. Oddala powództwo. I C 1550/14 UZASADNIENIE Powódka Gmina N. wystąpiła przeciwko J. J. z powództwem o zapłatę w postępowaniu upominawczym. Wniosła o zasądzenie od pozwanego na jej rzecz kwoty 564,95 złotych wraz z odsetkami ustawowymi od następujących kwot: - 5,21 zł od dnia 1.12.2012 roku do dnia zapłaty, - 162,67 zł od dnia 1.03.2013 roku dnia zapłaty, - 153,71 zł od dnia 31.08.2013 roku do dnia zapłaty, - 121,68 zł od dnia 30.11.2013 roku do dnia zapłaty, - 121,68 zł od dnia 1.03.2014 roku do dnia zapłaty oraz o zasądzenie od pozwanego na jej rzecz kosztów postępowania sądowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych oraz opłaty skarbowej od pełnomocnictwa. W uzasadnieniu pozwu, podnosiła, że na podstawie umowy z dnia 29 listopada 2006 roku strony łączyła umowa o odprowadzanie ścieków. Następnie została ona zmieniona aneksem z dnia 2 listopada 2011 roku. Cena za odprowadzanie ścieków została ustalona w formie ogłoszenia w sprawie taryf dla zbiorowego zaopatrzenia w wodę i odprowadzania ścieków. Powódka wskazała, że na kwotę wierzytelności składają się nie opłacone faktury wystawione przez nią: Nr (...) z dnia 5.11.2012 roku na kwotę 115,34 zł (do zapłaty z niej pozostało 5,21 zł), Nr (...) z dnia 4.02.2013r. na kwotę 152, 67 zł, Nr (...) z dnia 2.08.,2013r. na kwotę 153,71 zł, Nr (...) z dnia 4.11.2013r. na kwotę 121,68 zł, Nr (...) z dnia 4.02.2013r. na kwotę 121,68 zł. W dniu 3.04. 2014r. powódka wezwała pozwanego do zapłaty kwoty 564,95 zł, co pozostało bez rezultatu. Nakazem zapłaty w postępowaniu upominawczym z dnia 11 sierpnia 2014 roku tutejszy Sąd w całości uwzględnił żądanie pozwu i zasądził na rzecz powoda kwotę 564,95 złotych wraz z odsetkami od poszczególnych kwot oraz kwotę 187,50 zł tytułem zwrotu kosztów procesu, w tym kwotę 180 złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego (k-25). Pozwany J. J. wniósł sprzeciw od nakazu zapłaty, zaskarżając nakaz zapłaty w całości. W uzasadnieniu zarzutów wskazywał, że nie zawierał umowy o odprowadzanie ścieków z powódką. Stąd też nie jest zobowiązany do zapłaty należności na postawie powyższej umowy i faktur dołączonych do pozwu. W związku z powyższym wnosił o oddalenie powództwa w całości (k- 35-36). Powódka Gmina N. w odpowiedzi na sprzeciw pozwanego, wniosła o zasądzenie w całości należności zgodnie z nakazem zapłaty oraz o zasądzenie od pozwanego na jej rzecz zwrotu kosztów postępowania sądowego wraz z kosztami zastępstwa procesowego. Podnosiła, że pozwany w okresie od 2007 roku do 2013 roku dokonywał wpłat na jej rzecz z tytułu opłat za odprowadzanie ścieków. W dniu 3 stycznia 2014 roku zwrócił się do powódki z wnioskiem o rozłożenie na raty zaległości z tego tytułu uzasadniając go trudną sytuacją rodzinną i materialną (k-49), jednak nie zgłosił się do Gminy N. celem zawarcia umowy w sprawie rozłożenia zadłużenia na raty. Sąd ustalił i zważył, co następuje: Powództwo podlegało oddaleniu. W myśl art. 6 kc ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne. Jeżeli chodzi o rozkład ciężaru dowodu, to powódka powinna udowodnić fakty pozytywne, które stanowią podstawę jej powództwa tj. okoliczności prawo tworzące, a pozwany, jeżeli faktów tych nie przyznaje, ma obowiązek udowodnienia okoliczności niweczących prawo powoda. W ocenie Sądu materiał dowodowy zgromadzony w sprawie, w kontekście kategorycznych twierdzeń pozwanego, nie dawał podstaw do uznania, ażeby zaistniały przesłanki uzasadniające obciążenie pozwanego należnościami wynikającymi z faktur nr (...) z dnia 5.11.2012 roku, Nr (...) z dnia 4.02.2013r. na kwotę 152, 67 zł, Nr (...) z dnia 2.08.,2013r. na kwotę 153,71 zł, Nr (...) z dnia 4.11.2013r. na kwotę 121,68 zł, Nr (...) z dnia 4.02.2013r. na kwotę 121,68 zł. Przede wszystkim za zasadny należało uznać, zarzut pozwanego braku stosunku prawnego łączącego go z powódką. W świetle dołączonych do pozwu dokumentów jest oczywiste, że umowa z dnia 29 listopada 2006 roku o odprowadzanie ścieków nie została podpisana przez pozwanego, mimo, że jego dane są w komparycji umowy. Podpisała ją jako odbiorca usług (...) – synowa pozwanego (k- 21-22). Pozwany stanowczo zaprzeczył, że upoważnił ją do zawarcia umowy w jego imieniu. A. J. podpisała także aneks do powyższej umowy z dnia 2 listopada 2011 roku (k- 20). Faktury VAT Nr (...) z dnia 2.08.,2013r.m na kwotę 153,71 zł, Nr (...) z dnia 4.11.2013r. na kwotę 121,68 zł, Nr (...) z dnia 4.02.2013r. na kwotę 121,68 zł zostały odebrane przez A. J. , co potwierdziła ona swoim podpisem. W kontekście powyższego trudno uznać, aby powódka w sposób należyty wykazała zasadność dochodzonego powództwa. W aktach sprawy brak jest umowy łączącej strony. Okoliczność, że pozwany dokonywał wpłat z na rzecz powódki należności związanych z odprowadzaniem ścieków nie stanowi dowodu istnienia zobowiązania po stronie pozwanego. Biorąc pod uwagę powyższe, Sąd orzekł na podstawie art. 750 kc , w zw. z art. 6 kc jak w sentencji wyroku.

🔗 Do źródła urzędowego

Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.