Sad powszechny, XVII Ka 1241/14

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 2 grudnia 2014 roku Sąd Okręgowy w Poznaniu w Wydziale XVII Karnym - Odwoławczym w składzie: Przewodniczący: SSO Sławomir Olejnik Protokolant: st. sekr. sąd. Joanna Kujawa w obecności oskarżyciela publicznego - po rozpoznaniu w dniu 2 grudnia 2014 roku na rozprawie sprawy M. L. obwinionego o popełnienie wykroczenia z art. 86 § 1 k.w. na skutek apelacji obrońcy obwinionego od wyroku Sądu Rejonowego Poznań – Nowe Miasto i Wilda w Poznaniu z dnia 11 lipca 2014 roku, sygn. akt VI W 2835/13 uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje Sądowi Rejonowemu Poznań – Nowe Miasto i Wilda w Poznaniu do ponownego rozpoznania Sławomir Olejnik UZASADNIENIE Wyrokiem wydanym w dniu 11 lipca 2014 roku w sprawie o sygnaturze akt VI W 2835/13 Sąd Rejonowy Poznań – Nowe Miasto i Wilda uznał M. L. za winnego wykroczenia z art. 86 § 1 kodeksu wykroczeń , polegającego na tym, iż ww. w dniu 16 września 2013 roku ok. godz. 19.15 w P. na ul. (...) na wysokości posesji nr (...) , na drodze publicznej, nie zachowując należytej ostrożności, spowodował zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym w ten sposób, że kierując samochodem marki A. (...) o nr rej. (...) podczas wyprzedzania a następnie zmiany kierunku jazdy w celu wjechania na teren posesji przy ul. (...) , zajechał drogę prawidłowo jadącemu za nim samochodowi F. (...) o nr rej. (...) kierowanemu przez T. J. , czym spowodował uderzenie samochodu F. w samochód A. i za wykroczenie to wymierzył obwinionemu karę grzywny w kwocie 1.000 zł. W ostatnim punkcie wyroku Sąd orzekł o kosztach postępowania obciążając nimi obwinionego oraz wymierzając mu opłatę. Wyrok powyższy w całości zaskarżył obrońca obwinionego wnosząc o uchylenie zaskarżonego wyroku i uniewinnienie jego mandanta od zarzucanego mu czynu, ewentualnie o przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. W ocenie skarżącego wyrok powyższy wydany bowiem został w sposób sprzeczny z zebranym materiałem dowodowym oraz z naruszeniem przepisów postępowania. Zdaniem skarżącego doszło do naruszenia art. 406 § 1 k.p.k. w zw. z art. 81 k.p.s. w., gdyż do wydania wyroku doszło bez wcześniejszego wysłuchania stron. Co więcej skarżący nie miał możliwości odnieść się do treści opinii biegłego Wojciecha Krugiełki ani też złożyć wniosku o sporządzenie opinii uzupełniającej. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Podniesione przez skarżącego zarzuty okazały się przynajmniej częściowo zasadne, co spowodowało konieczność uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu. Podkreślić w tym miejscu należy, iż zgodnie z dyspozycją art. 436 k.p.k. (stosowanego odpowiednio na podstawie art. 109 § 1 k.p.s. w.) Sąd może ograniczyć rozpoznanie środka odwoławczego tylko do poszczególnych uchybień podniesionych przez stronę lub podlegających uwzględnieniu z urzędu, jeżeli rozpoznanie w tym zakresie jest wystarczające do wydania orzeczenia, a rozpoznanie pozostałych uchybień byłoby przedwczesne lub bezprzedmiotowe dla dalszego toku postępowania. W ocenie Sądu orzeczenie wydane w niniejszej sprawie przez Sąd Rejonowy naruszało zaś w sposób na tyle istotny przepisy prawa procesowego, iż na obecnym etapie postępowania przedwczesne było odnoszenie się do zarzutów kwestionujących poczynione przez Sąd ustalenia faktyczne jak i wymierzoną obwinionemu karę. Rację miał bowiem autor apelacji wskazując, iż Sąd Rejonowy w sposób istotny naruszył przepis art. 406 § 1 k.p.k. w zw. z art. 81 k.p.s. w. nakazujący przewodniczącemu składu orzekającego po zamknięciu przewodu sadowego udzielenia głosu stronom, ich przedstawicielom oraz w miarę potrzeby przedstawicielowi społecznemu, który przemawia przed obrońcą i oskarżonym. Podkreślić w tym miejscu należy, iż udzielenie stronom głosu po zamknięciu przewodu sądowego pozwala stronom na ustosunkowanie się do całości sprawy, w tym do wszystkich dowodów. Wskazuje się przy tym, iż obraza przepisu o udzieleniu oskarżonemu ostatniego słowa narusza w tak istotny sposób przepisy postępowania, że może mieć to wpływ na treść wyroku i w konsekwencji prowadzić do fikcyjności prawa oskarżonego do rzetelnego procesu, gwarantowanego w art. 45 ust. 1 Konstytucji , art. 6 ust. 3 lit. "c" EKPCz oraz w art. 14 ust. 3 lit. "d" MPPOiP (tak też Sąd Apelacyjny w Krakowie w wyroku z dnia 31 maja 2006 roku, II AKa 78/06). Zapis protokołu rozprawy z dnia 11 lipca 2014 roku (k. 238 akt) wskazuje zaś, iż Sąd Rejonowy stwierdził jedynie stawiennictwo na tejże rozprawie obwinionego i jego obrońcy oraz oskarżyciela posiłkowego a następnie – bez zamknięcia przewodu sądowego – ogłosił wyrok, nie umożliwiając wcześniej stronom ustosunkowania się do całej sprawy i zgromadzonych w jej toku dowodów. Nadmienić w tym miejscu należy, iż takie postępowanie Sądu Rejonowego uznać należało za tym bardziej niezrozumiałe, jeśli uwzględni się fakt, iż w dniu 4 lipca 2014 roku Sąd ten zarządził przerwę w rozprawie właśnie po to, aby obrońca obwinionego mógł się skontaktować z biegłym z (...) w zakresie przedstawionej opinii uzupełniającej i wypowiedzieć się następnie co do jej treści i zgłaszanych wniosków. Stwierdzone uchybienie – naruszające w sposób istotny prawo obwinionego do obrony - spowodowało konieczność uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu Poznań – Nowe Miasto i Wilda w Poznaniu. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd I instancji winien zatem ponownie przeprowadzić przewód sądowy bacząc, by w toku procedowania nie doszło do naruszenia norm prawa procesowego. Dopiero wówczas możliwym będzie ponowne i właściwe przeprowadzenie postępowania dowodowego, przy czym może ono zostać ograniczone do ujawnienia materiału dowodowego na podstawie art. 442 § 2 k.p.k. Po przeprowadzeniu powyżej wskazanych czynności oraz dokonaniu prawidłowej interpretacji przez Sąd Rejonowy wynikających z nich okoliczności Sąd ten winien podjąć prawidłową merytorycznie decyzję procesową, natomiast ewentualne sporządzenie uzasadnienia przedmiotowej decyzji zgodnie z dyspozycjami art. 424 k.p.k. pozwoli na przeprowadzenie pełnej merytorycznej kontroli rozstrzygnięcia przez Sąd Odwoławczy w wypadku jego zaskarżenia przez którąkolwiek ze stron postępowania. SSO Sławomir Olejnik