Sad powszechny, VII Ka 63/13

Sygn. akt VII Ka 63/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 03 kwietnia 2013 roku Sąd Okręgowy w Opolu w VII Wydziale Karnym-Odwoławczym w składzie: Przewodniczący: Sędzia S.O. Józef Szulc Sędziowie: Sędzia S.O. Waldemar Krawczyk (spr.) Sędzia S.O. Jerzy Wojteczek Protokolant: st. sekr. sąd. Anna Wiśniewska przy udziale J. K. Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Opolu po rozpoznaniu w dniu 03 kwietnia 2013 roku sprawy M. J. ( J. ) oskarżonego o przestępstwa z art. 222 § 1 k.k. w związku z art. 157 § 2 k.k. i art. 224 § 2 k.k. i art. 226 § 1 k.k. przy zastosowaniu art. 11 § 2 k.k. na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora od wyroku Sądu Rejonowego w Brzegu z dnia 19 listopada 2012 roku, sygn. akt II K 790/12 I. Zaskarżony wyrok zmienia w ten sposób, że:

1. a)uchyla orzeczenia w punktach I, II, III i IV części dyspozytywnej o karach jednostkowych pozbawienia wolności, o karze łącznej pozbawienia wolności oraz o warunkowym zawieszeniu wykonania tej kary,
2. b)za przypisane oskarżonemu w punktach I i II części dyspozytywnej przestępstwa z art. 222 § 1 k.k. w związku z art. 157 § 2 k.k. i art. 224 § 2 k.k. i art. 226 § 1 k.k. przy zastosowaniu art. 11 § 2 k.k. , przyjmując iż stanowią one ciąg przestępstw z art. 91 § 1 k.k. – wymierza na podstawie art. 224 § 2 k.k. przy zastosowaniu art. 224 § 1 k.k. przy zastosowaniu art. 11 § 3 k.k. oraz art. 91 § 1 k.k. karę 6 (sześć) miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie w trybie art. 69 § 1 k.k. i art. 70 § 1 pkt 1 k.k. warunkowo zawiesza na okres próby 2 (dwóch) lat. II. W pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy. III. Zwalnia oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, obciążając wydatkami Skarb Państwa. Sygn. akt VII Ka 63/13 U Z A S A D A N I E N I E M. J. oskarżony został o to, że: 1/ W dniu 09 sierpnia 2012 r. około godziny 18:00 w miejscowości C. 115 woj. (...) , znieważył, groził pozbawieniem życia celem zaniechania prawnej czynności służbowej oraz naruszył nietykalność cielesną funkcjonariusza Policji P. W. podczas i w związku z pełnieniem przez niego obowiązków służbowych w ten sposób iż uderzył go otwartą dłonią w twarz oraz szarpał za mundur w wyniku czego doznał on obrażeń ciała w postaci zaczerwienienia skóry policzka lewego oraz obu przedramion z powierzchownymi otarciami skóry przedramion, które to spowodowały naruszenie czynności ciała i rozstrój zdrowia trwający nie dłużej niż siedem dni, tj. o przestępstwo z art. 222 § 1 k.k. w zw. z art. 157 § 2 k.k. i art. 224 § 2 i art. 226 § 1 k.k. przy zast. art. 11 § 2 k.k. 2/ W czasie, miejscu i okolicznościach jak w pkt 1 znieważył, groził pozbawieniem życia celem zmuszenia do zaniechania prawnej czynności służbowej oraz naruszył nietykalność cielesną funkcjonariusza Policji J. J. podczas i w związku z pełnieniem przez nia obowiązków służbowych, w ten sposób iż uderzył ja w lewą rękę, po czym podrapał jej lewą dłoń i szarpał za mundur w wyniku czego doznała ona obrażeń ciała w postaci stłuczenia otarć naskórka lewego nadgarstka, które spowodowały naruszenie czynności ciała i rozstrój zdrowia trwający nie dłużej niż siedem dni, tj. o przestępstwo z art. 222 § 1 k.k. w zw. z art. 157 § 2 k.k. i art. 224 § 2 k.k. i art. 226 § 1 k.k. przy zast. art. 11 § 2 k.k. Sąd Rejonowy w Brzegu wyrokiem z dnia 19 listopada 2012 r. I. uznał oskarżonego M. J. za winnego popełnienia czynu opisanego w pkt 1 części wstępnej wyroku tj. przestępstwa z art. 222 § 1 k.k. w zw. z art. 157 § 2 k.k. i art. 224 § 2 k.k. i art. 226 § 1 k.k. przy zast. art. 11 § 2 k.k. i za to na podstawie art. 224 § 2 k.k. przy zast. art. 224 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k. wymierzył mu karę 6 (sześciu ) miesięcy pozbawienia wolności , II. uznał oskarżonego M. J. za winnego popełnienia czynu opisanego w pkt 2 części wstępnej wyroku tj. przestępstwa z art. 222 § 1 k.k. w zw. z art. 157 § 2 k.k. i art. 224 § 2 k.k. i art. 226 § 1 k.k. przy zast. art. 11 § 2 k.k. i za to na podstawie art. 224 § 2 k.k. przy zast. art. 224 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k. wymierzył mu karę 6 (sześciu ) miesięcy pozbawienia wolności , III. na podstawie art. 85 k.k. i art. 86 § 1 k.k. orzeczone w pkt I i II wyroku kary pozbawienia wolności łączy i jako karę łączną wymierzył oskarżonemu karę 6 ( sześciu) miesięcy pozbawienia wolności , IV. na podstawie art. 69 § 1 k.k. i 70 § 1 pkt 1 k.k. wykonanie orzeczonej w pkt III wyroku kary łącznej pozbawienia wolności warunkowo zawiesił na okres próby 2 (dwóch) lat, V. na podstawie art. 46 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k. i przy zast. art. 90 § 1 k.k. orzekł od oskarżonego na rzecz pokrzywdzonych P. W. i J. J. nawiązki w wysokości po 1000 zł ( tysiąc złotych) każda, VI. na podstawie art. 63 § 1 k.k. na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności w razie zarządzenia jej wykonania zaliczył oskarżonemu okres zatrzymania w sprawie tj. w dniu 09.08.2012 r. i w dniu 10.08.2012 r., przy czym jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności równoważny jest jednemu dniowi kary pozbawienia wolności, VII. na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. oraz art. 17 Ustawy z dnia 23.06.1973 roku o opłatach w sprawach karnych zwolnił oskarżonego w całości od ponoszenia kosztów sądowych, w tym od opłaty, kosztami tymi obciążył Skarb Państwa. Apelację od powyższego wyroku wniósł prokurator zarzucając obrazę przepisów prawa materialnego, tj. art. 91§1kk wyrażająca się w bezpodstawnym zastosowaniu art.85kk i art.86§1kk i wymierzeniu oskarżonemu za przypisane przestępstwa kar jednostkowych oraz na ich podstawie kary łącznej, w sytuacji gdy w przedmiotowym przypadku miał zastosowanie przepis art. 91§1kk nakazujący przyjęcie ciągu przestępstw i wymierzenie na jego podstawie jednej kary za popełnione w tymże ciągu czyny. Podnosząc ten zarzut prokurator wniósł o zmianę wyroku poprzez wymierzenie oskarżonemu w oparciu o przepis art. 222§1kk , w zw. z art.157§2 kkm, art. 224§2kk i 226§1kk przy zast. art. 11§2kk w zw. z art. 91§1kk kary 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby 2 lat, orzeczenie od oskarżonego na rzecz pokrzywdzonych nawiązek w wysokości po 1000zł. Sąd Okręgowy zważył co następuje: Apelacja oskarżyciela publicznego zasługuje na uwzględnienie. Podzielając ustalenia faktyczne poczynione w sprawie przez Sąd I instancji, odnośnie działań przestępnych przypisanych oskarżonemu M. J. , Sąd Okręgowy uznał, że są podstawy do zmiany zaskarżonego orzeczenia, gdyż wymagało ono korekty odnośnie przeprowadzonej przez Sąd Rejonowy oceny prawnej. Należało bowiem stwierdzić, iż w odniesieniu do przypisanych oskarżonemu M. J. w punktach I i II części dyspozytywnej przestępstw z art. 222 §1 k.k. w związku z art. 157 §2 k.k. i art. 224§ 2 k.k. i art. 226 §1 k.k. przy zastosowaniu art. 11 §2 k.k. Sąd Rejonowy przyjął błędną - za aktem oskarżenia wniesionym przez prokuratora - kwalifikację prawną czynów przypisanych oskarżonemu z pominięciem przepisu prawa materialnego, tj. art.91§1k.k., statuującego tzw. ciąg przestępstw, co stanowiło o wadliwości tak skonstruowanego wyroku. Stosownie do cyt. przepisu przesłankami, od których zależy uznanie wielości czynów popełnionych przez oskarżonego za ciąg przestępstw w świetle art. 91 §1 k.k. są: 1) powtarzalne zamachy (dwa lub więcej ) na to samo dobro prawne, przy czym kolejne czyny muszą wypełniać znamiona tego samego typu czynu zabronionego, a zarazem stanowić realizację każdorazowo podjętego zamiaru przestępnego; 2) podobny sposób popełnienia kolejnych czynów; 3) krótkie odstępy czasu pomiędzy poszczególnymi czynami; 4) popełnienie czynów zanim zapadł pierwszy, chociażby nieprawomocny wyrok, co do któregokolwiek z nich - przy czym - wszystkie w/w przesłanki muszą wystąpić kumulatywnie. Przenosząc powyższe kryteria na grunt przedmiotowej sprawy należy stwierdzić, iż przypisane oskarżonemu przestępstwa opisane w punktach I, II części dyspozytywnej wyroku zostały popełnione przez niego właśnie w warunkach ciągu przestępstw o jakim mowa w przepisie art. 91§1 k.k. Przestępstwa, których dopuścił się oskarżony M. J. , dotyczą naruszenia tego samego dobra chronionego prawem, tj. przeciwko działalności instytucji państwowych oraz samorządu terytorialnego (tożsamość kwalifikacji prawnej). Nadto pomiędzy nimi zachodzi bliskość czasowa, bowiem czyny zabronione opisane w pkt I i II części dyspozytywnej wyroku- zostały popełnione przez oskarżonego tego samego dnia, tj. 9 sierpnia 2012 r., w podobny sposób i to zanim zapadł pierwszy, chociażby nieprawomocny wyrok, co do któregokolwiek z nich. Konkludując, zaskarżone orzeczenie wymagało dokonania przez Sąd Okręgowy korekty odnośnie kwalifikacji prawnej czynów przypisanych oskarżonemu, poprzez przypisanie oskarżonemu M. J. - zgodnie z zarzutem zawartym w środku odwoławczym - popełnienia ciągu przestępstw, tj. przy zastosowaniu art. 91 §1 k.k. Dlatego też Sąd Okręgowy dokonując opisanej tu modyfikacji w zakresie kwalifikacji prawnej czynów popełnionych przez oskarżonego, wpierw uchylił orzeczenie zawarte w : pkt I,II części dyspozytywnej wyroku, dotyczące wymierzenia przez Sąd Rejonowy kar jednostkowych pozbawienia wolności , w pkt III na podstawie art. 85 k.k. i art. 86 §1 k.k. kary łącznej w wymiarze 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz orzeczenie zawarte w pkt IV części dyspozytywnej wyroku, wydane na podstawie art. 69 §1 k.k. i art. 70 § 1 pkt 1 k.k. o warunkowym zawieszeniu wykonania tej kary. Dalej Sąd Okręgowy za przypisane oskarżonemu przestępstwa, opisane w pkt. I i II części dyspozytywnej wyroku, których M. J. dopuścił się w warunkach ciągu przestępstw z art. 91 §1 k.k. na podstawie art. 224 §2 k.k. przy zastosowaniu art. 224 §1 k.k. przy zastosowaniu art. 11 § 3 k.k. oraz art. 91 §1 k.k. orzekł wobec oskarżonego karę pozbawienia wolności w wymiarze 6 miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie w trybie art. 69 §1 k.k. i art. 70 § 1 pkt 1 k.k. warunkowo zawiesił na okres próby dwóch lat. W ocenie Sądu Okręgowego wymierzona kara pozbawienia wolności, w wymiarze 6 miesięcy pozbawienia wolności, warunkowo zawieszona na okres próby 2 lat, jest karą współmierną, proporcjonalną do zawinienia oskarżonego i adekwatną do stopnia społecznej szkodliwości przypisanych oskarżonemu czynów. Ponadto stanowi zasłużoną i zgodną z powszechnym poczuciem sprawiedliwości karnoprawną reakcje na przypisany oskarżonemu ciąg przestępstw, odpowiednią zarówno z punktu widzenia dyrektywy sprawiedliwościowej jak i dyrektywy prewencji ogólnej i szczególnej z art. 53 §1 k.k. W pozostałej części Sąd Okręgowy zaskarżony wyrok wobec oskarżonego M. J. utrzymał w mocy. Mając zatem powyższe na względzie, działając na podstawie art.437 §1 i §2 k.p.k. oraz art. 456 k.p.k. , Sąd Okręgowy orzekł jak w sentencji. Orzeczenie o kosztach sądowych za postępowanie odwoławcze zapadło w oparciu o art. 624 §1 k.p.k.