Sygn. akt VIII U 1363/14 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 26 września 2014 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSO Patrycja Bogacińska-Piątek Protokolant: Dominika Smyrak po rozpoznaniu w dniu 26 września 2014 r. w Gliwicach sprawy C. R. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. o wysokość świadczenia na skutek odwołania C. R. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. z dnia 12 maja 2014r. i 19 marca 2014r. nr (...) oddala odwołanie. (-) SSO Patrycja Bogacińska-Piątek. Sygn. akt VIII U 1363/14 UZASADNIENIE Decyzją z dnia 19 marca 2014r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. – powołując się na przepisy ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (t.j. Dz. U. z 2009 r. Nr 153, poz. 1227 ze zm.) ustalił C. R. wysokość jego emerytury poprzez przeliczenie wysokości podstawy wymiaru. Do ustalenia podstawy wymiaru świadczenia przyjęto wynagrodzenie z 10 lat kalendarzowych od stycznia 1991r. do grudnia 2000r. przy zastosowaniu wwpw ograniczonego do 250%. W wyniku złożonego przez ubezpieczonego odwołania, w którym zakwestionował wskaźnik wysokości podstawy wymiaru, powołując się na art. 110 ww. ustawy, organ rentowy wydał kolejną decyzję z dnia 12 maja 2014r. ponownie ustalając wysokość emerytury ubezpieczonego od dnia 1 listopada 2013r. z 20 najkorzystniejszych lat kalendarzowych wybranych z całego okresu ubezpieczenia z zastosowaniem kwoty bazowej w wysokości 3080,84 zł. W odwołaniu od powyższej decyzji ubezpieczony zakwestionował sposób obliczenia wysokości podstawy wymiaru od 1 marca 2014r., wskazując, iż najkorzystniejszy dla niego wariant obejmuje przyjęcie do podstawy wymiaru składek z 20 kalendarzowych lat wybranych z całego okresu, tj. od 1986-2012r., z uwzględnieniem złożonego RP7 za 2013r. , który powinien zastąpić 2002r. Powołując się na art. 110 u.e.r. z FUS, wskazał iż od 1 marca 2014r. podstawa jego emerytury winna wynosić 7979,82 zł., a wysokość kwoty bazowej- 3191,93 zł. W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie, wskazując podstawę prawną i okoliczności faktyczne leżące u podstaw obu wyżej omówionych decyzji, zaskarżonych przez ubezpieczonego. Sąd ustalił, co następuje : Decyzją z dnia 1 września 2011r. organ rentowy na wniosek ubezpieczonego, przyznał mu prawo do emerytury górniczej od 1 września 2011r. wypłata świadczenia została zwieszona z uwagi na kontynuowanie przez odwołującego zatrudnienia. Do ustalenia podstawy wymiaru emerytury przyjęto wynagrodzenie z 10 lat 1991-2000, a wskaźnik wysokości podstawy wymiaru wyniósł 280,62 % i został ograniczony do 250%. Kwota bazowa wynosiła 2822,66zł. Na wniosek ubezpieczonego z dnia 25 listopada 2013r. o przeliczenie świadczenia przez doliczenie dodatkowych okresów zatrudnienia i ponowne ustalenie podstawy wymiaru z uwzględnieniem aktualnej kwoty bazowej i wznowienie wypłaty emerytury, ZUS decyzją z dnia 28 listopada 2013r. wznowił wypłatę świadczenia od 1 listopada 2013r. oraz doliczył okres zatrudnienia do 31 października 2013r., jednak nie przeliczył podstawy wymiaru z uwzględnieniem aktualnej kwoty bazowej. Ubezpieczony z dniem 30 grudnia 2013r. – przed uprawomocnieniem się decyzji z 28.11.2013r. wystąpił z ponownym wnioskiem o ustalenie podstawy wymiaru z uwzględnieniem aktualnej kwoty bazowej, załączając zaświadczenie o zatrudnieniu i wynagrodzeniu z (...) S.A. Oddział KWK (...) zawierające zarobek z 2011r. i 2012r. Decyzją z dnia 3 stycznia 2014r. organ rentowy przeliczył ubezpieczonemu podstawę wymiaru z uwzględnieniem wynagrodzenia za lata 2011-2012, przy zastosowaniu wskaźnika 250%, lecz nie zastosował kwoty bazowej 3.080,84 zł obowiązującej w listopadzie 2013r.- z daty złożenia wniosku o emeryturę. W dniu 17 marca 2014r. odwołujący złożył kolejny wniosek o przeliczenie emerytury i przyjęcie do podstawy wymiaru wynagrodzenia z lat 2011, 2012,
- Organ rentowy po rozpatrzeniu wniosku wydał zaskarżoną decyzję z dnia 19 marca 2014r., a w wyniku złożonego odwołania sporządził stanowisko komórki merytorycznej (1 kwietnia 2014r.), w której wyjaśniono w oparciu o art. 110 ww. ustawy, iż po przeliczeniu świadczenia z 20 lat kalendarzowych wwpw wyniósł 274,27 %, po przeliczeniu świadczenia z 10 lat kalendarzowych z okresu 1994-2003 (wybranych z 20 lat przypadających przed zgłoszeniem wniosku tj. od 1994-2013r.) wwpw wyniósł 267,08%. ZUS wskazał, iż w obu przypadkach wskaźnik jest niższy od dotychczas przyjętego – tj. od 280,62 % ustalonego na podstawie wynagrodzenia z lat 1991-2000 i ograniczonego do 250% , gdyż tej wysokości przekraczać nie może. W sprawie wypowiedziała się komórka (...) Prawnej ZUS, stwierdzając w piśmie z dnia 24 kwietnia 2014r., iż należy ponownie ustalić wysokość emerytury ubezpieczonego od dnia 1 listopada 2013r. z zastosowaniem kwoty bazowej w wysokości 3080,84 zł, albowiem wwpw ustalony z 20 najkorzystniejszych lat kalendarzowych wybranych z całego okresu podlegania ubezpieczeniu i z zastosowaniem zarobków z lat 2011 i 2012 wynosi 274,27 %, a nie musi być wyższy od poprzednio ustalonego. Organ rentowy wydał 12 maja 2014r. zaskarżoną decyzję uwzględniając powyższe stanowisko (...) . Od decyzji tej odwołał się C. R. domagając się wyliczenia jego emerytury zgodnie z przedstawionym sposobem wyliczenia. Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o: akta organu rentowego, dołączone do akt niniejszej sprawy. Zebrany materiał dowodowy Sąd uznał za kompletny i wystarczający do poczynienia ustaleń faktycznych. Sąd zważył, co następuje: Odwołanie ubezpieczonego nie zasługuje na uwzględnienie. Po myśli art. 110 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (t.j. Dz. U. z 2009 r. Nr 153, poz. 1227 ze zm.) wysokość emerytury lub renty oblicza się ponownie od podstawy wymiaru ustalonej w sposób określony w art. 15 , z uwzględnieniem ust. 3 , jeżeli do jej obliczenia wskazano podstawę wymiaru składki na ubezpieczenie społeczne lub ubezpieczenia emerytalne i rentowe na podstawie przepisów prawa polskiego przypadającą w całości lub w części po przyznaniu świadczenia, a wskaźnik wysokości podstawy wymiaru jest wyższy od poprzednio obliczonego . Warunek posiadania wyższego wskaźnika wysokości podstawy wymiaru nie jest wymagany od emeryta lub rencisty, który od dnia ustalenia prawa do świadczenia do dnia zgłoszenia wniosku o ponowne ustalenie świadczenia, w myśl ust. 1, nie pobrał świadczenia wskutek zawieszenia prawa do emerytury lub renty lub okres wymagany do ustalenia podstawy przypada w całości po przyznaniu prawa do świadczenia, a wskaźnik wysokości podstawy wynosi co najmniej 130% (ust. 2). Okres ostatnich 20 lat kalendarzowych, o których mowa w art. 15 ust. 1, obejmuje okres przypadający bezpośrednio przed rokiem, w którym zgłoszono wniosek o ponowne ustalenie wysokości świadczenia, z uwzględnieniem art. 176 (ust. 3). Zgodnie z art. 15 ust. 5 wskaźnik wysokości podstawy wymiaru nie może być wyższy niż 250% (ust.5 ). Istotą sporu w niniejszej sprawie, była wysokości kwoty bazowej. Ubezpieczony domagał się uwzględnienia do podstawy wymiaru emerytury kwoty bazowej w wysokości 3.191,93 zł obowiązującej w marcu 2014 - tj. z daty złożenia przez niego wniosku o ponowne przeliczenie emerytury i doliczenie wynagrodzeń z lat 2011,2012, 2013, podczas gdy organ rentowy zaskarżoną decyzją z 12 maja 2014r. ustalił wysokość kwoty bazowej na poziomie 3.080,84 zł – tj. z miesiąca listopada 2013r., z daty złożenia wniosku o podjecie wypłaty świadczenia. Sąd Okręgowy podziela stanowisko organu rentowego. Na wstępie rozważań prawnych wskazać należy, iż organ rentowy mimo kilkakrotnego przeliczenia wysokości świadczenia odwołującego pominął wniosek ubezpieczonego o zastosowanie nowej kwoty bazowej, zarówno w decyzji z dnia 28 listopada 2013r., jak i z 3 stycznia i 19 marca 2014r. dopiero w rozpatrzeniu odwołania od ostatniej decyzji organ rentowy sprostował swoje stanowisko i decyzją z dnia 12 maja 2014r. zastosował kwotę bazową z miesiąca listopada 2013r. w wysokości 3.080,84 zł, wypłacając jednocześnie wyrównanie za okres od 1.11.2013r. do 31 maja 2014r. oraz należne odsetki z okres od 10.12.2013r. do 10 czerwca 2014r. Argumentacja podniesiona przez ubezpieczonego w odwołaniu jest dotknięta błędem gdyż nie uwzględnia treści art. 110 ust. 2 u.e.r. z FUS. Wysokość kwoty bazowej jest ustalana corocznie i ogłaszana w formie komunikatu Prezesa GUS (art. 19a-20 ww. ustawy), a w związku z tym, że jej wysokość jest pochodną przeciętnego wynagrodzenia, następuje jej stopniowy wzrost w kolejnych latach, co ma istotny wpływ na wysokość przeliczonego świadczenia. Generalna zasada wynikająca z przepisów ustawy emerytalno-rentowej stanowi, iż do obliczenia podstawy wymiaru przyjmuje się kwotę bazową obowiązującą w dacie zgłoszenia wniosku (pogląd taki zawarto w wyroku SN z dnia 1 marca 1995 r., II UR 2/95, OSNAPiUS 1995, nr 15, poz. 195 wydanym na gruncie ustawy o z.e.p.), chyba że ubezpieczony nie pobierał emerytury/renty, co w przyszłości umożliwiłoby korzystniejsze wyliczenie "odwieszonego" świadczenia (według nowej, wyższej kwoty bazowej), przy spełnieniu warunków określonych w ww. art. 110 ust.
- Zatem przeliczenie świadczenia może być korzystne dla świadczeniobiorcy również w sytuacji wykazania niższego nowego (...) , gdyż istotna jest tu data przyznania emerytury. Wysokość emerytury lub renty oblicza się ponownie - w związku z uwzględnieniem zarobków po przyznaniu świadczenia - od podstawy wymiaru ustalonej w sposób określony w art. 15 przy zastosowaniu kwoty bazowej (zarówno w części socjalnej, jak i stażowej świadczenia) z dnia zgłoszenia wniosku o przeliczenie, a nie w oparciu o kwotę bazową przyjętą do ustalenia poprzedniej podstawy wymiaru świadczenia. Zastosowanie nowej kwoty bazowej obowiązującej w dacie złożenia wniosku o wypłatę emerytury - listopad 2013r. było możliwe, gdyż mimo, iż ubezpieczony nie wykazywał wyższego wskaźnika wysokości podstawy wymiaru, to spełniał powyżej omówiony warunek określony w art. 110 ust. 2, tj. w okresie od 1 września 2011r. do 31 października 2013r. prawo do świadczenia było zawieszone, z uwagi na kontynuowanie przez niego zatrudnienia. Nie jest natomiast możliwym zastosowanie nowej kwoty bazowej obowiązującej w marcu 2014r. zgodnie z żądaniem ubezpieczonego, gdyż od 1 listopada 2013r. podjął on wypłatę zawieszonego świadczenia. Ponieważ wwpw nie może być wyższy niż 250 % , a w przypadku ubezpieczonego został on już ograniczony do 250% bez znaczenia dla wysokości świadczenia pozostaje druk Rp-7 z zarobkami za rok 2013 albowiem wwpw nie wzrośnie. Z powyższych przyczyn, decyzja z dnia 12 maja 2014r. jest prawidłowa, a odwołanie nie zasługuje na uwzględnienie i na mocy art. 477 14 § 1 k.p.c. podlegało oddaleniu. SSO Patrycja Bogacińska – Piątek