Sad powszechny, IV Kz 1058/11

Sygn. akt IV Kz 1058/11 POSTANOWIENIE Dnia 4 stycznia 2012 r. Sąd Okręgowy we Wrocławiu w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie: Przewodniczący SSO Stanisław Jabłoński Sędziowie: SSO Joanna Żelazny SSO Krzysztof Głowacki (spr.) Protokolant Aneta Malewska przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej Tomasza Fedyka po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 4 stycznia 2012 r. w sprawie K. M. podejrzanego o czyny z art.13§1 kk . w zw. z art.280§1 kk . i art.157§2 kk . w zw. z art.11§2 kk . i inne zażalenia wniesionego przez Prokuratora Rejonowego dla Wrocławia – Śródmieścia na postanowienie Sądu Rejonowego dla Wrocławia - Śródmieścia z dnia 5 grudnia 2011 r., sygn. akt II Kp 1182/11 w przedmiocie odmowy zastosowania tymczasowego aresztowania na mocy art. 437 § 1 kpk p o s t a n o w i ł zażalenia Prokuratora Rejonowego dla Wrocławia – Śródmieścia nie uwzględnić i zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy UZASADNIENIE Sąd Rejonowy dla Wrocławia – Śródmieścia postanowieniem z dnia 5 grudnia 2011 r., sygn. akt II Kp 1182/11: I. nie uwzględnił wniosku prokuratora w przedmiocie zastosowania środka zapobiegawczego w postaci tymczasowego aresztowania wobec podejrzanego K. M. ; II. na podstawie art.249§1 kpk w zw. z art.275§1 kpk zastosował wobec K. M. środek zapobiegawczy w postaci dozoru policji, zobowiązując podejrzanego do stawiennictwa w komisariacie policji właściwym dla miejsca jego zamieszkania w każdy poniedziałek i piątek. Wskazane wyżej postanowienie zaskarżył Prokurator Rejonowy dla Wrocławia – Śródmieścia, zarzucając: błąd w ustaleniach faktycznych polegający na stwierdzeniu, iż nie zachodzą okoliczności warunkujące konieczność zastosowania wobec podejrzanego K. M. środka zapobiegawczego w postaci tymczasowego aresztowania. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i zastosowanie wobec M. S. środka zapobiegawczego w postaci tymczasowego aresztowania na okres 3 miesięcy. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. W pierwszej kolejności wskazać należy, iż w zażaleniu Prokurator domaga się zastosowania tymczasowego aresztowania wobec M. S. , mimo że wniesiony środek odwoławczy dotyczy postanowienia wydanego względem K. M. . Sąd Okręgowy uznał zatem powyższe za oczywista omyłkę pisarską skarżącego i przyjął, że wyrażone w zażaleniu żądanie dotyczy właśnie K. M. . Po przeprowadzeniu analizy akt rozpoznawanej sprawy, Sąd Okręgowy nie znalazł uzasadnienia dla zarzutu podniesionego w zażaleniu. Wbrew twierdzeniom Oskarżyciela Publicznego Sąd I instancji trafnie uznał, iż na obecnym etapie postępowania nie można stwierdzić, by zachodziło duże prawdopodobieństwo, wymagane treścią art.249§1 kpk , że podejrzany K. M. dopuścił się zarzucanych mu przestępstw usiłowania rozboju. Większość przesłuchanych w sprawie świadków, w tym pokrzywdzonych, przeczy bowiem, by powodem zajścia z udziałem podejrzanego była chęć zdobycia przez napastników pieniędzy czy też telefonów komórkowych. Wskazują oni raczej, że zostali zaatakowani bez konkretnego powodu, a napastnicy szukali okazji do bójki. Świadkowie, którzy zeznali, że jeden z atakujących mężczyzn domagał się pieniędzy i telefonów komórkowych, podczas okazania wskazywali natomiast na inną niż podejrzany K. M. osobę. Sąd Okręgowy podzielił jednocześnie stanowisko Sądu Rejonowego, iż w rozpoznawanej sprawie zachodzi duże prawdopodobieństwo popełnienia przez podejrzanego przestępstwa z art.158§1 kk . Trafnie jednak Sąd Rejonowy uznał, iż wystarczającym dla zabezpieczenia prawidłowego toku postępowania karnego będzie w tym stanie rzeczy zastosowanie wobec K. M. dozoru policji. W tym stanie rzeczy Sąd Okręgowy orzekł jak na wstępie.