ROZPORZĄDZENIE 645 - Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 1 czerwca 1998 r. w sprawie w arunków technicznych, jakim powinny odpowiadać morskie budowle hydrotechniczne i ich usytuowanie 353

ust. 1, zapewniają: 4) awanporc ie - 1) bezpieczeństwo konstrukcji w zakresie nośności i stateczności, 2) bezpieczeństwo pożarowe , 3) bezpieczeństwo użytkowania , rozumie się przez to szczemanewrowania statkiem podczas jego podchod zenia i dobijania, a także odchodzenia od budowli morskiej oraz wejścia i wyjścia z basenu portowego i z portu , gółową analizę zagadnień rozumie się przez to akwen portowy, portu, oddzielony falochronami od morza terytorialnego, przeznaczony do wykonywania manewrów przez jednostki pły­ wające wchodzące do portu i wychodzące z niego, a także do przekształcenia oraz zmniejszenia wysokości i oddziaływania fal morskich, znajdujący się wewnątrz - Dziennik Ustaw Nr 101 5) basenie portowym, stoczniowym, remontowym al bo wyposażeniowym - rozumie się przez to odpowiednio akwen portowy, stoczniowy, remontowy lub wyposażeniowy, otoczony nabrzeżami albo in nymi budowlami morskimi, przy których odbywa się postój i przeładunek towarów albo budowa , remont lub wyposażanie statków, 6) morskiej budowli hydrotechnicznej, zwanej dalej "budowlą morską " - rozumie się przez to budowlę nawodną lub podwodną, wznoszoną:

1. a)na morzu terytorialnym,
2. b)na morskich wodach wewnętrznych,
3. c)na lądzie, lecz w rejonie bezpośredniego kontaktu z akwenami morskimi, czyli w pasie technicznym nadbrzeżnego pasa wybrzeża morskiego,
4. d)w portach i przystaniach morskich, która wraz z instalacjami, urządzeniami budowla nymi związanymi z tą budowlą , urządzeniami technicznymi oraz innym celowym wyposażeniem niezbędnym do spełniania przeznaczonej mu funkcji stanowi całość techniczno - użytkową , 7) dalbach oraz samodzielnych urządzeniach cumowniczych, cumowniczo-odbojowych i odbojowych - rozumie się przez to samodzielne konstrukcje jednopalowe, wielopalowe albo ramowe, zapuszczane w dno akwenu i służące do przejęcia obcią­ żeń od statku dobijającego lub przycumowanego do budowli morskiej, posadowione poza zasadni czą konstrukcją budowli morskiej oraz wyposażone w urządzenia cumownicze i odbojowe, rozumie się przez to budowlę morlub częściowo akwen przybrzeżny, głównie w portach i przystaniach morskich, a także brzeg morski przed działaniem fal morskich, 8) falochronie - ską osłaniającą całkowicie 9) jednostce pływającej ny statek wodny, rozumie się przez to dowol - 10) kierownicy - rozumie się przez to urządzenia od bojowe służące do ochrony statków wchodzących do wąskich wejść , 11) linii cumowniczej - rozumie się przez to linię na akwenie, wyznaczającą styk burty jednostki pływa ­ jącej z urządzeniami odbojowymi budowli morskiej, przeznaczonej do cumowania jednostek pły ­ wających, 12) molo - rozumie się przez to wysunięty w morze, prostopadle albo ukośnie do brzegu, pomost albo nasyp ziemny obramowany nabrzeżami, przystosowany do obsługi statków oraz ruchu pojazdów albo ruchu pieszego lub do obsługi jednostek sportowych i statków pasażerskich , 13) nabrzeżu - rozumie się przez to budowlę morską brzegu akwenu portu albo przystani morskiej, przeznaczoną do postoju i przeładunku jednostek pływających, celów komunikacyjnych, spacerowych, pasażerskich, przemysłu stoczniowego albo do składowania ładunków, tworzącą obudowę Poz. 645 3534 - 14) naziomie rozumie się przez to powierzchnię gruntu przylegającego do konstrukcji budowli morskiej, 15) obrotnicy statków - rozumie się przez to ograni czony akwen żeglugowy, usytuowany na styku ba senów i kanałów portowych lub na torze wodnym, przeznaczony do bezpiecznego wykonywania manewrów statków w celu wejścia do basenów portowych albo zmiany kursu lub ustawienia statków w porcie, z zastosowaniem własnych silników albo z pomocą holowników, 16) obrzeżu - rozumie się przez to nabrzeże nie wyposażone w urządzenia cumownicze, tj . nie przystosowane do obsługi jednostek pływających, 17) okładzinie - rozumie się przez to budowlę ochron przed rozmywaniem skarpy wydmy, sztucznego wału brzegowego, łagodnego stoku niskiego klifu albo kanału morskiego, ną, zabezpieczającą rozumie się przez to budowlę brzegowej , stanowiącą umocnienie brzegu pasa tech nicznego, 18) opasce brzegowej - ochronną, posadowioną równolegle do linii 19) opracowaniu analitycznym - rozumie się przez to dokumentację zawierającą szczegółową ocenę za- wnioski niezbędne do w opracowaniu projektowym, wykonaną przez jednostkę organizacyjną nie posiadającą osobowości prawnej, osobę prawną albo osobę fizyczną posiadającą w danej specjalności odpowiednie uprawnienia, gadnienia i ustalającą uwzględnienia 20) ostrodze brzegowej - rozumie się przez to budowlę ochronną brzegu morskiego, wychodzącą w morze poprzecznie do linii brzegowej, wykonaną w postaci szczelnej albo ażurowej przegrody, której zadaniem jest rozproszenie energii fali morskiej oraz wstrzymywanie ruchu rumowiska morskiego, 21) pirsie - rozumie się przez to połączony z brzegiem pomost, usytuowany prostopadle albo ukośnie do tego brzegu, 22) pochłaniaczu fal - rozumie się przez to konstrukcję zapobiegającą tworzeniu się fali odbitej w basenie portowym, stanowiącą konstrukcję samodzielną lub element konstrukcyjny innej budowli, 23) pomoście - rozumie się przez to budowlę morską, wybudowaną nad akwenem albo skarpą brzegową nie będącą obudową brzegu i nie przenoszącą naporu gruntu terenu przylegającego do tej budowli, 24) robotach czerpalnych (pogłębiarskich) - rozumie się przez to podwodne roboty ziemne, wykonywa ne na akwenach, 25) robotach podwodnych - rozumie się przez to wszelkie roboty wykonywane pod wodą, 26) robotach refulacyjnych - rozumie się przez to roboty polegające na hydraulicznym odprowadzaniu urobku z robót czerpalnych na ustalone miejsce, Dziennik Ustaw Nr 101 - 27) stanowisku stacji prób statków na uwięzi _ . rozumie się przez to budowlę morską wraz z umocnieniem dna, specjalnie przystosowaną i dopuszczoną do takich prób przez organ specjalistycznego nadzoru budowlanego, 28) statku odlichtowanym - rozumie się przez to statek morski częściowo rozładowany, tj. o zanurzeniu T zr celowo zredukowanym w stosunku do najwięk­ szego dopuszczalnego zanurzenia kadłuba Te' określonego zgodnie z wymaganiami § 22 pkt 4, 29) stoczniowej konstrukcji hydrotechnicznej - rozumie się przez to budowlę specjalnie przystosowaną do obciążeń oraz technologii procesu budowy, remontu, prób albo konserwacji jednostek pływa­ jących, 30) ścieżce cumowniczej - rozumie się przez to pas wolnego przejścia bezpośrednio przyległy do odwodnej krawędzi budowli morskiej, służący do obsługi manewrów cumowania i odcumowania jednostek pływających; za wolne powierzchnie tworzące ścieżkę cumowniczą należy uważać płaszczy­ zny równe, bez uskoków, 31) terminalu - rozumie się przez to specjalistyczny, portowy zespół obiektów budowlanych, przeznaczony do obsługi pasażerów (nazywany terminalem pasażerskim lub promowym) albo do przeła­ dunku i składowania określonych towarów, a w szczególności:
5. a)kontenerów - terminal kontenerowy,
6. b)ropy naftowej i produktów naftowych nal paliwowy,
7. c)gazów płynnych LPG i LNG
8. d)paliw i gazów płynnych -gazowy, termi- terminal gazowy, terminal paliwowo-
9. e)materiałów masowych i sypkich przeładunków masowych, Poz. 645 3535 - terminal 32) terytorium portowym - rozumie się przez to cały teren lądowy portu lub przystani morskiej wraz z jego zabudową, w szczególności w postaci placów składowych, dróg, torów kolejowych, sieci różnych mediów, magazynów i obiektów przemysłu portowego, 33) torze poddżwignicowym - rozumie się przez to tor jezdny dla dżwignic szynowych, posadowiony na samodzielnym fundamencie albo na konstrukcji budowli morskiej lub na obu tych konstrukcjach jednocześnie, 34) torze wodnym - rozumie się przez to wydzieloną część akwenu, określoną w odrębnych przepisach, utrzymywaną w stanie zapewniającym bezpieczną żeglugę określonych jednostek pływających; kierunek, kilometraż oraz oznaczenie stron toru wodnego wyznacza się od strony morza w kierunku portu, 35) torze podejściowym - rozumie się przez to tor wodny prowadzący z morza terytorialnego do portu morskiego albo przystani morskiej, rozumie się przez to budowlę morską wykonywaną na brzegu polskich ob- 36) umocnieniu brzegowym - szarów morskich, służącą do powstrzymania postępu abrazji albo sprzyjającą akumulacji brzegu, 37) urządzeniu technicznym - rozumie się przez to urządzenia techn iczne pod legające organom dozoru technicznego w portach i przystaniach morskich oraz w ciągach technolog icznych baz przeładunko­ wych albo przeładunkowo - składowych, a także inne urządzenia techniczne zlokalizowane na terenie przeznaczonym do prac przeładunkowych i innych czynności wchodzących w zakres obsługi żeglugi morskiej, a objęte pełnym, ograniczonym lub uproszczonym dozorem organu specjalistycznego dozoru technicznego żeglugi morskiej, 38) wysepkach cumowniczych, cumowniczo-odbojowych i odbojowych - rozumi e się przez to samodzielne konstrukcje, usytuowane poza zasadniczą konstrukcją budowli morskiej, osadzone na dnie lub zapuszczone w dno akwenu, służące do przeję­ cia obciążeń od statku dobijającego lub przycumowanego do budowli morsKiej, a wyposażone w urządzenia cumownicze i odbojowe, 39) zapleczu nabrzeża - rozumie się przez to naziom do konstrukcji nabrzeża, którego szerokość zależy od przeznaczenia nabrzeża, rodzaju towaru oraz technologii jego przeładun ­ ku i składowania . bezpośrednio przyległy § 3. Budowle morskie i 'Jbie kty usytuowane w granicach terytorialnych portów i przystani morskich, na polskich obszarach morskich, w pasie technicznym oraz na innych terena ch przeznaczonych do utrzymania ruchu i transportu morskiego dzielą się na: 1) budowle portowe, usytuowane na obszarze portów morskich, w szczególności falochrony, łamacze fal, nabrzeża przeładunkowe i postojowe, wysepki, pochłaniacze fal, bulwary spacerowe, 2) budowle przystani morskich, usytuowane na obszarze przystani morskich, w szczególności wysepki cumowniczo - przeładunkowe, pomosty przeła­ dunkowe, 3) budowle ochrony brzegów morskich, w szczególności opaski i ostrogi brzegowe, falochrony brzegowe, progi podwodne, okładziny, wały przeciwsztormowe, zejścia na plażę, 4) konstrukcje stałych morskich znaków nawigacyjnych, w szczególności latarnie i radiolatarnie morskie usytuowane na lądzie i na akwenach morskich, stawy lądowe i nawodne, nabieżniki i świetlne zna ki nawigacyjne, dalby nawigacyjne, 5) kanały i śluzy morskie, 6) budowle związane z komunikacją lądową, w szczególności kładki dla pieszych nad torami kolejowymi, mosty portowe, tunele podmorskie, 7) budowle związane z ujęciami morskich wód powierzchniowych , w szczególności czerpnie wody, Dziennik Ustaw Nr 101 - 3536- rurociągi albo tunele podwodne, zbiorniki magazynowe wody, 8) budowle związane ze zrzutem wód do morza, w szczególności rurociągi podwodne zrzutu ście ­ ków, konstrukcje zrzutu wody chłodzącej, 9) budowle służące rekreacji plażowej, w szczególności mola spacerowe i zjeżdżalnie wodne, 10) budowle lądowe bezpośrednio związane z żeglugą morską oraz utrzymaniem ruchu i transportu morskiego, w szczególności tory poddźwignicowe posadowione samodzielnie poza nabrzeżami, hangary i garaże jednostek pływających, wieże stacji kon troli ruchu statków, wieże obserwacyjne redy, sta cje radarowe, budowle oznakowania nawigacyjnego, 11) obiekty powstałe wskutek wykonywania robót czerpalnych i robót refulacyjnych albo związane z wykonywaniem tych robót, w szczególności akwatoria portowe i stoczniowe w postaci awan portu i basenów, tory wodne morskie i zalewowe, tory podejściowe, mijanki statków, pola refulacyj ne, przystanie refulacyjne . § 4. 1. Przepisy rozporządzenia stosuje się przy projektowaniu i budowie nowych budowli morskich oraz odbudowie, przebudowie, rozbudowie, nadbudowie, dobudowie, remoncie, modernizacji, adaptacji i zmianie sposobu użytkowania istniejących budowli morskich, z zastrzeżeniem ust. 2. 2. Przy odbudowie, przebudowie, rozbudowie, nadbudowie, dobudowie, remoncie, modernizacji, adaptacji i zmianie sposobu użytkowania istniejących budowli morskich albo ich części wymagania,

§ 1ust.

3 pkt 1-3, mogą być spełnione w sposób inny niż określono w rozporządzeniu w oparciu o wskazania ekspertyz technicznych jednostek naukowo-badawczych, rzeczoznawców budowlanych oraz rzeczoznawców do spraw bezpieczeństwa i higieny pracy, właściwych w zakresie budownictwa specjalistycznego gospodarki morskiej.

1. W odniesieniu do budowli morskich i terenów wpisanych do rejestru zabytków lub obszarów obję­ tych ochroną konserwatorską na podstawie ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego ekspertyza, o której mowa w ust. 2, podlega ponadto uzgodnieniu z wojewódzkim konserwatorem zabytków.
2. Budowle morskie wznoszone na obszarach parków narodowych i krajobrazowych podlegają na etapie ich projektowania uzgodnieniu z wojewódzkim konserwatorem przyrody. §
3. Odbudowę, przebudowę, rozbudowę, nadbudowę, dobudowę, Poz. 645 §
5. Zmian ę sposobu użytkowan i a całości lub części istniejącyc h budowli należy poprzedzić ekspertyzą techniczną sporzą dzoną przez rzeczoznawcę budowlanego albo opini ą techniczną sporządzoną przez uprawnionego projektanta dopuszczającą dokonanie takiej zmi any ora z określ a j ącą warunki jej przeprowadzenia, z uwzględnieniem stanu podłoża gruntowego.
6. Ekspertyzy i opini e,

ust. 1, sporządza się wówczas, gdy zamierza się dokonać zmiany: 1) przeznaczenia budowl i morskich, 2) wartości albo układu obciążeń budowli morskich. §

1. Analiza nawigacyjna, o której mowa w § 2 pkt 3, podlega uzgodnieniu z dyrektorem właściwego terytorialnie urzędu morskiego. §
3. Waru nki techni czne nie obejmują: obiektów budowlanych oznakowania nawigacyjnego, pól odkła­ du urobku z robót czerpalnych oraz baz paliw i gazów płynnych , usytuowanych na polskich obszarach morskich, w granicach terytoria lnych portów i przystani morskich oraz w pasie technicznym .
4. Warunki techniczne obiektów,

ust. 1, regulują odrę bne przepisy. §

1. Próby silników główny c h jednostek pływają­ cych mogą się o d bywa ć wyłącznie na specjalnie przygotowanych stanowiskach stacj i prób statków na uwięzi . §
2. Wymiarowan ie budowli morskich nie uwzględ­ nia w zwykłej sytuacj i obli czeniowej obciążeń od uderzenia jednostek pływających spowodowanych awarią tych jednostek, niewł a ściwym ich manewrowaniem oraz kolizją z innymi jednostkami . § 11 . Opracowani a analityczne,

niniejszym ro z po rz ąd z eniu, sporządza się dla określonego projektu budowlanego w postaci jednego kompleksowego opracowania obejmującego wszystkie rozpatrywane zagadnienia . DZIAŁ II Warunki projektowania budowli morskich R oz d zi ał 1 Poziomy morza §

2. Rzędne korony budowli morskich oraz obciążenia hydrostatyczne i hydrodynamiczne tych bu dowli ustala się na podstawie poziomów morza, zdefiniowanych w niniejszym rozdziale . remont, modernizację i adaptację istniejących budowli morskich poprzedza się· oceną ak- tualnego stanu technicznego całej budowli, jak i jej elementów konstrukcyjnych oraz oceną wpływu wprowadzanych zmian na otoczenie .
3. Przez poziom morza rozumie się położenie zwierpunkcie pomiarowym stanów morza, usytuowanym jak n aj bliżej miejsca lokalizacji budowli morskiej. ciadła wody w Dziennik Ustaw Nr 101 - §
4. Polskie obszary morskie traktuje się jako morze bezpływowe. projektowaniu budowli morskich siedem podstawowych charakterystycznych poziomów morza: § Przy
5. uwzględnia się 1) WWW - najwyższy dotychczas zaobserwowany poziom morza, nazywany "bezwzględnie najwyższym poziomem morza", 2) WW - najwyższy poziom morza zaobserwowany w określonym czasie, nazywany "najwyższym poziomem morza", 3) SWW - poziom średni z najwyższych rocznych poziomów morza zaobserwowanych w określonym czasie, nazywany "wysokim poziomem morza", 4) SW poziom średni ze wszystkich zaobserwowanych poziomów morza w określonym czasie, nazywany "średnim poziomem morza", - 5) SNW - poziom średni z naj niższych rocznych poziomów morza zaobserwowanych w określonym czasie, nazywany "niskim poziomem morza" , 6) NW najniższy poziom morza zaobserwowany w określonym czasie, nazywany "naj niż­ szym poziomem morza", - 7) NNW - Poz. 645 3537 najniższy dotychczas zaobserwowany poziom morza, nazywany "bezwzględnie najniższym poziomem morza" . §
7. Ekstremalne poziomy morza WWW oraz NNW dotyczą całego okresu dokonywania obserwacji stanów wód w danym punkcie pomiarowym wybrzeża. § 17 .
8. Poziom zerowy morza (pz) odpowiada zeru amsterdamskiemu (Amst) wodowskazu, położonemu o 16,2 cm wyżej od poziomu średniego Morza Północ­ nego, wyznaczonemu na podstawie obserwacji przeprowadzonych od 1701 do 1871 r. na stacji mareograficznej w Amsterdamie.
9. Poziom zerowy morza (pz)' o którym mowa w ust. 1, podaje się w geodezyjnym systemie odniesie nia NN 55 (Normai Null) odpowiadającym zeru główne ­ go reperu wyjściowego dla obszaru Polski, umieszczonemu na Ratuszu Miejskim w Toruniu i wyznaczonemu na podstawie wyników niwelacji precyzyjnej przeprowadzonej w latach 1955-
11. Poziom zerowy morza (pz) odniesiony do wodowskazu w porcie morskim Kronsztadt oznacza się jako zero kronsztadzkie (Kron).
12. Do przeliczania wysokości pomiędzy zerem amsterdamskim (HAmst.) oraz zerem kronsztadzkim (HKron .) stosuje się, wyrażoną w metrach, zależność: HKron. = HAmst. + 0,08
13. W projekcie budowlanym należy każdorazowo zestawiać podstawowe charakterystyczne poziomy morza,

§ 14, oraz poziom zerowy morza (pz)' o którym mowa w ust.

1 i ust. 3, do którego odniesiono i oznaczono rzędne konstrukcji budowli morskiej. §

2. Przy określaniu obciążeń parciem wody na budowle morskie uwzględnia się charakterystyczne poziomy morza, sezonowość oraz prawdopodobień­ stwo ich występowania.
3. Przy określaniu obciążeń,

ust. 1, uwzględnia się łączne rozkłady prawdopodobieństwa występowania wysokich poziomów morza i sztormów. Rozdział 2 2. Poziomy morza,

ust. 1, podaje się wraz z datą ich pomiaru. §

2. Poziomy morza WW, SWW, SW, SNW i NW określa się dla ostatniego dostępnego dwudziestolet- niego okresu obserwacji, z zastrzeżeniem ust.
4. Poziomy morza,

ust. 1, podaje się łącznie z zaznaczeniem w nawiasie okresu ich obserwacji.

1. Poziomy średnie morza, oznaczone symbolami SWW, SW i SNW, oblicza się jako średnią arytmetyczną z zaobserwowanych poziomów morza w danym okresie obserwacji.
2. W przypadku braku obserwacji w okresie, o którym mowa w ust. 1, projektant budowli morskiej może na podstawie analizy uznać za wystarczające z punktu widzenia bezpieczeństwa budowli przyjęcie pomiarów z okresu nie krótszego niż dziesięć lat. Parametry kadłuba charakterystycznych statków morskich niezbędne przy projektowaniu budowli morskich §
4. Dla określenia wielkości oddziaływania statków na budowle morskie w projekcie budowlanym ustala się parametry kadłuba charakterystycznych statków morskich.
5. Parametry,

ust. 1, wyraża się poprzez określenie : 1) pojemności brutto GT - dla statków pasażerskich, drobnicowych, rybackich i promów morskich, 2) nośności DWT - dla zbiornikowców, masowców, gazowców, pojemnikowców, chemikaliowców, 3) wyporności D statku w tonach pów i rodzajów statków, dla wszystkich ty- 4) podstawowych wymiarów kadłuba statku . - Dziennik Ustaw Nr 101 3538 - § 20. Parametry,

§ 19

, stosuje się przy projektowaniu akwenów żeglugowych , portowych i stoczniowych , a zwłaszcza przy ustalaniu: Poz. 645 ści i wysokości bocznej kadłuba, mające jednak zredu - kowane zanurzenie i zmniejszo ną wyporność.

1. Wartoś ć zredukowanego zanurzenia kadłuba statku odlichtowanego (Tzr )' o której mowa w ust. 1, z uwzględnieniem przepisów rozdziału 3, wynika z: 1) długości stanowiska postojowego, 2) długości linii cumowniczej, 1) lokalnych przepisów portowych albo 3) głębokoś ci akwenu żeglugowego , 4) rozstawu i wielkości obciążeń wszystkich urządzeń cumowniczych , 5) liczby oraz nośności dalb i wysp: cumowniczych, odbojowych i cumowniczo-odbojowych, 2) głębokości istniejących w danym porcie albo przy danej budowli, uniemożliwiających przyjęcie statku z pełnym ładunk iem, przy zachowaniu wymaganych rezerw nawigacyjnych.
2. Wartość zmniejszonej wyporności Dzr statku wyrażonej w tonach, o której mowa w ust. 1, należy obli- 6) średnicy obrotnicy statków. czać jako iloczyn: długości kadłuba pomiędzy pionami § 21 . W projektach budowlanych akwenów żeglu ­ gowych , portowych i stoczniowych oraz budowli morskich należy uwzględnić okoliczności mogące wpływać na właściwe wymiarowanie budowli oraz rodzaj i parametry innych jednostek pływających, a w szczególno- (L pp ), szerokości kadłuba (Be) ' zre dukowanego zanurzenia kadłuba (Tzr ) oraz współczynnika pełnotliwości ka dłuba statku

ust. 5, sporządzone przez inne jednostki organizacyjne wymagają zatwierdzenia przez właściwy urząd morski albo Biu- ro Hydrograficzne Marynarki Wojennej w Gdyni. § 28.1. Głębokość techniczna Ht jest podstawowym parametrem techniczno-użytkowym budowli morskiej, z zastrzeżeniem § 32 ust. 9 i § 33 ust. 2; stanowi ją wyrażona w metrach suma: gdzie: Te - zgodnie z § 22 pkt 4, Rt - sumaryczny zapas głębokości wody pod stępką kadłuba statku charakterystycznego, umożliwia ­ jący, w miejscu usytuowania danej budowli morskiej, pływalność tego statku w najniekorzystniejszych warunkach hydrologicznych, z zastrzeżeniem ust. 3. 4. Dla statków pustych i odlichtowanych o zanurzeniu T zr' o którym mowa w § 24, zamiast Te wymienionego w ust. 1 należy uwzględniać zanurzenie zredukowane T zr' 5. Sumaryczny zapas głębokości wody, o którym mowa w ust. 1, nie może być mniejszy od minimalnego sumarycznego zapasu głębokości wody (Rt min ), określonego w metrach wzorem: gdzie : Te - zgodnie z § 22 pkt 4 11 - współczynnik bezwymiarowy, zależny od rodzaju akwenu lub toru wodnego, określony wtab . l. Tablica 1 Lp. Rodzaj akwenu lub toru wodnego 11 1 2 3 1 Akweny portowe osłonięte od falowania 2 Wewnętrzne tory wodne, obrotnice statków, baseny i kanały portowe, na których 0,05 jednostki pływające korzystają l holowników 0,05 3 Zewnętrzne tory podejściowe z morza do portów i przystani morskich 0,10 4 Otwarte akweny morskie 0,15 § 29. Minimalny sumaryczny zapas głębokości wody Rt min , wyrażony w metrach, składa się z: 1) rezerwy R1 na niedokładność hydrograficznego po miaru g~ębokości wody, 2) rezerwy nawigacyjnej R2 , tj. minimalnego zapasu wody pod stępką jednostki pływającej, umożliwia­ jącego jej pływalność, zależnego od rodzaju gruntu dna akwenu lub sposobu umocnienia dna przy budowli morskiej, - Dziennik Ustaw Nr 101 3) rezerwy R3 na niskie stany wody, przyjmowanej na podstawie:

1. a)krzywej sumy czasów trwania stanów wody dla danego wodowskazu, sporządzonej w oparciu o wieloletnie notowania, z wprowadzonym do obliczeń poziomem wody trwającym wraz z wyż­ szymi poziomami przez 99% rozpatrywanego czasu lub
2. b)różnicy pomiędzy poziomem morza SW i poziomem morza SNW, 4) rezerwy R4 na spłycenie dna akwenu, umożliwiają­ cej pełną eksploatację akwenu w okresie pomiędzy podczyszczeniowymi robotami czerpalnymi, 5) rezerwy R5 na falowanie wody, 6) rezerwy R6 na zwiększenie zanurzenia jednostki pływającej w wodzie słodkiej polskich obszarów morskich, obliczanej w metrach ze wzoru : gdzie: Te - § 31 . 1. Głębokość projektowaną Hp stanowi wyrażona w metrach suma: gdzie: Ht tb - tolerancja z ust. 2 i 3. bagrownicza, określona zgodnie 3. Wartość tolerancji bagrowniczej przyjmowana do obliczeń budowli morskich i projektowania robót czerpalnych, w zależności od miejsca prowadzenia robót czerpalnych, wynosi: 1) t b = 0,25 m - przy robotach czerpalnych wykonywanych w portach morskich, 2) t b = 0,35 m - przy robotach czerpalnych wykonywanych na zewnątrz portów morskich, a w szczególności na redach, na torach podejściowych, na trasach układania kabli i rurociągów na morzu terytorialnym i na morskich wodach wewnętrznych oraz przy profilowaniu dna morskiego pod budowIe morskie. 7) rezerwy R7 , wyrażonej w metrach, na podłużne przegłębienie kadłuba (do 2 °) i przechyły boczne kadłuba (do 5°) jednostek pływających , obliczane według poniższych wzorów:
3. a)rezerwa na podłużne przegłębienia kadłuba jednostki pływającej: gdzie : § 32. 1. Głębokość dopuszczalną Hdop . stanowi, wy- rażona w metrach, suma : RI 7 = 0,0016 . Le gdzie: zgodnie z § 22 pkt 1,
4. b)rezerwa na poprzeczny nostki pływającej: przechył kadłuba Ht jed- R p gdzie: Be - głębokość techniczna, 2. Tolerancja bagrownicza t b określa, wyrażoną w metrach , wartość głębokości, o jaką dopuszcza się przegłębienie dna akwenu w czasie prowadzenia robót czerpalnych, aby uzyskać dno akwenu o rzędnych nie wyższych niż głębokość techniczna Ht . zgodnie z § 22 pkt 4, Le - Poz. 645 3540 - R" 7 = O ' 008 · Be zgodnie z § 22 pkt 3. Do obliczeń głębokości wody przyjmuje się wartość rezerwy R7 , jako wartość większą z dwóch wartości określonych w lit.
5. a)i b), lecz nie mniejszą niż R7 = 0,15 m, 8) rezerwy Rs na przegłębienie rufy jednostki pływają­ cej będącej w ruchu, uwzględnianej w obliczeniach głębokości wody torów podejściowych, torów wodnych, kanałów i basenów portowych oraz obrotnic statków, 9) rezerwy Rg na osiadanie całej jednostki pływającej będącej w ruchu, określanej indywidualnie w oparciu o badania modelowe i pomiary dokonywane na akwenach żeglugowych. § 30. Dopuszcza się pogłębienie dna przy budowli morskiej do głębokości technicznej (H t ), bez uwzględ ­ nienia tolerancji bagrowniczej t b , o której mowa w § 31 ust. 2. głębokość techniczna budowli morskiej, określo­ na zgodnie z wyżej podanymi zasadami, rezerwa na dopuszczalne przegłębienie dna w rejonie, w którym dno nie jest trwale umocnione, w trakcie całego okresu użytkowania budowli morskiej. 2. Głębokość dopuszczalną określa się na etapie projektowania budowy albo przebudowy budowli morskich i traktuje się ją jako maksymalną głębokość akwenu przy danej budowli morskiej. 3. Do obliczeń odporu gruntu i obliczeń stateczności budowli morskiej przyjmuje się rzędną dna, odpowiadającą głębokości dopuszczalnej (H ). dop 4. Specjalna rezerwa na przyszłościowe zwiększe­ nie głębokości technicznej (H t ) zawarta jest w wartości głębokości dopuszczalnej (H dop .), w przypadku spełnie­ nia trzech poniższych warunkow: 1) nośność urządzeń cumowniczych i odbojowych projektowanej budowli morskiej uwzględnia siły wywołane cumowaniem i dobijaniem przewidywanych możliwych maksymalnych jednostek pły­ wających w stanie całkowitego załadowania, 2) długość linii cumowniczej i rozstaw urządzeń cumowniczych gwarantuje właściwe warunki do za- Dziennik Ustaw Nr 101 - Poz. 645 3542 - 3) badania gruntów spoistych plastycznych i miękko­ plastycznych, a także gruntów organicz~y.c h o.bejmują badania wytrzym ałości gruntu na SClnanle, 4) próbne obciążenie gruntu sztywną płytą lub ~wi­ drem talerzowym stosuje się jedynie w skomplIkowanych układach warstw podłoża, 5) na obszarze usytuowa nia jednej budowli morskiej przewiduje się nie mniej niż trzy otwory badawcze, 6) punkty badań w postaci wierceń i wykopów badawczych oraz sondowań tworzą na plani,e syt~­ acyjnym układ trójkątów albo czworo~okow naJbardziej zbliżonych do równobocznych I pokrywających rzuty projektowanych konstrukcji, 7) skrajne punkty badań znajdują się około 2 m poza obrysem przewidywanych fundame ntów konstrukcji budowli morskiej, 8) rozstaw punktów badań w układzie trójkątów albo czworoboków, przy spodziewanym nieregularnym układzie warstw geotechnicznych, wynosi od 30 do 50 m w zależności zarówno od stopni a spodziewa nej n'ieregularności, jak i wielkości obszaru badań podłoża gruntoweg o. § 39 . 1. Głęboko ść badań podłoża gruntowego określa się zgodnie z Polską Normą· 2. Dla budowli morskiej grawitacyjnej posadowionej bezpośrednio na po dłożu co najmniej jeden otwór badawczy wykonywany jest do głębokości równej pół­ torakrotnej szerokości albo średnicy podstawy fundamentu dla L : B := 1 oraz trzykrotnej szerokości (B) podstawy fundamentu dla budowli pasmowych L : B > 5, gdzie L jest długością podstawy fundamentu. 3. Warunki określon e w ust. 2 mają zastosowanie do budowli morskich posadowionych na palach. Głę­ bokość otworu badawczego mie rzy się od poziomu podstaw pali , biorąc pod uwagę szer okość i długość grupy pali. § 40. Dokumentacje z badań geotechnicznych zawierające ustalenia przydatności gruntów na potrzeby budownictwa morskiego wymagają, w przypadkach ich wykorzystywania , aktualizacji po 5 latach od daty ich wykon ania. § 41. Wartości parametrów geotechn icznych grun- tów ustalone na podstawie bad a ń są wartościami charakterystycznymi tych parametrów. Rozdział 5 wiednio oraz konstruuje tak, aby umożliwić ich naprawę lub wymianę· § 43. 1. Projekt budowlany każdej budowli morskiej zawiera kompletne obliczenia statyczne, spełniające wymagania określone w niniejszym rozdziale oraz w Polskich Normach . 2. Obliczenia statyczne,

ust. 1, są podstawową częścią projektu budowlanego każdej bu- dowli morskiej. § 44. 1. Obl iczenia statyczne budowli morskiej zawierają: 1) zestawienie wym agań techno logicznych i użytko ­ wych budowli morskiej będącej przedmi~tem ~bli­ czeń; zestawienie to obejmuje wymagania mające wpływ na podstawowe wymiary i obciążenia kon strukcji oraz metody obliczeń i wymiarowania kon strukcji , 2) obliczeniowe przekroje geotechniczne, w których zawarte są przyjęte do obliczeń właściwości fizyczne i mechaniczne gruntu, a także miarodajne poziomy wód w akwenie morskim oraz gruncie i ich wza jemne powiązanie , 3) zestawienie obciążeń budowli z dokładnym uwi docznieniem odległości i obszaru, w jakim obciąże ­ nia te występują , oraz danych wyjś ci owych , które stanowiły podstawę określenia tych obciążeń, 4) schematy obliczeni owe budowli w określonej skali, uwidaczniające wszystkie podstawowe wymiary konstrukcji i rzędne oraz układy działających obcią­ żeń, 5) opis rozwi ązań konstrukcyjnych budowli morskich uwzględniający dane, które nie są uwidocznione na schematach obliczeniowych , oraz dane dotyczą­ ce poszczególnych etapów realizacji konstrukcji z charakterystyką miarodajnych stanów obliczeniowych w rozpatrywanym etapie realizacji, 6) opis i uzasadnien ie zastosowanych metod obliczeniowych z uwzględn ieniem przyjętych współczyn­ ników bezpieczeństwa, jeśli obliczenia te odbiegają od metod i zaleceń Polskich Norm, 7) opis przebiegu badań i wyniki badań modelowych budowli morskiej. w przypadku gdy badania te sta nowią podstawę określenia danych wyjściowych do projektu danej konstrukcji, 8) charakterystykę zastosowanych wyrobów i materiałów budowlanych . Obliczenia statyczne budowli morskich § 42. 1. Budowle morskie projektuje się tak, aby zachowały swoją stateczność, trwałość oraz cechy użyt­ kowe w okresie użytkow ania ustalonym wobliczeniach 2. We wszystkich obliczeniach statycznych uwzględ­ nia się ocenę możliwych odchyleń oraz ocenę stopnia wiarygodności danych i parametrów wyjściowych przyjętych do obliczeń . statycznych projektu budowlanego. 2. Elementy konstrukcyjne budowli morskich , narażone na uszkodzenia lub korozję, zabezpiecza się odpo- 3. W przypadkach, w których podłoże na to pozwa la, wprowadza się dla uzyskan ia rozwiązań ekonomicznych układy statycznie niewyznaczalne . Dziennik Ustaw Nr 101 - 3545 -

1. i)dla wojennych jednostek pływających oraz
2. j)dla specjalnych jednostek pływających. § 59. W celu zapewnienia stateczności brzegów ka nałów Poz. 645 2. W przypadku gdy miejsca postojowe nie mogą być zaprojektowane w sposób określony w ust. 1, wy- konuje się opracowan ie analityczne ustalające dodatkowe warunki pracy i obciążenia budowli i odpowiadające im ograniczenia żeg lugowe oraz przeładunkowe. morskich projekt budowlany budowli morskiej usytuowanej wzdłuż tych kanałów poprzedza analiza § 67. Przy projektowaniu usytuowania miejsc ponawigacyjna sporządzona z uwzględnieniem założone­ stojowych statków bierze się pod uwagę wpływ prądu go przekroju poprzecznego i głębokości kanału oraz wy- wody na żeglugę w porcie z uwzględnieniem jego siły, stępujących prędkości wody i kierunków jej przepływu. . dostępność holowników, warunki obciążenia budowli morskiej oraz dopuszczalność ruchu statków w czasie § 60. Usytuowanie budowli morskich na odcinkach postoju przy budowli. brzegów, gdzie charakterystyczną cechą strefy brzegowej jest transport osadów wzdłuż brzegu morskiego, § 68. W miejscach, w których występują prądy wopoprzedza się analizą i określeniem warunków do wy- dy o znacznej prędkości i ni ekorzystnych kierunkach, konania obejścia dla unoszonego materiału dennego. dokonuje się zmiany ich kierunku poprzez ustawienie kierownic, z uwzględnieniem kierunku podchodzenia § 61. Projekt usytuowania budowli morskiej wzdłuż statku. brzegu poprzedza się oceną oddziaływania tej budowli na stateczność brzegu morskiego w rejonach nie § 69 . 1. Dopuszczalny odstęp między cumu jącymi podlegających zabezpieczeniu. statkami projektuje się z uwzględnieniem metody dobijania i cumowania statków, z zastrzeżeniem ust. 2. § 62. Usytuowanie i układ budowli morskich zapewnia, określony w opracowaniu analitycznym, do2. Dla statków rybackich oraz jednostek sportopuszczalny stopień falowania wewnątrzportowego wych dopuszcza się przyjmowanie długości miejsca w celu: postoju równe 1,15 długości rozpatrywanej jednostki 1) stworzenia bezpiecznych warunków postoju statków przy nabrzeżach lub statków na kotwicach, 2) zapewnienia osłoniętych powierzchni manewrowych i obrotnic statków, 3) zapewnienia osłoniętego odcinka drogi wodnej dla umożliwienia zatrzymania statku wchodzącego do portu przy bezpiecznej prędkości nawigacyjnej, 4) zapewnienia spełnienia wymagań operacji przeła ­ dunkowych z punktu widzenia dopuszczalnych ru chów statków w czasie ich postoju przy budowli. § 63 . Przy usytuowaniu budowli morskich osłania ­ jących akweny portów lub przystani morskich i określaniu warunków nawigacyjnych wewnątrz portów lub przystani rozpatruje się zakres odbicia lub pochłania­ nia fali wewnątrz portu, a tam, gdzie następuje zmiana głębokości, ocenia się ruch wody na płyciznach , refrakcję fali i tarcie wody o dno . § 64. Usytuowanie układu budowli morskich, a w szczególności falochronów, oraz ustalanie wymia rów akwatorium poprzedza się analizą zmian linii brzegowej i topografii dna morskiego przed i po realizacji budowli morskich . Projektowanie układu budowli morskich,

§ 64

, poprzedza się badaniami przy użyciu modeli matematycznych i hydraulicznych, z uwzględnieniem udokumentowanych danych wyj ściowych dla tych modeli, w odniesieniu do projektowanego obszaru portu . §

1. §
3. Miejsca postojowe statków projektuje się tak, aby nie były one usytuowane w linii tworzącej prostopadłą między linią burty a kierunkiem silnych wiatrów i falowania, z zastrzeżeniem ust.
4. pływającej. §
6. Rzędną korony budowli morskiej służącej do postoju statków oraz rzędną terenu portowego określa się w oparciu o opracowanie analityczne, zakła­ dając wykluczenie możliwości zalania terenu portu lub przystani morskiej w okresie występowania najwyż­ szego poziomu morza WWW.
7. W opracowaniu analitycznym, o którym mowa w ust. 1, przeprowad za się analizę statystycz ną wysokich poziomów wody i częstotliwości ich występowa­ nia, z uwzględnieniem możliwośc i i częstotliwości występowania falowania .
8. Rzędną korony budowli morskich i terenów,

§ 49pkt 1 i § 50, ustala się z uwzględ­ nieniem ryzyka skutków ich zatopienia.

1. Jeżeli w rejonie usytuowania budowli morskich występuje falowanie morskie albo falowan ie od przepływających jednostek pływających, minimalne wzniesienie korony budowli morskiej ustala się na wysokości 0,50 m ponad bezwzględnie najwyższy poziom morza WWW. W takim przypadku można odstąpić od wykonania opracowania analitycznego, o którym mowa w ust.
2. §
4. Rzędna korony konstrukcji budowli morskiej, niższa od bezwzględnie najwyższego poziomu morza WWW, dopuszczalna jest wyłącznie w przystaniach dla małych jednostek pływających, w szczególności jachtów, motorówek i kutrów rybackich.
5. Odstępstwo od zasad określonych w § 70,

ust. 1, nie dotyczy lądowego zaplecza terenu tych przystani . § 72 . 1. Przy sytuowaniu i określaniu wysokości budowli morskich osłaniających akweny portowe, gdy za Dziennik Ustaw Nr 101 - 3546 - Poz. 645 tą budowlą znajdują się obszary użytkowane, określa § 73. Przy wyborze usytuowania budowli morskich się dopuszczalne objętości przelewającej się wody po- tworzących przystań jachtową lub port jachtowy nale- nad koronę falochronu , biorąc pod uwagę wartości ży: określone w § 137 ust. 3. 2. Dla budowli morskich ochraniających brzeg przyjmuje się następujące dopuszczalne objętości przelewającej się wody: 1) unikać usytuowania wymagającego wykonywania długich torów podejściowych, 2) sytuować wejście na głębokościach naturalnych, nie mniejszych od wymaganej głębokości na wej ściu, 1) opaska pionowościenna lub pochyłościenna:

1. a)nie chroniona korona i tylna ściana 2 X 10- 3 m 3 jm . s,
2. b)chroniona korona i nie chroniona tylna skarpa 2 X 10- 2 m 3jm . s,
3. c)chroniona korona i tylna skarpa 5 X 10- 2 m 3jm . s, 3) sytuować wejście tak, aby możliwe było podejście z kierunków różniących się o kąt nie mniejszy niż 90°. § 74.1. Głębokość minimalną wody na torze podej ściowym do portu, w kanałach wewnętrznych i basenach, określa się w odniesieniu do poszczególnych bu- dowli morskich, na podstawie opracowania analitycznego. 2) opaska typu skarpowego:
4. a)skarpa bez nawierzchni 5 X 10- 2 m 3jm . s,
5. b)bulwar z nawierzchnią 2 X 10- 1 m 3 jm . s. 3. Dopuszczalne objętości przelewającej się wody,

§ 137ust.

3, uzupełnia się następują­ cymi wartościami dla opasek brzegowych, w przypadku usytuowania budynków bezpośrednio za tą opaską: 1) przy założeniu uniknięcia uszkodzenia budynku 1 x 10--6 m 3 jm . s, 2) przy założeniu uniknięcia uszkodzenia konstrukcji, z uszkodzeniem okien i drzwi 3 x 10- 5 m 3 jm . s.

1. W opracowaniu analitycznym, o którym mowa w ust. 1, określa się również usytuowanie i szerokości torów podejściowych i wewnętrznych kanałów portowych. §
3. Usytuowanie i wymiary obrotnic statków określa się w oparciu o analizę nawigacyjną.
4. Przy projektowaniu obrotnic statków albo przebudowy już istniejących najmniejsza średnica obrotnicy (D obr ) nie może być mniejsza od wartości zestawionych w tab.
5. Tablica 3 Lp. Budowa nowych obrotnic Sposób obracania statków morskich 2 3 obrotnic 4 1,5· Le 1,3· Le Obrót za pomocą holowników zbiornikowców, gazowców lub chemikaliowców (2,0-2,5) . Le 2,0· Le Obrót za pomocą holowników statków morskich innych niż zbiornikowce, gazowce i chemikaliowce 2,0· Le 1,6· Le Obrót na szpringu umocowanym do pachoła cumowniczego na budowli morskiej 2 istniejących 3 1 1 Przebudowa gdzie: Le - wyrażona w metrach całkowita długość kadłuba charakterystycznych statków morskich.
6. Na akwenach, gdzie występuje prąd wody o pomierzonych prędkościach i kierunkach występowania, mający wpływ na miarodajne jednostki pływające, usytuowanie i wymiary obrotnicy statków projektuje się w kształcie zbliżonym do elipsy, której duża oś odpowiada wymiarom określonym w tab.
8. Głębokość wody na obszarze obrotnicy statków określa się w zależności od stopnia załadowania obra canych na niej statków. Rozdział 2 Wzajemne oddziaływanie budowli i środowiska §
9. Na określonych miejscowymi planami zagospodarowania odcinkach brzegów morskich zapewnia się ich stateczność, zabezpieczając odpowiednio brzegi przed uszkodzeniem przez wodę i inne czynniki, w szczególności, gdy może to spowodować utratę wartości kulturalnych, przyrodniczych i gospodarczych. Dziennik Ustaw Nr 101 - 3547 § 77 . W ocenach oddziaływania budowli i środowi­ ska, opracowywanych zgodnie z kryteriami ustalonymi odrębnymi przepisami , poza oddziaływaniem środo­ wiska morskiego na budowlę, ocenia się również wpływ budowli morskiej na środowisko. Poz. 645
10. W opracowaniu analitycznym, o którym mowa w ust. 1, ocenia się również możliwość zmiany przeznaczenia poszczególnych nabrzeży lub rejonów portu . §
11. Szerok ość pasa terytori u m portowego przylegającego do nabrzeża zapewnia swobodne i bezpiecz- §
12. W rozwiązaniach technicznych odprowadzenia wód do basenów portowych zapewnia się wyłącz­ nie odprowadzenia wód określonych jako pozbawione ne operowanie urządzeń przeładunk owych oraz dojazd pojazdów ratunkowych i specjalnych. zanieczyszcz eń. §
13. Konstrukcja i usytuowanie budowli morskiej zapewnia dojazd i dostęp albo środki dostępu, umożli­ wiające kontrol ę, przegląd i kons erwację tych budowli. §
14. Budowle morskie projektuje się tak, aby zapobiegać tworzeniu się wód stojących w akwatorium, w szczególności przez konstruowanie odpowiednich otworów lub kanałów płuczących w konstrukcjach osłaniających. §
15. Badania batymetryczne niezbędne do określe­ nia oddziaływań budowli i środowiska w obszarze refrakcji fal morskich obejmują obszar rozciągający się w kierunku morza od budowli morskiej do głębokości równej połowie długości fal głębokowodnych. §
17. Morskie budowle osłaniające projektuje się z uwzględnieniem prądów morskich, których wartości charakterystyczne uzyskuje się z pomiarów.
18. Dopuszcza się przyjęcie danych,

ust. 1, w oparciu o udokumentowane źródła dla bu dowli, których projekt zawiera udokumentowanie i analizę powstałych obciążeń, a rodzaj budowli nie kwalifikuje jej do grupy określonej w §

1. § 82 . Budowle morskie zrzutu i poboru wody, których usytuowanie wynika z zagospodarowania terenów przyległych do pasa techniczneg o, projektuje się tak, aby zapewniały utrzymanie pierwotnego kształtu i stateczności brzegu morskiego. §
2. Na akwenach dających możliwość swobodnego usytuowania budowli morskich sytuuje się je tak, aby przeważające wiatry, fale i prądy miały jak najmniejszy wpływ na użytkowanie budowli oraz aby budowie morskie wywoływały jak najmniej szkodliwy wpływ na warunki na brzegu i wewnątrz akwenu. §
3. Ocenę wpływ ów określonych w § 83 wykazuje się w opracowaniu analitycznym. W przypadkach uzasadnionych be zpieczeństwem konstrukcji ocenę opiera się na wynikac h modelowania fizycznego lub matematycznego. § 85 . W opracowaniu anal itycznym typuje się i uwzględnia miejsca powstawania erozji dennej w wyniku oddziaływania strumieni zaśrub owych . Wnioski z opracowania analitycznego uwzględnia się w fazie projektowania budowli morskiej . Rozdział 3 Dojścia i dojazdy do budowli morskich oraz obszary §
4. W przypadku terminali obsługujących jednostki pływające do przewozu ładunków zaliczonych do materiałów niebezpiecznych albo jednostki pływające o wyporności większej od 100 000 ton, projekt budowli musi uwzględnia ć zastosowanie urządzeń monitorują­ cych na bieżąco prędkość podchodzenia statku do budowli morskiej oraz prędkość wiatru i prądu wody. §
5. Szeroko ść ścieżki cumowni czej powinna być zachowana do wysokości 2,00 m nad jej powierzch nią, licząc od odwodnej krawędzi budowli morskiej do odwodnej krawęd zi skrajni podpory dźwignicy albo innego urządzenia technicznego, bez uwzględnian ia szerokości urządzeń odbojowych . §
6. Najmn iejsza szerokość ścieżki cumow niczej, spełniającej wymagania § 90, wynosi 1,20 m. §
8. Na ścieżce cumowniczej dopuszcza się umieszczenie: 1) urządzeń cumowniczych, 2) urządzeń wyjści owych na budowlę morsk ą, wraz z pałąkami uchwytów ułatwiających wyjści e, usytuowanyc h na koronie ścieżki cumowniczej, 3) krytych wnęk, służących do podłączeń wszelkiego rodzaju instalacji pomiędzy jednostką pływającą i budowlą morską.
9. Pokrywy wnęk,

ust. 1 pkt 3, ich zawiasy oraz uchwyty służące do podnoszenia pokryw, a także górne płaszczyzny podstaw pachołów cumowniczych, nie mogą wystawąć ponad powierzch nię korony ścieżki cumowniczej . § 93. 1. Przy projektowaniu szerok o ści ście żki cumowniczej poza wymogami określonymi w § 90 i 91 uwzględnia się : 1) szerokoś ć głowicy pachołów cumowniczych pierw szej linii, 2) odstęp pomiędzy odlądową kr awędzią głowicy pachołów cumowniczych pierwszej linii od odwodnej krawęd zi skrajni odwodnej podpory dźw ign icy, który nie może być mniejszy niż 0,80 m, związane z budowlami morskimi § 86. 1. Projektowania obszaru terytorium portowe- go przyległego do nabrzeży dokonuje się na podstawie opracowania analitycznego . 3) odległość od odwodnej szyny przebudowywanej budowli morskiej wyposażon ej w tory poddźw igni­ cowe, którą przyjmuje się jako równą co najmniej 1,75 m, a dla nowej budowli morskiej - 2,00 m, - Dziennik Ustaw Nr 101 3548 - 4) wystające poza linię cumowniczą nadbudówki oraz górne krawędzie burt statków, na wodę wysuniętego elementu konstrukcji dźwi ­ gnicy, który z uwzględnieniem pełnego obrotu ru chomej części dźwignicy nie może być mniejszy niż 1,20 m; zalecany wymiar odstępu - 1,50 m, 6) szerokość konstrukcji odwodnej podpory dźwignicy, 7) poprzeczny przechył kadłuba jednostki pływającej o kąt 5°, mierząc od pionu, oraz odkształcenie urzą­ dzeń odbojowych. 2. W projekcie budowli przedstawia się w formie opisowej i graficznej dobór właściwej szerokości ścież­ ki cumowniczej, spełniającej wymagania określone w ust. 1 oraz w § 90-92. § 94. 1. Na nabrzeżach przeznaczonych do przeła ­ dunku drewna i drobnicy poziom nawierzchni zrównuje się z górną powierzchnią szyn kolejowych, z zastrzeżeniem ust. 2. 2. Od zewnętrznej strony szyn, w bezpośrednim ich sąsiedztwie, poziom nawierzchni obniża się o 10 mm na szerokości 100 mm. 3. Na nabrzeżach przeznaczonych do przeładunku towarów masowych o położeniu poziomu nawierzchni w stosunku do górnej powierzchni szyn kolejowych decydują wymagania technologiczne. § 95. 1. Przejścia dla pieszych planuje się tak, aby były one jak naj rzadziej skrzyżowane z drogami komu nikacji kolejowej i drogowej. 2. Chodniki oddziela się od jezdni krawężnikami i w miarę możliwości pasem zieleni. 3. Szerokość chodnika nie może być mniejsza niż 1,20 m. Obciążenia morskich budowli hydrotechnicznych Rozdział 1 Rodzaje obciążeń budowli morskich § 96. Budowle morskie ze względu na rodzaj i zakres obciążeń dzielą się na : 1) obciążone statycznie, lecz nie obciążone falowa niem morskim, parciem i ciągnieniem statków oraz urządzeniami transportowymi i przeładunkowymi, 2) obciążone dynamicznie, parciem i ciągnieniem statków oraz urządzeniami transportowymi i prze ładunkowymi, lecz nie obciążone falowaniem morskim, wyłącznie od środowiska morskiego i jednostek pływających, 1) od strony akwenu - 2) od strony lądu - od pojazdów komunikacji lądo­ wej, stałych i ruchomych urządzeń przeładunko­ wych, składowanych materiałów, budowli użytko­ wych sytuowanych bezpośrednio na morskiej budowli hydrotechnicznej lub w jej bezpośredniej bliskości, tłumu ludzi. 2. Na obciążenia budowli morskich od strony akwenu składają się: 1) obciążenia od środowiska morskiego wywołane:

1. a)falowaniem morskim,
2. b)oddziaływaniem lodu,
3. c)oddziaływaniem wiatru,
4. d)parciem hydrostatycznym wody, 2) obciążenia od jednostek pływających:
5. a)od ciągnienia i parcia statku,
6. b)od szczególnego oddziaływania statku na budowlę morską· 3. Na obciążenia budowli morskich od strony lądu składają się: 1) obciążenia od parcia i odporu gruntu, 2) obciążenia od urządzeń transp ortowych, składowa­ nia ładunków i materiałów:
7. a)od szynowych urządzeń dźwignicowych,
8. b)od kontenerów i urządzeń do ich obsługi,
9. c)od pojazdów kołowych, w tym taboru kolejowego,
10. d)od składowania ładunków i materiałów, DZIAŁ IV dynamicznie § 97. 1. Obciążenia budowli morskich dzielą się na obci ążen ia : 5) odstęp odwodnej krawędzi nabrzeża od najbardziej 3) obciążone morskim. Poz. 645 falowaniem 3) obciążenia od tłumu ludzi, 4) obciążenia od budowli użytkowych, posadowionych bezpośrednio na konstrukcji budowli morskiej. § 98. Obciążenia od oddziaływania lodu na budowIe morskie dzielą się na obciążenia od: 1) pól kry lodowej, dryfujących pod wpływem wiatrów, prądów morskich lub rzecznych oraz kry lodowej dociskanej przez statki, 2) parcia ciągłej pokrywy lodowej, spowodowanego zmianami temperatury lodu w akwenach zamknię­ tych, 3) lodu przymarzniętego do konstrukcji przy zmianie poziomów wody w akwenie, 4) lodu leżącego na konstrukcji budowli. Dziennik Ustaw Nr 101 - 3549 - § 99. Obciążenia wywołane oddziaływaniem wiatru wracającym dżwignice, których wielkość określa się w oparciu o obliczenia sprawdzające stateczność dżwignicy. dzielą się na: 1) działające bezpośrednio na budowle morskie, 2) działające pośrednio, poprzez obiekty i urządzenia zainstalowane na konstrukcjach budowli morskich . § 100. 1. Obciążenia budowli morskich od jednostek pływających dzielą się na: 1) przyłożone do konstrukcji pasmowych, 2) przyłożone do konstrukcji punktowych . 2. Obciążenia budowli morskich wymienione w ust. 1 rozpatruje się w podziale na : 1) obciążenia związane z podchodzeniem i zacumo- waniem statków do budowli morskiej, 2) obciążenia od ciągnienia i parcia statku stojącego przy budowli morskiej , 3) obciążenia związane z odchodzeniem statków od budowli morskiej , 4) indywidualne, niekonwencjonalne oddziaływania statków na budowle morskie. 3. Indywidualne, niekonwencjonalne oddziaływa­ nie statków, określone w ust. 2 pkt 4, uwzględnia się w przypadkach: 1) oddziaływania statków na uwięzi, w przypadku prób ich maszyn głównych, na stanowiskach stacji prób statków na uwięzi, 2) oddziaływania statków narażonych na działanie fa - li wywołanej przepływającym statkiem lub powsta łej przy wodowaniu statków, 3) oddziaływania statków specjalistycznych do prze- wozu lekkich ładunków przestrzennych , o zwięk­ szonej powierzchni nawiewu wiatru na kadłub , 4) oddziaływania statków na stanowiskach specjal - nych, 5) oddziaływania statków szybkich, w szczególności katamaranów o napędzie strugowodnym i wodolotów. § 101. Obciążenia od dźwignic szynowych dzielą się na: Poz. 645 § 102. 1. Przy projektowaniu specjalistycznych terminali przeładunkowo - składowych kontenerów w portach i przystaniach morskich uwzględnia się obciążenia budowli morskich od kontenerów i urządzeń do ich obsługi . 2. Obciążenia,

ust. 1, dzielą się na: 1) w zależności od źródła powstania:

1. a)od składowanych kontenerów,
2. b)od kontenerowych pojazdów bezszynowych,
3. c)od szynowych dźwignic kontenerowych; 2) w zależności od miejsca powstania:
4. a)w strefie ścieżki cumowniczej,
5. b)w strefie ułożenia szyn toru poddźwignicowego lub w strefie pracy dźwignic samojezdnych,
6. c)w strefie składowania,
7. d)w strefie ruchu . § 103. Obciążenia nawierzchni składu kontenerów, w zależności od sposobu składowania, dzielą się na: 1) punktowe, występujące w przypadku składowania przestrzennego, w którym do składowanych kontenerów istnieje dostęp ze wszystkich stron, 2) szeregowe, występujące w przypadku składowania szeregowego, w którym istnieje swobodny dostęp tylko wzdłuż szeregu, 3) blokowe, występujące w przypadku składowania blokowego, w którym brak jest dostępu do środka bloku . § 104. 1. Obciążenie budowli morskich od pojazdów kołowych uwzględnia się w podziale na obciąże­ nia od samochodów i innych pojazdów zaliczonych do taboru samochodowego, a także pojazdów taboru kolejowego poruszających się na podtorzu kolejowym. 2. Obciążenia wymienione w ust. 1 analizuje się w podziale na obciążenia: 1) bezpośrednio oddziaływające na konstrukcję bu - 1) zmienne w części długotrwałe - naciski kół dźwi ­ gnic przekazywane na tory poddźwignicowe pod czas prawidłowej eksploatacji, uwzględniające prędkość wiatru dopuszczalną przy ich pracy, 2) zmienne w całości krótkotrwałe - naciski kół dźwi­ gnic przekazywane na tory poddżwignicowe w czasie postoju zakotwionych dźwignic w okresie występowania sztormowego wiatru określonego normą, 3) wyjątkowe - naciski kół dźwignic - występujące przy maksymalnym obliczeniowym momencie wy- dowli morskiej, 2) pośrednio przeka zywane na konstrukcję budowli morskiej, 3) obciążające jedynie klin gruntu działający na kon strukcję budowli morskiej . § 105. Obciążenia budowli morskich od składowa­ nia ładunków i materiałów dzielą się na : 1) działające na konstrukcję lub jej elementy bezpośrednio lub pośrednio poprzez warstwę gruntu lub zasypkę na konstrukcji , Dziennik Ustaw Nr 101 - 3550 - 2) działające poza konstrukcją, lecz w klinie odłamu gruntu. § 106. Przy projektowaniu budowli morskich rozróżnia się obciążenia stałe, zmienne i wyjątkowe. § 107. Obciążenia stałe budowli morskich obejmują: Poz. 645
8. c)oddziaływanie lodu,
9. d)oddziaływanie jednostek pływających dobijają­ cych, odchodzących oraz przycumowanych do budowli,
10. e)oddziaływanie jednostek pływających podczas ich budowy, wodowania i prób,
11. f)1) ciężar własny stałych elementów konstrukcji , 2) ciężar własny gruntu w konstrukcjach narzutowych albo ciężar własny gruntu stałych zasypów spoczywających na elementach konstrukcji, 3) parcie gruntu w stanie rodzimym i zasypów działa ­ jących stale na konstrukcję, obciążenie śniegiem,
12. g)obciążenie wiatrem ,
13. h)obciążenie termiczne pochodzenia klimatycznego,
14. i)obciążenie parciem gruntu, wynikające z działa­ nia innych obciążeń zmiennych w całości krótkotrwałych, 4) obciążenia stałe od budowli użytkowych, przekazywane bezpośrednio na konstrukcje budowli morskich albo mające wpływ na ich stateczność,
15. j)obciążenia próbne, 5) siłę wstępnego sprężenia elementów konstrukcyjnych, przyjmowaną zgodnie z Polskimi Normami. I) § 108. 1. Obciążenia zmienne budowli morskich obejmują: 1) w całości długotrwałe, do których należą:
16. a)ciężar własny tych części konstrukcji budowli morskich, których położenie nie może ulec zmianie podczas użytkowania,
17. b)ciężar własny urządzeń zainstalowanych na stałe na konstrukcji budowli morskiej,
18. k)obciążenia tłumem ludzi , obciążenia od dźwignic szynowych,

§ 101pkt 2.

2. Wartości charakterystycznych obciążeń zmiennych przyjmuje się zgodnie z Polskimi Normami. § 109. 1. Obciążenia wyjątkowe budowli morskich obejmują: 1) uderzenie budowli przez jednostki pływające, podczas ich żeglugi, 2) uderzenie pojazdami ,

1. c)ciężar własny i parcie ciał stałych, cieczy i gazów wypełniających stałe urządzenia zainstalowane na konstrukcji, 3) obciążenie sejsmiczne,
2. d)parcie hydrostatyczne wody działające stale na konstrukcję budowli morskiej; 5) działanie pożaru, 2) w części długotrwałe, do których należą:
3. a)ciężar wody o zmiennym poziomie zwierciadła,
4. b)siły wywołane nierównym osiadaniem podłoża, któremu nie towarzyszą zmiany struktury gruntu,
5. c)siły wynikające ze skurczu, pełzania lub relaksacji elementów konstrukcyjnych budowli morskiej,
6. d)obciążenia od dźwignic samojezdnych oraz stacjonarnych,
7. e)obciążenia od składowania ładunków i materiałów na naziomie terenu w pobliżu budowli morskich,
8. f)parcie gruntu, wynikające z działania innych obciążeń zmiennych w części długotrwałych,
9. g)obciążenia od dźwignic szynowych,

§ 101

pkt 1; 3) w całości krótkotrwałe, do których należą:

1. a)oddziaływanie falowania morskiego,
2. b)oddziaływanie prądów morskich, 4) obciążenie spowodowane wybuchem, 6) obciążenie spowodowane awarią urządzeń technologicznych, 7) obciążenie od urządzeń transportowych, stosowanych do przemieszczan ia elementów konstrukcyjnych lub urządzeń technologicznych rozpatrywanej konstrukcji budowli morskiej, 8) obciążenie sztormowych zakotwień urządzeń dźwi­ gnicowych, 9) uderzenie dźwignic oraz innych urządzeń technicznych w odboje lub inne urządzenia ograniczające, 10) obciążenie spowodowane wezbraniami sztormowymi wywołującymi powódź, 11) obciążenie wiatrem przekraczającym wartości ustalone dla danego rejonu kraju, określone w Polskiej Normie, 12) obciążenia od d źwignic szynowych,

§ 101pkt 3.

1. Wartości charakterystyczne obciążeń wyjątko­ wych wyznacza się indywidualnie . Dziennik Ustaw Nr 101 - 3553 -
2. Dla jednostek pływających, podchodzących z po- Poz. 645 dzenia określoną w ust. 3, z uwzględnieniem następu­ mocą holowników do linii cumowniczej, przyjmuje się jących współczynników korekcyjnych: prędkości podchodzenia zgodnie z tab.
3. 1) dla warunków korzystnych
4. Dla jednostek pływających podchodzących bez pomocy holowników przyjmuje się prędkość podcho- 1,0, 2) dla warunków ciężkich, w tym w lodach - 1,
5. Tablica 5 Prędkość podchodzenia V p w m/s Lp. Rodzaj podejścia jednostki Usytuowanie budowli morskiej pływającej 1 1 2 3 jednostek jednostek pływających jednostek pływających o wyporności pływających o wyporności o wyporności w przedziale ponad do 1500 ton od ponad 1550 6500 ton do 6500 ton 4 5 6 ciężkie (trudne) 0,75 0,55 0,40 korzystne (łatwe) 0,60 0,45 0,30 ciężkie (trudne) 0,50 0,40 0,25 korzystne (łatwe) 0,35 0,30 0,20 ciężkie (trudne) 0,25 0,20 0,15 korzystne (łatwe) 0,20 0,15 0,10 Budowla i jednostka pływająca są narażone na silny wia tr i falowanie morskie 2 Budowla i jednostka pływająca są narażone na umiarkowany wiatr i falowanie 3 Budowla i jednostka pływająca chronione są przed działaniem wiatru i falowan ia
6. Dla jednostek pływa j ących podchodzących do budowli morskiej burtą, usytuowaną równolegle do li- nii cumowniczej, prędkość podchodzenia (V p)' wyrażo­ ną w m/s, przyjmuje się zgodnie z tab.
7. Tablica 6 Wyporność statku t 1 2 3 1 do 2 000 0,30 2 od 2 001 do 10000 0,18 3 od 10001 do 125000 0,16 4 powyżej 125 000 0,14 §
9. W przystaniach i portach morskich wyróż­ niających się porywami wiatrów i dużą c zęstotliwością występowania wiatrów sztormowych, ze statystycznie określonego kierunku, wyrażone w Pa , charakterystyczne ciśnienie prędkości wiatru (q k), działającego na jednostki pływające przekazywane na urządzenia cumownicze, oblicza się na podstawie poniższego wzoru: p . V 2k qk=2- gdzie: p = 1,23 kg/m 3 - Prędkość podchodzenia Lp . gęstość powietrza, V p w m/s Vk - charakterystyczna prędkość wiatru wyrażona w m/s, ustalona jako średnia dziesięciominuto­ wa prędkość wiatru na wysokości 10 m nad poziomem gruntu w terenie otwartym, która może być przekroczona średnio raz w przewidywanym okresie użytkowania budowli równym 50 lat, o prawdopodobieństwie wystąpienia p = 2%, określona na podstawie 50-letniego ciągu obserwacji rzeczywistych prędkości i kierunku wiatrów dla rejonu usytuowania danej budowli morskiej. Dziennik Ustaw Nr 101 - 3555 - ciążenia poziomego od działania lodu wstawia się pomierzoną, rzeczywistą grubość zwału lodowego spię­ trzonej kry lodowej.
10. W celu zmniejszenia sił poziomych od zwałów lodowych spiętrzonej kry lodowej budowle morskie projektuje się z odpowiednim łamaczem lodu. Rozdział 3 Kombinacje obciążeń budowli morskich §
12. Kombinacje obciążeń budowli morskich ustala się zgodnie z Polską Normą w zależności od rozpatrywanego stanu granicznego nośności albo użytko­ wania, z uwzględnieniem wariantów jednoczesnego działania różnych obciążeń w poszczególnych stadiach realizacji oraz użytkowania tej budowli.
13. Kombinacje obciążeń budowli morskich,

ust. 1, ustala się tak, aby dawały najbardziej niekorzystny efekt w rozpatrywanym stanie granicznym. §

2. Kombinacje obciążeń budowli morskich w stanach granicznych nośności rozpatruje się w podziale na kombinację : Poz. 645
3. Kombinację wyjątkową, · wymienioną w ust. 1 pkt 3, stosuje się w przypadkach, gdy ze względu na przeznaczenie, użytkowanie lub usytuowanie budowli morskiej mogą wystąpić obciążenia wyjątkowe.
4. W uzasadnionych przypadkach, dla okresu montażu budowli morskich, można zmniejszyć wartość obciążeń zmiennych o 20% w stosunku do wartości przyjętych dla okresu użytkowania tych budowli . §
6. Kombinacja podstawowa obciążeń obliczeniowych wymieniona w § 125 ust. 1 pkt 1 stanowi sumę: gdzie: Yfi - Yn - Gki Oki - 1) podstawową, składającą się z obciążeń stałych i zmiennych, 'ł'o i - 2) obciążeń długotrwałych, w konstrukcjach z materiałów podatnych na wpływy reologiczne, 3) wyjątkową, składającą się z obciążeń stałych, zmiennych i jednego obciążenia wyjątkowego; w przypadkach uzasadnionych może wystąpić wię ­ cej niż jedno obciążenie wyjątkowe . współczynnik obciążenia (częściowy współczyn­ nik bezpieczeństwa), współczynnik konsekwencji zniszczenia, przyjmowany na podstawie Polskiej Normy oraz § 49, 50, 245 ust. 3 i § 253 pkt 4, wartość charakterystyczna obciążenia stałego, wartość charakterystyczna obciążenia zmiennego, współczynnik jednoczesności obciążeń zmien nych, określany zgodnie z ust. 3 i
8. Obciążenia zmienne w kombinacji obciążeń obli czeniowych szereguje się według ich znaczenia i mnoży przez współczynnik jednoczesności obciążenia 'ł'oi' przynależny do kolejnego miejsca i uszeregowania znaczenia obciążenia . długo­
9. Ustala się, że wszystkie obciążenia zmienne w ca- trwałych, podstawową wymienioną w ust. 1 pkt 1, sto- łości i w części długotrwałe, wprowadzane są do kom binacji obciążeń, w przypadku ich występowania, ze
10. Kombinację obliczeniowych obciążeń suje się w obliczeniach wszystkich budowli morskich oraz ich elementów konstrukcyjnych.
11. Kombinację oblicze niowych obciążeń długotrwa­ łych wymienioną w ust. 1 pkt 2 stosuje się przy oblicza - niu nośności konstrukcji żelbetowych, dla elementów ściskanych mimośrodowo oraz z betonu sprężonego . współczynnikiem jednoczesności, 'ł'oi = 1,
13. Wartość współczynnika jednoczesności obciążeń zmiennych w całości krótkotrwałych 'ł'o i przyjmuje się według uszeregowania ich znaczenia podanego w tab . 7: Tablica 7 Znaczenie obciążenia zmiennego Kolejność uszeregowania W całości krótkotrwałego obciążenia (i) 1 2 3 Podstawowe 1 1,0 Drugie 2 0,9 Trzecie 3 0,8 Wszystkie pozostałe 4 0,7 'ł' oi Dziennik Ustaw Nr 101 - 3556 - Poz. 645
14. Ze względu na to, że współczynnik jednoczesno- §
16. W kombinacji wyjątkowej wszystkie war- ści obciążeń zmiennych 'Voi uwzględnia wpływ prawdopodobieństwa jednoczesnego wystąpienia kilku róż ­ tości obciąż eń zmiennych mnoży się przez współczyn ­ nych obciążeń zmiennych w całości krótkotrwałych, obciążenia zmienne budowli morskich szereguje się według ich znaczenia.
17. Uszeregowanie, o którym mowa w ust. 4, reali zuje się tylko na podstawie wyników obliczeń statycznych , w zale ż nośc i od wartośc i naprężeń, jakie dane obciążenie wywołuje w elem entach konstrukcji , co wymaga dokładnego i jednoznacznego określenia wartości tych obciążeń.
18. Gdy nie jest możliwe dokładne określenie obcią ­ żeń,

ust. 5 i 6, przy wzięciu pod uwagę konsekwencji zniszczenia rozpatrywanych budowli morskich, przyjmuje się współczynnik 'V o = 1,0, niezależnie od znaczenia anal izowanego obciążenia zmien nego w całości krótkotrwałego . § 127. 1. W przypadkach gdy obciążenia zmienne w całoś c i krótkotrwałe są dokładnie i jednoznacznie określone, zezwala się na ich uwzględnienie w nastę ­ pujących przykładowych kombinacjach: Kolejność 1) rodzaj obci ążenia: uszeregowania obciążenia (

1. i)
2. a)oddziaływanie falowania morskiego 1
3. b)obciążen ie wi atre m 2
4. c)oddziaływanie prądów mo rskich 3
5. d)obciążenia pozostałe 4 2) rodzaj obciążenia:
6. a)oddziaływanie lodu 1
7. b)oddziaływanie prądów morskich 2
8. c)obciążenie śniegiem 3
9. d)obciążenia pozostałe 4 nik jednoczesności obciążeń zmiennych 'V o = 0,8. 2. Kombinacja wyjątkowa, o której mowa w ust. 1, stanowi sumę: gdzie: Fa - obci ąże nie wyjątkowe . §129. 1. Kombinacje obciążeń w stanach granicznych użytkowania rozpatruje się w podziale na: 1) podstawową, 2) obciążeń długotrwałych . 2. Kombinację podstawową , wymienioną w ust. 1 pkt 1, stosuje się w obl iczeniach wszystkich budowli morskich oraz ich elementów konstrukcyjnych. 3. Kombinację obciążeń długotrwałych, wymienioktórej występują wszystkie obcią­ żenia stałe oraz zmienne w całości i w części długo ­ trwałe, stosuje się do tych budowli i konstrukcji, dla których ma znaczenie czas występowania obciążeń. ną w ust. 1 pkt 2, w 4. W stanach granicznych użytkowania stosuje się wartość współczynnika obciążenia Yt = 1,0, z wyjątkiem torów poddźwignicowych i ich fundamentów, dla których przyjmuje się Yf = 1,2. § 130. 1. Kombinacja podstawowa obciążeń bu dowli morskich w stanach granicznych użytkowania składa się ze wszystkich obciążeń stałych i zmiennych tej budowli równocześnie występujących. 2. Kombinacj a podstawowa, w ust. 1, stanowi sumę: m o której mowa n I1 G k·I + I1 Ok'I 3) rodzaj obciążenia:
10. a)oddziaływanie j ednostek pływających dobijających oraz przycumowanych do konstrukcji
11. b)obciążenie wiatrem 2
12. c)oddziaływanie prądów morskich 3
13. d)obciąż enia pozostał e 4 § 131 , 1. Kombinacja długotrwałych obciążeń bu dowli morskich w stanach granicznych użytkowania składa się ze wszystkich równocześnie występujących obciążeń stałych oraz obciążeń zmiennych w całości długotrwałych . 2, Kombinacja obciążeń długotrwałych, o której mowa w ust. 1, stanowi sumę: 4) rodzaj obciążenia:
14. a)oddziaływanie jednostek pływa j ących podczas ich budowy, wodowania i prób 1
15. b)obciążenie wiatrem 2
16. c)obciążenie śniegiem 3
17. d)obciążenia pozostałe 4 m n , j " I1 G k,I + I'Vd' Ok'I + I'Vd,Ok' 1 I 1 I I gdzie: G ki O\i - wartość charakterystyczna obciążenia stałego, wartość charakterystyczna obciążenia zmien- O" ki - wartość charakterystyczna obciążenia zmien nego w czę ści długotrwałego, współczynnik kombinacji obciążeń długotrwa ­ nego w całości długotrwałego, 2. Ostateczną, wybraną kombinację obciążeń obliczeniowych, jak i uszeregowanie tych obciążeń dla danej budowli morskiej , ustala się w obliczeniach statycznych projektu budowlanego . 'Vdi - ły c h , określony zgodnie z ust. 3, - Dziennik Ustaw Nr 101 3557 3. Współczynnik kombinacji obciążeń długotrw a­ 2. Falochrony masywne o ścianach stromych stanowią sztywne masywy murowane, betonowe lub żel­ łych \jfdi wynosi: dla obciążeń zmiennych w całości
18. a)\jfdi = 1,0 - długotrwałych,
19. b)\jfdi = 0,5 - Poz. 645 dla obciążeń zmiennych w części dłu ­ gotrwałych , jeżeli obowiązujące normy obciążeń konstrukcji budowlanych lub specjalnych nie stanowią inaczej. betowe, stawiane na podsypce lub bezpośrednio na dnie morza, noszące nazwę falochronów stawianych, albo zapuszczane w grunt nośny poniżej dna, noszące nazwę falochronów zapuszczanych. 3. Falochrony sprężyste o ścianach stromych budowane są z materiałów sprężystych , głównie z drewna lub stali. Do tego typu falochronów zalicza się :
20. a)falochro ny kaszycowe, DZIAŁ V
21. b)falochrony palisadowe. Falochrony 4. Falochrony narzutowe wykonane są z kamienia albo prefabrykowanych bloków betonowych. Rozdział 1 Klasyfikacja falochronów § 132. W zależności od rodzaju osłanianego obiektu wyróżnia się falochrony: 1) portowe:
22. a)zewnętrzne morza, oddzielające akwen portowy od
23. b)wewnętrzne - zwane ostrogami portowymi, dzielące chroniony akwen, 2) kierujące, chroniące ujście rzek przed falą i zapiaszczeniem, 3) blokujące, zatrzymując e ruch rumowiska w pewnej odległości przed portem, 4) brzegowe i progi podwodne, stanowiące osłonę brzegu, określone w dziale VI. § 133. Ze względu na rodzaj konstrukcji wyróżnia się falochrony: 1) stałe, zwarte albo ażurowe, posadowione na dnie w gruncie nośnym zalegającym poniżej dna, 2) pływające, przeholowywane na dowolne miejsce i tam zakotwiczone, 3) pneumatyczne i hydrauliczne, w postaci strumienia powietrza lub wody wypuszczanej pod ciśnieniem z rury położonej na dnie morza . § 134. Falochrony stałe ażurowe powodują częścio­ we rozproszenie energii nabiegającej fali . § 135. 1. Falochrony stałe zwarte obejmują: 1) falochrony o ścianach stromych, masywne i sprę­ żyste, 2) falochrony o ścianach pochyłych, narzutow~ i nasypowe, 3) falochrony mieszane, 4) falochrony podwójne, 5) falochrony półażurowe . 5. Falochrony nasypowe wykonywane są z piasku, żwiru albo drobnego kamienia. 6. Falochrony mieszane składają się z części dolnej, podwodny falochron narzutowy, oraz z części górnej, stanowiącej dowolną konstrukcję masywną o ściana ch stromych. Wykonywane są także od strony chronionego akwenu jako stawiane, a od strony morza - jako narzutowe. stanowiącej 7. Falochrony podwójne składają się z falochronu o ścianach stromych lub pochyłych, z falochronu wewnętrznego oraz z rozdzielającego je kanału rozproszenia energii falowania. Falochron wewnętrzny może być wykorzystywany jako nabrzeże, a kanał rozproszenia energii falowania jako kanał nawigacyjny lub do celów rekreacyjno-sportowych. zewnętrznego , 8. Falochrony półażurowe ob8jmują żelbetowe skrzynie, podzielone na podłużne komory. Ściany komór odmorskich są od strony morza ażurowe , co pozwala na przenikanie wody do wnętrz skrzyń i rozpra- · szanie energii uderzającej fali. Stateczność falochronu zapewniają komory balastowe wypełnione piaskiem. 9. Falochrony ażurowe stanowią wieloprętowe pomosty na filarach lub palach. Rozdział 2 Szczególne wymagania w zakresie falochronów portowych § 136. 1. Usytuowanie i układ falochronów dla zapewnienia koniecznego stopnia osłonięcia portu przed falowaniem określa się zgodnie z § 62- 65, z uwzględ­ nieniem bezpieczeństwa ruchu statków w rejonie wejść i wewnątrz portu . 2. Unika się układów falochronów powodujących konieczność zmiany kursu jednostek wchodzących do portu w rejonie główek falochronu. 3. Układ falochronów rozpatruje się łącznie z przykonstrukcyjnym poszczególnych falochronów. jętym rozwiązaniem 4. Ustalając szerokość i położenie wejścia do portu, zakłada się możliwość zawinięcia statku do portu Dziennik Ustaw Nr 101 - 3558 - w niekorzystnych warunkach oddziaływania wiatru, falowania i lodu. 5. Ustalając w projekcie budowlanym układ i rodzaj falochronu, dąży się do wyboru rozw i ązań optymalnych, biorąc pod uwagę wymagania funkcjona ln e i bezpieczeństwa, oddziaływanie na środowisko oraz względy ekonomiczne. Ocena rozwiązań zawiera ana lizy strat i prawdopodobieństwo ich wystąpienia, w założonym okresie użytkowania falochronu. § 137. 1. Przy rozpatrywaniu efektu osłonięcia portu przed falowaniem bierze się pod uwagę warunki fa lowe występujące z dużą częstotliwością, które określają okres użytkowania portu, oraz warunki zachodzą­ ce sporadycznie, które decydują o bezpieczeństwie postoju statków w porcie. Doboru okresu powtarzalności sztormów oraz wyznaczenia parametrów fal projektowych dokonuje się odpowiednio do przyj ętego wskaź­ nika stopnia ryzyka. 2. Oddziaływanie falowania rozpatruje się dla róż ­ nych kierunków podchodzenia falowania oraz różnyc h poziomów morza spowodowanych pływami lub wezbraniami sztormowymi, z uwzględnieniem zmian profi lu dna w wyniku robót czerpaln ych oraz efektów wzmacniania i wygaszania falowania wewnątrz portu. 3. Na etapie projektowania rozpatruje się skutki i zakres przelewania się fal ponad koro n ą falochronu. Dla ludzi i sp rzętu znajdującego się na fa lochronie skutki przelewającej się wody ocenia się na podstawie granicznych wartości wydatku wody w odległości 3 m od wewnętrznego lica ściany konstrukcji nadwodnej, które określają: 1) niedogodność dla ludzi, przy wydatku ponad 4xl0- 6 m 3/m·s, 2) niedogodność dla sprzętu, przy wydatku ponad lxl0- 6 m 3/m·s, 3) niebezpieczeństwo dla ludzi, przy wydatku ponad 3xl0- 5 m 3/m ·s, 4) niemożliwe przejście pojazdów, przy wydatku po- Poz. 645 § 138. 1. W pracach projektowych doty cz ących usta lenia usy tuowa n ia, układu oraz konstrukcji i sposobu wyko nawstwa fa loch ronu wykorzystuj e s i ę: 1) dane m eteo ro log iczne i kli matycz ne, w szczególności doty czące kieru nków i prędkośc i wi atru , temperatury i ciśn i enia atmosf erycznego, 2) dane na temat zarejestrowa nego falow ania, ki erun- ki, intensywność i okresy trwania roz wini ęt e go falowania, a w przypadku gdy wystę puje c iągłe falowanie martwe, dane w zakresie fa l długookr e so ­ wych, 3) dane o ekstrema lnych poziomach m o rza i rze k wpada j ącyc h do morza lub portu, 4) dane o kierunkach i prędkościach p rą d ó w mor- skich, 5 ) dane doty czące batymet rii i topograf ii brzegu , 6) dane geotechniczne o pod ł ożu gru ntowym , 7 ) dane na temat t ranspo rt u rumowi ska wz dłu ż brze- gu, 8) dane o okresac h za lodze nia i gr u bośc i ac h powłoki lodo w ej, 9) dane doty czące przepł ywu, transport u rumowiska i kry lodowej przez rzeki wpadające do roz patrywa nego akwenu, 10 ) dane o materiałach konstrukcyjn ych p rzewid zianych do wykorzystania przy budowie f alochronów, 11) dane dotyczące obciążeń, wyni kaj ące z za ło ż onych dodatkowych funkcj i fa loc hronu. 2. W ybo ru właści wej ko nstrukcji faloc hronu dokonuje się biorąc pod uwagę: 1) fu n kcj ę falochronu związa n ą z wy maga nym stopniem osło ni ęcia okreś l o n ego akwenu przed falowaniem, 2xl0- 5 m 3/m·s. 2) dodatkowe funkcje, j akie fa lochro n ma s p ełn iać, Dopuszcza się wartości szczytowe przy przelewie grzbietu fali, które mogą być do 100 razy większe od wymienionych w pkt 1-4. 3) wymagania w zakresie stateczności fa loch ro nu, nad 4) w y magania w zakresie wpły wu faloch ro nu na stan f alow an ia w rejonie wej ścia do portu , 4. Wartość przyjmowanego wskaźnika stopnia ryzyka, wymienionego w ust. 1, przyjmuje się w zależno ­ ści od : 5) i ntensywność dopuszcza lnego przelewa ni a s i ę fal i przez koronę fa lochronu, 1) funkcji i znaczenia falochronu, 6) dopuszcza lny stopień przenikania falow ani a przez korpus fa loc hro nu, 2) rodzaju konstrukcji falochronu, 3) wiarygodności danych wyjściowych do projektowania, 7) dopuszcza lny wp ływ fa loc hronu na zm i a n ę w arun ków falowania w rejo nie budowy faloc h ronu , 8) dostępność mater i a ł ów do budowy fa loch ro nów, 4) nadzoru jakościowego i tolerancji wykonawstwa, 5) istnienia wyników badań modelowych wystarcza jących do określenia warunków zniszczenia proponowanego rozwiązania konstrukcyjnego . 9) stopień dopuszcza lnego zn iszcze nia lub prze mieszczenia konstrukcji oraz możl i wość przep rowadzania bieżącej kontro li stanu fa lochronu i napraw zniszczeń, Dziennik Ustaw Nr 101 - 3559 - 10) sposób zapobieżenia tworzenia się wód stojących w porcie lub przystani morskiej . § 139. 1. Falochrony projektuje się dla stanów gra- Poz. 645 3. Dopuszczalne wartości osiadania falochronów określane są przez użytkownika i projektanta. Wynika- ją one z oceny wrażliwości konstrukcji falochronu osiadania oraz z ograniczeń stanu użytkowania. na nicznych nośności i użytkowania . 2. Stan graniczny nośności ma miejsce, gdy nastą­ piła całkowita utrata przez falochron zdolności do peł­ nienia jego podstawowej funkcji, łącznie z poważnym ograniczeniem pełnienia przez port zakładanych funkcji. 3. Stan graniczny użytkowania ma miejsce, gdy nautrata przez falochron zdolności do pełnienia jego podstawowej funkcji , jednak bez istotnego ograniczenia pełnienia przez port zakładanych funkcji. stąpiła częściowa § 140. Dąży się do projektowania falochronów przy uwzględnieniu kryteriów optymalizacyjnych. W tym ujęciu przeprowadza się porównanie kosztów uniknię­ cia lub zredukowania ryzyka zniszczenia, z kosztami napraw wszystkich statystycznie spodziewanych zniszczeń, w czasie wystąpienia falowania przekraczającego miarodajne falowanie projektowe . § 141. 1. Przy projektowaniu falochronów stawianych sprawdza się możliwości zniszczenia lub uszkodzenia falochronu na skutek: 1) wywrócenia falochronu, przy uwzględnieniu obrotu wokół krawędzi podstawy i w gruncie dna oraz przy założeniu najbardziej niekorzystnego rozkładu i wartości obciążeń hydrodynamicznych pod pod stawą, 2) poziomego przesunięcia falochronu, przy wystą­ pieniu poślizgu pod podstawą i w gruncie dna, 3) przekroczenia nośności podłoża, 4) utraty równowagi falochronu przy wystąpieniu przegłębień dna wywołanych erozją, przy uwzględ ­ nieniu redukcji nośności podłoża i utraty stateczności wzdłuż najniekorzystniejszej linii poślizgu, 5) wystąpienia nadmiernych i nierównomiernych osiadań, 6) przelewania się fali ponad koroną falochronu, przy uwzględnieniu obciążeń poziomych oraz obciążeń masą przelewającej się wody, 7) oddziaływania na elementy falochronu obciążeń falowych o charakterze uderzeń hydrodynamicznych, trwających krócej niż 0,2 s, 8) zmęczenia materiału lub utraty właściwości materiału, w związku z długotrwałym oddziaływaniem środowiska morskiego. 2. Połączenia sekcji falochronu powinny być wymiarowane na ścinanie przy założeniu, że co najmniej 25% obliczeniowego obciążenia poziomego, działają­ cego na daną sekcję, może się przenieść na sekcję są­ siednią· § 142. Przy projektowaniu falochronów zapuszczanych w dno stosuje się wymagania określone w § 141 oraz sprawdza możliwość zniszcze nia lub uszkodzenia falochronu na skutek utraty statec z noś c i albo wystą­ pienia nadmi ernych przemieszczeń fundamentu głę­ bokiego. § 143. 1. Przy projektowaniu fa lochronów narzutowych sprawdza się możliwości zniszczenia lub uszkodzenia falochronu na skutek: 1) wybicia lub uszkodzenia elementów zastosowanych w warstwie ochronnej, 2) przesunięcia się elementów zastosowanych w warstwie ochronnej, 3) ruchu nadbudowy, 4) przelewania się fali nad koroną, przy uwzględnieniu obciążeń poziomych oraz obciążeń masą przelewającej się wody i możliwości uszkodzenia skarpy od strony wewnętrznej falochronu, 5) utraty stateczności skarpy falochronu przy wystą­ pieniu przegłębień dna wywołanych erozją, przy uwzględnieniu redukcji nośności podłoża i utraty stateczności wzdłuż najniekorzystniejszej linii poślizgu, 6) ucieczki mate riał u z rdze nia falochronu, 7) wystąpienia nadmiernych i nierównomiernych osiadań, 8) oddziaływan ia na elementy falochronu obciążeń falowych o charakterze uderzeń hydrodynamicznych, trwających krócej niż 0,2 s, 9) zmęczenia materiału lub utraty właściwości materiału w związ ku z długotrwałym oddziaływaniem środowi ska morskiego, w tym możliwości obniże­ nia efektu zazębiania się kamieni lub bloków, na skutek obtoczenia. 2. Zewnętrzna warstwa ochronna falochronu narzutowego powinna si ęga ć do głębokości równej od 1,5 do 2 wysokości fali projektowej . W projekcie budowlanym określa się minimalną liczbę elementów umocnienia, na jednostkę powierzchni skarpy. 3. Przy projektowaniu falochronów narzutowych dopuszcza się stosowanie metod empirycznych i współczynników bezpieczeństwa potwierdzonych wynikami badań modelowych. § 144. 1. Przy projektowaniu falochronów mieszanych uwzględnia się wymagania określone w § 141 i 143, z zastrzeżeniem ust. 2. 2. Projekt budowlany powinien eliminować możli­ wość oddziaływania fal załamanych na część falochro- - Dziennik Ustaw Nr 101 3560 nu o ścianie stromej, przy przyjęciu najbard ziej niekorzystnego poziomu wody. § 145. W projekcie budowlanym falochronów sta- wianych, narzutowych i nasypowych określa się sposób przygotowania dna w miejscu budowy falochronu, przy uwzględnieniu : 1) potrzeby wyrównania dna, 2) uzyskania odpowiedniego rozkładu nacisków na podłoże, 3) zapewnienia warunków do szybkiej dysypacji ciśnień porowych mobilizowanych pod podstawą. § 146. W projekci e budowlanym falochronów stawianych i zapuszczanych przewiduje się odpowiednią strefę ochrony dna przed erozją oraz określa się rodzaj i zasięg tej ochrony. § 147. 1. W nadbudowie falochronów palisadowych w postaci pełnej płyty projektuje się otwory do uzupełniania narzutu kamiennego wewnątrz tej palisady, z przykrywą ażurową wykonaną ze stali odpornej na korozję, tak aby woda mogła wytryskiwać spod nadbudowy na jej wierzch. 2. Rozstaw otworów,

ust. 1, nie Poz. 645

1. Budowlam i poprzecznymi są ostrogi brzegowe. §
3. Pod względem konstrukcyjnym opaski brzegowe dzielą się na: masywne ściany oporowe, ścianki szczelne, palisady, okładziny ciągłe, blokowe i narzutowe oraz wykonane z kombinacji tych konstrukcji.
4. Pod względ em konstrukcyjnym falochrony brzegowe dzielą się na odcinkowe lub ciągłe .
5. Progi podwodne projektuje się tylko jako konstrukcje ciągłe.
6. Ostrogi brzegowe projektuje się jako konstrukcje stawiane, wbijane albo narzutowe.
7. Doboru odpowiedniego rodzaju budowli ochrony brzegu morskiego dokonuje się przy uwzględnieniu funkcji, jakie określana budowla powinna spełniać. Dotyczy to przede wszystkim odbijania fal, rozproszenia energii falowania, zapobiegania rozmywaniu skarp naturalnych i sztucznych brzegu morskiego, zmniejszenia wzdłużbrzegowego transportu rumowiska, akumulacji rumowiska i rozbud owy brzegu morskiego. Rozdział 2 może być mniejszy niż 4,0 m i nie większy niż 6,0 m. Szczególne wymagania w zakresie budowli ochrony brzegów morskich §
9. Falochrony wyposaża się stosownie do funkcji podstawowej i dodatkowej budowli, po speł­ nieniu odpowiednich dla tych funkcji wymagań , określonych w dziale IX. §
10. Usytuowanie budowli ochrony brzegów morskich poprzedza się analizą procesów mających wpływ na zmianę batymetrii i linii brzegowej.
11. Falochrony dodatkowo wyposaża się w: 1) drabinki wyjściowe od strony zewnętrznej wnętrznej falochronów, we- 2) urządzenia cumownicze i odbojowe od strony wewnętrznej, jeśli przewiduje s ię możliwość dobijania jednostek pływających . DZIAŁ VI Budowle ochrony brzegów morskich Rozdział 1 Klasyfikacja budowli ochrony brzegów morskich §
13. W zależności od sposobu ochrony brzegu projektuje się budowle ochrony brzegów morskich jako budowle: 1) wzdłużbrzegowe , 2) usytuowane poprzecznie do linii brzegowej.
14. Budowlami wzdłużbrzegowymi są: 1) paski brzegowe, §
15. W projekcie budowlan ym budowli ochrony brzegu morskiego zapewn ia się pełnienie jej zasadniczych funkcji w przypadku nieznacznych deformacji, przemieszczeń lub osiadań oraz przewiduje się zabezpieczenie przy budowlach miejsc zagrożonych erozją lokalną· §
16. Budowl ę ochraniającą lub umacnIającą brzeg morski projektuje się tak, aby umożliwić jej kontrolę oraz wykonywanie napraw. §
18. Falochrony brzegowe i progi podwodne posadawia się wzdłuż brzegu morskiego, w odległości od brzeg u zapewniającej skuteczność działania budowli , polegającą na zapobieganiu procesom erozyjnym i wymuszaniu procesów akumulacyjnych.
19. Usytuowan ie falochronu brzegowego zapewnia dysypację maksymalnej energii falowania. §
21. Usytuowanie ostróg brzegowych, szczególnie w przypadku istni enia silnego wzdłużbrzegowe­ go transportu rumowiska, przyjmuje się prostopadle do średniego przebiegu linii brzegowej, z zastrzeże­ niem ust.
23. Dopuszcza się odchylenie kierunku ostróg brzegowych od kierunku prostopadłego, ze względu na ukształtowanie brzegu oraz rzeczywisty kierunek transportu rumowiska. 2) falochrony brzegowe, 3) progi podwodne . / ' Dziennik Ustaw Nr 101 - 3561 §
25. Budowle ochrony brzegu morskiego, usytuowane przy ogólnodostępnych plażach, nie mogą całkowicie odcinać dostępu do brzegu morza. Poz. 645
26. Szerokość korony falochronu moźe być mniejsza niż 3 m. brzegowego nie §
28. Wysokość progu podwodnego nie może
29. W budowlach,

ust. 1, ogólnodostępnych zejścia na plażach dla pieszych sytuuje się w odstępach nie większych niż 200 m, a przejazdy dla transportu kołowego - w odstępach nie większych niż 1000 m. 3. Na pozostałych odcinkach chronionego brzegu morskiego odstępy zejść na plażę,

ust. 2, nie powinny przekraczać odpowiednio 4. W rejonach szczególnie zagrożonych niszczącym fal i prądów morskich oraz w rejonach, gdzie jest to niemożliwe ze względów technicznych, dopuszcza się rezygnację z wykonywania zejść i przejazdów,

ust. 2 i

1. działaniem
3. dowienia.
4. Stopę falochronu brzegowego i progu podwodnego zabezpiecza się od strony morskiej i lądowej przed oddziaływaniem prądów rozmywających i moż­ liwością upłynnienia gruntu pod budowlą. §
6. Ostrogi brzegowe projektuje się w gru- pach. 500 m i 2000 m. Długość opaski brzegowej powinna uwzględniać zabezpieczenie skrzydeł tej budowli. § przekraczać poziomu zerowego morza w miejscu posa-
7. Stopę opaski brzegowej zabezpiecza się tak, aby powodowała jak największe straty energii nabiegają­ cych fal.
8. Opaski nieprzepuszczalne lub słabo przepuszczalne wyposaża się w system odwodnień, umożliwia­ jący swobodny i nie niszczący odpływ wody gruntowej zza opaski . §
10. Okładziny skarp o nachyleniu większym niż 1:4 wymagają zawsze podparcia zapobiegającego obsunięciu się okładziny.
11. Podparcie pionowe okładziny, wykonywane w postaci ścianki szczelnej lub palisady, zabezpiecza się w sposób eliminujący negatywne skutki podchodzenia falowania.
12. Wysokość zabezpieczenia brzegu wykonana w postaci okładzin nie może być niższa niż 1 m ponad linię nabiegania fali morskiej na skarpę.
13. Długość odcinka brzegu morskiego chronionego grupą ostróg powiększa się tak, aby powstające obsza- ry erozyjne znalazły się w najbardziej odpornej na erozję części brzegu.
14. Rozstaw ostróg brzegowych nie może przekraczać potrójnej długości ostrogi.
15. Długość ostrogi brzegowej wiąźe się z szerokoaktywnej strefy wzdłuźbrzegowego transportu osadów. ścią
16. Nasadę ostrogi brzegowej wprowadza się w ląd tak, aby nie dopuścić do powstania rozmywającego prądu wzdłużbrzegowego pomiędzy nasadą i plażą.
17. Rzędna korony ostrogi brzegowej powinna być niższa od wymaganej średniej rzędnej plaży w obsza- rze chronionym .
18. W przypadku stosowania ostróg palisadowych długość pali nie może być mniejsza niż 4 m. Pale powinny być zagłębione w grunt na 2/3 swej długości, z uwzględnieniem dopuszczalnych przegłębień w rejo- nie tej budowli. §
19. W projekcie budowlanym sprawdza się zachowanie warunków stateczności budowli ochrony brzegów morskich we wszystkich zakresach oddziały­ wania następujących sił zewnętrznych: 1) oddziaływania fal przy różnych poziomach wody
20. W przypadku przewidywanego przelewania się wody, górną krawędź okładziny zabezpiecza się systemem odwodnienia.
21. Okładzina nieprzepuszczalna podparta ścianką szczelną wymaga zastosowania systemu otworów i fil- trów dla odprowadzenia nadmiaru wody gruntowej.
22. W przypadku okładzin elastycznych dopuszcza się ubytki materiału podłoża, jednakże nie mogą one powodować zakłóceń pracy konstrukcji.
23. W przypadku okładzin nieodkształcalnych ubytki,

ust. 6, są niedopuszczalne. § 159. 1. Wymiary ciągłego falochronu brzegowe- go wyznacza się w oparciu o długości fal mających największy udział w przebudowie brzegu. w morzu, 2) oddziaływania lodu, 3) parcia hydrostatycznego i hydrodynamicznego wo- dy, 4) zmiennego poziomu wody gruntowej, 5) parcia gruntu, 6) obciążenia naziomu. § 163. W projekcie budowlanym stawianych budowli ochrony brzegów morskich sprawdza się: 1) możliwość przekroczenia obliczeniowego oporu granicznego podłoża gruntowego lub naprężenia dopuszczalnego, w zależności od przyjętej metody obliczeń, - Dziennik Ustaw Nr 101 3562 2) możliwość wystąpienia poślizgu po podłożu lub w podłożu, 3) ogólną stateczność uskoku naziomu - dla opasek brzegowych, Poz. 645

1. c)zjawiska związane z rozrastaniem się pod bu dowlą korzeni roślin,
2. d)agresywne oddziaływanie chemiczne wody morskiej na okładziny na terenie i w sąsiedztwie portów oraz w sąsiedztwie zrzutów ścieków, 4) warunek dopuszczalnego osiadania lub przechyle- nia budowli, określony przez użytkownika i projektanta budowli, 3) dla falochronów brzegowych i progów podwod - nych: 5) możliwość upłynnienia grunt u pod budowlą .
3. a)podmycie odlądowej lub odmorskiej stopy bu dowli oraz zabezpieczeń bocznych, § 164. Budowle ochrony brzegów morskich w postaci konstrukcji palowej projektuje się tak, aby nie wy-
4. b)uszkodzenia wywołane uderzeniami kry lodowej, stąpiły:
5. c)napór pola lodowego, 1) przekroczenia oblicze niow ej n oś n ości pionowej pali, 4) dla ostróg brzegowych: 2) przekroczenia obliczeniowej nośności poziomej pa - li, 3) zmiany ogólnej stateczności uskoku naziomu podtrzymywanego przez pale .
6. a)pojawienie się znacznych przegłębień dna w są­ siedztwie budowli,
7. b)obciążenia wywołane obrastaniem konstrukcji lodem, § 165. Budowle ochrony brzegów morskich w postaci budowli narzutowych projektuje się tak, aby:
8. c)uderzenia kry lodowej lub pływających elemen tów niesionych przez fale, 1) zachowywały stateczność skarp budowli ochrania -
9. d)napór pola lodowego . jącej, 2) zachowywały stateczność pojedynczeg o elementu narzutu, DZIAŁ VII Nabrzeża, obrzeża 3) wykluczały możliwość przekroczenia obliczeniowego oporu granicznego podło ż a gruntowego lub naprężenia dopuszczalnego, w zależności od przyjętej metody obliczeń, 4) zachowywały warunek dopuszczalnego osiadania, 5) wykluczały możliwość i pod budowlą . upłynnienia gruntu przed § 166. W obliczeniach stateczności budowli ochrony brzegu morskiego uwzględnia się obciążenia i sta ny wyjątkowe , do których zalicza się: 1) dla opaski brzegowej ora z jej elementów:
10. a)zwiększone parcie gruntu wywołane osuwaniem się skarpy na zapleczu opaski,
11. b)występowanie ciśnienia spływowego i podwyż ­ szonego poziomu wody gruntowej za opaską,
12. c)obciążenia wywołane obrastaniem konstrukcji lodem,
13. d)uszkodzenia wywołane uderzeniami kry lodowej lub pływających elementów niesionych przez fale - w odniesieniu do opasek wbijanych, 2) dla okładziny: pomosty Rozdział 1 Klasyfikacja § 167.1. W zależności od pełnionych funkcji wyróż­ nia się: 1) nabrzeża przeładunkowe i postojowe, będące miejscami cumowania statków, przeładunku towarów lub obsługi pasażerów, 2) obrzeża stanowiące obudowę brzegów. 2. W zależności od pełnionych funkcji wyróżnia się pomosty: 1) przeładunkowe, 2) komunikacyjne, stanowiące lądowe drogi komuni kacyjne usytuowane na akwenie, 3) specjalne, w szczególności takie jak: kładki dla cu mowników, kładki dojściowe dla pieszych, estakady rurociągów i estakady taśmociągów. § 168.1. W zależności od zastosowanego rozwiąza ­ nia konstrukcyjnego i materiałów użytych do budowy wyróżnia się nabrzeża:
14. a)impulsy ciśnieniowe występujące w trakcie oddziaływania falowania, szczególnie w przypadku okładzin z bloków lub płyt betonowych i okła­ dzin nieprzepuszczalnych w rejonie dylatacji, 1) masywne stawiane, wykonane z żelbetowych wiel kowymiarowych prefabrykatów skrzyniowych, bloków betonowych lub monolitów betonowych,
15. b)pojawienie się nasilonych w warstwach filtracyjnych, 2) masywne zapuszczane w podłoże gruntowe, wykonane ze studni albo kesonów, przepływów wody Dziennik Ustaw Nr 101 - 3564 - mieszczeń pionowych i poziomych na okres budowy oraz użytkowania i uwzględnia się je przy wymiarowaniu konstrukcji. 8. Projekt budowlany nabrzeża, pomostu albo powinien uwzględniać wymagania i warunki utrzymania dobrego stanu technicznego budowli w założonym okresie użytkowania, w tym również ochronę obrzeża antykorozyjną· 9. Wypukłe narożniki pirsów, pomostów, w miejscach załamania linii nabrzeży i innych budowli, zaokrągla się w planie. 10. Projekt budowlany nie może przewidywać wystawania podwodnych elementów konstrukcji, urzą­ dzeń, instalacji lub sieci poza lico odwodnej ściany nadbudowy konstrukcji budowli morskiej. § 171. 1. Nabrzeża i obrzeża masywne stawiane stosuje się, gdy w miejscu posadowienia budowli wystę­ puje podłoże gruntowe o dobrych własnościach fizycznych i mechanicznych. 2. Elementami składowymi budowli wymienionej w ust. 1 są: 1) podsypka wykonana z kamienia, kamienia łamane­ go, żwiru, 2) konstrukcja podwodna - żelbetowe prefabrykowane skrzynie pływające, żelbetowe prefabrykaty cienkościenne komorowe, bloki betonowe, monolity betonowe, 3) konstrukcja nadwodna - żelbetowa nadbudowa prefabrykowana albo betonowana w deskowaniu na miejscu, ściana oporowa stanowiąca całość z płytą żelbetową lub żelbetowym rusztem belkowym, osadzonymi na konstrukcji podwodnej; w konstrukcji nadwodnej, zależnie od funkcji, umieszcza się kanały instalacyjne i odwodnieniowe oraz elementy wyposażenia. 3. Nabrzeża i obrzeża masywne zapuszczane stosuje się w przypadku występowania w miejscu posadowienia budowli warstwy gruntu o wymaganych wła­ snościach fizycznych i mechanicznych, poniżej rzędnej projektowanego dna akwenu. 4. Elementami składowymi nabrzeża albo obrzeża masywnego zapuszczanego wymienionego w ust. 3, jest konstrukcja: 1) podwodna - studnia żelbetowa, studnia betonowa, keson żelbetowy, 2) nadwodna pkt 3. według zasad określonych w ust. 2 5. Nabrzeża oraz obrzeża płytowe i oczepowe stosuje się w miejscach, w których podłoże gruntowe umożliwia wprowadzenie w grunt głównych elementów nośnych budowli, w postaci ścianek szczelnych i pali. Poz. 645 6. Nabrzeża i obrzeża płytowe wymienione w ust. 5 składają się: 1) ze ścianki szczelnej - brusów stalowych, żelbeto­ wych i drewnianych albo ścianki szczelinowej, 2) z pali rozmieszczonych w rzędach, pionowych i nachylonych - żelbetowych prefabrykowanych, żel­ betowych formowanych w gruncie, stalowych rurowych, stalowych kształtowych albo drewnianych, 3) z konstrukcji nadwodnej - żelbetowej płyty nadbudowy, z wykształconą wzdłuż krawędzi odwodnej ścianą oporową, łączącą w całość ruszt palowy i ściankę szczelną. 7. Elementami oczepowych są: składowymi nabrzeży obrzeży 1) ścianka szczelna, żelbetowa belka lub kształtownik stalowy, brusy ścianki szczelnej, stanowiące konstrukcję nadwodną budowli, 2) oczep - łączące 3) konstrukcja kotwiąca - zakotwienie zakładane na jednym poziomie lub kilku poziomach, obejmują­ ce: elementy kotwiące w postaci pali pojedynczych lub kozłowych, płyt prefabrykowanych żelbeto­ wych, ścianek stalowych, bloków betonowych, ław żelbetowych lub kotew gruntowych oraz ściągi z prętów stalowych lub kabli stalowych wstępnie sprężonych, a także kleszczy stężających brusy ścianki szczelnej. 8. Nabrzeża albo obrzeża kątowe i tarczowe stosu je się w warunkach dopuszczających stosowanie stawianych lekkich prefabrykatów: 1) typu wspornikowego, z poszerzoną asymetrycznie podstawą, usztywnionych żebrami, ustawionych na podsypce i dostosowanych wymiarami do wysokości uskoku naziomu, 2) bloków podporowych ustawianych na podsypce, tarcz stalowych lub żelbetowych podpartych przegubowo w blokach uchwyconych górą oczepem i zakotwionych jak w ust. 7 pkt 3. 9. Nabrzeża i obrzeża powłokowo -gruntowe: 1) nabrzeża, obrzeża i grodze - zbudowane są z bru sów stalowych ścianek szczelnych, tworzących grodze koliste lub łukowe, wypełnione piaskiem gruboziarnistym lub żwirem , zwieńczone konstrukcją nadwodną, 2) nabrzeża i obrzeża z zasypem zbrojonym - uskok naziomu utrzymywany jest w równowadze powło­ ką metalową lub z tworzywa sztucznego, kotwioną na całej wysokości uskoku w zasypie z gruntu niespoistego, za pomocą taśm, krat lub mat metalowych lub z tworzyw sztucznych . Dziennik Ustaw Nr 101 - 3565 - 10. Nabrzeża pomostowe przeładunkowe i postojowe, pomosty komunikacyjne i estakady wykonuje s i ę w postaci konstrukcji pomostowych , na które nie oddziałuje parcie i odpór gruntu. Konstrukcje te projektu je się w postaci prefabrykowanych dźwigarów opartych na filarach lub konstrukcji płytowych na ruszcie palowym. 11. Elementami składowymi konstrukcji pomostowych są: 1) filary masywne stawiane w postaci żelbetowych prefabrykowanych skrzyń pływających, żelbeto­ wych prefabrykatów lub bloków betonowych, 2) filary masywne zapuszczane w podłoże w postaci żelbetowych i betonowych studni, żelbetowych ko- lumn lub kesonów, 3) filary na palach stalowych lub palach prefabryko- Poz. 645 3) obrotu ze ścięciem części podłoża, 4) przekroczenia dopuszczalnych wartości osiadań i różnicy osiadań oraz przechylenia budowli, przy czym wartości dopuszczalne ustala użytkownik i projektant, biorąc pod uwagę bezpieczeństwo budowli, wymagania użytkowe i warunki eksploatacyjne, 5) wystąpienia ciśnień filtracyjnych, a w przypadku obecności w podłożu wody artezyjskiej także przebić hydraulicznych podłoża . § 174. Nabrzeża pomostowe i pomosty sprawdza się pod względem: 1) przekroczenia obliczeniowego oporu granicznego podłoża w rejonie ostrzy i pobocznicy pali podpo- rowych, wanych żelbetowych, 4) prefabrykowane żelbetowe, strunobetonowe, ka- blobetonowe lub stalowe dźwigary oparte na fila rach, 5) płyty ciężkie żelbetowe lub żelbetowe nawierzchnie 2) przekroczenia dopuszczalnych naprężeń w materia- le pali, w przypadku działania obciążeń poziomych, 3) przekroczenia dopuszczalnych wartości płytowo-żebrowe oparte na równomiernym ruszcie pali stalowych lub prefabrykowanych żelbeto ­ wych. § 172. 1. W celu obniżenia poziomu wody za stalo- osiadań i różnicy osiadań oraz przechylenia budowli. DZIAŁ VIII Samodzielne urządzenia odbojowe cumownicze wą ścianką szczelną konstrukcji nabrzeża lub obrzeża stosuje się odpowiedni system odwadniający. Rozdział 1 2. W celu wymienionym w ust. 1 stosuje się filtry i otwory odwadniające w ściance szczelnej. Szczególne wymagania w zakresie samodzielnych urządzeń odbojowych i cumowniczych 3. Otwory odwadniające w stalowej ściance szczel nej wykonuje się poniżej średniego poziomu wody SW, tak aby sięgały 0,35 m poniżej średniego niskiego poziomu wody SNW. wykonuje się wzdłuż całego odwadnianego nabrzeża lub obrzeża, tak aby zapewniał swobodny przepływ wody, uniemożliwiając jednocześnie wypłukiwanie gruntu spoza 4. Filtr systemu odwadniającego nabrzeża . 5. Obniżenie poziomu wody gruntowej stosuje się szczególnie tam, gdzie może wystąpić gwałtowne obniżenie się swobodnego zwierciadła wody lub gwał­ towne podniesienie się zwierciadła wody gruntowej, powodujące różnicę poziomów wody większą od 0,50 m w ciągu doby. § 175. Dalby wielopalowe projektuje się tak, aby zapewnić pełną współpracę i wspólne odkształcenia w głowicy dalby. § 176. Jako dalby odbojowe stosuje się konstrukcje sprężyste. Unikać należy konstrukcji w szczególności z pali żelbetowych. sztywnych, § 177. 1. Dalbyalbo wysepki cumownicze i cumowniczo-odbojowe wyposaża się w pachoły cumownicze lub haki szybko zwalniające oraz drabinki wyjściowe bądź też w kabestany i barierki ochronne albo pochwyty. 2. Wysokość barierek ochronnych i pochwytów powinna wynosić 1,10 m. 6. Przy wymiarowaniu filtra bierze się pod uwagę osiadania otaczającego go gruntu oraz samego filtra. 3. Barierki ochronne i pochwyty rozmieszcza się tak, aby nie przeszkadzały przy cumowaniu i nie były niszczone przez cumy. § 173. Nabrzeża i obrzeża masywne, płytowe, oczepowe, kozłowe, kątowe, tarczowe i powłokowo-grun ­ towe sprawdza się pod względem: 4. Dalby albo wysepki cumownicze i cumowniczo-odbojowe mogą być połączone z nabrzeżem lub pomostem kładką dojściową dla cumowników, o szerokości nie mniejszej niż 1,20 m. przewidywaną wielkość 1) przekroczenia obliczeniowego oporu granicznego podłoża gruntowego lub naprężeń dopuszczalnych, 2) poślizgu po podłożu lub w podłożu, 5. Zabrania się zakładania drabinek wyjściowych od czoła dalb i wysepek, w miejscach usytuowania urządzeń odbojowych. Dziennik Ustaw Nr 101 - 3566 - Poz. 645 § 178. Wysepki i dalby odbojowe wyposaża się w urządzenia odbojowe, przenoszące naci ski lub uderzenia jednostki pływającej poprzez odkształcanie się. Obciążenia i obliczenia statyczne § 179. Dalby lub wysepki usytuowane na akwenach o stwierdzonym regularnie występującym i znacznym zalodzeniu konstruuje się w sposób ułatwiający kruszenie lodu . § 189. Odległość krawędzi pala od krawędzi żelbe­ towej głowicy samodzielnego urządzenia cumowniczego lub odbojowego nie może być mniejsza od 0,20 m. § 180. Doboru rodzaju i typu elementów odbojowych dokonuje się w zależności od wartości energii kinetycznej uderzenia jednostki pływającej, zastosowa nej konstrukcji dalby, możliwości pochłaniania energii i wielkości reakcji przekazywanej na budowlę przez element odbojowy, jego wymiarów i sposobu mocowania . § 181. Rozstaw dalb odbojowych w linii cumowni - czej uzależnia się od wielkoś ci jednostek pływających oraz wielkości i rodzaju stosowanych odbojnic. § 182. W przypadku gdy chroniona budowla morska nie jest przystosowana do przenoszenia sił od dobijających statków, usytuowanie dalb i ram odbojowych względem tej budowli morskiej zapewnia możli­ wość swobodnych ruchów poziomych głowic dalb, bez możliwości zetkni ęc ia się głowic z c hronioną budowlą· § 183. Dla pojedynczych stanowisk cumowniczych dalby i wysepki odbojowe rozmieszcza się wzdłuż linii cumowniczej, tak aby odległość między dalbami skrajnymi dla danego typu statku wynosiła 0,3 Le70,4 Le' gdzie Le - długość całkowita statku. § 184. Wartoś ć wysunięcia odwodnej krawędzi urządzenia odbojowego przed eleme nty konstrukcji podwodnej, w fazie jego ściśnięcia, wyrażoną w metrach, przyjmuje się według wzoru : 1 x=-H t 12 gdzie: Ht - Rozdział 2 § 190. 1. Maksymalna dopuszczalna pozioma odchyłka położenia osi głowic pali, względem przyjętego w projekcie budowlanym układu odniesienia, wynosi przy wprowadzaniu pali w podłoże sprzętem pływają­ cym: 1) dla pali o średnicy do 0,50 m - 0,3 D, 2) dla pali o średnicy większej od 0,50 m gdzie D- 0,375 D, średnica zewnętrzna lub wymiar boku przekroju pala, w poziomie spodu konstrukcji zwieńczającej pale, wyrażone w metrach. 2. Odchyłki,

ust. 1, nie mogą przekroczyć wartości równej 0,12 r, gdzie r jest odstę­ pem osiowym między palami, wyrażanym w metrach.

1. Dopuszcza lna odchyłka rzędnych głowic pali zapuszczonych w grunt od rzędnych projektowanych wynosi ±0,05 m.
2. Dopuszczalna odchyłka nachylenia osi pali wykonywanych na wodzie wynosi: 1) dla pali pionowych 2) dla pali ukośnych nego. 3% od pionu, 4% od nachylenia projektowa - § 191 . Stałe dalby stalowe i żelbetowe projektuje się tak, aby ich trwałość wynosiła minimum 25 lat, a w przypadku dalb drewnianych - 10 lat. głębokość techniczna przy budowli morskiej wy- §
3. Dalby stalowe usytuowane w pobliżu aktywnie chronionych budowli hydrotechnicznych obejmuje rażona w metrach. się ochroną katodową. §
4. Dolną krawędź głowicy dalby umieszcza się powyżej poziomu średniej wody SW. §
5. Rzędną korony dalby oraz wysepki cumowniczej i cumowniczo-odbojowej dostosowuje się do rzędnej chronionej budowli morskiej. §
6. Górną i dolną krawędź tarczy odbojowej albo urządzenia odbojowego zainstalowanego na głowi­ cy samodzielnej konstrukcji odbojowej ustala się na rzędnych uwzględniających minimalne i maksymalne stany wody oraz rodzaj burt statków: gładkie lub wyposażone w listwy odbojowe. §
7. Elementy drewniane samodzielnych konstrukcji cumowniczych i odbojowych zabezpiecza się przed gniciem przez powlekanie i nasycanie środkami ochronnymi. §
9. Przed blokiem stanowiącym fundament samodzielnego urządzenia cumowniczego, posadowionym bezpośrednio na gruncie, zabrania się przeprowadzania jakichkolwiek instalacji i sieci kablowych oraz rurociągowych.
10. Zakaz określony w ust. 1 dotyczy obszaru znajdu jącego się w zasięgu klina odłamu gruntu od strony zakładania lin cumowniczych. §
11. Pojedyn cze stanowisko cumownicze wyposażone w dalby albo wysepki cumownicze sytuuje się tak, aby kąty pionowe dla cum nie przekraczały 25°, a kąty poziome 15°. §
12. W narożnikach budowli morskich zabrania się sytuowania urządzeń cumowniczych na samodziel - nych fundamentach posadowionych bezpośrednio na Dziennik Ustaw Nr 101 - 3569 - Poz. 645 rwanie trzonu albo głowicy pachoła, bez uszkodzenia budowli i podstawy tego pachoła . ków niebezpiecznych, a w szczególności paliw płyn­ nych, gazów płynnych i chemikaliów. §
14. Odległości pomiędzy urządzeniami cumowniczymi drugiej linii cumowniczej nie mogą być §
16. Kabestany stosuje się tam, gdzie obkłada­ nie cumy może być utrudnione przez jej ciężar lub ograniczony obszar dla jej obsługi. większe niż: 1) 75 m - dla statków morskich o wyporności do 16000 ton,
17. Zapewnia się dostęp do urządzeń sterujących kabestanem, a zwłaszcza do wyłącznika głównego . 2) 100 m - dla statków morskich o wyporności powyżej 16000 ton.
18. Nośność kabestanu zapewnia przyciągnięcie najdocelowo przewi dywanej do obsługi przy rozpatrywanej budowli morskiej .
19. Odległość urządzeń cumowniczych drugiej linii cumowniczej od linii cumowniczej nie powinna być mniejsza niż 20 m.
20. Urządzenia cumownicze drugiej linii cumowni czej posadawia się na samodzielnych fundamentach.
21. Nośność pachoła (Q) drugiej linii cumowniczej dla dużych statków nie może być mniejsza niż: 1) 2500 kN 100000 ton, dla statków o wyporności do 2) 3000 kN 200000 ton, dla statków o wyporności do 3) 4000 kN 300000 ton, dla statków o wyporności do 4) 5000 kN - dla statków o 300000 ton. wyporności powyżej
22. Konieczność instalowania urządzeń cumowni czych drugiej linii cumowniczej wynika z analizy od działywania wiatru na jednostki pływające cumujące przy rozpatrywanej budowli, przeprowadzonej wobli czeniach statycznych projektu budowlanego.
23. Urządzenie cumownicze drugiej linii cumowni czej sytuuje się tak, aby liny cumownicze nie kolidowa ły z drogami pożarowymi oraz przebiegały w pewnym oddaleniu od obrysu dźwignic lub innych szynowych urządzeń technicznych, w miejscu ich postoju wokresie sztormu. §
25. Haki i pachoły szybko zwalniające spełnia­ ją wymagania zawarte w § 206 i
27. Zapewnia się minimalną wolną przestrzeń 1,5 m wokół roboczej strony haków szybko zwalniają­ cych, kabestanów i wciągarek oraz wolną przestrzeń roboczą 1,0 m wokół pachołów i prowadnic lin. Wymaganie dotyczy również samodzielnych urządzeń cumowniczych .
28. Nie stosuje się haków i pachołów szybko zwalrejonach przeładunku materiałów mogą­ cych zaklinować mechanizmy tych urządzeń. cięższej cumy jednostki pływającej §
29. Zabrania się instalowania pierścieni cumowniczych na nab rzeż ac h . §
30. Dla stanowisk przeładunkowych ładunków niebezpiecznych, wyposażonych w samodzielne urzą­ dzenia cumownicze, na których zainstalowano wcią­ garki, systemy sygnalizacyjno-ostrzegawcze albo zdal nie sterowane elektryczne urządzenia zwalniające haki cumownicze, instalacje elektryczne stosuje się tylko w wykonaniu przeciwwybuchowym . §
31. Na samodzielnych dalbach cumowniczych oraz cumowniczo-odbojowych stosowanych w rejonach przeładunku ładunków niebezpiecznych instaluje się urządzenia cumownicze w postaci haków szybko zwalniających. Konstrukcję haków szybko zwalniają­ cych oddziela się od podłoża podkładką izolującą, zabezpieczającą przed iskrzeniem. Urządzenia te wyposaża się w system zabezpieczający przed zwolnieniem cum przez osoby niepowołane . §
32. Urządzenia cumownicze zainstalowane na dalbach i wysepkach cumowniczych oraz cumowni czo-odbojowych powinny być oświetlone według od rębnych przepisów i Polskich Norm. Rozdział 3 Urządzenia odbojowe §
33. System urządzeń odbojowych musi chronić kadłUb statku oraz budowlę morską przed bezpośred­ nim wzajemnym kontaktem w czasie dobijania, postoju i odchodzenia jednostki pływającej. §
34. Urządzenie odbojowe i jego zamocowanie do budowli morskiej musi być odporne na obciążenia wywołane przemieszczaniem się zacumowanego statku, spowodowanym parciem wiatru, oddziaływaniem prądu, oddziaływaniem falowania na statek oraz zała ­ dunkiem towarów na statek i ich wyładunkiem. niających w
35. Haki i pachoły szybko zwalniające stosuje się tam, gdzie mogą wystąpić trudności ze zdejmowaniem cumy, wynikające z trudnego dostępu do urządzenia lub ciężaru cum.
36. Haki i pachoły szybko zwalniające stosuje się przede wszystkim na stanowiskach przeładunku ładun - § 216.
37. Budowle morskie, do których dobijają i cumują statki o zróżnicowanych parametrach, wyposaża się w urządzenia odbojowe ciągłe i quasi - ciągłe, z zastrzeżeniem ust.
39. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, można za odbojowe punktowe, rozmieszczone w odstępach nie większych niż 0,15· LM' gdzie LM - długość statku najmniejszego, wyrażana w metrach. stosować urządzenia - Dziennik Ustaw Nr 101 Poz. 645 3570 -
40. Duże punktowe odbojnice stałe albo ruchome umiejscawia się w środku odcinka dylatacyjnego budowli morskiej, a punktowe odbojnice stałe albo ruchome o małych wymiarach i niskich współczynnikach tłumienia energii kinetycznej uderzenia statku umiejscawia się na każdej ćwiartce odcinka dylatacyjnego.
41. W przypadkach uzasadnionych w projekcie bu dowlanym zezwala się na odstępstwo od zasady określonej w ust.
42. §
44. System mocujący urządzenia odbojowe musi zapewniać wymianę elementów uszkodzonych.
45. Systemy mocujące urządzenia odbojowe i elementy metalowe odbojnic wykonuje się z tego samego metalu. Wszystkie elementy metalowe odbojnic zabezpiecza się przeciwkorozyjnie.
46. Elementy mocujące urządzenie odbojowe nie mogą w żadnej fazie pracy wystawać poza jego przed- nie lico .
47. Jeżeli stosuje się urządzenia odbojowe punktowe, rozmieszcza się je w odstępach nie większych niż 0,25 · LM '
48. Narożniki budowli morskich usytuowane na wejdo basenów portowych wyposaża się w urzą­ dzenia odbojowe, najlepiej obrotowe . ściach
49. Urządzenia odbojowe instalowane na budowlach morskich przystosowanych do przeładunku materiałów niebezpiecznych nie mogą wywoływać iskrzenia w czasie kontaktu burty kadłuba jednostki pływają­ cej z tym urządzeniem. § 217.1 . Wysokości urządzeń odbojowych dostosowuje się do jednostek pływających, podchodzących do budowli morskiej, z uwzględnieniem ekstremalnych stanów wody oraz ekstremalnych wartości zanurzenia tych jednostek. §
51. Przy indywidualnym projektowaniu albo doborze z katalogów wytwórców, odbojnic ze stalowym czołowym panelem wzmacniającym odbojnicę dla konkretnych typów jednostek pływających obsługi­ wanych przy danej budowli morskiej uwzględnia się zakaz przekraczania jednostkowego parcia odbojnic (p) na kadłub jednostki pływającej , określony w ust.
53. Dla płaskich odcinków kadłuba jednostek pływa­ jących odbojnice,

ust. 1, muszą być zaprojektowane tak, aby całkowita powierzchnia styku odbojnicy z kadłubem jednostki pływającej (F), wyrażona w m 2 , była równa albo większa od ilorazu: F ~ !l p gdzie : R-

1. Wysokość urządzeń odbojowych w przystaniach promowych musi zapewniać utrzymanie stałego kontaktu z listwą odbojową promu. Listwa odbojowa nie może trafić poniżej lub powyżej zainstalowanego urzą ­ dzenia odbojowego . §
2. Zabrania się wykonywania jakichkolwiek in- stalacji na urządzeniach odbojowych. p- wyrażona w kN, całkowita siła reakcji, przekazywana przez jednostkę pływającą na odbojnicę, wyrażone w kN/ m 2, dopuszczalne jednostkowe parcie odbojnicy na poszycie kadłuba jednostki pływającej, określone w ust.
4. Dopuszczalne jednostkowe parcie odbojnic na poszycie kadłuba jednostki pływającej przyjmuje wartości określone w tab.
5. Tablica 8 Lp. Typ jednostki pływającej Dopuszczalne jednostkowe parcie odbojnic p [kN/ m 2 ) 1 2 3 1 Drobnicowce o wyporności: a) do 20 000 ton b) powyżej 20000 ton 2 3 < 400 400-700 Kontenerowce: a) I i II generacji < 400 b) III, IV i wyższych generacji < 250 Zbiornikowce o wyporności : a) do 60 000 ton < 300 b) powyżej 60 000 ton < 350 4 Masowce < 200 5 Gazowce < 200 Dziennik Ustaw Nr 101 - 3571 - Poz. 645 §
6. Projektant budowli morskiej. dob i erając od bojnice z katalogów wytwórców lub projektując indywidualnie odbojnice, kieruje się poniższym i wymoga mi konstrukcyjnymi i użytkowymi : 3) ochronne : 1) droga ugięcia odbojnicy powinna być jak najdłuż­
7. Przy projektowaniu instalacji,

ust. 1, przewiduje się w uzasadnionych w projekcie przypadkach przejścia rezerwowe przez konstrukcje budowli morskich, umożliwiające przyszłościową ich rozbudowę bez rozkuwania konstrukcji. sza, a pochłaniana na niej energia kinetyczna jak największa, 2) siła reakcji wywołana uderzeniem statku w odboj nice, przenoszona na konstrukcję budowli morskiej. powinna być jak najmniejsza , 3) urządzenie odbojowe powinno jak najmniej wysta wać przed odwodną krawęd ź budowli morskiej, 4) naprawa uszkodzeń urządzeń odbojowych powin - na zapewniać możliwość wymiany uszkodzonych elementów urządzeń odbojowych, 5) przy awaryjnym dobijaniu jednostki pływającej uszkodzeniu powinny ulec odbojnice, a nie chroniona przez nie budowla morska,

1. a)uziemiającą ,
2. b)ochrony katodowej . § 224. 1. Kanały instalacyjne muszą umożliwiać dostęp do instalacji umieszczonych w tych kanałach . 2. Krawędzie kanałów instalacyjnych wzmacnia się profilami stalowymi. 3. Kanały instalacyjne wyposaża się w wydzielone miejsca przyłączeniowe, w rozstawach zależnych od przesyłanych mediow i wymagań technologicznych. 4. Konstrukcja kanału instalacyjnego musi umożli ­ wiać skuteczne odprowadzanie przedostającej się do 6) konserwacja urządzeń odbojowych powinna być łatwa niego wody. i nie wymagająca użycia specjalistycznego oprzyrządowania, 7) przyjęte rozwiązanie powinno zapewnia ć prosty montaż i demontaż urządzeń odbojowych . Rozdział 4 Kanały instalacyjne oraz instalacje § 222. 1. Budowle morskie wyposa ż a s ię w od powiednie instalacje, w zależnośc i od funkcji i przezna czenia tych budowli. 5. Odwodnienia grawitacyjne kanałów, studzienek i wnęk instalacyjnych wykonuje się za pomocą rur o średnicy nie mniejszej niż 0,15 m. § 225. 1. Kanały instalacji zasilającej urządzenia dźwignicowe wyposaża się w ruchome przykrycie. 2. K a n a ł zasilający urządzen ia dżwignicowe musi by ć na tyle g łęboki i tak od w adniany, aby był wyklu czo ny ko ntakt wo dy z urząd ze n ia mi zasilającymi. § 226. Instalacja zasilająca urządzenia dźwignicowe może być 2. Instalacje, z zastrzeżeniem § 228-231, układa się w kanałach instalacyjnych. § 223. 1. W zależności od przeznaczeni a budowli morskiej wyposaża się ją w następujące instalacje: 1) zasilające:
3. a)wodociągową wody pitnej, wody przemysłowej i wody do celów gaśniczych,
4. b)elektryczną i zdalnego sterowania,
5. c)telekomunikacyjną,
6. d)ga zów technicznych,
7. e)oleju bunkrowego,
8. f)sprężonego powietrza,
9. g)pary wodnej, 2) odprowadzające:
10. a)kanalizację burzową,
11. b)kanalizację ściekową,
12. c)instalację odprowadzenia benzyny i olejów;
13. d)instalację próżniową, prowadzona na powierzchni budowli morskiej tam, gdzie nie przewiduje się ruchu kołowego i pieszego. § 227 . 1. Przykrycia i pokrywy wnęk kanałów instalacyjnych projektuje się tak, aby były w stanie przenieść obciążenia mogące pojawić się na ich powierzch ni. 2. Przykrycia i pokrywy wnęk kanałów instalacyjnych zaopatruje się w otwory albo zaczepy umożliwia ­ jące ich podniesienie. 3. Ciężar pojedynczego elementu przykrycia kanału instalacyjnego otwieranego ręcznie nie może przekra czać 30 kg . 4. Przykrycia i pokrywy wnęk kanałów instalacyjnych, wraz z zawiasami i uchwytami służącymi do ich podnoszenia, usytuowane na ścieżce cumowniczej oraz w miejscach, gdzie odbywa się ruch pojazdów, nie mogą wystawać ponad powierzchnię ścieżki cumowniczej albo nawierzchni. § 228. 1. W celu zapobieżenia wybuchom instalacje acetylenu umieszcza się bezpośrednio w gruncie albo w specjalnej niszy w odwodnej ścianie nadbudowy bu dowli morskiej. - Dziennik Ustaw Nr 101 3572 - Poz. 645 3. Stałą instalację gaśniczą, o której mowa w ust. 2, 2. Zabrania się umieszczania instalacji acetylenu w kanale instalacyjnym . uzupełnia się