Sygn. akt III Kp 598/13 Postanowienie o przedłużeniu tymczasowego aresztowania 4 kwietnia 2013 r. Sąd Okręgowy we Wrocławiu Wydział III Karny w składzie: Przewodniczący – Sędzia SO Lidia Hojeńska Protokolant: Edyta Makowska Prokurator Prokuratury Apelacyjnej Jarosław Dyko po rozpoznaniu wniosku Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej we Wrocławiu z dnia 26 marca 2013 roku, sygn. akt Ap V Ds. 24/12/Sp(c) o przedłużenie tymczasowego aresztowania wobec Ł. J. na podstawie art. 249 § 1 k.p.k. i art.258 § 1 i 2 k.p.k. w zw. z art. 263 § 2 k.p.k. postanawia przedłużyć do dnia 9 lipca 2013 r., tymczasowe aresztowanie zastosowane postanowieniem Sądu Rejonowego dla Wrocławia Śródmieście z dnia 10 stycznia 2013 roku, sygn. akt V Kp 31/13 wobec Ł. J. , syna J. i B. z domu K. , urodzonego (...) w O. , podejrzanego o to, że: I. w okresie od września 2011 roku do 16 marca 2012 roku, brał udział w działającej na terenie Polski, w tym we W. , w S. , w okolicach K. i S. , a także w B. oraz w M. i innych miejscowościach K. H. zorganizowanej grupie przestępczej kierowanej przez M. M.
(1), M. M.
(2), A. M. , a do listopada 2011 roku, także przez M. D. , w skład której, w różnych okresach czasu wchodzili również S. S. , J. S. , J. K.
(1), D. Z. , A. K. , A. T. , M. R. , A. B. , J. K.
(2)oraz inne osoby, mającej na celu popełnianie przestępstw polegających na wytwarzaniu, przewozie i wprowadzaniu do obrotu znacznych ilości środków odurzających w postaci marihuany i kokainy oraz znacznych ilości substancji psychotropowych w postaci amfetaminy i mefedronu, tj. o czyn z art. 258 § 1 k.k. , II. w okresie od września 2011 roku do 16 marca 2012 roku, w okolicy miejscowości M. na terenie K. H. , działając w warunkach zorganizowanej grupy przestępczej opisanej w punkcie I postanowienia, w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, czyniąc sobie z tego stałe źródło dochodu, wbrew przepisom art. 33-35 i 37 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii uczestniczył w obrocie znacznymi ilościami narkotyków w ten sposób, że wspólnie z J. K.
(2)w zamiarze aby M. R. , J. S. , J. K.
(1)i D. Z. dokonali przewozu z H. znacznych ilości narkotyków, w tym celu co najmniej siedemnastokrotnie udostępnił posiadany garaż, w którym po porcjowaniu, odważeniu i spakowaniu umieścił w użytkowanych przez nich samochodach, w specjalnie przystosowanych skrytkach zainstalowanych w zbiornikach na paliwo, środek odurzający w postaci marihuany w łącznej ilości nie mniejszej niż 76.922,51 gramów, substancje psychotropowe w postaci amfetaminy i mefedronu w łącznej ilości nie mniejszej niż 22.935,48 gramów oraz nie mniej niż 182,65 gramów środka odurzającego w postaci kokainy, które M. R. , J. S. , J. K.
(1)i D. Z. wprowadzili oraz usiłowali wprowadzić do obrotu na terenie P. , tj. o czyn z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 55 ust. 3 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii i art. 56 ust. 3 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 10 stycznia 2013 roku Sąd Rejonowy dla Wrocławia- Śródmieście zastosował wobec Ł. J. środek zapobiegawczy w postaci tymczasowego aresztowania uznając, iż popełnienie przez podejrzanego zarzucanych mu przestępstw zostało z dużym prawdopodobieństwem potwierdzone zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym. Zważyć należy, iż do chwili obecnej nie wystąpiły żadne okoliczności uzasadniające uchylenie bądź zmianę stosowanego wobec podejrzanego środka zapobiegawczego. Zebrany dotychczas w przedmiotowej sprawie w postępowaniu przygotowawczym materiał dowodowy, w szczególności w postaci wyjaśnień współpodejrzanych, wyników przeszukań, oględzin, zabezpieczonych dowodów rzeczowych, zgromadzonych w sprawie opinii biegłych, wskazuje na duże prawdopodobieństwo, że podejrzany dopuścił się popełnienia zarzucanych mu czynów. Zważyć należy, iż czyny, których popełnienie zarzuca się podejrzanemu, związane są z działaniem w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, która zajmowała się popełnianiem przestępstw polegających na wytwarzaniu, przewozie i wprowadzaniu do obrotu znacznych ilości środków odurzających oraz substancji psychotropowych. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem, w postępowaniu przeciwko osobom działającym w zorganizowanej grupie przestępczej obawa matactwa jest realna z racji wzajemnych powiązań bądź zależności między członkami tej grupy. Specyfika powiązań istniejących w ramach zorganizowanych grup przestępczych, czyni uzasadnioną obawę przenoszenia tych relacji na kwestie procesowe związane z bytem procesu, a konkretnie jego zakłócaniem w sposób wskazany w przepisie art. 258 § 1 pkt 2 k.p.k. Wystarczy zatem, że dowody wskazują na tego typu powiązania przestępcze, by wniosek o uzasadnionej obawie matactwa mógł być z nich wyprowadzony w sposób uprawniony (por. postanowienie SA w Katowicach z dnia 5 maja 2006 roku, II AKz 281/06). Nie przesądzając w żaden sposób o winie i sprawstwie podejrzanego – należy przy tym zważyć, iż prawdopodobieństwo popełnienia przez Ł. J. zarzucanych mu czynów, przy uwzględnieniu ich doniosłości, uzasadnia twierdzenie o realności wymierzenia podejrzanemu surowej kary pozbawienia wolności. Zaś waga postawionych zarzutów uzasadnia przekonanie, iż podejrzany przebywając na wolności może utrudniać prowadzone przeciwko niemu postępowanie karne, w szczególności może ukrywać się przed wymiarem sprawiedliwości. Charakter sprawy (zarzuty udziału w zorganizowanej grupy przestępczej), wzajemne powiązania poszczególnych podejrzanych, rodzą uzasadniają obawę, że Ł. J. będąc na wolności mógłby w sposób niedozwolony wpływać na toczące się postępowanie, choćby poprzez nakłanianie wymienionych osób do składania korzystnych dla niego wyjaśnień czy zeznań, dążąc w ten sposób wręcz do zniwelowania roli jaką ewentualnie odegrał w zarzuconym mu procederze. Nie bez znaczenia dla rozstrzygnięcia w niniejszym postępowaniu pozostaje również postawa jaką podejrzany prezentuje w śledztwie, jak również okoliczność, iż na wolności pozostają osoby, które miały współdziałać z nim w realizacji przestępczego procederu. Te wszystkie powyżej wskazane okoliczności przemawiają za stwierdzeniem, że jedynie tymczasowe aresztowanie zabezpieczy prawidłowy tok postępowania w sprawie. Z uwagi na wielość czynności procesowych, które należy jeszcze w sprawie wykonać, śledztwa nie zdołano ukończyć przed upływem terminu zastosowanego środka zapobiegawczego. W dalszym ciągu niezbędne jest przeprowadzenie kolejnych czynności procesowych w tym m.in. ustalenie i zatrzymanie kolejnych osób współdziałających z podejrzanym, odtworzenie materiałów z kontroli i utrwalania rozmów telefonicznych, uzyskanie materiałów w ramach międzynarodowej pomocy prawnej. Nie zachodzą przy tym wobec podejrzanego okoliczności określone w art. 259 k.p.k. , które uzasadniałyby odstąpienie od stosowania tymczasowego aresztowania. Mając powyższe na uwadze, a nadto uwzględniając charakter i okoliczności sprawy, w szczególności wagę postawionych podejrzanemu zarzutów, konieczność przeprowadzenia jeszcze wielu czynności procesowych, jak również uznając, iż jedynie przedłużenie stosowania wobec podejrzanego Ł. J. tymczasowego aresztowania pozwoli zabezpieczyć prawidłowy tok postępowania karnego – orzeczono jak na wstępie.