Sad powszechny, IV Ka 39/13

(1), przy czym dopuścił się zarzuconego mu czynu , będąc uprzednio karanym wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Stargardzie Szczecińskim z dnia 25.08.2004r. sygn. akt II K 426/04 za czyny z art.13 §1 k.k. w zw. z art.282 k.k. oraz art.286§1 k.k. w zw. z art.12 k.k. na karę łączną 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności, którą odbywał w okresie od 14.01.2003r.do 30.05.2003r. oraz od 10.08.2004r. do 16.03.2006r. tj. o czyn z art.279§1 k.k. w zw. z art.64 §1 k.k. X. w okresie 28/29 .09.2008r. w miejscowości (...) C działając wspólnie i w porozumieniu z inną ustaloną osobą, dokonał kradzieży z włamaniem do domu w budowie poprzez wyłamanie kłódki z zawiasów drzwi wejściowych , skąd zabrał w celu przywłaszczenia przedłużacz o długości 15 metrów oraz rurki miedziane o wartości 25 zł , czym działał na szkodę Z. W.

(1), przy czym dopuścił się zarzuconego mu czynu , będąc uprzednio karanym wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Stargardzie Szczecińskim z dnia 25.08.2004r. sygn. akt II K 426/04 za czyny z art.13 §1 k.k. w zw. z art.282 k.k. oraz art.286§1 k.k. w zw. z art.12 k.k. na karę łączną 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności, którą odbywał w okresie od 14.01.2003r.do 30.05.2003r. oraz od 10.08.2004r. do 16.03.2006r. tj. o czyn z art.279§1 k.k. w zw. z art.64 §1 k.k. XI. w okresie od 30.

1. 2008r. – 1.10.2008r. S. przy ul. (...) , na terenie ogródków działkowych im. F. C. działając wspólnie i w porozumieniu z inną ustaloną osobą, dokonał kradzieży z włamaniem do altanki oznaczonej nr 660 poprzez wyłamanie zamka w drzwiach , skąd zabrał w celu przywłaszczenia przedłużacz o długości 30 metrów o wartości 60 zł, czym działał na szkodę W. K. , przy czym dopuścił się zarzuconego mu czynu , będąc uprzednio karanym wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Stargardzie Szczecińskim z dnia 25.08.2004r. sygn. akt II K 426/04 za czyny z art.13 §1 k.k. w zw. z art.282 k.k. oraz art.286§1 k.k. w zw. z art.12 k.k. na karę łączną 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności, którą odbywał w okresie od 14.01.2003r.do 30.05.2003r. oraz od 10.08.2004r. do 16.03.2006r. tj. o czyn z art.279§1 k.k. w zw. z art.64 §1 k.k. XII. w okresie od 30.
2. 2008r. – 1.10.2008r. S. przy ul. (...) , na terenie ogródków działkowych im. F. C. działając wspólnie i w porozumieniu z inną ustaloną osobą, dokonał kradzieży z włamaniem do altanki oznaczonej nr 665 poprzez wyłamanie zamka w drzwiach , skąd zabrał w celu przywłaszczenia dwa przedłużacze o wartości 60, czym działał na szkodę W. P. , przy czym dopuścił się zarzuconego mu czynu , będąc uprzednio karanym wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Stargardzie Szczecińskim z dnia 25.08.2004r. sygn. akt II K 426/04 za czyny z art.13 §1 k.k. w zw. z art.282 k.k. oraz art.286§1 k.k. w zw. z art.12 k.k. na karę łączną 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności, którą odbywał w okresie od 14.01.2003r.do 30.05.2003r. oraz od 10.08.2004r. do 16.03.2006r. tj. o czyn z art.279§1 k.k. w zw. z art.64 §1 k.k. XIII. w okresie od 30.
3. 2008r. – 1.10.2008r. S. przy ul. (...) , na terenie ogródków działkowych im. F. C. działając wspólnie i w porozumieniu z inną ustaloną osobą, dokonał kradzieży z włamaniem do altanki oznaczonej nr 646 poprzez wyważenie zamka w drzwiach , skąd zabrał w celu przywłaszczenia radiomagnetofon CD, przedłużacze różnej długości ,spawarkę transformatorową, drzwi zabytkowe drewniane , o łącznej wartości 2320 zł , czym działał na szkodę Z. F. , przy czym dopuścił się zarzuconego mu czynu , będąc uprzednio karanym wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Stargardzie Szczecińskim z dnia 25.08.2004r. sygn. akt II K 426/04 za czyny z art.13 §1 k.k. w zw. z art.282 k.k. oraz art.286§1 k.k. w zw. z art.12 k.k. na karę łączną 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności, którą odbywał w okresie od 14.01.2003r.do 30.05.2003r. oraz od 10.08.2004r. do 16.03.2006r. tj. o czyn z art.279§1 k.k. w zw. z art.64 §1 k.k. XIV. w okresie miesiąca września 2008r. daty dokładnie nieustalonej w miejscowości C. działając wspólnie i w porozumieniu z inną ustaloną osobą, dokonał kradzieży z włamaniem do domku w budowie poprzez wyważenie drzwi tarasowych , skąd zabrał w celu przywłaszczenia trzy kartony uszczelek pod gąsiory o wartości 400 zł czym działał na szkodę A. P. , przy czym dopuścił się zarzuconego mu czynu, będąc uprzednio karanym wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Stargardzie Szczecińskim z dnia 25.08.2004r. sygn. akt II K 426/04 za czyny z art.13 §1 k.k. w zw. z art.282 k.k. oraz art.286§1 k.k. w zw. z art.12 k.k. na karę łączną 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności, którą odbywał w okresie od 14.01.2003r.do 30.05.2003r. oraz od 10.08.2004r. do 16.03.2006r. tj. o czyn z art.279§1 k.k. w zw. z art.64 §1 k.k. XV. w okresie miesiąca września 2008r. daty dokładnie nieustalonej w miejscowości M. działając wspólnie i w porozumieniu z inną ustaloną osobą, dokonał kradzieży z włamaniem do domu poprzez wyłamanie okna w kotłowni , skąd zabrał w celu przywłaszczenia przewód elektryczny o wartości 300 zł czym działał na szkodę J. S. , przy czym dopuścił się zarzuconego mu czynu , będąc uprzednio karanym wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Stargardzie Szczecińskim z dnia 25.08.2004r. sygn. akt II K 426/04 za czyny z art.13 §1 k.k. w zw. z art.282 k.k. oraz art.286§1 k.k. w zw. z art.12 k.k. na karę łączną 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności, którą odbywał w okresie od 14.01.2003r.do 30.05.2003r. oraz od 10.08.2004r. do 16.03.2006r. tj. o czyn z art.279§1 k.k. w zw. z art.64 §1 k.k. XVI. w październiku 2008r. daty dokładnie nieustalonej w miejscowości M. działając wspólnie i w porozumieniu z inną ustaloną osobą, dokonał kradzieży z hali przewodu elektrycznego oraz lampy oświetleniowej o nieustalonej wartości strat, czym działał na szkodę n/n osoby, przy czym dopuścił się zarzuconego mu czynu , będąc uprzednio karanym wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Stargardzie Szczecińskim z dnia 25.08.2004r. sygn. akt II K 426/04 za czyny z art.13 §1 k.k. w zw. z art.282 k.k. oraz art.286§1 k.k. w zw. z art.12 k.k. na karę łączną 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności, którą odbywał w okresie od 14.01.2003r.do 30.05.2003r. oraz od 10.08.2004r. do 16.03.2006r. tj. o czyn z art.278§1 k.k. w zw. z art.64 §1 k.k. XVII. w okresie od 30.
4. 2008r. – 1.10.2008r. S. przy ul. (...) , na terenie ogródków działkowych im. F. C. działając wspólnie i w porozumieniu z inną ustaloną osobą, usiłował dokonać kradzieży z włamaniem do altanki oznaczonej nr 662 poprzez wyłamanie zamka w drzwiach, lecz zamierzonego celu nie osiągnął, czym działał na szkodę W. M. , przy czym dopuścił się zarzuconego mu czynu , będąc uprzednio karanym wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Stargardzie Szczecińskim z dnia 25.08.2004r. sygn. akt II K 426/04 za czyny z art.13 §1 k.k. w zw. z art.282 k.k. oraz art.286§1 k.k. w zw. z art.12 k.k. na karę łączną 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności, którą odbywał w okresie od 14.01.2003r.do 30.05.2003r. oraz od 10.08.2004r. do 16.03.2006r. tj. o czyn z art. 13 §1 k.k. w zw. z art.279§1 k.k. w zw. z art.64 §1 k.k. XVIII. W okresie od 30.09.2008r. – 1.10 2008r.w S. przy ul. (...) na terenie ogródków działkowych działając wspólnie i w porozumieniu z inną ustaloną osobą usiłował dokonać kradzieży z włamaniem do altanki nr 661 poprzez wyłamanie zamka w drzwiach lecz zamierzonego celu nie osiągnął , czym działał na szkodę A. F. , przy czym dopuścił się zarzuconego mu czynu , będąc uprzednio karanym wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Stargardzie Szczecińskim z dnia 25.08.2004r. sygn. akt II K 426/04 za czyny z art.13§1 k.k. w zw. z art.282 k.k. oraz art.286§1 k.k. w zw. z art.12 k.k. na karę łączną 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności , którą odbywał w okresie od 14.01.2003r. do 10.08.2003r. oraz od 10.08.2004r.do 16.03.2006r. tj. o czyn z art.13§ 1 k.k. w zw. z art.279§1k .k. w zw. z art.64§1 k.k. XIX. W okresie miesiąca września 2008r. daty dokładnie nieustalonej w miejscowości K. na O. . (...) działając wspólnie i w porozumieniu z inną ustaloną osobą usiłował dokonać kradzieży przewodu elektrycznego zasilającego ,po jego uprzednim odkopaniu i odcięciu lecz zamierzonego celu nie osiągnął, gdyż został spłoszony przez osoby trzecie, o nieustalonej wartości strat, czym działał na szkodę nieustalonej osoby, przy czym dopuścił się zarzuconego mu czynu , będąc uprzednio karanym wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Stargardzie Szczecińskim z dnia 25.08.2004r. sygn. akt II K 426/04 za czyny z art.13 §1 k.k. w zw. z art.282 k.k. oraz art.286§1 k.k. w zw. z art.12 k.k. na karę łączną 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności, którą odbywał w okresie od 14.01.2003r.do 30.05.2003r. oraz od 10.08.2004r. do 16.03.2006r. tj. o czyn z art. 13 §1 k.k. w zw. z art.278§1 k.k. w zw. z art.64 §1 k.k. XX. w okresie 25/16 .03.2008r. w K. przy ul. (...) działając wspólnie i w porozumieniu z innymi ustalonymi osobami, dokonał kradzieży z włamaniem do domu mieszkalnego poprzez pokonanie zabezpieczenia w postaci zamka drzwi , skąd zabrał w celu przywłaszczenia piłę spalinową, video m-ki (...) telewizor, zegar stojący , płaszcz, dwie kołdry ,maszynkę do golenia, dwa zegarki ręczne o łącznej wartości 1500zł czym działał na szkodę Z. K. , przy czym dopuścił się zarzuconego mu czynu , będąc uprzednio karanym wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Stargardzie Szczecińskim z dnia 25.08.2004r. sygn. akt II K 426/04 za czyny z art.13 §1 k.k. w zw. z art.282 k.k. oraz art.286§1 k.k. w zw. z art.12 k.k. na karę łączną 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności, którą odbywał w okresie od 14.01.2003r.do 30.05.2003r. oraz od 10.08.2004r. do 16.03.2006r. tj. o czyn z art.279§1 k.k. w zw. z art.64 §1 k.k. Sąd Rejonowy w Stargardzie Szczecińskim wyrokiem z dnia 9 listopada 2012 roku w sprawie II K 940/12 uznał M. N. za winnego popełnienia zarzuconych mu czynów z tym, że ustalił, iż: a/ czynu opisanego w pkt. V aktu oskarżenia oskarżony dopuścił się, będąc uprzednio karanym wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Stargardzie Szczecińskim z dnia 25.08.2004r. sygn. akt II K 426/04 za czyny z art.13§1 k.k. w zw. z art.282 k.k. oraz art.286§1 k.k. w zw. z art.12 k.k. na karę łączną 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności , którą odbywał w okresie od 14.01.2003r.do 30.05.2003r. oraz od 10.08.2006r.do 16.03.2006r. b/czyn opisany w pkt XIX aktu oskarżenia wyczerpuje znamiona występku z art.13§1 k.k. w zw. z art.278§1 k.k. w zw. z art.64§1 k.k. Za czyny przypisane oskarżonemu Sąd Rejonowy przyjmując , że: - czyny opisane w pkt. I, II, III, IV i V aktu oskarżenia stanowią ciąg przestępstw opisany w art.91§ 1 k.k. na podstawie art. 279 §1k .k. w zw. z art.64§1 k.k. w zw. art.91§ 1 k.k. wymierzył mu karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności ; - czyny opisane w pkt. VI, VII, VIII, IX, X, XI-XV, XVII ,XVIII i XX aktu oskarżenia stanowią ciąg przestępstw opisany w art.91§ 1 k.k. na podstawie art. 279 §1k .k. w zw. z art.64§1 k.k. w zw. art.91§ 1 k.k. wymierzył mu karę 2 lat pozbawienia wolności; - czyny opisane w pkt. XVI i XIX aktu oskarżenia stanowią ciąg przestępstw opisany w art.91§ 1 k.k. na podstawie art. 278§1k .k. w zw. z art.64§1 k.k. w zw. art.91§ 1 k.k. wymierzył mu karę 10 miesięcy pozbawienia wolności . Na podstawie art.91§ 2 k.k. wymierzył oskarżonemu karę łączną pozbawienia wolności w wymiarze 3 lat. Na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności , na podstawie art.63§1 k.k. zaliczył okres zatrzymania oskarżonego w dniach od 28 do 30 października 2008roku. Na podstawie art.46§1 k.k. orzekł wobec M. N. obowiązek naprawienia szkody w części poprzez uiszczenie na rzecz pokrzywdzonych : - A. A. 2 493,30 złotych; - D. D. kwoty 100 złotych; - M. W. kwoty 300złotych; - Z. K. kwoty 216,60 złotych; - H. G. kwoty 6873,70 złotych; - Ł. M. kwoty 2 100 złotych; - W. L.

(1)kwoty 500 złotych; - Z. W.

(1)kwoty12,50 złotych; - W. P. kwoty 30 złotych; - Z. F. kwoty 1 110 złotych; - A. P. kwoty 200 złotych; - J. S. kwoty 30 złotych; Sąd meriti zwolnił oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych. Apelację od powyższego wyroku wywiódł M. N. , który zaskarżył powyższy wyrok w całości. Oskarżony zarzucił temu wyrokowi , że Sąd I Instancji nie zgromadził pełnego materiału dowodowego w szczególności nie przesłuchał A. S. i nie przeprowadził konfrontacji między nim a oskarżonym , co skutkowało dokonaniem przez Sąd meriti błędnych ustaleń faktycznych , polegających na przyjęciu, że oskarżony dopuścił się popełnienia przypisanych mu czynów , mimo że oskarżony popełnił w/w czyny , dlatego że został zmuszony przez A. S. . Podnosząc tak skonstruowany zarzut oskarżony wniósł o zmianę wyroku Sądu Rejonowego , uchylenie i przekazanie do ponownego rozpoznania. Sąd Okręgowy zważył co następuje: Apelacja oskarżonego kwestionująca ustalenia Sądu meriti co do winy w zakresie przypisanych mu czynów okazała się oczywiście bezzasadna , jednak zainicjowana nią kontrola instancyjna spowodowała modyfikację zaskarżonego wyroku na korzyść oskarżonego z powodu częściowo odmiennej od Sądu Rejonowego oceny zgromadzonego materiału dowodowego poczynionej przez Sąd odwoławczy co do czynów wskazanych w pkt. XIII, XVI i XIX części wstępnej wyroku, co skutkowało zmianą opisu i przyjęciem odmiennej oceny prawnej czynów przywołanych w pkt. XVI i XIX i zmianą w opisie czynu przywołanego w pkt. XIII części wstępnej wyroku . W konsekwencji poczynionych przez Sąd Okręgowy zmian korekcie uległo również orzeczenie zarówno w zakresie wymierzonej oskarżonemu kary zasadniczej pozbawienia wolności jak i co do środka karnego w postaci obowiązku naprawienia szkody w części na rzecz Z. F. . Ponadto Sąd Okręgowy konwalidował błąd Sądu I Instancji przez wskazanie kwalifikacji prawnej czynu opisanego w pkt. V części wstępnej wyroku. Wywiedziona przez oskarżonego apelacja oparta jest na podstawach odwoławczych wskazanych w art.438 pkt 2 i 3 kodeksu postępowania karnego . Sąd Okręgowy dokonując kontroli instancyjnej zaskarżonego wyroku nie znalazł podstaw by uznać słuszność zarzutów podniesionych w przez M. N. w apelacji. Przed przystąpieniem do analizy zarzutów zawartych w apelacji stwierdzić należy , że wbrew twierdzeniom zawartym w apelacji, Sąd Rejonowy zebrał pełny materiał dowodowy , pozwalający na dokonanie ustaleń faktycznych co do wszystkich czynów , będących przedmiotem postępowania .Większość tych dowodów poprawnie ocenił, czego dał wyraz w pisemnych motywach zaskarżonego wyroku ,sporządzonych zgodnie z wymogami zawartymi w art.424 k.p.k. , wskazując przy tym , którym dowodom dał wiarę i dlaczego. Ocena zgromadzonych dowodów nie wykroczyła poza granice zakreślone dyspozycją art.7 kodeksu postępowania karnego . Zarówno wyżej opisana ocena dokonana przez Sąd I Instancji jak i poczynione przez ten Sąd ustalenia faktyczne nie budzą zastrzeżeń Sądu odwoławczego za wyjątkiem czynów przypisanych oskarżonemu w pkt. XIII, XVI i XIX części wstępnej wyroku. W szczególności Sąd Rejonowy zasadnie przypisał przymiot wiarygodności wyjaśnieniom M. N. wskazując na ich obszerność , szczegółowość i kompatybilność z pozostałym zgromadzonym materiałem dowodowym w postaci zeznań świadków , wyjaśnień współoskarżonych i załączonych do akt sprawy dokumentach. Oskarżony nie kwestionował ustaleń Sądu meriti w tym zakresie, przyznając , że faktycznie dopuścił się przypisanych mu czynów . Odwołując się do systematyki apelacji Sąd Okręgowy rozważając zarzut braków w postępowaniu dowodowym w postaci zaniechania przesłuchania A. S. i przeprowadzenia konfrontacji między oskarżonym A. S. tj. niepodjęcia przez Sąd meriti inicjatywy dowodowej z urzędu, uznał że nie zasługuje on na uwzględnienie. Przede wszystkim z lektury akt sprawy przedstawionej Sądowi Okręgowemu do kontroli wynika niezbicie , ze brak jest jakichkolwiek dowodów, że oskarżony dopuścił się przypisanych mu przestępstw pod wpływem przymusu ze strony A. S. . Oskarżony od 2009r.pozostaje w związku faktycznym z siostrą A. E. S. i mają wspólne małoletnie dzieci. Przez okres pozostawania w tym faktycznym wniosku do czerwca 2009r. oskarżony i A. S. zamieszkiwali w tym samym budynku. Stosunki między nimi były poprawne a oskarżony podczas przesłuchania w dniu 26 lutego 2009r. oświadczył wprost, że wie co zrobił A. S. , ponieważ : „ my razem mieszkamy w jednym budynku o wszystkim sobie mówimy”( vide wyjaśnienia oskarżonego k.437verte). Podczas żadnego z kilku przesłuchań przeprowadzonych podczas trwania postępowania przygotowawczego oskarżony nie opisał żadnych zachowań A. S. , które miałyby taki charakter . Przeciwnie , M. N. opisując wzajemne relacje między nim a A. S. używał określeń : „namawiał mnie” ( vide wyjaśnienia oskarżonego k.58), „prosił o pomoc” (vide wyjaśnienia oskarżonego k.58v) a nawet przyznał , że w kilku wypadkach odmówił udania się wraz z A. S. w celu dokonania włamania m.in. podczas składania wyjaśnień w dnia 29 listopada 2008r. gdy oświadczył: ” A. zaproponował mi abym udał się z nim na włamanie do domu w S. . Była to sobota ja wróciłem z pracy, byłem zmęczony, nie przyjąłem jego propozycji ” (vide wyjaśnienia oskarżonego k.138). Ponadto wielość przypisanych oskarżonemu występków , znaczna częstotliwość ich popełniania w okresie wskazanym w części wstępnej wyroku świadczy wręcz o tym , że M. N. uczynił z popełniania przestępstw swoisty sposób na zdobywanie środków finansowych , korzystając przy tym z tego samego punktu skupu złomu, w którym sprzedawał metale uzyskane ze skradzionych kabli i dostarczając skradzione elektronarzędzia „stałym odbiorcom” (vide wyjaśnienia oskarżonego k.138). Reasumując Sąd Rejonowy nie miał żadnych podstaw aby wykazywać inicjatywę dowodową z urzędu w zakresie wskazanym przez oskarżonego. Sąd Okręgowy skonstatował przy tym , że powyższa negatywna ocena zasadności apelacji oskarżonego w zakresie zarzutu opartego na treści art.438 pkt 2 k.p.k. niejako automatycznie przesądza o braku zasadności błędu w ustaleniach faktycznych poczynionych przez Sąd meriti. Przypomnieć należy, że swobodna ocena dowodów ( art.7 k.p.k. ) polega na wolności wewnętrznego przekonania organu procesowego w kwestii oceny dowodów oraz konstruowania na jej postawie wniosków a dokonane przez organ procesowy ustalenia faktyczne, będące podstawą do wydania konkretnego orzeczenia, winny być poczynione na podstawie wszechstronnej analizy całokształtu dowodów ujawnionych w postępowaniu. Ocena materiału dowodowego, dokonana przez organ procesowy, winna być wolna od błędów natury faktycznej lub logicznej, zgodna ze stanem wiedzy oraz niesprzeczna z doświadczeniem życiowym. Zatem aby skutecznie podnieść zarzut obrazy przepisu art.7 k.p.k. , należałoby wykazać, że rozumowanie Sądu I Instancji zwerbalizowane w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, było niezgodne z powyższymi zasadami. Natomiast z lektury środka odwoławczego wynika, że skarżący ograniczył się w zasadzie do kwestionowania ustaleń faktycznych Sądu a quo, bez przedstawienia jakich konkretnych uchybień w zakresie zasad logicznego rozumowania i doświadczenia życiowego dopuścił się Sąd Rejonowy w ocenie zebranego materiału dowodowego . W związku z powyższym Sąd Okręgowy uznał apelację wniesioną przez oskarżonego za bezzasadną. Sąd Rejonowy nie ustrzegł się jednak błędów tak w postaci braku staranności przy sporządzaniu części dyspozytywnej wyroku jak i skutkujących odmiennym ukształtowaniem orzeczenia w zakresie merytorycznego rozstrzygnięcia. Brak staranności Sądu Rejonowego został ujawniony przez Sąd Okręgowy podczas lektury części dyspozytywnej wyroku , gdzie w się w pkt.I lit. a Sąd meriti , prawidłowo zmieniając opis czynu wskazanego w pkt. V części wstępnej wyroku nie przytoczył kwalifikacji karnej tego czynu. Sąd Okręgowy po przeprowadzeniu kontroli instancyjnej zaskarżonego wyroku doszedł do przekonania, że Sąd meriti błędnie przyjął w opisie czynu wskazanego w pkt. XIII części wstępnej wyroku , że oskarżony dokonał zaboru drzwi zabytkowych oraz spawarki transformatorowej. Pokrzywdzony Z. F. składając zeznania w dniu 2 października 2009r. oświadczył , że rzeczone drewniane drzwi zostały uszkodzone albowiem sprawcy sforsowali te drzwi podczas włamania do jednego z pomieszczeń . Natomiast spawarka transformatorowa nie została zabrana przez sprawców ale została przez nich uszkodzona ( vide zeznania świadka Z. F. k.2-4). Okoliczności podane przez pokrzywdzonego zostały potwierdzone podczas przeprowadzania oględzin miejsca zdarzenia, podczas których funkcjonariusz policji odnotował na k.6 , że rzeczone drzwi zostały uszkodzone w ten sposób część ich prawego skrzydła została odłamana a uszkodzona spawarka leżała na metalowym rożnie. Natomiast oskarżony, który przyznał się do popełnienia tego czynu , odnośnie okoliczności związanych z tym przestępstwem nie złożył żadnych wyjaśnień. W związku powyższym, przy niekwestionowanej wiarygodności Z. F. , Sąd odwoławczy ustalił, że oskarżony nie dokonał kradzieży drzwi zabytkowych i spawarki transformatorowej , co skutkowało koniecznością zmiany opisu czynu , wartości skradzionego mienia oraz ustaleniem proporcjonalne do wartości skradzionego mienia wysokości kwoty zasądzonej od oskarżonego na rzecz Z. F. na podstawie art.46§1 kodeksu karnego . Kolejna korekta dokonana przez Sąd Okręgowy dotyczyła czynów opisanych w punktach XVI i XIX części wstępnej wyroku. Przypomnieć przy tym należy , że przestępstwo kwalifikowane z art. 278§1 k.k. należy do grupy czynów przepołowionych , których konstrukcja polega na tym, że zależnie od wartości skradzionego mienia dany czyn może zostać zakwalifikowany jako przestępstwo ( art.278§1 k.k. ) lub jako wykroczenie ( art.119 § 1 k.k. ).W obecnie obowiązującym stanie prawnym ta granica została ustalona na kwotę 250 złotych. W związku z tak skodyfikowaną zależnością koniecznym jest konkretne wskazanie w opisie czynu wartości skradzionego mienia, bowiem decyduje ona o kwalifikacji prawnej czynu zabronionego . Sąd meriti nie dopełnił tego obowiązku. Kontrola instancyjna wyroku w zakresie wyżej wymienionych czynów wykazała, że Sąd meriti dokonując ustaleń tych dwóch czynów dotyczących, dysponował wyłącznie dowodem w postaci wyjaśnień oskarżonego. Odnośnie czynu opisanego w pkt. XVI części wstępnej wyroku M. N. wyjaśnił jedynie , że w październiku 2008r. był dwukrotnie wraz z A. S. w opuszczonej , zrujnowanej hali w budynku przemysłowym w miejscowości M. . Z tej hali zabrali kable elektryczne leżące na ziemi i wystające ze ścian budynku. Były to kable jednożyłowe o średnicy 5 mm. A. S. po usunięciu zewnętrznej warstwy izolacyjnej kabli , uzyskaną w ten sposób miedź sprzedał w punkcie skupu złomu w S. a oskarżonemu przekazał 100 złotych. Podczas drugiego pobytu również zabrali kable a nadto oskarżony zabrał lampę oświetleniową , która leżała na ziemi. Również i te kable A. S. pozbawił zewnętrznej warstwy izolacyjnej i sprzedał a oskarżonemu przekazał „kilkadziesiąt” złotych ( vide wyjaśnienia oskarżonego 57v-58).Te wyjaśnienia oskarżony zmodyfikował podczas jednego z kolejnych przesłuchań, stwierdzając że w rzeczonej hali wraz z A. S. był tylko jeden raz a pomyłkę tłumaczył wielością czynów zabronionych , których się dopuścił ( vide wyjaśnienia oskarżonego k.437-438). Analizując powyższe wyjaśnienia Sąd Okręgowy doszedł do przekonania, że brak jest podstaw aby zasadnie przyjąć, że wartość skradzionych kable oraz lampy oświetleniowej przekraczała kwotę 250 złotych . Podane przez oskarżonego okoliczności co do umiejscowienia tych przedmiotów tj. w opuszczonej zrujnowanej hali oraz wysokość kwoty uzyskanej ze sprzedaży miedzy uzyskanej z kabli, uzasadniają założenie , że ich wartość była niewielka i de facto odpowiadała cenie złomowej surowców, z których zostały wykonane . Analogicznie odnośnie czynu opisanego w pkt. XIX części dyspozytywnej wyroku również brak jest możliwości precyzyjnego ustalenia wartości kabla, kradzieży którego oskarżony usiłował dokonać. M. N. na okoliczność tego zdarzenia złożył wyjaśnienia tylko raz w dniu 29 listopada 2009roku . Na podstawie tych wyjaśnień można jedynie ustalić miejscowość oraz przybliżony czas popełnienia przestępstwa. Na temat rzeczone kabla oskarżony wypowiedział się enigmatycznie , stwierdzając że kabel był zakopany w ziemi ale nie był jeszcze podłączony do skrzynki ( vide wyjaśnienia oskarżonego k.136v). Ponieważ oskarżony składając wyjaśnienia w postępowaniu przygotowawczym podkreślał , że podaje okoliczności w takiej postaci w jakiej je pamięta a brak precyzji wynika z wielości czynów przestępczych, których dopuszczał się nagminnie w stosunkowo krótkim okresie Sąd Okręgowy skonkludował , że wobec braku innych dowodów pozwalających na w miarę dokładne ustalenie wartość mienia wskazanego w opisach czynów wskazanych w pkt. XVI i XIX części wstępnej wyroku należy zastosować art. 5 §2 kodeksu karnego . Zgodnie z zasadą in dubio pro reo Sąd odwoławczy przyjął , że wartość ukradzionego mienia w zakresie czynu XVI części wstępnej wyroku i mienia, które oskarżony usiłował ukraść opisanego w pkt. XIX części wstępnej wyroku nie przekracza 250 złotych a czyny te stanowią wykroczenie z art.119 § 1 k.w. i na podstawie art.5§1 pkt 4 k.p.w. w zw. z art.45§1 k.w. tj. ze względu na przedawnienie orzekania postępowanie o te czyny umorzył i w tej części kosztami postępowania obciążył Skarb Państwa. Taka decyzja Sądu II Instancji skutkowała koniecznością zmianą zaskarżonego orzeczenia w zakresie wymiaru kary łącznej pozbawienia wolności .Sąd Okręgowy ustalił jej wysokość na 2 lata i 8 miesięcy .Tak ukształtowany wymiar kary jest adekwatny do stopnia zawinienia oraz stopnia społecznej szkodliwości przypisanych oskarżonemu czynów, uwzględnia zapobiegawcze i wychowawcze, które ma osiągnąć w stosunku do oskarżonego jak również potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. Wobec stwierdzenia braku podstaw do reformacji bądź uchylenia pierwszoinstancyjnego orzeczenia w pozostałym zakresie Sąd Okręgowy utrzymał je w mocy. Rozstrzygnięcie Sądu odwoławczego oparto o treść art.437§1 i § 2 kodeksu postępowania karnego . Na podstawie art.627 k.p.k. w zw. z art.634 k.p.k. oraz art.10 ustawy z dnia 23 czerwca 1973r, o opłatach w sprawach karnych , Sąd zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa wydatki postępowania odwoławczego i wymierzył mu opłatę w wysokości 400 złotych za obie instancje.