Sad powszechny, VI K 470/12

(1)urodz. (...) w B. syna A. i M. zd. P. ,- oskarżonego o to, że: I. w dniu 20 lutego 2012 roku w R. , woj. (...) , dokonał uszkodzenia ciała A. K.

(1)w ten sposób, że zadał mu kilkukrotnie uderzenia otwartą dłonią w okolice ucha lewego oraz pięścią w prawy bark, czym spowodował u pokrzywdzonego obrażenia ciała w postaci perforacji błony bębenkowej ucha lewego i stłuczenia prawego barku, które to obrażenia naruszyły czynności narządu jego ciała na okres poniżej dni 7,- tj. o czyn z art. 157§2 kk ,- II. w tym samym miejscu i czasie jak opisane w pkt I, groził A. K.

(1)pozbawieniem życia, które to groźby wzbudziły u pokrzywdzonego uzasadnioną obawę, iż zostaną spełnione,- tj. o czyn z art. 190§1 kk ,- ------------ / ----------- V. oskarżonego Ł. W.

(1)uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w pkt I części wstępnej wyroku z tym, że przyjmuje, iż stwierdzone u pokrzywdzonego obrażenia spowodowały naruszenie czynności narządu jego ciała oraz rozstrój zdrowia na okres powyżej dni 7, to jest czynu z art. 157§1 kk i za to na podstawie art. 157§1 kk wymierza mu 5 (pięć) miesięcy pozbawienia wolności,- VI. oskarżonego Ł. W.

(1)uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w pkt II części wstępnej wyroku i za to na podstawie art. 190§1 kk wymierza mu 3 (trzy) miesiące pozbawienia wolności,- VII. na podstawie art. 85-86§1 kk za zbiegające się występki wymierza oskarżonemu karę łączną 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności,- IV. na podstawie art. 69§1 kk i 70§2 kk wykonanie orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności warunkowo oskarżonemu zawiesza tytułem próby na okres lat 3 (trzech),- V. na podstawie art. 73§2 kk oddaje oskarżonego w okresie próby pod dozór kuratora sądowego,- VI. zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę poniesionych w sprawie wydatków i wymierza opłatę w kwocie 120 zł. UZASADNIENIE W świetle zebranego w sprawie materiału dowodowego Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 20 lutego 2012 pokrzywdzony A. K.

(1)w godzinach porannych wyszedł ze swojego domu i udał się do pobliskiego sklepu celem zrobienia zakupów. Gdy pokrzywdzony wychodził ze sklepu zauważył przez szybę nadchodzącego oskarżonego Ł. W.

(1)oraz I. Z. . Gdy A. K.

(1)wyszedł na zewnątrz podeszła do niego I. Z. , pytała pokrzywdzonego o obraźliwe wypowiedzi kierowane pod jej adresem oraz jej matki za pośrednictwem internetu, A. K.

(1)zaprzeczał powyższemu, wypowiadał się lekceważąco, iż nikt nie może mu nic zrobić , krytykował wygląd oskarżonego, a także wyrażał się obraźliwie o matce I. Z. . Do rozmowy , która początkowo przebiegała spokojnie wtrącił się oskarżony, który powiedział że zostanie zawiadomiona Policja . Między stronami doszło do ostrej wymiany słów a następnie oskarżony uderzył A. K.

(1)kilkukrotnie otwartą dłonią w okolice lewego ucha oraz pięścią w lewy bark. Następnie pokrzywdzony został przyciśnięty do ściany, Ł. W.

(1)powiedział że go udusi, po chwili puścił pokrzywdzonego i strony rozeszły się. / dowód: zeznania świadków A. K. k 1-2, 40-41; I. Z. k 15-16; 97 D. H.

(1)k. 14; D. M.

(1)k 22; K. Z. k 35-36; częściowo wyjaśnienia oskarżonego Ł. W. k 26-27/ W wyniku zdarzenia pokrzywdzony doznał perforacji błony bębenkowej ucha lewego i stłuczenia prawego barku. Powołany w toku dochodzenia biegły w sporządzonej opinii początkowo wskazał, iż obrażenia ciała stwierdzone u pokrzywdzonego naruszyły czynności narządów jego ciała na okres powyżej dni siedmiu, w kolejnej opinii uzupełniającej ocenił je jako naruszające czynności narządów ciała na okres poniżej dni siedmiu w sytuacji gdy nie doszło do powikłań, według biegłego obrażenia te mogły powstać w okolicznościach podawanych przez pokrzywdzonego. W toku rozprawy głównej po uzupełnieniu materiału dowodowego o dokumentację medyczną oraz zeznania pokrzywdzonego w zakresie powikłań spowodowanych przedmiotowym czynem powołano biegłą z zakresu otolaryngologii, która w sporządzonej opinii wskazała, iż obrażenia ciała stwierdzone u pokrzywdzonego naruszyły czynności narządów jego ciała na okres powyżej dni siedmiu, zachodzi konieczność wykonania dodatkowego zabiegu w postaci zamknięcia ubytku błony bębenkowej , obrażenia te mogły powstać w okolicznościach podawanych przez pokrzywdzonego. /dowód : dokumentacja lekarska k.6-7, 80 opinia sądowo -lekarska k 20; opinia uzupełniająca k 67;-68 opinia biegłej z zakresu otolaryngologii k.94/ Oskarżony Ł. W.

(1)był uprzednio karany za czyn z art. 158§1 kk na kare grzywny. /dowód: informacja z K. k 79 / Ł. W.

(1)stojący pod zarzutem popełnienia czynów z art. 157 §1 kk i z art. 190§1 kk w toku dochodzenia przyznał się do winy i potwierdził , iż kilka razy uderzył pokrzywdzonego ręką w twarz, a także groził pokrzywdzonemu uduszeniem . Oskarżony wyjaśnił, iż jego zachowanie spowodowane było tym, iż chciał wyjaśnić sprawę negatywnych wypowiedzi jakie miały być kierowane pod adresem I. Z. za pomocą internetu, w dniu zdarzenia pokrzywdzony zachowywał się prowokacyjnie co spowodowało reakcję oskarżonego. W toku rozprawy głównej oskarżony również przyznał się do winy i podtrzymał dotychczas złożone wyjaśnienia. Sąd zaważył co następuje: W świetle zebranego w sprawie materiału dowodowego wina oskarżonego odnośnie zarzuconych mu czynów nie budzi wątpliwości. Z wyjaśnień oskarżonego wynika, iż w istocie przyznał się on do winy, kwestionował jedynie możliwość powstania tego rodzaju obrażeń na jakie wskazywał pokrzywdzony jednak okoliczność ta w świetle zebranego w sprawie materiału dowodowego nie może budzić wątpliwości. A. K.

(3)od razu podawał, że skutkiem zdarzenia były dolegliwości ucha , korzystał z pomocy lekarskiej, wykonane badania potwierdziły perforację błony bębenkowej i konieczność dalszego leczenia. Opinia biegłej otolaryngolog w tej kwestii jest jednoznaczna i nie budzi zdaniem sądu żadnych wątpliwości . Jednocześnie wskazać trzeba, iż ustalenia poczynione w toku rozprawy głównej odnośnie rodzaju obrażeń doznanych przez pokrzywdzonego nie uległy zmianie, natomiast powołanie kolejnego biegłego wynikało z uzasadnionych wątpliwości czy dotychczasowa ocena stopnia tych obrażeń dokonana w toku dochodzenia była wystarczająca. Przede wszystkim wskazać należy, iż opinie w toku dochodzenia sporządzał biegły z zakresu chirurgii natomiast charakter obrażeń mogących mieć wpływ na kwalifikację prawną czynu wskazywał na konieczność dokonania oceny przez biegłego z zakresu laryngologii. W toku dochodzenia biegły w opinii z dnia 28.04.2012 roku początkowo wskazał, iż obrażenia ciała w postaci perforacji błony bębenkowej należy ocenić jako naruszające czynności narządów ciała na okres powyżej dni siedmiu, biegły wskazywał na konieczność wydania opinii uzupełniającej w wypadku przedstawienia dodatkowej dokumentacji medycznej oraz podania nowych okoliczności odnośnie stanu zdrowia pokrzywdzonego . Kolejna opinia wydana została w dniu 21.06.2012 roku ( załączono ją do akt w formie wydruku fax-u) stwierdzono w niej , iż obrażenia stwierdzone u pokrzywdzonego należy ocenić jako naruszające czynności narządów ciała na okres poniżej dni siedmiu , przy czym w wypadku powikłań w postaci konieczności dalszego leczenia należy przyjąć kwalifikację z art.157§1kk . Podkreślić należy, iż biegłemu nie przedstawiono uzupełniającej dokumentacji medycznej, nie przesłuchano ponownie pokrzywdzonego na okoliczność dalszego leczenia a ustalenia dokonywane były telefonicznie przez funkcjonariusza Policji ( notatka urzędowa k 48), przy czym z przedłożonej przez pokrzywdzonego kserokopii dokumentu oraz z zeznań złożonych w toku rozprawy wynika, iż w dniu 21.06.2012 roku korzystał on z konsultacji lekarskiej lekarza otolaryngologa, wynikało to z utrzymujących się dolegliwości w postaci bólu oraz problemów ze słuchem, lekarz wskazywał na konieczność wykonania dodatkowego zabiegu w postaci zamknięcia ubytku błony bębenkowej. W zakresie czynu z art. 190§1 kk pokrzywdzony wskazał, iż obawiał się wypowiedzianej pod jego adresem groźby a z uwagi na okoliczności sprawy , agresywną reakcję oskarżonego obawę ta należy uznać za uzasadnioną. Odnosząc się do motywów postępowania oskarżonego wskazać należy, iż jego działanie spowodowane było zachowaniem pokrzywdzonego oraz konfliktem istniejącym pomiędzy I. Z. i jej rodziną a A. K.

(1)i jego rodziną ( I. Z. pozostawała w tym czasie w związku z oskarżonym, jest spokrewniona z pokrzywdzonym) spowodowanym umieszczaniem w internecie obraźliwych wypowiedzi pod adresem I. Z. i jej matki, jako ich autora wskazywano pokrzywdzonego lub członka jego rodziny. Na fakt istnienia takiego konfliktu wskazała jednoznacznie w swoich zeznaniach K. Z. . Z zeznań I. Z. a także D. M. i D. H. wynika, iż te właśnie okoliczności były przedmiotem rozmowy między pokrzywdzonym a I. Z. krytycznego dnia, do rozmowy włączył się oskarżony, przy czym odbierając zachowanie pokrzywdzonego jako prowokacyjne, lekceważące, zareagował agresywnie. Niewątpliwie zachowanie oskarżonego ocenić należy negatywnie i jego przyczyny nie mogą stanowić usprawiedliwienia dla popełnionych czynów , jednak okoliczność ta musi być uwzględniona przy wymiarze kary i odróżniana od sytuacji gdy agresja kierowana jest wobec osoby obcej, bez żadnej przyczyny a działanie nacechowane jest nasileniem złej woli oraz ukierunkowane jedynie na spowodowanie obrażeń. Mając powyższe na uwadze Sąd uznał oskarżonego za winnego popełnienia czynu: z art. 157§1 kk i za to wymierzył mu pięć miesięcy pozbawienia wolności. z art. 190§1 kk i za to wymierzył mu trzy miesiące pozbawienia wolności. Za zbiegające się przestępstwa sąd wymierzył karę łączną 6 miesięcy pozbawienia wolności. Przy wymiarze kary Sąd uwzględnił uprzednią karalność oskarżonego, a także stopień społecznej szkodliwości czynu oraz okoliczności sprawy, motywy i pobudki działania sprawcy. Oskarżony jest osobą młodą, tym samym brak doświadczenia życiowego oraz należytej refleksji nad ewentualnymi skutkami swojego działania doprowadziły do reakcji emocjonalnej , nie poprzedzonej analizą sytuacji w jakiej strony się znalazły. W świetle powyższego w ocenie Sądu fakt wymierzenia kary, nawet oscylującej w granicach dolnego ustawowego zagrożenia spełni swoje cele prewencyjne, szczególnie w sytuacji możliwości jej zarządzenia do wykonania w wypadku nie przestrzegania porządku prawnego w przyszłości . Na podstawie art. 69§1 kk i art. 70§2 kk Sąd zawiesił warunkowo wykonanie orzeczonej kary pobawienia wolności tytułem próby na okres lat 3 uznając, iż odnośnie oskarżonego można postawić pozytywną prognozę, co do jego zachowania w przyszłości i będzie to wystarczające dla osiągnięcia celów kary oraz zapobiegnie powrotowi do przestępstwa, szczególnie przy uwzględnieniu orzeczenia również dozoru kuratora. Zdaniem Sądu orzeczona kara spełni swoje funkcje prewencyjne i wychowawcze oraz jest współmierna do stopnia zawinienia i społecznej szkodliwości czynu. O kosztach orzeczono na podstawie art. 624§1 kpk .