Sad powszechny, I ACz 1042/14

Sygn. akt I ACz 1042/14 POSTANOWIENIE Dnia 16 grudnia 2014 r. Sąd Apelacyjny w Szczecinie I Wydział Cywilny w składzie: Przewodniczący: SSA Agnieszka Sołtyka (spr.) Sędziowie: SA Mirosława Gołuńska SA Wiesława Kaźmierska po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2014 r. w Szczecinie na posiedzeniu niejawnym w sprawie z powództwa T. S. przeciwko G. M. o zadośćuczynienie na skutek zażalenia powoda na postanowienie Sądu Okręgowego w Koszalinie z dnia 8 października 2014 roku, sygn. akt I C 502/13 p o s t a n a w i a : oddalić zażalenie. SSA W. Kaźmierska SSA A. Sołtyka SSA M. Gołuńska UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 8 października 2014 roku Sąd Okręgowy w Koszalinie odrzucił zażalenie powoda na postanowienie z dnia 15.09.2014 r. (pkt 1) oraz zwrócił pozew (pkt 2). Uzasadniając powyższe rozstrzygnięcie Sąd wskazał, że postanowieniem z dnia 15.09.2014 r. utrzymał w mocy postanowienia referendarza sądowego z dnia 1.08.2014 r. w przedmiocie zwolnienia powoda od kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika z urzędu. Podał Sąd, że odpis postanowienia powód otrzymał w dniu 22.09.2014 r. z pouczeniem, że nie przysługuje na nie zażalenie oraz z wezwaniem do uiszczenia opłaty sądowej w kwocie 200 zł w terminie tygodniowym pod rygorem zwrotu pozwu. Sąd Okręgowy podniósł, że w dniu 26.09.2014 r. powód nadał w urzędzie pocztowym pismo procesowe skierowane do tutejszego sądu i zatytułowane „skarga – pismo procesowe”, z którego treści wynika, że nie zgadza się z rozstrzygnięciami referendarza z dnia 1.08.2014 r. oraz postanowieniem Sądu z dnia 15.09.2014 r. Mając na względzie fakt, że na postanowienia Sądu nie przysługuje skarga, ale w określonych ustawą przypadkach, zażalenie, Sąd potraktował pismo powoda jako zażalenie na postanowienie z dnia 15.09.2014 r. W związku z powyższym, zważył Sąd, że na postanowienie Sądu wydane w wyniku rozpoznania skargi na orzeczenie referendarza w przedmiocie kosztów sądowych oraz o odmowie ustanowienia pełnomocnika z urzędu nie przysługuje zażalenie. Reasumując, Sąd na podstawie art. 370 kpc w związku z art. 397 § 2 kpc i art. 398 23 § 2 kpc odrzucił zażalenie powoda (pkt. 1 sentencji). Nadto wskazał Sąd, że w zakreślonym w wezwaniu do uiszczenia opłaty od pozwu terminie powód nie dokonał tej opłaty. W konsekwencji czego, wobec bezskutecznego upływu ustawowego terminu do uiszczenia opłaty od pozwu, Sąd na podstawie art. 130 § 1 i 2 kpc , zwrócił pozew (pkt. 2 sentencji). Zażalenie na powyższe postanowienie złożył powód, wskazując jednocześnie na rozstrój zdrowia spowodowany działaniem pozwanego, jak i referendarza sądowego. W uzasadnieniu zażalenia podniósł, że wskazana przez Sąd Okręgowy argumentacja i absurdalne oderwane od stanu faktycznego uzasadnienie nie odpowiada rzeczywistemu stanowi faktycznemu, co do nie udzielenie powodowi pełnomocnika z urzędu do wykonywania m.in. uzupełniania braków formalnych jak i zwolnienia w całości od ponoszenia kosztów sądowych. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie powoda okazało się bezzasadne. Wnoszony do Sądu pozew powinien zostać właściwie opłacony, gdyż Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata ( art. 126 2 § 1 k.p.c. ). Prawidłową była ocena Sądu pierwszej instancji, że od pozwu złożonego w rozpoznawanej sprawie powód nie uiścił w ustawowym terminie opłaty sądowej w części, w której nie został zwolniony, tj. w wysokości 200 zł, pomimo prawidłowego doręczenia w dniu 22 września 2014 r.(k.88) wezwania w trybie art. 130 § 1 k.p.c. , co z kolei musiało skutkować zwrotem pozwu. Zważyć w tym miejscu trzeba, że kwestia zwolnienia powoda od obowiązku uiszczania opłat sądowych została już rozstrzygnięta, postanowieniem z dnia 1 sierpnia 2014 roku powód został zwolniony od ponoszenia kosztów sądowych wymaganych tokiem postępowania każdorazowo jedynie ponad kwotę 200 zł., a jednocześnie oddalony został jego wniosek o ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Postanowienie Sądu Okręgowego w Koszalinie z dnia 15 września 2014 r., oparte na treści art. 398