Sygnatura akt VI Ka 495/14 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 24 listopada 2014 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach, Wydział VI Karny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący SSO Dariusz Prażmowski (spr.) Sędziowie SSO Ewa Trzeja-Wagner SSO Andrzej Ziębiński Protokolant Agata Lipke po rozpoznaniu w dniu 18 listopada 2014 r. przy udziale Krystyny Marchewki Prokuratora Prokuratury Okręgowej sprawy 1. S. K.
(1)ur. (...) w T. , syna A. i B. oskarżonego z art. 278§2 kk , art. 293§1 kk w zw. z art. 291§1 kk , art. 270§1 kk i art. 115§3 ustawy z dn. 4.02.1994r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych w zw. z art. 11§2 kk
- K. P. ur. (...) w R. , syna J. i I. oskarżonego z art. 278§2 kk , art. 293§1 kk w zw. z art. 291§1 kk , art. 270§1 kk i art. 266§1 kk i art. 115§3 ustawy z dn. 4.02.1994r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych w zw. z art. 11§2 kk
- H. T. ur. (...) w M. , syna F. i H. oskarżonego z art. 293§1 kk w zw. z art. 291§1 kk
- K. K. ur. (...) w T. , syna F. i J. oskarżonego z art. 293§1 kk w zw. z art. 291§1 kk , art. 270§1 kk i art. 266§1 kk i art. 115§3 ustawy z dn. 4.02.1994r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych w zw. z art. 11§2 kk
- M. M. ur. (...) w P. , syna A. i E. oskarżonego z art. 293§1 kk w zw. z art. 291§1 kk , art. 270§1 kk i art. 266§1 kk i art. 115§3 ustawy z dn. 4.02.1994r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych w zw. z art. 11§2 kk
- M. K. ur. (...) w O. , syna J. i E. oskarżonego z art. 278§2 kk , art. 293§1 kk w zw. z art. 291§1 kk , art. 270§1 kk i art. 115§3 ustawy z dn. 4.02.1994r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych w zw. z art. 11§2 kk
- A. F. ur. (...) w M. , syna P. i G. oskarżonego z art. 278§2 kk , art. 293§1 kk w zw. z art. 291§1 kk , art. 270§1 kk i art. 115§3 ustawy z dn. 4.02.1994r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych w zw. z art. 11§2 kk
- S. N. ur. (...) w T. , syna M. i B. oskarżonego z art. 278§2 kk , art. 293§1 kk w zw. z art. 291§1 kk
- K. J. ur. (...) w B. , syna J. i E. oskarżonego z art. 278§2 kk , art. 293§1 kk w zw. z art. 291§1 kk na skutek apelacji wniesionych przez oskarżyciela publicznego, obrońcę oskarżonych S. K.
(1), K. P. , H. T. , K. K. , M. K. , A. F. , S. N. , K. J. od wyroku Sądu Rejonowego w Gliwicach z dnia 25 kwietnia 2013 r. sygnatura akt IX K 1481/10 na mocy art. 437 kpk i art. 438 kpk uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu w Gliwicach do ponownego rozpoznania. UZASADNIENIE Sąd Rejonowy w Gliwicach, wyrokiem z dnia 25 kwietnia 2013 r., w sprawie o sygnaturze akt IX K 1481/10, orzekał w sprawie oskarżonych S. K.
(2), K. P. , H. T. , K. K. , M. M. , M. K. , A. F. , S. N. , K. J. . Wyrok ten zaskarżony został w części w której przypisano winę oskarżonym przez obrońcę oskarżonych S. K.
(2), K. P. , H. T. , K. K. , M. K. , A. F. , S. N. , K. J. , która zarzuciła wyrokowi:
- naruszenie przepisów postępowania, a to art. 5 § 2 k.p.k. które miało wpływ na treść zaskarżonego wyroku, przez rozstrzygnięcie na niekorzyść oskarżonego z naruszeniem zasady in dubio pro reo , podczas gdy w sprawie brak jest wystarczających dowodów pozwalających na przypisanie oskarżonym popełnienia czynu zabronionego z art. 278 § 2 k.k. , a powstałe w toku sprawy wątpliwości winny być zostać rozstrzygnięte na korzyść oskarżonych;
- naruszenie przepisów postępowania, a to art. 7 k.p.k. , które miało wpływ na treść zaskarżonego wyroku, przez dokonanie dowolnej oceny zgromadzonego materiału dowodowego z naruszeniem zasad prawidłowego rozumowania oraz wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego;
- naruszenie art. 17 § l pkt. 6 k.p.k. przez jego niezastosowanie i nie umorzenie postępowania pomimo przedawnienia karalności;
- naruszenie art. 119 k.w. przez jego niezastosowanie podczas, gdy czyn zarzucany oskarżonym może stanowić jedynie wykroczenie jako, iż materiał dowodowy zgromadzony w aktach sprawy wskazuje, że wartość przedmiotowych oprogramowań wynosić mogła maksymalnie mniej niż 420,00 zł;
- naruszenie art. 45 § l k.w. przez jego niezastosowanie podczas, gdy postępowanie winno być umorzone jako, iż karalność wykroczenia z mi. 119 k.w. ustała z upływem 2 lat od popełnienia czynu. Z ostrożności procesowej zaskarżonemu wyrokowi obrońca oskarżonych zarzuciła również:
- naruszenie art. 278 § 2 k.k. przez jego zastosowanie podczas, gdy nie udowodniono, iż oskarżeni umyślnie, z zamiarem bezpośrednim, bezprawnie i świadomie uzyskali cudze programy komputerowe, a zatem czyny oskarżonych nie wypełniają znamion czynu zabronionego określonego w tym przepisie;
- naruszenie przepisów postępowania, a to art. 424 § 1 k.p.k. , które miało wpływ na treść zaskarżonego wyroku, przez nie sporządzenie pisemnego uzasadnienia zaskarżonego wyroku, co skutkuje niemożnością merytorycznej kontroli zaskarżonego wyroku przez Sąd II Instancji;
- naruszenie przepisów postępowania, a to art. 423 § 2 k.p.k. w związku z art. 6 k.p.k. , które miało wpływ na treść zaskarżonego wyroku, przez nie doręczenie uzasadnienia wyroku, co ograniczyło prawo oskarżonych do obrony. Podnosząc powyższe zarzuty obrońca wniosła o: uchylenie wyroku w zaskarżonym zakresie i umorzenie postępowania w niniejszej sprawie; na wypadek nieuwzględnienia powyższego wniosku - o zmianę wyroku w zaskarżonym zakresie i uniewinnienie oskarżonych od zarzucanych im czynów, na wypadek nieuwzględnienia powyższych wniosków o uchylenie wyroku w zaskarżonym zakresie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Wyrok został zaskarżony również w części w której uniewinniono oskarżonych przez oskarżyciela publicznego, który zarzucił wyrokowi: I. rażącą obrazę przepisów postępowania, a to art. 423 § 1 i 3 k.p.k. oraz art. 424 § 1 k.p.k. , mającą istotny wpływ na treść orzeczenia polegającą na niesporządzeniu i niedoręczeniu prokuratorowi uzasadnienia wyroku, pomimo złożonego wniosku, co skutkuje niemożnością merytorycznej kontroli wyroku i ustalenia jakie fakty Sąd uznał za udowodnione, na jakich w tej mierze oparł się dowodach oraz jakie okoliczności stanowiły podstawę faktyczną dokonanego rozstrzygnięcia, podczas gdy sentencja wyroku w znacznej części pozostaje w sprzeczności z ustaleniami dokonanymi w toku postępowania przygotowawczego, które zdaniem oskarżyciela publicznego zostały potwierdzone w postępowaniu przed sądem I instancji; II. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, mający wpływ na jego treść, a polegający na: - nieprawidłowym uznaniu, że S. K.
(1)nie uzyskał oraz nie zainstalował bez zgody osoby uprawnionej, programy komputerowe M. (...) (dwukrotnie), M. (...) , I. (...) , I. (...) , A. (...) , W. (...) , N. (...) A. (...) A. (...) , które to ustalenia sugeruje treść wydanego wyroku albowiem determinowały one odpowiedzialność oskarżonego za czyn z art. 278 § 2 k.k. podczas gdy zebrany w sprawie materiał dowodowy, oceniony zgodnie z zasadami prawidłowego rozumowania, wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego powinien prowadzić do wniosków przeciwnych, co miało wpływ na treść wydanego rozstrzygnięcia; - nieprawidłowym uznaniu, że S. K.
(1)będąc zatrudnionym na stanowisku konstruktora obudów w Fabryce (...) S.A. w T. , nie działał wbrew przyjętemu na siebie zobowiązaniu i nie naruszył cudzych majątkowych praw ten sposób, że w związku z wykonywaną pracą w Fabryce (...) S.A. w T. skopiował na nośniki informacji komputerowej w postaci płyt CD oraz na papierze łącznie 668 rysunków dokumentacji technicznej, z których następnie 3 przerobił, w ten sposób, że usunął dane właściciela praw autorskich - Fabrykę (...) S.A. w T. wstawiając dane nowego właściciela, które to ustalenia sugeruje treść wydanego wyroku albowiem determinowały one odpowiedzialność oskarżonego za czyn z art. 270 § 1 k.k. i art. 115 § 3 ustawy z dnia 4 lutego 1994 roku o prawie autorskim i prawach pokrewnych , podczas gdy zebrany w sprawie materiał dowodowy, oceniony zgodnie z zasadami prawidłowego rozumowania, wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego powinien prowadzić do wniosków przeciwnych, co miało zasadniczy wpływ na treść wydanego rozstrzygnięcia; - nieprawidłowym uznaniu, że K. P. nie uzyskał oraz nie zainstalował bez zgody osoby uprawnionej, programy komputerowe I. (...) , A. (...) , I. (...) , F. R. , M. (...) , N. (...) , W. (...) .0, które to ustalenia sugeruje treść wydanego wyroku albowiem determinowały one odpowiedzialność oskarżonego za czyn z art. 278 § 2 k.k. , podczas gdy zebrany w sprawie materiał dowodowy, oceniony zgodnie z zasadami prawidłowego rozumowania, wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego powinien prowadzić do wniosków przeciwnych, co miało zasadniczy wpływ na treść wydanego rozstrzygnięcia; - nieprawidłowym uznaniu, że K. P. będąc zatrudnionym na stanowisku konstruktora obudów w Fabryce (...) S.A. w T. , nie działał wbrew przyjętemu na siebie zobowiązaniu i nie naruszył cudzych majątkowych praw autorskich w ten sposób, że w związku z wykonywaną pracą w Fabryce (...) S.A. skopiował na nośniki informacji komputerowej w postaci płyt CD oraz na papierze łącznie 1784 rysunków dokumentacji z których 82 przerobił, w ten sposób, że usunął dane właściciela - Fabrykę (...) S.A. w T. i wstawił dane nowego właściciela, które to ustalenia sugeruje wydanego albowiem determinowały one odpowiedzialność oskarżonego za czyn z art. 270 § 1 k.k. , art. 266 § 1 k.k. i art. 115 § 3 ustawy z dnia 4 lutego 1994 roku o prawie autorskim i prawach pokrewnych , podczas gdy zebrany w sprawie materiał dowodowy, oceniony zgodnie z zasadami prawidłowego rozumowania, wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego powinien prowadzić do wniosków przeciwnych, co miało zasadniczy wpływ na treść wydanego rozstrzygnięcia; - nieprawidłowym uznaniu, że H. T. nie przyjął programów komputerowych M. (...) (dwukrotnie), A. (...) , I. (...) (dwukrotnie), I. (...) M. (...) (trzy programy), M. (...) , A. (...) , o których wiedział, że pochodzą z czynów zabronionych, które to ustalenia sugeruje treść wydanego wyroku albowiem determinowały one odpowiedzialność oskarżonego za czyn z art. 293 § 1 k.k. w zw. z art. 291 § 1 k.k. , podczas gdy zebrany w sprawie materiał dowodowy, oceniony zgodnie z zasadami prawidłowego rozumowania, wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego powinien prowadzić do wniosków przeciwnych, co miało zasadniczy wpływ na treść wydanego rozstrzygnięcia; - nieprawidłowym uznaniu, że K. K. nie przyjął programów komputerowych N. (...) , M. (...) , M. (...) , o których wiedział, że pochodzą z czynów zabronionych, które to ustalenia sugeruje treść wydanego wyroku albowiem determinowały one odpowiedzialność oskarżonego za czyn z art. 293 § 1 k.k. w zw. z art. 291 § 1 k.k. , podczas gdy zebrany w sprawie materiał dowodowy, oceniony zgodnie z zasadami prawidłowego rozumowania, wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego powinien prowadzić do wniosków przeciwnych, co miało zasadniczy wpływ na treść wydanego rozstrzygnięcia; - nieprawidłowym uznaniu, że K. K. będąc zatrudnionym na stanowisku konstruktora obudów w Fabryce (...) S.A. w T. , nie działał wbrew przyjętemu na siebie zobowiązaniu i nie naruszył cudzych majątkowych praw autorskich w ten sposób, że w związku z wykonywaną pracą w Fabryce (...) S.A. skopiował na nośniki informacji komputerowej w postaci płyt CD 38 rysunków dokumentacji technicznej, a następnie przerobił w ten sposób, że usunął dane właściciela praw autorskich - Fabrykę (...) S.A. w T. i przekazał poprzez ich przesłanie osobie nieuprawnionej, które to ustalenia sugeruje treść wydanego albowiem determinowały one odpowiedzialność oskarżonego za czyn z art. 270 § 1 k.k. , art. 266 § 1 k.k. i art. 115 § 3 ustawy z dnia 4 lutego 1994 roku o prawie autorskim i prawach pokrewnych , podczas gdy zebrany w sprawie materiał dowodowy, oceniony zgodnie z zasadami prawidłowego rozumowania, wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego powinien prowadzić do wniosków przeciwnych, co miało zasadniczy wpływ na treść wydanego rozstrzygnięcia; - nieprawidłowym uznaniu, że M. M. nie przyjął programu komputerowego W. (...) , o którym wiedział, że pochodzi z czynu zabronionego, które to ustalenia sugeruje treść wydanego wyroku albowiem determinowały one odpowiedzialność oskarżonego za czyn z art. 293 § 1 k.k. w zw. z art. 291 § 1 k.k. , podczas gdy zebrany w sprawie materiał dowodowy, oceniony zgodnie z zasadami prawidłowego rozumowania, wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego powinien prowadzić do wniosków przeciwnych, co miało zasadniczy wpływ na treść wydanego rozstrzygnięcia; - nieprawidłowym uznaniu, że M. M. będąc zatrudnionym na stanowisku konstruktora obudów w Fabryce (...) S.A. w T. , nie działał wbrew przyjętemu na siebie zobowiązaniu i nie naruszył cudzych majątkowych praw autorskich w ten sposób, że w związku z wykonywaną pracą w Fabryce (...) S.A. skopiował na nośniki informacji komputerowej w postaci płyt CD oraz na papierze łącznie 378 rysunków dokumentacji technicznej, z których 19 przerobił w ten sposób, że usunął dane właściciela praw autorskich - Fabrykę (...) S.A. w T. , a następnie przesłał osobie nieuprawnionej 15 przerobionych rysunków dokumentacji technicznej, które to ustalenia sugeruje treść wydanego wyroku albowiem determinowały one odpowiedzialność oskarżonego za czyn z art. 270 § 1 k.k. i art. 266 § 1 k.k. i art. 115 § 3 ustawy z dnia 4 lutego 1994 roku o prawie autorskim i prawach pokrewnych , podczas gdy zebrany w sprawie materiał dowodowy, oceniony zgodnie z zasadami prawidłowego rozumowania, wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego powinien prowadzić do wniosków przeciwnych, co miało zasadniczy wpływ na treść wydanego rozstrzygnięcia; - nieprawidłowym uznaniu, że M. K. nie uzyskał oraz nie zainstalował bez zgody osoby uprawnionej programy komputerowe M. (...) , A. (...) , które to ustalenia sugeruje treść wydanego wyroku albowiem determinowały one odpowiedzialność oskarżonego za czyn z art. 278 § 2 k.k. , podczas gdy zebrany w sprawie materiał dowodowy, oceniony zgodnie z zasadami prawidłowego rozumowania, wiedzy i doświadczenia życiowego powinien prowadzić do wniosków przeciwnych, co miało zasadniczy wpływ na treść wydanego rozstrzygnięcia; - nieprawidłowym uznaniu, że M. K. me przyjął programów komputerowych W. (...) , W. (...) M. (...) , E. (...) , Z. (...) (...) , o których wiedział, że pochodzą z czynów zabronionych, które to ustalenia sugeruje treść wydanego wyroku albowiem determinowały one odpowiedzialność oskarżonego za czyn z art. 293 § 1 k.k. w zw. z art. 291 § 1 k.k. , podczas gdy zebrany w sprawie materiał dowodowy, oceniony zgodnie z zasadami prawidłowego rozumowania, wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego powinien prowadzić do wniosków przeciwnych, co miało zasadniczy wpływ na treść wydanego rozstrzygnięcia; - nieprawidłowym uznaniu, że M. K. będąc zatrudnionym na stanowisku konstruktora obudów w Fabryce (...) S.A. w T. , nie działał wbrew przyjętemu na siebie zobowiązaniu i nie naruszył cudzych majątkowych praw autorskich w ten sposób, że w związku z wykonywaną pracą w Fabryce (...) S.A. skopiował na nośniki informacji komputerowej w postaci płyt CD oraz na papierze łącznie 1370 rysunków dokumentacji technicznej, z których 3 przerobił, w ten sposób, że usunął dane właściciela praw autorskich - Fabrykę (...) S.A. w T. wstawiając dane nowego właściciela, które to ustalenia sugeruje treść wydanego wyroku albowiem determinowały one odpowiedzialność oskarżonego za czyn z art. 270 § 1 k.k. i art. 115 § 3 ustawy z dnia 4 lutego 1994 roku o prawie autorskim i prawach pokrewnych , podczas gdy zebrany w sprawie materiał dowodowy, oceniony zgodnie z zasadami prawidłowego rozumowania, wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego powinien prowadzić do wniosków przeciwnych, co miało zasadniczy wpływ na treść wydanego rozstrzygnięcia; - nieprawidłowym uznaniu, że A. F. uzyskał oraz nie zainstalował bez zgody osoby uprawnionej, programu I. (...) oraz nie uzyskał oraz nie zgrał bez zgody osoby programy komputerowe A. (...) , I. (...) (dwukrotnie), I. (...) , M. (...) , które to ustalenia sugeruje treść wydanego wyroku albowiem determinowały one odpowiedzialność oskarżonego za czyn z art. 278 § 2 k.k. , podczas gdy zebrany w sprawie materiał dowodowy, oceniony zgodnie z zasadami prawidłowego rozumowania, wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego powinien prowadzić do wniosków przeciwnych, co miało wpływ na treść wydanego rozstrzygnięcia; - nieprawidłowym uznaniu, że A. F. nie przyjął programów komputerowych O. (...) , T. (...) , N. (...) (dwukrotnie), S. (...) , o których wiedział, że pochodzą z czynu zabronionego, które to ustalenia sugeruje treść wydanego wyroku albowiem determinowały one odpowiedzialność oskarżonego za czyn z art. 293 § l k.k. w zw. z art. 291 § l k.k. , podczas gdy zebrany w sprawie materiał dowodowy, oceniony zgodnie z zasadami prawidłowego rozumowania, wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego powinien prowadzić do wniosków przeciwnych, co miało zasadniczy wpływ na treść wydanego rozstrzygnięcia; - nieprawidłowym uznaniu, że A. F. będąc zatrudnionym na stanowisku konstruktora obudów w Fabryce (...) S.A. w T. , nie działał wbrew przyjętemu na siebie zobowiązaniu i nie naruszył cudzych majątkowych praw autorskich w ten sposób, że w związku z wykonywaną pracą w Fabryce (...) S.A. skopiował na nośniki informacji komputerowej w postaci płyt CD oraz na papierze łącznie 229 rysunków dokumentacji technicznej, z których l przerobił, w ten sposób, że usunął dane właściciela praw autorskich - Fabrykę (...) S.A. w T. wstawiając dane nowego właściciela, które to ustalenia sugeruje treść wydanego wyroku albowiem determinowały one odpowiedzialność oskarżonego za czyn z art. 270 § 1 k.k. i art. 115 § 3 ustawy z dnia 4 lutego 1994 roku o prawie autorskim i prawach pokrewnych , podczas gdy zebrany w sprawie materiał dowodowy, oceniony zgodnie z zasadami prawidłowego rozumowania, wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego powinien prowadzić do wniosków przeciwnych, co miało zasadniczy wpływ na treść wydanego rozstrzygnięcia; - nieprawidłowym uznaniu, że S. N. nie uzyskał oraz nie zgrał bez zgody osoby uprawnionej, programy komputerowe A. (...) I. (...) , które to ustalenia sugeruje treść wydanego wyroku albowiem determinowały one odpowiedzialność oskarżonego za czyn z art. 278 § 2 k.k. , podczas gdy zebrany w sprawie materiał dowodowy, oceniony zgodnie z zasadami prawidłowego rozumowania, wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego powinien prowadzić do wniosków przeciwnych, co miało zasadniczy wpływ na treść wydanego rozstrzygnięcia; - nieprawidłowym uznaniu, że S. N. me przyjął programów komputerowych N. (...) , W. (...) , A. (...) , K. (...) , A. , o których wiedział, że pochodzą z czynów zabronionych, które to ustalenia sugeruje treść wydanego wyroku albowiem determinowały one odpowiedzialność oskarżonego za czyn z art. 293 § 1 k.k. w zw. z art. 291 § 1 k.k. , podczas gdy zebrany w sprawie materiał dowodowy, oceniony zgodnie z zasadami prawidłowego rozumowania, wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego powinien prowadzić do wniosków przeciwnych, co miało zasadniczy wpływ na treść wydanego rozstrzygnięcia; - nieprawidłowym uznaniu, że K. J. nie uzyskał oraz nie zainstalował bez zgody osoby uprawnionej, programu komputerowego A. (...) , które to ustalenia sugeruje treść wydanego wyroku albowiem determinowały one odpowiedzialność oskarżonego za czyn z art. 278 § 2 k.k. , podczas gdy zebrany w sprawie materiał dowodowy, oceniony zgodnie z zasadami prawidłowego rozumowania, wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego powinien prowadzić do wniosków przeciwnych, co miało zasadniczy wpływ na treść wydanego rozstrzygnięcia; - nieprawidłowym uznaniu, że K. J. nie przyjął programu komputerowego A. (...) , o którym wiedział, że pochodzi z czynu zabronionego, które to ustalenia sugeruje treść wydanego wyroku albowiem determinowały one odpowiedzialność oskarżonego za czyn z art. 293 § 1 k.k. w zw. z art. 291 § 1 kk ., podczas gdy zebrany w sprawie materiał dowodowy, oceniony zgodnie z zasadami prawidłowego rozumowania, wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego powinien prowadzić do wniosków przeciwnych, co miało zasadniczy wpływ na treść wydanego rozstrzygnięcia. Prokurator wniósł o uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji. Odpowiedź na apelację oskarżyciela publicznego wniosła obrońca oskarżonych S. K.
(2), K. P. , H. T. , K. K. , M. M. , M. K. , A. F. , S. N. , K. J. wnosząc o nieuwzględnienie tej apelacji i utrzymanie w mocy zaskarżonego wyroku w części uniewinniającej oskarżonych oraz o uchylenie wyroku w części skazującej oskarżonych za przestępstwa określone w art. 278 § 2 k.k. i umorzenie postępowania w tym zakresie. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Wywiedzione apelacja okazały się zasadne w zakresie w jakim wnosiły o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji. Podkreślenia wymaga, iż obie apelacje kwestionują ustalenia faktyczne, wskazując iż niemożliwa jest weryfikacja oceny dowodów poczynionych przez Sąd I instancji. Nadto w pisemnej apelacji oskarżyciela publicznego wskazano również złożenie „opinii” prywatnych biegłych, a prokurator podnosi, iż w zakresie dotyczącym uniewinnienia oskarżonych nie wiadomo czy dowody te brane były pod uwagę przez Sąd i jak zostały one ocenione. Podobnie w apelacji obrońcy wskazano na kwestie związane z pozyskaniem materiału dowodowego w postaci analizy dysków komputerowych i opiniami w tym zakresie, a obrońca podnosi również, iż nieznane jest stanowisko Sądu I instancji w tym zakresie. W niniejszej sprawie nie zostały sporządzone pisemne motywy wyroku. Zaniechanie sporządzenia pisemnego uzasadnienia wyroku naruszyło prawo do obrony oskarżonych zagwarantowane w art. 42 ust. 2 Konstytucji RP oraz prawo do obrony określone w art. 6 k.p.k. W sensie materialnym prawo to obejmuje kilka uprawnień oskarżonego, a w tym m.in. prawo do zapoznania się z pisemnym uzasadnieniem wyroku. Brak pisemnego uzasadnienia wyroku unicestwił z jednej strony realizację tego prawa oskarżonym, jak i równocześnie uniemożliwił dokonanie przez sąd odwoławczy merytorycznej kontroli zaskarżonego wyroku w zakresie wskazanym w apelacji oskarżyciela publicznego, w szczególności w odniesieniu do dowodów czy przyczyn które miałyby powodować uniewinnienie oskarżonych od części zarzucanych im czynów. W konsekwencji doprowadziło do wydania przez sąd odwoławczy orzeczenia o charakterze kasatoryjnym i przekazania sprawy sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. W tej sytuacji sąd odwoławczy jest zwolniony od obowiązku ustosunkowywania się do pozostałych zarzutów apelacji jako przedwczesnych ( art. 436 k.p.k. ). Będzie do tego zobowiązany dopiero po ponownym rozpoznaniu sprawy, wydaniu wyroku, ewentualnym sporządzeniu jego uzasadnienia i sporządzeniu apelacji.