Sad powszechny, III Kp 507/13

Sygn. akt III Kp 507/13 POSTANOWIENIE Dnia 4 kwietnia 2013r. Sąd Okręgowy we Wrocławiu Wydział III Karny w składzie: Przewodniczący: SSO Tomasz Kaszyca Protokolant: Patrycja Korż-Nowak Prokurator Prokuratury Rejonowej – nie stawił się, prawidłowo zawiadomiony po rozpoznaniu zażalenia M. W. złożonego w dniu 21 stycznia 2013 r. na postanowienie Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Oleśnicy z dnia 16 stycznia 2013 r. o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie Ds. 182/13 o czyn z art. 231 § 1 k.k. i inne na podstawie art. 329 § 1 k.p.k. i art. 437 § 1 k.p.k. w zw. z art. 465 § 1 k.p.k. postanawia zażalenia nie uwzględnić i zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy, przyjmując, iż czynu nie popełniono UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 16 stycznia 2013r., sygn. akt Ds. 182/13 Prokurator Prokuratury Rejonowej w Oleśnicy odmówił wszczęcia śledztwa w sprawie legalizowania procederów przestępczych przez Zastępcę Prokuratora Rejonowego dla Wrocławia Krzyki – Zachód J. M. w toku postępowania 1Ds. 5853/12, poprzez uczestniczenie w zorganizowanej grupie przestępczej prowadzącej proceder przestępczy usunięcia M. W. z pracy w organach kontroli podatkowej za wykrywanie przez nią przestępstw podatkowych w firmach będących w układzie korupcyjnym z naczelnikami urzędu i w celu ograbienia jej z mieszkania oraz legalizującej proceder przestępczy uwłaszczenia mieszkań w Spółdzielni Mieszkaniowej (...) tj. o czyn z art. 231§1 kk wobec braku znamion czynu zabronionego M. W. zażaleniem złożonym w dniu 21 stycznia 2013r. zaskarżyła powyższe postanowienie w całości, wnosząc o jego uchylenie, kontynuowanie postępowania przygotowawczego i skierowanie aktu oskarżenia do Sądu. Skarżąca powtórzyła zarzuty przytoczone w zawiadomieniu o przestępstwie oraz wskazała, że postanowienie o odmowie wszczęcia śledztwa zostało wydane w wyniku przestępstwa. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Zażalenie jest oczywiście bezzasadne. M. W. nie wykazała żadnych okoliczności wskazujących na wadliwość zaskarżonego postanowienia. Zażalenie stanowi w istocie wymienienie szeregu zarzutów stawianych funkcjonariuszom publicznym, bez wskazania jakichkolwiek dowodów na ich poparcie. Stawiane przez M. W. zarzuty stanowią wyłącznie subiektywną ocenę decyzji procesowych podejmowanych w licznych postępowaniach, w których skarżąca uczestniczy i które to rozstrzygnięcia są w jej przekonaniu dla niej krzywdzące. Podnoszone przez skarżącą ogólnikowe twierdzenia o istnieniu zorganizowanej grupy przestępczej, w skład której mieliby wchodzić sędziowie, prokuratorzy i inne osoby, są tylko i wyłącznie konsekwencją wydania przez te osoby decyzji procesowych w sprawach, w których uczestniczy M. W. . Każde negatywne rozpoznanie pisma M. W. skutkuje stwierdzeniem przez nią, że osoba rozpoznająca określone pismo procesowe należy do zorganizowanej grupy przestępczej. Zarzuty te opierają się na nielogicznych, dowolnych i niczym nie popartych wnioskach, brak jest jakichkolwiek dowodów potwierdzających je choćby w minimalnym zakresie. Analiza akt sprawy prowadzi do wniosku, że wydane w sprawie Ds. 182/13 postanowienie o odmowie wszczęcia śledztwa jest słuszne. Natomiast stwierdzić jedynie należy, iż podana w zaskarżonym postanowieniu podstawa prawna umorzenia – art. 17§1 pkt. 1 kpk jest prawidłowa, to błędnie wskazano, iż podstawą jest brak znamion czynu zabronionego, a zatem w tym zakresie należało dokonać zmiany, przyjmując, iż czynu nie popełniono. Mając powyższe na uwadze, Sąd nie uwzględnił zażalenia i zaskarżone postanowienie utrzymał w mocy.