w związku z art. 64 §1 k.k. i za to na podstawie powołanego przepisu wymierzył mu karę 1 roku pozbawienia wolności. W tym samym wyroku, na podstawie art. 42 § 2 k.k. w związku z art. 43 § 1 k.k. wymierzono oskarżonemu środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 5 lat Na podstawie art. 49 § 2 k.k. orzeczono świadczenie pieniężne w kwocie 1000 złotych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej W ostatnim punkcie wyroku, na podstawie art. 627 k.p.k. i art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych zasądzono od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe w kwocie 90 złotych i wymierzono mu opłatę w wysokości 180 złotych. Z przedmiotowym wyrokiem nie zgodził się prokurator , zaskarżając wyrok w całości na niekorzyść podsądnego A. P. . Skarżący zarzucił orzeczeniu obrazę przepisów prawa materialnego tj. art. 178a §1 k.k. poprzez błędne zastosowanie do czynu przypisywanego oskarżonemu przepisu z art.
podczas gdy ten czyn należało zakwalifikować jako przestępstwo z art.
Apelujący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Trzciance Na rozprawie odwoławczej, prokurator zmienił wniosek końcowy apelacji oświadczając, że nie domaga się uchylenia zaskarżonego wyroku, tylko zmiany w takim zakresie, jaki wynika z zarzutu apelacyjnego poprzez przyjęcie, że czyn ten wyczerpuje znamiona przestępstwa z art.
w związku z art. 64 §1 k.k. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Apelacja prokuratora zasługuje na uwzględnienie, prowadząc do zmiany opisu czynu przypisanego podsądnemu A. P. , a także reformacji jego kwalifikacji prawnej oraz podstawy wymiaru kary. Na wstępie należy zauważyć, że Sąd I instancji prawidłowo rozważył dowody i okoliczności ujawnione w toku przewodu sądowego. Organ orzekający należycie też wykazał winę i sprawstwo podsądnego, a swoje stanowisko w sposób przekonywujący umotywował w pisemnym uzasadnieniu wyroku. Uzasadnienie to odpowiada wymogom z art. 424 k.p.k. i jako takie umożliwia pełną kontrolę odwoławczą zaskarżonego wyroku . Zastrzeżenia Sądu odwoławczego wzbudza pominięcie przez Sąd I instancji, że podsądny popełnił przypisane mu przestępstwo po uprzednim prawomocnym skazaniu za prowadzenie pojazdu w stanie nietrzeźwości oraz w okresie obowiązywania zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych i przyjęta przez Sąd Rejonowy kwalifikacja prawna czynu przypisanego oskarżonemu oraz podstawa wymiaru orzeczonej wobec niego sankcji karnej. Zarzut obrazy prawa materialnego wyartykułowany przez autora apelacji znalazł potwierdzenie. Naruszenie prawa materialnego ( art.438 pkt 1 k.p.k ) polega na jego wadliwym zastosowaniu (niezastosowaniu) w orzeczeniu, które oparte jest na trafnych i niekwestionowanych ustaleniach faktycznych. Rzeczony zarzut jest wówczas uzasadniony, gdy dotyczy zastosowania albo niezastosowania przepisu zobowiązującego sąd do jego stosowania. Z taką właśnie sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Sąd Okręgowy przypomina, że stosownie do przepisu art.
jeżeli sprawca czynu określonego w § 1 był wcześniej prawomocnie skazany za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego albo za przestępstwo określone w art. 173, 174, 177 lub art. 355 § 2 popełnione w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego albo dopuścił się czynu określonego w § 1 w okresie obowiązywania zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych orzeczonego w związku ze skazaniem za przestępstwo, podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5. Organ wyrokujący w sprawie nie uwzględnił tego, że podsądny popełnił przestępstwo, będąc uprzednio prawomocnie skazany za popełnienie czynów wyczerpujących znamiona przestępstwa art. 178 §1 k.k. oraz w okresie obowiązywania orzeczonego wobec niego zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych, co odpowiada znamionom występku z art.
( k.26). Z tych powodów, Sąd Okręgowy zreformował opis przypisanego czynu, poprzez przyjęcie, że oskarżony popełnił przypisany mu występek będąc uprzednio skazanym za poprowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości oraz w okresie obowiązywania orzeczonego mu zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych, Sąd II instancji zmienił także kwalifikację prawną czynu inkryminowanego zachowania poprzez przyjęcie przepisu art.
w związku z art. 64 § 1 k.k. , a jako podstawę wymiaru kary przepis art.
W pozostałym zakresie, wyrok jako odpowiadający prawu utrzymano w mocy. Sąd Okręgowy na podstawie art. 626 k.p.k. w związku z art. 636 k.p.k. zwolnił podsądnego od obowiązku zwrotu Skarbowi Państwa wyłożonych kosztów postępowania odwoławczego i od obowiązku uiszczenia opłaty za II instancję. Mając na uwadze powyższe Sąd Okręgowy; I. zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że:
w związku z art. 64 § 1 k.k. , a jako podstawę prawną orzeczonej mu kary przyjął art.
II. w pozostałym zakresie utrzymał w mocy zaskarżony wyrok, III. zwolnił oskarżonego od obowiązku zwrotu Skarbowi Państwa wyłożonych kosztów postępowania odwoławczego i od obowiązku uiszczenia opłaty za II instancję. SSO Leszek Matuszewski SSO Małgorzata Ziołecka SSO Bożena Ziółkowska
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.