ROZPORZĄDZENIE MINISTRA TRANSPORTU I GOSPODARKI MORSKIEJ z dnia 2 września 1997 r. w sprawie bezpieczeństwa żeglugi statków morskich i bezpieczeństwa życia na morzu. Na podstawie art. 40 § 3 pkt 2, ar

pkt 1, inspekcji 3) wzory dokumentów bezpieczeństwa statków i sposób ich wystawiania i potwierdzania, 4) wysokość opłat za przeprowadzenie inspekcji oraz za wystawienie lub potwierdzenie dokumentów bezpieczeństwa statków.

1. Wymagania dotyczące: 1) liczebności oraz kwalifikacji zawodowych załogi, 2) prowadzenia dzienników na statkach, 3) przewozu materiałów i ładunków określają przepisy odrębne. §
3. Przepisów rozporządzenia nie stosuje się do: 1) jednostek pływających Marynarki Wojennej, Straży Granicznej oraz Policji, i bezpieczeństwa życia na morzu oraz przeprowadzania inspekcji wydają dyrektorzy urzędów morskich w trybie określonym ustawą z dnia 21 marca 1991 r. o obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej i admini stracji morskiej (Dz. U. Nr 32, poz . 131, z 1994 r. Nr 27, poz. 96, z 1995 r. Nr 7, poz. 31 i Nr 47, poz. 243, z 1996 r. Nr 34, poz. 145 oraz z 1997 r. Nr 111, poz. 726). §
4. Do wymaga ń bezpieczeństwa żeglugi i bezpieczeństwa życia na morzu stosuje się umowy międzyna ­ rodowe wiążące Rzeczpospolitą Polską oraz przepisy niniejszego rozporządzenia . §
5. Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o: 1) żegludze bałtyc kiej - oznacza to żeglugę po Morzu Bałtyckim i innych morzach zamkniętych o podobnych warunkach żeglugowych, a także żeglu gę na morzach otwartych do 50 mil morskich od miejsca schronienia, z dopuszczalną odległością między dwoma miejscami schron ien ia do 100 mil morskich, 2) żegludze przybrzeżnej - oznacza to żeglugę w od ległości nie większej niż 20 mil morskich od brzegu w rejonie Morza Bałtyckiego lub innego morza zamkniętego o podobnych warunkach żeglugowych , 3) żegludze krajowej - oznacza to żeglugę na wodach morskich w odległości nie większej niż 12 mil morskich od brzegu morskiego Rzeczypospolitej Polskiej. 4) żegludze osłoniętej - oznacza to żeglugę na akwenie Zalewu Szczecińskiego i Wiślanego oraz po Zatoce Gdańsk iej na zachód od linii łączącej punkt na Półwyspie Helskim o współrzędnych 54° 35' szerokości geograficznej północnej i 018° 49' długości geograficznej wschodniej z punktem na Mierzei Wiślanej o współ rzędnych 54° 22' szerokości geograficznej północ nej i 018° 57' długości geograficznej wschodniej, 3) statków śródlądowych uprawiających żeglugę na wodach morskich, 5) żegludze portowej - oznacza to żeglugę w obrębie portów, łącznie z Roztoką Odrzańską, do linii równoleżnika przechodzącego przez Bramę Torową nr 4 na Kanale Piastowskim i Zalewie Kamieńskim, 4) statków nie podlegających wpisowi do rejestru okrętowego lub rejestru statków morskich, 6) żegludze międzynaro dowej - oznacza to żeglugę na akwenach innych niż wymienione w pkt 1-5, 5) statków nowo wybudowanych, przebudowanych, odbudowanych lub remontowanych udających się w podróż próbną przed rozpoczęciem żeglugi, 7) kodeksac h - oznacza to kodeksy Międzynarodo ­ wej Organizacji Morskiej. zwanej dalej ..IMO" , dotyczące bezpieczeństwa żeglugi i bezpieczeństwa życia na morzu, w tym zarządzania bezpieczną eks- 2) statków sportowych, 6) doków pływających.
6. Przepisy dotyczące statków,

ust. 1 pkt 3-6, w zakresie bezpieczeństwa żeglugi ploatacją, 8) statku - oznacza to statek morski o po lskiej przy- należności. Dziennik Ustaw Nr 132 - 4081 Rozdział 2 Wymagania techniczne stanu bezpieczeństwa statku §

1. Statek może być używany w żegludze morskiej, jeśli odpowiada wymaganiom technicznego stanu bezpieczeństwa w zakresie: budowy, i wyposażenia. stałych Poz. 879 §
3. W zakresie technicznego stanu bezpieczeń­ stwa statku uznaje się za obowiązujące przepisy techniczne wydawane przez polską instytucję klasyfikacyjną, działającą pod nazwą przedsiębiorstwo państwowe "Polski Rejestr Statków", z siedzibą w Gdańsku, zwaną dalej "PRS". urządzeń §
4. Statek odpowiada wymaganiom technicznego stanu bezpieczeństwa, jeżeli czyni zadość przepisom technicznym dotyczącym: 1) kadłuba, 2) urządzeń sterowych, 3) urządzeń kotwicznych, 4) urządzeń holowniczych i cumowniczych, 5) stałych urządzeń połowowych,
5. W stosunku do przystani i platform, pomostów oraz innych tego rodzaju urządzeń pływających o prostej konstrukcji nadzór nad spełnieniem wymagań technicznego stanu bezpieczeństwa dyrektor urzędu morskiego może powierzyć stoczni lub uznanemu przez niego rzeczoznawcy. §
7. Statki, ich stałe urządzenia i wyposażenie w zakresie ustalonym w § 6, nadzorowi podlegają, technicznemu PRS, który obejmuje: budowę, odbudowę, przebudowę i remonty statków, ich stałych urzą­ dzeń i wyposażenia oraz zapewnienie wymaganego stanu technicznego w trakcie eksploatacji, z zastrzeże­ niem ust.
8. Nadzór techniczny jest realizowany w drodze dokonywania przeglądów. 6) masztów i olinowania, 7) silników napędowych głównych, 8) mechanizmów pomocniczych, 9) kotłów parowych oraz ich wyposażenia, 10) zbiorników ciśnieniowych oraz ich urządzeń,
9. W stosunku do przystani i platform, pomostów oraz innych tego rodzaju urządzeń pływających o prostej konstrukcji nadzór nad spełnieniem wymagań technicznego stanu bezpieczeństwa może być dokonywany także poprzez stocznie lub uznanego przez dyrektora urzędu morskiego rzeczoznawcę. 13) urządzeń automatyki, §
11. Statki zakupione z ważną klasą obcej instytucji klasyfikacyjnej oraz statki, które uzyskały czasową polską przynależność, podlegają przekazaniu pod nadzór techniczny PRS przy pierwszym przeglądzie okresowym dla potwierdzenia klasy, jednak nie później niż po upływie 15 miesięcy od daty zakupu statku lub wpisu do rejestru okrętowego. 14) urządzeń i instalacji gaśniczych oraz sprzętu gaśni­ czego, powierzyć nadzór techniczny nad budową, przebudo- 11) rurociągów, 12) wałów śrubowych oraz śrub napędowych i innych pędników, 15) wolnej burty, 16) stateczności, 17) niezatapialności w odniesieniu do statków, których do dotyczy, 18) urządzeń nawigacyjnych i sygnałowych oraz statkowych świateł nawigacyjnych,
12. Minister Transportu i Gospodarki Morskiej może wą i remontem statków oraz ich stałych urządzeń i wy- posażenia, a także nad zachowaniem ich wymaganego stanu technicznego w czasie eksploatacji,obcej instytucji klasyfikacyjnej. §
13. Jeżeli nadzór obcej instytucji klasyfikacyjnej nie obejmuje wszystkich spraw wchodzących w zakres nadzoru technicznego PRS, dopełnienie wymagań technicznego stanu bezpieczeństwa w tym zakresie podlega nadzorowi PRS. 19) urządzeń elektrycznych oraz ich instalacji, 20) urządzeń radiokomunikacyjnych, 21) środków ratunkowych i ich urządzeń, 22) urządzeń ładunkowych i dźwigowych, 23) innych urządzeń z zakresu technicznego stanu bezpieczeństwa, określonym w umowach międzynarodowych i kodeksach oraz przepisach technicznych instytucji klasyfikacyjnych. §
15. Spełnienie wymagań technicznego stanu bezpieczeństwa statku PRS stwierdza po dokonaniu przeglądu, w świadectwach, zaświadczeniach lub orze- czeniach, zwanych dalej "dokumentami instytucji klasyfikacyjnej" .
16. Podmioty,

§ 8ust.

2 i § 9 ust. 2, w przypadkach określonych w tych przepisach, świadectwa, zaświadczenia lub orzeczenia o spełnieniu wymagań technicznego stanu bezpieczeństwa statku. Dokumenty te uznawane są za równorzędne z dokumentami PRS. wydają, Dziennik Ustaw Nr 132 - 4082- Rozdział 3 1) kategoria Al - statki pasażerskie odbywające podróże w żegludze przybrzeżnej, Inne wymagania bezpieczeństwa żeglugi i życia na morzu §

1. Niezależnie od spełnienia wymagań technicznego stanu bezpieczeństwa określonych w § 5 i 6 statek może być używany w żegludze morskiej, jeżeli speł­ nia także inne wymagania bezpieczeństwa żeglugi i ży­ cia na morzu, obejmujące w szczególności: 1) wyposażenie w środki i urządzenia ratunkowe, 2) obsadę łodzi i tratw ratunkowych, 3) wyposażenie w i radiowe, środki sygnałowe, Poz. 879 nawigacyjne 2) kategoria A2 - statki pasażerskie odbywające podróże w żegludze osłoniętej, 3) kategoria A3 - statki pasażerskie uprawiające że­ glugę portową, 4) kategoria B - statki towarowe o pojemności brutto poniżej 500, 5) kategoria Cl - statki rybackie o długości powyżej 75 m, wliczając w to statki, które przetwarzają swoje połowy, 4) urządzenia do podejmowania pilota, 6) kategoria C2 - statki rybackie o długości 75 m i poniżej, wliczając w to statki, które przetwarzają swoje połowy, 5) alarmy i ćwiczenia, 7) kategoria D - statki specjalistyczne o pojemności brutto poniżej
2. 6) ochronę przeciwpożarową, 7) zarządzanie jego bezpieczną eksploatacją. §
4. W zakresie, o którym mowa w § 12 pkt 1, statki pasażerskie oraz inne statki o pojemności brutto 500 i powyżej , odbywające żeglugę międzynarodową, z wyjątkiem statków rybackich, powinny być wyposażone w: 1) łodzie ratunkowe, 2) łodzie ratownicze, 3) tratwy ratunkowe, 4) koła ratunkowe, 5) pasy ratunkowe, 6) ubrania ratunkowe, 7) środki ochrony ciepl nej,
5. Ilość, rodzaj i rozmieszczenie środków i urządzeń ratunkowych dla poszczególnych kategorii statków,

ust. 1, określają dyrektorzy urzędów morskich. Dyrektorzy urzędów morskich określają ponadto rodzaj przedmiotów stanowiących wyposażenie środków ratunkowych dla poszczególnych kategorii tych statków oraz minimalny zestaw urządzeń nawigacyjnych, radiowych i środków sygnałowych dla tych statków.

1. Ilekroć wyposażenie w środki ratunkowe uzależ­ nione jest od długości statku, przyjmuje się wówczas jego długość pomiarową określoną przepisami Między­ narodowej konwencji o pomierzaniu pojemności statków, sporządzonej w Londynie dnia 23 czerwca 1969 r. (Dz. U. z 1983 r. Nr 56, poz. 247 i 248) .
2. Warunki uznawania stacji przeprowadzających ratunkowych określają dyrektorzy urzędów morskich, zgodnie z wymogami IMO, i wydają świadectwa uznania dla tych stacj i. atestację środków 8) inne środki i urządzenia ratunkowe.
3. Ilość i rodzaj środków ratunkowych, ich rozmieszczenie, sposób instalowania i wyposażenie określa Międzynarodowa konwencja o bezpieczeństwie ży­ cia na morzu,sporządzona w Londynie dnia 1 listopada 1974 r. wraz z póżniejszymi zmianami (Dz. U. z 1984 r. Nr 61, poz. 318 i 319 i z 1986 r. Nr 35, poz. 177) oraz Protokołem sporządzonym w Londynie dnia 17 lutego 1978 r. (Dz. U. z 1984 r. Nr 61 , poz. 320 i 321), zwana dalej "Konwencją SOLAS" . §
4. Wszystkie znajdujące się na statku środki i urządzenia ratunkowe oraz przedmioty stanowiące ich wyposażenie powinny być utrzymywane w należy­ tym stanie technicznym i w stałej gotowości do użycia w razie nagłej potrzeby zarówno przed rozpoczęciem żeglugi, jak i przez cały czas trwania podróży. §
6. W składzie załogi każdego statku powinna znajdować się określona liczba osób posiadająca kwa- lifikacje do kierowania oraz obsługi łodzi i tratw ratun kowych. §
7. Statki uprawiające podróże poza rejon żeglu­ gi przybrzeżnej, o pojemności brutto poniżej 3 000, powinny być dodatkowo wyposażone w ubrania ratunkowe odpowiadające wymaganiom Konwencji SOLAS, dla każdej osoby znajdującej się na statku.
8. Dowodem posiadania kwalifikacji,

ust. 1, jest dyplom oficerski w specjalności pokła­ dowej lub świadectwo ratownika. § 15.1. Dla statków innych niż wymienione w § 13 jących kwalifikacje,

§ 17, dla każdej ust.

1 ustala się następujące kategorie pod względem znajdującej się na statku łodzi ratunkowej wynosi dla wyposażenia w środki i urządzenia ratunkowe: nośności łodzi: § 18.

1. Wymagana minimalna liczba osób posiada- 4083 - Dziennik Ustaw Nr 132 1) do 40 osób - Poz. 879 10) komplet sygnałów optycznych, 2, 2) od 41 do 61 osób - 3, 3) od 62 do 85 osób - 4, 4) powyżej 85 osób -
3. Dla każdej łodzi ratunkowej powinien być wyznaczony kierownik łodzi i jego zastępca. Kierownictwo ło­ dzi ratunkowej powinno być powierzone osobie posiadającej kwalifikacje,

§ 17. 3.

Do obsługi każdej łodzi motorowej powinien być przydzielony członek załogi znający obsługę silnika. §

2. Do obsługi każdej tratwy ratunkowej kapitan statku wyznacza co najmniej jednego członka zało­ gi posiadającego kwalifikacje,

§ 17

. W razie wyznaczenia do obsługi tratwy ratunkowej więcej niż jednego członka załogi, kapitan wyznacza kierownika tratwy. 2. Dyrektor urzędu morskiego, mając na względzie charakter podróży, liczbę osób na statku oraz rodzaj statku, może: 1) zezwolić na wyznaczenie na kierowników tratw ratunkowych zamiast osób o kwalifikacjach,

§ 17

, osoby posiadające przeszkolenie w zakresie indywidualnych technik ratunkowych, 2) odmiennie ustalić liczbę osób wyznaczonych do obsługi środków ratunkowych. §

1. Świadectwa ratownika posiadane przez człon­ ków załogi statku pasażerskiego powinny znajdować się u kapitana statku i na żądanie organu inspekcyjnego powinny być okazywane wraz z imiennym wykazem: 1) oficerów pokładowych, 2) osób posiadających świadectwo ratownika . §
3. Statek morski uprawiający żeglugę między­ narodową powinien być wyposażony w: 1) kompas magnetyczny i żyroskopowy, 2) echosondę i sondę ręczną, 3) chronometr i sekundomierz, 4) radar, 5) radiopławę awaryjną, 11) inne urządzenia nawigacyjne, radiowe i środki sygnałowe zgodnie z postanowieniami umów mię­ dzynarodowych.
4. Statek wymieniony w ust. 1 powinien prowadzić radiową służbę nasłuchu zgodnie z umowami między­ narodowymi.
5. Znajdujące się na statku środki sygnałowe, urzą­ dzenia nawigacyjne i radiowe, sposób ich zainstalowania i rozmieszczenia powinny odpowiadać wymaganiom określonym w rozporządzeniu i przepisom tech nicznym PRS.
6. Wyposażenie jednostek ratunkowych w środki do radiowej łączności dwukierunkowej oraz transpon dery radarowe powinny być przechowywane na statku w dobrym stanie technicznym i w gotowości do umieszczenia w środkach ratunkowych. §
8. Statki o pojemności brutto mniejszej niż 200 powinny być wyposażone w reflektory radarowe. Wymagania w zakresie budowy i instalowania reflektorów radarowych na statkach określają przepisy techniczne PRS.
9. Dyrektor urzędu morskiego może polecić zain stalowanie reflektorów radarowych na statkach o pojemności brutto powyżej 200, jeżeli uzna to za konieczne ze względu na bezpieczeństwo żeglugi. §
11. Statki powinny być wyposażone w niezbęd­ ne do prowadzenia nawigacji aktualne zestawy map morskich, wydawnictw i podręczników oraz w przybory nawigacyjne, a także teksty umów międzynarodo ­ wych i kodeksów z zakresu bezpieczeństwa żeglugi i ży­ cia na morzu .
12. Minimalny zestaw wydawnictw i podręczników oraz przyborów nawigacyjnych określają dyrektorzy urzędów morskich.
13. Podręcznik mocowania ładunku powinien być zatwierdzony przez PRS. §
15. Statki odbywające podróże morskie, w czasie których zachodzi prawdopodobieństwo korzystania z usług pilota morskiego, powinny być wyposażone w urządzenia do podejmowania pilota zgodnie z Konwencją SOLAS.
16. Zgodność budowy urządzeń do podejmowania pilota z wymaganiami Konwencji SOLAS stwierdza PRS. 6) radiotelefon UKF, 7) stację radiotelefoniczną, 8) latarnie sygnałowo-pozycyjne, 9) dzwon, gong i przyrząd do nadawania sygnałów dźwiękowych,
17. Urządzenie do podejmowania pilota powinno być utrzymywane w stałej gotowości do użycia.
18. Umocowanie urządzenia do podejmowania pilota, wejście pilota na statek i jego zejście ze statku powi nien nadzorować oficer pokładowy. Dziennik Ustaw Nr 132 - 4084- §
20. Na statkach obowiązują następujące alar- 2) na statkach w żegludze portowej, osłoniętej i przybrzeźnej zgodnie z instrukcją w sprawie alarmów, opracowaną przez armatora na podstawie wytycznych dyrektora urzędu morskiego, my: 1) alarm ogólny, 2) alarm pożarowy, 3) na pozostałych statkach - 1) sygnał alarmu ogólnego stanowi siedem lub wię­ cej krótkich dźwięków z następującym po nich jednym dźwiękiem długim : (. . .. ... -) (. ...... -) (. . .. . .. - l, 2) sygnał alarmu pożarowego stanowią dwa krótkie dźwięki z następującym po nich jednym dźwiękiem długim: (. .-) (. .-) (. .-), 3) sygnał alarmu innych zagrożeń stanowią dwa krót- kie dźwięki z następującymi po nich dwoma długi­ mi dźwiękami, a następnie znów dwa krótkie dźwięki: ( .. - - .. ) (. . - - .. ) (. . - - .. ). w odstępach nie prze- kraczających jednego miesiąca oraz każdorazowo, 3) alarm innych zagrożeń.
21. Ustala się następujące sygnały alarmów: Poz. 879 jeżeli skład załogi uległ zmianie w ponad 25%, 4) na wszystkich statkach - w porze nocnej, w odstę­ pach nie przekraczających 3 miesięcy.
22. Ćwiczebny alarm innych zagrożeń należy przeco najmniej raz na 3 miesiące. Tematem ćwiczeń powinny być przemiennie pozostałe zagroże­ nia statku , zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie wytycznymi. prowadzać §
24. Szczegółowe instrukcje alarmowe dla poszczególnych statków oraz rozkłady alarmowe dla statków pasażerskich opracowują armatorzy na podstawie wytycznych wydanych przez dyrektorów urzędów morskich .
25. Polecenie opuszczenia statku jest ostatnią fazą alarmu ogólnego i może być poprzedzone jednym dłu­ gim sygnałem dźwiękowym H. Kapitan przez rozgło­ śnię statkową lub inny środek łączności wewnętrznej kilkakrotnie poleca opuścić statek.
26. Ilość i rodzaj sprzętu awaryjnego do likwidowania przecieków i ratowania statku przed zatonięciem określają dyrektorzy urzędów morskich.
27. Na każdym statku powinien znajdować się aktu alny rozkład alarmowy, opracowany zgodnie z wytycznymi wydanym i przez dyrektorów urzędów morskich, określający sygnały alarmowe, ich charakterystykę oraz sposób postępowania i obowiązki członków zało­ gi na wypadek .alarmu. nicznym PRS.
28. Na statku , na którym znajdują się pomieszczenia dla pasażerów, powinny znajdować się również, sporządzone w odpowiednich językach, tablice informacyjne dla pasażerów, określające : §
30. Sprzęt gaśniczy przeznaczony do wyposażenia statków powinien odpowiadać przepisom tech-
31. Konstrukcje zabezpieczenia przeciwpożarowego statków oraz ich wyposażenie w stałe urządzenia i instalacje gaśnicze określają przepisy techniczne PRS.
32. Szczegółowe zasady ustalania normatywów wyposażania statków w sprzęt gaśniczy określają przepisy dyrektorów urzędów morskich. 1) sygnały alarmu ogólnego i jego charakterystykę, § 29.
33. Rodzaj, ilość i rozmieszczenie sprzętu gaśni ­ czego na statku ustala dyrektor urzędu morskiego przy zatwierdzaniu planu ochrony przeciwpożarowej . 2) sposób zachowania się pasażerów na wypadek
34. Plan ochrony przeciwpożarowej powinien być: ogłoszenia alarmu, 3) sposób zakładania pasa ratunkowego lub ubrania 1) wywieszony w miejscu widocznym i ogólnie dostępnym, a jego kopia przechowywana przez kapitana statku wraz z innymi dokumentami; dodatkowy egzemplarz planu powinien być przechowywany w pojemniku umieszczonym i oznakowanym zgodnie z Konwencją SOLAS jako plan dla jednostek ochrony przeciwpożarowej, ratunkowego. §
36. W celach szkoleniowych przeprowadza się na statkach alarmy ćwiczebne dla załogi oraz próbne dla pasażerów.
37. Alarmy ćwiczebne i próbne ogłasza się po uprzednim zawiadomieniu pasażerów lub załogi o terminie ich przeprowadzenia. 2) sporządzony w języku polskim, a pojemnik oznako-
38. Ćwiczebne alarmy pożarowe i ogólne powinny
39. Plan ochrony przeciwpożarowej opracowuje armator według wytycznych dyrektora urzędu morskiego. być przeprowadzane zgodnie z wytycznymi wydanymi przez dyrektorów urzędów morskich , z tym że: 1) na statkach pasażerskich i towarowych odbywają­ cych podróże międzynarodowe - w terminach i na zasadach zgodnych z postanowieniami Kon wencji SOLAS, wany również w języku polskim w żegludze krajowej. na statkach §
41. Sprzęt gaśniczy powinien być : 1) używany wyłącznie do celów ratowniczo-gaśni­ czych i ratowniczych oraz szkoleniowych, Dziennik Ustaw Nr 132 - Poz. 879\ 4085- 2) utrzymywany w należytym stanie technicznym i w gotowości do natychmiastowego użycia podczas podróży i postoju statku w porcie.
42. Utrzymywanie sprzętu gaśniczego w należytym stanie technicznym i gotowości do użycia podlega kontroli organu inspekcyjnego. §
43. Na każdym statku wszyscy członkowie załogi powinni być przeszkoleni w zakresie ochrony przeciwpożarowej, a ewidencja dotycząca odbycia przeszkolenia powinna znajdować się u kapitana statku i być okazywana na żądanie organu inspekcyjnego. §
45. Statki pasażerskie oraz inne statki o pojemności brutto 500 i powyżej, uprawiające żeglugę mię­ dzynarodową, z wyjątkiem statków rybackich, oraz ar- matorzy tych statków powinni spełniać wymagania w zakresie zarządzania bezpieczną eksploatacją, wynikające z postanowień Konwencji SOLAS i Międzynaro­ dowego Kodeksu Zarządzania Bezpieczeństwem i Ochrony Środowiska, zwanego dalej "Kodeksem zarządzania bezpieczeństwem".
46. Przeglądy w zakresie zgodności statku i armatora z wymaganiami,

ust. 1, wykonuje PRS na zlecenie armatora, zgodnie z regulaminami uzgodnionymi z dyrektorami urzędów morskich.

1. Raport zawierający wyniki przeglądu wraz z wnioskiem o wydanie certyfikatu zgodności i certyfikatu zarządzania bezpieczeństwem PRS przekazuje dyrektorowi urzędu morskiego właściwego dla siedziby armatora.
2. Dyrektor urzędu morskiego może wyznaczyć swojego przedstawiciela do udziału w przeglądach,

ust.

1. Rozdział 4 Inspekcje i dokumenty bezpieczeństwa statku §
2. W zakresie bezpieczeństwa żeglugi i życia na morzu statki podlegają inspekcjom: wstępnym, okresowym, dorywczym i kontrolnym, z tym że w zakresie zarządzania bezpieczną eksploatacją armatorzy i statki podlegają inspekcjom wstępnym i okresowym oraz dla potwierdzenia dokumentów bezpieczeństwa . §
4. Inspekcje wstępne i okresowe obejmują swym zakresem całokształt stanu bezpieczeństwa statku i mają na celu stwierdzenie, czy statek posiada waż­ ne dokumenty instytucji klasyfikacyjnej,

§ 11

, w zakresie budowy: statku, jego stałych urządzeń i wyposażenia oraz czy jego stan odpowiada wszystkim wymaganiom w zakresie całokształtu bezpieczeństwa statku. §

1. Inspekcje dorywcze obejmują swoim zakresem wybrane elementy bezpieczeństwa statku bądź też całokształt stanu bezpieczeństwa statku w celu stwierdzenia, czy stan statku i jego stałych urządzeń i wyposażenia nie uległ zmianom w takim zakresie, że moźe to spowodować zagrożenie dla bezpieczeństwa statku, ładunku, pasażerów i załogi. Inspekcje dorywcze, obejmujące swoim zakresem całokształt bezpieczeństwa statku, mogą być uznane przez organ inspekcyjny za inspekcje okresowe. §
2. Inspekcje kontrolne mogą obejmować swoim zakresem elementy bezpieczeństwa statku w stopniu, w jakim organ inspekcyjny uzna to za konieczne w celu stwierdzenia, czy: 1) statek posiada ważne dokumenty bezpieczeństwa i zaświadczenia instytucji klasyfikacyjnej dotyczące budowy statku, jego stałych urządzeń i wyposaże­ nia, 2) stałe urządzenia i wyposażenie statku są w stanie zapewniającym ich sprawne działanie, 3) od czasu wydania dokumentów bezpieczeństwa nie zaszły zmiany w stanie technicznym: kadłuba, stałych urządzeń i wyposażeniu oraz czy nie miały miejsca uszkodzenia wpływające na stan bezpieczeństwa statku, 4) przestrzegane są inne wymagania z zakresu bezpieczeństwa statku, określone w § 1 ust. 2 i §
3. §
5. Statki o obcej przynależności, przebywają­ ce w porcie lub na redzie portu polskiego, mogą być poddane inspekcji kontrolnej dyrektora urzędu morskiego.
6. Inspekcja statku o obcej przynależności obejmuje: 1) potwierdzenie zgodności wyposażenia i urządzeń statku z wymaganiami Konwencji SOLAS, 2) potwierdzenie zgodności stanu załogi z certyfikatem bezpiecznej obsługi, 3) potwierdzenie zasadniczej charakterystyki statku ze świadectwem pomiarowym, 4) stwierdzenie, czy statek posiada ważne dokumenty bezpieczeństwa, 5) wszystkie inne wymagania wynikające z umów i porozumień międzynarodowych w zakresie bezpieczeństwa żeglugi i życia na morzu. §
7. Przy przeprowadzaniu inspekcji statku powi nien być obecny kapitan statku lub wyznaczony przez niego zastępca. §
9. Statek lub armator zgłoszony do inspekcji wstępnej oraz okresowej powinien być przygotowany
10. Inspekcje wstępne i okresowe w zakresie zarzą­ dzania bezpieczną eksploatacją mają na celu stwierdzenie, czy armator i jego statek odpowiadają wymaganiom określonym w Konwencji SOLAS i Kodeksie zarządzania bezpieczeństwem. do sprawnego jej przeprowadzenia.
11. W przypadku inspekcji dorywczej przeprowadzonej na żądanie właściciela, armatora lub kapitana statku przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio. Dziennik Ustaw Nr 132 § - Poz. 879 4086-
12. Podczas inspekcji organowi inspekcyjnemu należy przedstawić dokumenty instytucji klasyfikacyjnej jako dowód dopełnienia wymagań w zakresie: bu- dowy, stałych urządzeń i wyposażenia. §
14. W razie stwierdzenia lub uzasadnionego podejrzenia, że stan statku, jego stałych urządzeń lub wyposażenia nie odpowiada stanowi stwierdzonemu w dokumentach instytucji klasyfikacyjnej, organ inspekcyjny rozszerza odpowiednio zakres inspekcji i zawiadamia o tym instytucję klasyfikacyjną oraz może zażądać od instytucji klasyfikacyjnej przeprowadzenia ponownego przeglądu.
15. Z każdej przeprowadzonej inspekcji organ inspekcyjny sporządza protokół, którego kopie otrzymuje kapitan statku i armator.
16. W razie negatywnego wyniku inspekcji, organ inspekcyjny powiadamia armatora statku, a wodniesieniu do statku o obcej przynależności - konsula pań­ stwa, którego banderę statek podnosi, IMO oraz organ, który wydał dokumenty bezpieczeństwa statku, o wszystkich okolicznościach, jakie złożyły się na negatywny wynik inspekcji. §
17. Organ inspekcyjny na podstawie wyników inspekcji wydaje polecenia i zalecenia pokontrolne dla armatora i kapitana statku. Wykonanie poleceń powinno być zgłoszone na piśmie organowi inspekcyjnemu, który je wydał, w ustalonym przez niego terminie. §
19. W razie pozytywnego wyniku inspekcji 1) świadectwo pasażerskie, 2) certyfikat bezpieczeństwa statku pasażerskiego, 3) certyfikat bezpieczeństwa konstrukcji statku towarowego, 4) certyfikat bezpieczeństwa wyposażenia statku towarowego, 5) certyfikat bezpieczeństwa radiowego statku towarowego, 6) certyfikat zwolnienia, 7) certyfikat bezpiecznej obsługi, 8) certyfikat zdolności do przewozu stałych ładunków masowych, 9) certyfikat zdolności dla statku przewożącego materiały niebezpieczne, 10) certyfikat konstrukcji i wyposażenia statku dynamicznie unoszonego, 11) pozwolenie eksploatacji statku dynamicznie unoszonego, 12) certyfikat bezpieczeństwa statku specjalistycznego, 13) certyfikat zarządzania bezpieczeństwem, 14) tymczasowy certyfikat stwem. zarządzania bezpieczeń­ wstępnej lub okresowej, organ inspekcyjny wydaje do- kumenty bezpieczeństwa statku lub potwierdza ich ważność.
20. Przepis ust. 1 stosuje się również w razie uznania przez organ inspekcyjny inspekcji dorywczej za inspekcję okresową · §
22. Konsul może, bez przeprowadzenia inspek- cji, przedłużyć jednorazowo dokumenty bezpieczeń­ stwa statku na okres do trzech miesięcy od daty ich wygaśnięcia, w celu dopłynięcia statku do portu, w którym może być przeprowadzona inspekcja.
23. Armator statku, o którym mowa w § 13 ust. 1, obowiązany jest posiadać dokument zgodności albo tymczasowy dokument zgodności, określony w Kodek- sie zarządzania bezpieczeństwem. Kopia dokumentu powinna znajdować się na statku.
24. Statki inne niż wymienione w § 13 ust. 1 obowią­ zane są posiadać odpowiednio: 1) kartę bezpieczeństwa, którą wydaje się na okres nie dłuższy niż 60 miesięcy, 2) kartę bezpieczeństwa na jednorazową lub próbną
25. O każdym przypadku przedłużenia ważności dokumentów bezpieczeństwa statku konsul powiadamia dyrektora urzędu morskiego, właściwego dla portu macierzystego statku.
26. Konsul może w szczególnych przypadkach, w uzgodnieniu z dyrektorem urzędu morskiego właści­ wego dla portu macierzystego statku, zlecić organowi inspekcyjnemu państwa, w którego porcie statek przebywa, przeprowadzenie inspekcji statku związanej z wydaniem lub potwierdzeniem dokumentów bezpieczeństwa statku. podróż, 3) kartę bezpieczeństwa typu "t", którą wydaje się dla statków małych o prostej budowie na okres nie dłuższy niż ważność dokumentów instytucji klasyfikacyjnej.
27. Wzory dokumentów bezpieczeństwa,

ust. 1 i 2, oraz kart bezpieczeństwa,

ust. 3, określa załącznik nr 1 do rozporządze­ nia. §

2. Dokumenty bezpieczeństwa, których okres §
4. Statki określone w § 13 ust. 1 obowiązane są odpowiednio posiadać następujące dokumenty bez- pieczeństwa przewidziane w Konwencji SOLAS i zwią­ zanych z nią kodeksach: ważności przekracza 12 miesięcy, podlegają potwierdzeniu w okresach rocznych. Podstawą potwierdzenia jest pozytywny wynik inspekcji dla potwierdzenia dokumentu bezpieczeństwa. Dziennik Ustaw Nr 132 -
5. Dokument bezpieczeństwa traci ważność przed upływem okresu, na który został wystawiony, jeżeli: 1) na statku zaszły zmiany Poz. 879 4087- zagrażające jego bezpie- czeństwu, 4; Spełnienie przez statek inny niż wymieniony w § 13 ust. 1 wymagań w zakresie bezpieczeństwa że­ glugi i życia na morzu stwierdza dyrektor urzędu morskiego, wystawiając odpowiedni dokument wymieniony w § 45 ust.
6. 2) utracił ważność odpowiedni dokument instytucji klasyfikacyjnej, stwierdzający stan technicznego bezpieczeństwa statku, §
7. Regulamin przeprowadzania inspekcji, kwalifikacje inspektorów oraz wzór protokołu inspekcji określają przepisy dyrektorów urzędów morskich. 3) nie zostało dokonane roczne potwierdzenie ważno­ ści dokumentu. Rozdział 6 §
8. Statki odbywające podróż próbną mogą otrzymać dokumenty bezpieczeństwa wymienione w § 45 ust. 1, pod warunkiem spełnienia wymagań określo­ nych dla statków odbywających żeglugę międzynaro­ dową· §
10. Dokumenty bezpieczeństwa statku wydaje się w trzech egzemplarzach z przeznaczeniem dla: stat- Opłaty za inspekcje statków i wystawianie lub potwierdzanie dokumentów bezpieczeństwa §
12. Za przeprowadzenie inspekcji wstępnej, okresowej i dorywczej statków oraz za wystawianie lub potwierdzanie dokumentów bezpieczeństwa statków organ dokonujący tych czynności pobiera opłaty. ku, armatora i dyrektora urzędu morskiego.
13. Nie pobiera się opłat za przeprowadzenie inspekcji kontrolnej statku.
14. Dokumenty bezpieczeństwa statku oraz dokumenty instytucji klasyfikacyjnej lub ich poświadczone kopie powinny znajdować się stale na statku i być zawsze dostępne dla organu inspekcyjnego.
15. Wysokość opłat za przeprowadzanie inspekcji statków i za wystawianie lub potwierdzanie dokumentów bezpieczeństwa określa załącznik nr 2 do rozporzą­ dzenia. §
17. Statki pasażerskie powinny posiadać dodatkowo aktualny wykaz ograniczeń żeglugi sporządzony zgodnie z postanowieniami konwencji SOLAS przez PRS.
18. Opłaty za czynności wymienione w ust. 1 ustala w jednostkach taryfowych (j.t.). Wartość złotową jednostki taryfowej stanowi równowartość 0,2 SDRSpecjalnych Praw Ciągnienia według kursu w tabelach kursowych Narodowego Banku Polskiego.
19. Wymagania określone w ust. 1 w odniesieniu do statków wybudowanych przed dniem 1 stycznia 1997 r. powinny być spełnione nie póżniej niż podczas pierwszego przeglądu okresowego. Rozdział 5 Przeprowadzanie inspekcji §
20. Dyrektor urzędu morskiego przeprowadza inspekcje przez wyznaczonych w tym celu inspektorów. §
22. Dyrektor urzędu morskiego przeprowadza inspekcje w celu stwierdzenia, czy: 1) statek odpowiada wymaganiom w zakresie bezpieczeństwa żeglugi i życia na morzu, w tym w zakresie bezpiecznej eksploatacji statku, 2) armator spełnia wymagania bezpiecznej eksploatacji statku.
23. Spełnienie przez statek, wymienionyw § 13 ust. 1, wymagań w zakresie bezpieczeństwa żeglugi i życia na morzu, w tym w zakresie bezpiecznej eksploatacji, stwierdza dyrektor urzędu morskiego, wystawiając odpowiednie dokumenty wymienione w § 45 ust.
25. Spełnienie przez armatora wymagań w zakresie bezpiecznej eksploatacji stwierdza dyrektor urzędu morskiego, wystawiając odpowiedni dokument wymieniony w § 45 ust.
26. się
27. Opłatę za wykonaną czynność ustala się według wartości złotowej, obowiązującej w dniu wykonania czynności. §
29. Organ inspekcyjny pobiera opłaty, wydając nakaz płatniczy w ciągu 7 dni od dokonania czynności podlegającej opłacie.
30. Opłaty za inspekcje oraz za wystawienie, potwierdzenie, przedłużenie lub przywrócenie ważności dokumentów bezpieczeństwa statku ponosi armator lub właściciel statku.
31. Od opłat nie uiszczonych w terminie pobiera się odsetki za zwłokę, w wysokości określonej przepisami o zobowiązaniach podatkowych. §
32. Opłata za wystawienie lub potwierdzenie każ­ dego dokumentu bezpieczeństwa zawiera w sobie opłatę za -przeprowadzenie inspekcji i sporządzenie dokumentu. §
33. Opłaty za czynności wymienione w § 53 ust. 1 stanowią dochody budżetu państwa. Rozdział 7 Przepisy przejściowe i końcowe §
34. Dokumenty bezpieczeństwa statku wydane przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządze- - Dti'e nnik Ustaw Nr 132 , , 'PoZ'.'879 4088- nia zachowują moc do czasu upływu ich ważności lub najbliższej inspekcji okresowej. r ' §58.
35. Wymagania w zakresie zarządzania bezpieczną eksploatacją,

§ 32"ust.

1, obowiązują: 2. Przed terminami,

ust. 1, armator może wystąpić z wnioskiem o stwierdzenie spełnie­ nia przez niego i jego statek wymagań w zakresie zarządzania bezpieczną eksploatacją,

§32ust.

l,orażwydanie dokumentów,

§ 45ust.

1 pkt 13 i 14 oraz ust. 2, nie wcześniej jed.nak niż w dniu wejścia w życie niniejszego rozpo- 1) w odniesieniu do statków pasażerskich oraz zbior~ , rządzenia. nikowców do przewozu produktów naftowych, chemikaliowców, gazowców, masowców i innych ' § 59. Traci moc rozporządzenie Ministra Kierowstatków towarowych uznanych przez Konwencjęnika Urzędu Gospodarki Morskiej z dnia 14 październi­ SOLAS za bardzo szybkie statki towarowe, o po- ka 1987 r. w sprawie bezpieczeństwa żeglugi statków jemności brutto 500 i powyżej z dniem 1 lipca morskich (Dz.,U. Nr 32, poz. 171). 1998 r., , , ' .,,'. " ' . , § 60. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia. 2) w odniesieniu do pozostałych statków towarowych i ruchomych jednostek wiertni«zyc,h o pojemności brutto 500 i powyżej - :t dniełn' l' Hpc'a . Mini~ter' Trarispo-rtu f Gospodarki Morskiej: B. Liberadzki 2002 r. " .. J - Dziennik Ustaw Nr 132 Poz. 879 4089Załączniki do rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 2 września 1997 r. (poz. 879) , Załącznik nr 1 WZORY DOKUMENTÓW BEZPIECZEŃSTWA • RZECZPOSPOLITA POLSKA REPUBLIC OF POLAND ŚWIADECTWO PASAŻERSKIE PASSENGER CERTIFICATE Na podróż międzynarodową an For international voyage Na krótką podróż międzynarodową a short Port rejestracji Port of Registry Nazwa statku Nameofship Sygnał rozpoznawczy Pojemność BRT Distinctive Letters Gross tonnage Stwierdza się niniejszym, że jak wykazała przeprowadzona inspekcja, wyzeJ wymlemony statek odpowiada wymaganiom przepisów dotyczących przewozu pasażerów i może być używany w podróżach międzynarodowych do przewozu pasażerów w liczbie jak podano niżej: This is to certitY tbat, as showed inspection carried aut, the above mentioned ship complies with the requirements of the regulations conceming carriage of passengers and may be used in international voyages for carrying passengers in the num ber stated below: Liczba pasażerów Number of passen ers I klasy I class II klasy II cłass III klasy III class ... ....... .. klasy ............. cłass Łączna liczba Liczba załogi Number of crew pasażerów i zalogi Total num ber of passengers and crew Niniejsze świadectwo pasażerskie jest ważne do dnia ... .. ...... ........ ................... .. ....... ..... ... ,.. ,.. .. ,.................... ... ........ ,. jednakże nie dłużej aniżeli do dnia upływu ważności certyfikatu bezpieczeństwa. This Passenger Certiticate is valid until the ........ ,.. ................. ... ' .... ,..... ... ,............. ,......... ,... ,.......... ... ,........ ,..,., ... .'.' .. not longer however than until the date of expiration of the validity of the Safety Certiticate, Wydano przez ................ ............ ..... .. ........... ......... ... .... w ..... ,...... .. ..... ........... dnia ........ .,..... ........ ..,." ...... ,.. ..... .. .. . Issued by ........................ ....... .. .... ............ ........ .... .,........ in ... .......................... on the ,......... ,.. ... ..... .... " .. ....... ...... .... . - Dziennik Ustaw Nr 132 4090- Poz. 879 RZECZPOSPOLITA POLSKA REPUBLIC OF POLAND CERTY FIKA T BEZPIECZEŃSTW A STATKU PASAŻERSKIEGO PASSENGER SHIP SAFETY CERTIFICATE Do niniejszego Certyfikatu powinien być dołączony Wykaz Wypos3Żerńa (Wzór P) This Certificate shall be supplemented by a Record ofEquipment (Fonn P) Na podróż!) międzynarodową krótką podróż For an I ) international voyage a short Wydany na podstawie postanowień Międzynarodowej Konwencji o Bezpieczeństwie Życia na Morzu, 1974 z poprawkami Issued under the provisions of the International Convention for the Safety of Life at Sea, 1974, as amended w imieniu Rządu under the authority ofthe Govemment of (nazwa pa.istwa - name oftheStat

1. e)przez by (upowainiona osoba lub organizacja) (person or organization authorized) DANE STATKU PARTICULARS OF SHIP Nazwa statku Narne of ship ...... .... .. ........ ... ............ .... ... ....... .. ... ... ...... ... ... .. .... ....... .. .. ... ......... ..... ... .... .. ... ..... .. .. .......... .. . Sygnalrozpoznawczy Distinctive num ber of letters .... .. ... .. ... ... ...... ..... .. .. ...... ........ ....... .. .. .... ...... .. .... ...... .... ...... ... ....... ..... ......... ..... . ... .... .... ... ... . Port macierzysty Port of registry ... ..... .. ... .... ..... .... .. .... ... .. ... .... ..... .... ... ............... .. ..... ....... ..... .. ... ..... ..... ... .... .. ..... .... .......... ..... ........ .. ... . Pojemność brutto Gross tonnage ............ .... .... .......... .............. ..... ... .... .. .... ..... ... ... ... .. .. .. ... ... ... ........ ..... ..... .... ..... ..... ..... ..... .... ..... . ....... .. ... .. - Dziennik Ustaw Nr 132 Poz. 879 4091 - Obszary, na których statęk jest uprawniony do żeglugi (praw.IV/12) Sea areas in which ship is certified to operate (regulation IV /12) Numer IMO 2) IMO Number 2) . Data polożenia stępki 3) Date on which keel was laid 3) ..... . ...... . . ... . .... . ........... .. .... .. .. . . ............. .. .. .. .. .. .... . NINIEJSZYM STWIERDZA SIĘ: THIS IS TO CERTIFY: 1. że statek zostal poddany inspekcji zgodnie z wymaganiami prawidła 1/7 Konwencji; that the ship has been surveyed in accordance with the requirements ofregulation 1/7 ofthe Convention; 2. że inspekcja wykazała iż: that survey showed that: 2.1 statek czynił zadość wymaganiom Konwencji dotyczącym: the ship complied with the requirements ofthe Convention as regards: .1 konstrukcji kadłuba, silników głównych i mechanizmów pomocniczych, kotłów i innych zbiorników ciśnieniowych; the structure, main and auxiliary machinery, boilers and other pressure vessels: .2 wodoszczelnego podziału grodzi owego i jego szczegółów; the watertight subdivision arrangements and details; .3 następujących podziałowych wodnic ładunkowych; the following subdivision load lines; Podziałowe wodnice ładunkowe wyznaczone i cechowane na burtach w środku długości statku (prawidło 11-1/13) Subdivision load lines assigned and marked on the ship' s side at amidships (regulation II-I /I3» Wolna burta Freeboard pasażerowie gdy w następujących pomieszczeniach o różnym przeznaczeniu To applv when the spaces III \,hich passengers arc carried include the follo\\ing altemative spaces Do zastosowania, przewożeni są C.l C.2 C.3 2.2 statek czynił zadość wymaganiom Konwencji dotyczącym konstrukcyjnej ochrony pożarowej, instalacji i sprzętu bezpieczeństwa pożarowego oraz planów obrony pożarowej; the ship complied with the requirements ofthe Convention as regards structural fire protection, fire safety systems and appliances and fire control plans; 2.3 środki ratunkowe oraz wyposażenie łodzi ratunkowych, tratw ratunkowych i łodzi ratowniczych było zgodne z wymaganiami Konwencji; the life-saving appliances and the equipment ofthe lifeboats, liferafts and rescue boats were provided in accordance with the requirements of the Convention; 2.4 statek byl wyposażony w wyrzutnię linki ratunkowej oraz urządzenia radiowe używane w środkach ratunkowych, zgodnie z wymaganiami Konwencji; the ship was provided with a line-throwing appliance and radio installations used in life-sa\/ing appliances in accordance with the requirements ofthe Convention; Dziennik Ustaw Nr 132 - 4092 - Poz. 879 2.5 statek czynił zadość wymaganiom Konwencji dotyczącym urządzeń radiowych; the ship complied with the requirements ofthe Convention as regards radio installations; 2.6 działanie urządzeń radiowych używanych w środkach ratunkowych odpowiadało wymaganiom Konwencji; the functioning ofthe radio installations used in life-saving appliances complied with requirements ofthe Convention; 2.7 statek czynił zadość wymaganiom Konwencji dotyczącym urządzeń nawigacyjnych, środków dostawania się pilotów na pokład oraz wydawnictw nawigacyjnych; the ship complied with the requirements ofthe Convention as regards shipborne navigational equipment, means of embarkation for pilots and nautical publications; 2.8 statek był zaopatrzony w światła, znaki, środki sygnalizacji dźwiękowej i środki wzywania pomocy zgodnie z wymaganiami Konwencji i obowiązujących międzynarodowych przepisów o zapobieganiu zderzeniom na morzu; the ship was provided with lights, shapes, means of making sound signals and distress signals, in accordance with the requirements ofthe Convention and International Regulations for Preventing Collisions at Sea in force ; 2.9 pod każdym innym względem statek czynił zadość odpowiednim wymaganiom Konwencji; in all other respects the ship complied with the relevant requirements ofthe Convention; 3. że został/nie został 1) wydany Certyfikat Zwolnienia. that an Exception Certificate haslhas not l ) been issued. Niniejszy certyfikat jest ważny do This certificate is valid until ............ .. .. .... .. .. ... ............................. .. .. ... .. .. .... ...... ......... ............... ...... .. .... ..... .............. . Wydano w Issued at ................ ... .. .. ................ .. .... ...... .......... ... .. ....... .. .... .... ............. .. ...... ... ...... .. .. ..... ... .. .... ... ... .. ... .. .... .. ... ... .... .. .. . (miejscowość wydania certyfikatu) (Place of issue of certificate) (Podpis osoby upoważnionej) (Signature of authorized official) (Data wydania) (Date of issue) (Pieczęć - Seal)
2. l)Niepotrzebne skreślić. Delete as appropriate . 2) Zgodnie z rezolucją A.600