Sad powszechny, II K 970/12

Sygn. akt II K 970/12 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 13 listopada 2012 r. Sąd Rejonowy w Głogowie II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: Sędzia SR Małgorzata Piotrowska Protokolant: Patrycja Czarkowska Przy udziale Prokuratora ----------------------------- po rozpoznaniu w dniu 13 listopada 2012 r. sprawy 1/ M. J. ( J. ) syna : J. i S. z domu J. , urodzonego : dnia (...) r. w G. , zamieszkałego : (...)-(...) Z. 10/4, oskarżonego o to, że: w dniu 06 kwietnia 2012 r. w L. , woj. (...) , działając wspólnie i w porozumieniu z W. D. , w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, za kwotę 252 zł sprzedał w punkcie skupu złomu elementy karoserii pojazdu A. (...) -line o nr VIN : (...) pochodzącego z kradzieży na terenie (...) przedstawiającego wartość co najmniej 40.000 zł na szkodę Towarzystwa (...) , (...) K. , to jest o czyn z art. 291§1 kk , 2/ W. D. ( D. ) syna : W. i T. z domu K. , urodzonego : dnia (...) r. w G. , zamieszkałego : R. G. 15, (...)-(...) G. , oskarżonego o to, że: w dniu 06 kwietnia 2012 r. w L. , woj. (...) , działając wspólnie i w porozumieniu z M. J. , w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, za kwotę 252 zł sprzedał w punkcie skupu złomu elementy karoserii pojazdu A. (...) -line o nr VIN : (...) pochodzącego z kradzieży na terenie (...) przedstawiającego wartość co najmniej 40.000 zł na szkodę Towarzystwa (...) , (...) K. , to jest o czyn z art. 291§1 kk , I. oskarżonych M. J. i W. D. uniewinnia od popełnienia zarzucanych im czynów opisanych w części wstępnej wyroku; II. na podstawie art.632 pkt 2 kpk kosztami postępowania obciąża Skarb Państwa. Sygn. akt II K 970/12 UZASADNIENIE W toku rozprawy Sąd ustalił następujący stan faktyczny sprawy : W okresie pomiędzy dniem 30 marca 2012 r. godz. 23:30 a dniem 31 marca 2012 r. godz. 03:00 w miejscowości J. na terenie (...) nieznany sprawca dokonał kradzieży samochodu marki A. o nr rej. J- (...) i nr VIN : (...) należącego do C. B. . Oskarżeni M. J. i W. D. są znajomymi. W dniu 05 kwietnia 2012 r. oskarżony M. J. znalazł pocięte elementy karoserii wyżej wymienionego pojazdu pomiędzy N. a B. za starym mostem przy stawie. Oskarżony nie miał świadomości, iż części te pochodzą ze skradzionego na terenie Niemiec samochodu A. . W tym samym dniu M. J. spotkał W. D. . Zapytał się go, czy W. D. ma możliwość pożyczenia od kogoś samochodu typu bus, albowiem M. J. chciałby tym busem przewieźć znalezione części samochodowe na skup złomu, i czy ewentualnie W. D. pomoże M. J. w przewiezieniu złomu. W. D. obiecał M. J. , że postara się pożyczyć taki samochód, co też uczynił zwracając się w tym celu do R. B. , który zgodził się na udostępnienie W. D. swojego samochodu marki F. (...) . W. D. zgodził się również pomóc M. J. w przewiezieniu złomu, przy czym W. D. nie miał świadomości, iż złom ten pochodzi ze skradzionego na terenie Niemiec samochodu marki A. . W dniu 06 kwietnia 2012 r. oskarżeni umówili się w miejscowości W. . Kiedy M. J. przyjechał tam swoim samochodem, W. D. czekał na niego w samochodzie typu bus pożyczonym od R. B. . Następnie M. J. pojechał tym busem po znalezione dzień wcześniej części samochodowe. W tym czasie W. D. czekał na niego w W. . Po powrocie M. J. , obaj oskarżeni udali się do L. na skup złomu należący do R. S. . Po drodze mężczyźni zabrali ze sobą R. T. , który zgodził się pomóc im w rozładunku złomu. Po przyjeździe do skupu mężczyźni wyładowali złom, za który M. J. otrzymał kwotę 250 zł. Następnie mężczyźni udali się w drogę powrotną do domu, po czym W. D. zwrócił busa R. B. . dowód: - zeznania świadka R. S. k. 5,31v-32,139v, - zeznania świadka G. G. k. 16v-17,33v-34, - zeznania świadka R. B. k. 27v-29, - zeznania świadka R. T. k. 85v, - wyjaśnienia oskarżonego W. D. k. 47v-48,138v, - wyjaśnienia oskarżonego M. J. k. 58,138v-139, - dowód skupu k. 3, - protokół oględzin rzeczy k. 8-9, - protokół zatrzymania rzeczy k. 10-12, - protokół przeszukania k. 14-15,23-24, - płyta CD z zapisem monitoringu k. 37, - protokół oględzin płyty CD k. 38-40, - opinia biegłego z zakresu mechanoskopii i identyfikacji pojazdów samochodowych k. 79-83, - informacja (...) (...) k. 88-89, - dokumentacja niemiecka dotycząca kradzieży samochodu k. 90-96, Oskarżony W. D. ma 27 lat. Jest kawalerem. Ma na utrzymaniu jedno dziecko. Ma wykształcenie zawodowe. Z zawodu jest piekarzem. Utrzymuje się z prac dorywczych. Nie był leczony psychiatrycznie, neurologicznie ani odwykowo. Dotychczas nie był karany. dowód: - dane osobopoznawcze k. 47,138v, - dane o karalności k. 59, Oskarżony W. D. w toku postępowania przygotowawczego przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Wyjaśnił, iż drugi oskarżony M. J. poprosił go o przewiezienie części na złom. W. D. zgodził się. W tym celu pożyczył busa od swojego znajomego R. B. . Następnie pojechał tym busem w kierunku miejscowości W. , gdzie na skrzyżowaniu spotkał M. J. . M. J. przejął busa i pojechał nim w stronę miejscowości N. . W. D. czekał na niego na skrzyżowaniu. Po godzinie nadjechał M. J. . (...) był już załadowany, jednakże oskarżony W. D. nie wie dokładnie czym. M. J. poinformował go, że w busie znajduje się złom. Następnie mężczyźni udali się do L. na skup złomu R. S. . Przejeżdżając przez miejscowość M. mężczyźni zabrali po drodze jeszcze jednego mężczyznę. Oskarżony W. D. stwierdził, iż nie wie, skąd M. J. miał ten złom. Pomagał mu jedynie w rozładunku złomu, myśląc, że za tę przysługę coś zarobi. Następnie mężczyźni udali się w drogę powrotną do domu. Oskarżony W. D. zwrócił busa R. B. . W toku postepowania przed Sądem oskarżony nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Jednocześnie podtrzymał swoje wcześniejsze wyjaśnienia. dowód: - wyjaśnienia oskarżonego W. D. k. 47v-48,138v, Oskarżony M. J. ma 29 lat. Jest kawalerem. Ma na utrzymaniu jedno dziecko. Ma wykształcenie zawodowe. Z zawodu jest stolarzem. Utrzymuje się z prac dorywczych. Nie był leczony psychiatrycznie, neurologicznie ani odwykowo. Dotychczas był już karany. dowód: - dane osobopoznawcze k. 57,138v, - dane o karalności k. 61, - odpisy wyroków, postanowień i informacji na temat odbytych kar pozbawienia wolności k. 62-78, Oskarżony M. J. , zarówno w toku postępowania przygotowawczego, jak i w toku postępowania przed Sądem, nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Wyjaśnił, iż poprosił drugiego oskarżonego o załatwienie busa celem przewiezienia złomu. Mężczyźni spotkali się na drugi dzień we W. . Tam na M. J. czekał W. D. , który przyjechał do tej miejscowości pożyczonym busem. Następnie M. J. sam udał się w stronę N. , gdzie pomiędzy tą miejscowością a miejscowością B. za starym mostem przy stawie leżały części karoserii samochodowej. Oskarżony M. J. dodał, iż nie wie, skąd te części pochodziły, kto je przywiózł i jak się tam znalazły. Oskarżony znalazł je dzień wcześniej. M. J. dodał, iż wcześniej wielokrotnie widział w okolicznych lasach wiele tego typu części. Następnie M. J. załadował znalezione części do busa i wrócił z nimi do W. , gdzie czekał na niego W. D. , po czym mężczyźni udali się do L. na skup złomu. Po drodze zabrali trzeciego mężczyznę, który zgodził się im pomóc w rozładunku złomu. Po sprzedaży złomu mężczyźni wrócili do domu. Oskarżony M. J. skonkludował, iż nie miał świadomości, iż przedmiotowe części pochodziły z kradzieży. Dodał, iż od roku 2010 nie był na terenie Niemiec, gdyż ma orzeczony sądowy zakaz wjazdu do tego kraju za dokonane na jego terenie kradzieże. Zaprzeczył również jakoby dokonał kradzieży samochodu A. , z którego pochodziły sprzedane przez niego części. dowód: - wyjaśnienia oskarżonego M. J. k. 58,138v-139, Sąd zważył, co następuje: Zdaniem Sądu opisane w zarzutach zachowania oskarżonych W. D. i M. J. nie wyczerpały znamion czynu zabronionego stypizowanego w art. 291§1 kk . Sprawcą powyższego przestępstwa może być jedynie osoba, która rzecz uzyskaną za pomocą czynu zabronionego nabywa (chodzi o nabycie od innej osoby), lub pomaga (innej osobie) do jej zbycia albo tę rzecz przyjmuje (od innej osoby) lub pomaga (innej osobie) do jej ukrycia. Bezsprzecznym w sprawie jest fakt, iż przedmiotowe elementy karoserii pochodzą ze skradzionego na terenie Niemiec samochodu marki A. . Bezsprzecznym jest również fakt, iż w dniu 06 kwietnia 2012 r. oskarżeni W. D. i M. J. sprzedali te elementy w skupie złomu należącym do R. S. , przewożąc je busem użyczonym przez R. B. , co potwierdzili w swoich zeznaniach świadkowie R. B. , R. S. , G. G. i R. T. (Sąd pominął zaś przy dokonywaniu ustaleń faktycznych zeznania świadków P. P. i T. D. , albowiem osoby te nie posiadały wiadomości na temat przedmiotowego zdarzenia. Tym samym świadkowie ci nie wnieśli do sprawy żadnych istotnych szczegółów). Okoliczności zbycia złomu nie kwestionowali również sami oskarżeni. Jednakże, w ocenie Sądu, w niniejszej sprawie brak jest jakichkolwiek dowodów wskazujących na fakt, iż oskarżeni mieli świadomość, że zbyty przez nich złom pochodził z kradzieży dokonanej na terenie Niemiec. Obaj oskarżeni w swoich wyjaśnieniach kategorycznie temu zaprzeczyli, a zważywszy na brak dowodów przeciwnych, nie sposób tych wyjaśnień zdyskredytować. Oskarżony M. J. podniósł, iż części karoserii znalazł obok stawu pomiędzy miejscowościami N. i B. . W. D. również nie zdawał sobie sprawy z pochodzenia tych przedmiotów. M. J. nie wspomniał mu nawet w jaki sposób wszedł w posiadanie tych elementów samochodowych. Podkreślić również z całą stanowczością należy, iż przepis art. 291§1 kk nie przewiduje kryminalizacji zachowania polegającego tylko na zbyciu rzeczy uzyskanej za pomocą czynu zabronionego, co miało miejsce w przypadku oskarżonych M. J. i W. D. . Zbycia nie można również utożsamiać z karalną pomocą do zbycia. Sprawca musi mieć wówczas świadomość, że swoim zachowaniem pomaga innej osobie (choćby osoba ta o tej pomocy nie wiedziała) do zbycia rzeczy (wyrok SN z dnia 22 września 2011 r., sygn. akt III KK 48/11, OSNKW 2012/1/8). Jako że brak jest jakichkolwiek dowodów na potwierdzenie tezy, iż oskarżeni zdawali sobie sprawę z tego, iż części karoserii pochodzą z kradzieży, nie można im również przypisać pomocy do zbycia tych przedmiotów. Podnieść należy, iż Sąd analizował możliwość zakwalifikowania zachowania oskarżonych jako przestępstwa paserstwa nieumyślnego, jednakże i w tym przypadku brak jest możliwości przypisania W. D. i M. J. sprawstwa i winy. Nie można bowiem dowieść, iż oskarżeni mogli i powinni przypuszczać, że sporne części karoserii samochodowej pochodziły z kradzieży. W przypadku W. D. pomoc M. J. była bowiem jedynie koleżeńską przysługą. M. J. nie dał bowiem W. D. podstaw do podejrzewania M. J. o „niecne” zamiary sprzedaży rzeczy skradzionych. Jeżeli zaś chodzi o M. J. , to także znalezienie rzeczy w lesie (wobec braku innych dowodów, Sąd dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonego w tym zakresie), niekoniecznie świadczy, że rzecz ta pochodzi z kradzieży. Ktoś mógł ją tam bowiem zwyczajnie wyrzucić. Podkreślić również trzeba, iż także w przypadku przestępstwa paserstwa nieumyślnego, jego sprawcą może być jedynie osoba, która rzecz nabywa (chodzi o nabycie od innej osoby), lub pomaga do jej zbycia (innej osobie) albo tę rzecz przyjmuje (od innej osoby) lub pomaga (innej osobie) do jej ukrycia, a takich znamion zachowanie oskarżonych nie wyczerpało, o czym była już mowa we wcześniejszej części uzasadnienia. Na marginesie podnieść należy, iż zachowanie M. J. (zabór znalezionej w lesie karoserii) w istocie wyczerpało znamiona przestępstwa przywłaszczenia z art. 284§3 kk . Jednakże Sąd orzekający w niniejszej sprawie nie mógł przypisać oskarżonemu sprawstwa i winy w zakresie powyższego czynu karalnego, albowiem wyszedłby w tym przypadku poza granice oskarżenia. Pomimo jednak iż oskarżony M. J. uzyskał złom w wyniku przestępstwa przywłaszczenia, nie może być on pociągnięty do odpowiedzialności karnej za pomocnictwo do zbycia tego złomu, albowiem przywłaszczenia znalezionego złomu nie można utożsamiać z nabyciem lub przyjęciem (nabycie i przyjęcie musiałoby nastąpić od innej osoby, na co brak jest w niniejszej sprawie dowodów). Ponadto osoba popełniająca przestępstwo, z której pochodzi dana rzecz, nie może być następnie uznana za pasera tejże rzeczy. W. D. również nie może odpowiadać za pomocnictwo w zbyciu rzeczy pochodzącej z przestępstwa przywłaszczenia popełnionego przez M. J. , albowiem nie wiedział, jak również nie mógł przypuszczać, że M. J. przywłaszczył znalezioną karoserię, gdyż M. J. nie poinformował o tym W. D. . W. D. miał zatem prawo sądzić, iż M. J. nabył sporne przedmioty w sposób legalny – na przykład w wyniku ich zakupu. W obliczu powyższych okoliczności Sąd uniewinnił oskarżonych od popełnienia zarzucanych im czynów opisanego w części wstępnej wyroku i orzekł, że koszty procesu w tym zakresie ponosi Skarb Państwa.