← Polska

Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 12 sierpnia 1998 r. w sprawie regulaminu wykonywania kary pozbawienia wolności.

ROZPORZĄDZENIE MINISTRA SPRAWIEDLIWOŚCI z dnia 12 sierpnia 1998 r. w sprawie regulaminu wykonywania kary pozbawienia wolności. Na podstawi e art. 249 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny

§ 87

-89 regulaminu, ze względu na ochronę interesu społecz­ nego, bezpieczeństwo zakładu karnego lub wymogi indywidualnego oddziaływania.

  1. Widzenie z osobą nie będącą członkiem rodziny lub inną niż rodzina osobą bliską skazany może otrzymać za zezwoleniem dyrektora.
  2. Nadzór, o którym mowa w ust. 1, wykonuje się poprzez kontrolę zawartości korespondencji oraz zapoznawanie się z jej treścią.
  3. W uzasadnionych przypadkach dyrektor może indywidualnie zezwolić na przedłużenie czasu widzenia, zwiększenie liczby widzeń w ciągu dnia lub na udzielenie widzenia z większą liczbą osób odwiedzających. Dziennik Ustaw Nr 111 - 4083 -
  4. Widzenia odbywają się pod dozorem funkcjonariusza, w sposób umożliwiający be z pośredni kontakt skazanego z osobą odwiedzającą, przy odd zielnym stoliku .
  5. W czasie widzenia zezwala się na spożywanie artykułów żywn.ościowych i napojów zakupionych przez odwiedzających na terenie zakładu karnego.
  6. W razie naruszenia przez skazanego lub osobę go odwiedzającą ustalonych zasad odbywania widzenia, może być ono przerwane lub zakończone przed cza sem.
  7. Zasady odbywania widze ń pod aje się do wiadomości, w formie ogłoszenia, osobom odwiedzającym, w miejscu dostępnym dla odwiedzających . §
  8. Ograniczenia wynikając e z § 33 ust. 1,2 i 5 nie mają zastosowania do widzeń skazanego z osobami wymienionymi wart. 8 § 3 i art . 105 § 2 Kodeksu . §
  10. Skazany ma prawo korzysta ć , na własny koszt, z samoinkasującego aparatu telefonicznego .
  11. W uzasadnionych przypadkach dyrektor może zezwolić skazanemu na skorzystanie z innego niż określony w ust. 1 aparatu na koszt abonenta lub skazane- go, a jeżeli skazany nie posiada środków pieniężnych - na koszt zakładu karnego.
  12. Rozmowa może być p rze rwa na w razie konieczności zapewnienia ochrony społe czeństwa lub bezpieczeństwa zakładu karnego.
  13. W przypadkach poważn e go z agrożenia społe­ czeństwa albo poważnego zagrożenia dla bezpieczeń ­ stwa zakładu karnego dyrektor może, na czas określo ­ ny, pozbawić skazanego uprawnienia, o którym mowa w ust.
  14. Rozdzi a ł 4 Środki oddziaływania na skazanych § 36 . Do środków oddziaływania na skazanych należą w szczególności praca, nauczanie, działalność kul turalno-oświatowa, społ e czna ora z wychowanie fizycz- ne i zajęcia sportowe, nagradzanie i karanie dyscypli narne. § 37 .
  15. Przy kierowaniu ska za nego do odpowied niego rodzaju pracy bi erze się pod uwagę , niezależnie od okoliczności, o których mowa wart. 122 § 1 Kodeksu, w szczególności wiek, płeć, część kary pozostałą do odbycia oraz względy porządku i bezpieczeństwa .
  16. Jeżeli skazanego zatrudnia się na podstawie skierowania do pracy, zatrudnienie przy pracach szkodliwych dla zdrowia wymaga jego pisemnej zgody. §
  17. Skazanego instruuje się o sposobie wykonywania przydzielonej pracy, szkoli w zakresie przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy, przepisów przeciwpożarowych oraz obsługi maszyn i urządzeń, a także zapoznaje z podstawowymi zasadami i normami pracy oraz zasadami wynagradzania za pra cę . §
  18. Skazany jest obowiązany pracować sumien nie i wydajnie, przestrz ega ć dyscypliny i regulaminu Poz. 699 pracy, przepisów porządkowych, przeciwpożarowych oraz bezpieczeństwa i higieny pracy, a także dbać o porządek w miejscu pracy, jak również o stan obsługiwa­ nych maszyn i urządzeń . §
  19. Przy zatrudnianiu skazanego dyrektor: 1) podejmuje decyzję o zatrudnieniu lub wycofaniu z zatrudnienia oraz ustala wysokość wynagrodzenia, jeżeli skazanego zatrudnia się na podstawie skierowania do pracy, 2) ustala system konwojowania poza terenem zakła­ du karnego, 3) podejmuje decyzję o podwyższeniu przypadającej mu części wynagrodzenia, jeżeli na skazanym cią­ ży obowiązek alimentacyjny, a osoba uprawniona znajduje się w trudnej sytuacji materialnej. §
  21. Skazany w okresie urlopu wypoczynkowego lub zwolnienia od pracy, o którym mowa wart. 124 Kodeksu, korzysta z następujących uprawnień i ulg: 1) dodatkowego lub dłuższego widzenia, 2) dodatkowego zakupu artykułów żywnościowych i wyrobów tytoniowych oraz przedmiotów dopuszczonych do sprzedaży w zakładzie karnym, 3) dłuższych spacerów, 4) pierwszeństwa lub częstszego udziału w zajęciach kulturalno-oświatowych, sportowych i wychowania fizycznego.
  22. Zakres uprawnień i ulg, o których mowa w ust. 1, określa dyrektor. §
  24. W zakładach karnych prowadzi się nauczanie w zakresie szkoły podstawowej, zasadniczej, śred ­ niej i zawodowego szkolenia kursowego. Zawodowe szkolenie kursowe może być w całości lub częściowo odpłatne.
  25. Koszty kształcenia w szkołach poza obrębem zakła­ du karnego ponosi skazany. Jeżeli koszty te nie są wyż­ sze niż koszty kształcenia w zakładzie karnym, mogą być one poniesione całkowicie lub częściowo przez zakład.
  26. Dyrektor może zwolnić skazanego z obowiązku nauczania, na zasadach określonych w odrębnych przepisach . §
  28. Skazany, który ukończył szkołę lub kurs, otrzymuje odpowiednio świadectwo ukończenia szkoły albo zaświadczenie o ukończeniu kursu, według wzorów ogólnie obowiązujących, bez wskazania, że uzyskał je w czasie wykonywania kary.
  29. Skazany zwolniony z zakładu karnego przed zaroku szkolnego lub szkolenia kursowego może składać w zakładzie egzaminy końcowe, a zwolniony przed okresem klasyfikacji w szkole - otrzymuje zaświadczenie o uczęszczaniu do danej szkoły. kończeniem §
  31. W zakładzie karnym organizuje się zajęcia kulturalno-oświatowe, sportowe i wychowania fizycz- nego.
  32. Zajęcia kulturalno - oświatowe w szczególności na: mogą polegać - Dziennik Ustaw Nr 111 1) udostępnianiu audycji radiowych i telewizyjnych , 2) umożliwianiu korzystania z wypożyczanych lub dostarczanych książek, prasy i gier oraz zakupywania ich na własny koszt, 3) uczestniczeniu w zajęciach świetlicowych i kołach zainteresowań, 4) emisji filmów.
  33. Zajęcia sportowe i wychowania fizycznego mogą polegać w szczególności na: 1) uczestniczeniu w zajęciach gimnastycznych i zaję ­ ciach kół sportowych, 2) uczestniczeniu w zawodach sportowych. §
  34. W zakładzie karnym można organizować zaję ­ cia kulturalno - oświatowe, sportowe i wychowania fi zycznego z udziałem instytucji, organizacji, stowarzyszeń i innych podmiotów oraz osób fizycznych spoza zakładu karnego, które mogą być w całości lub częścio­ wo odpłatne. §
  36. Dyrektor określ a tryb wyłaniania i zgłasza­ nia kandydatów na rzeczników, o których mowa w art. 136 § 2 Kodeksu, oraz zasady ich działania .
  37. Rzecznicy reprezentują ogół skazanych przebyw zakładzie karnym albo skazanych z poszczególnych oddziałów. wających § 47 .
  38. Nagrodami, oprócz określonych wart. 138 § 1 Kodeksu, są : 1) pochwała , 2) zezwolenie na częstsze branie udziału w zajęciach kulturalno -oświatowyc h, sportowych lub wychowania fizycznego, 3) zezwolenie na przekazanie osobie najbliższej upominku, 4) zezwolenie na odbywanie widzeń we Poz. 699 4084 - własnej odzieży, 5) zezwolenie na dokonywanie dodatkowych zaku pów artykułów żywnościowych i wyrobów tytonio wych oraz przedmiotów dopuszczonych do sprzedaży w zakładzie karnym, 6) zezwolenie na telefoniczne porozumienie się z rodziną i innymi osobami bliskimi na koszt zakładu karnego .
  39. W czasie korzystani a z nagród, o których mowa wart. 138 § 1 pkt 7 i 8 Kodeksu , oraz z zezwolenia określonego wart. 165 § 2 Kodeksu , skazany używa własnej odzieży, bielizny i obuwia. Jeżeli są on e nieodpowiednie ze względu na porę roku lub zniszczone, zakład ka rny udziela stosownej pomocy. §
  41. W przypadkach uzasadnionych względami wychowawczymi można przyznać jednorazowo więcej niż jedną nagrodę.
  42. Nagrody wy mienione wart. 138 § 1 pkt 1- 3 Kodeksu oraz w § 47 ust. 1 pkt 2,4 i 5 mogą być przyznane jednorazowo lub na czas określony, nie dłużej jednak niż na trzy miesiące . §
  44. Decyzję o przyznaniu nagrody wydaje się na piśmie i podaje do wiadomości skazanemu, a gdy względy wychowawcze za tym przemawiają - również osobom najbliższym oraz innym osobom lub skazanym.
  45. Skazanemu , który korzystając z nagród wymienionych wart. 138 § 1 pkt 7 i 8 Kodeksu nadużył zaufania, a w szczególności popełnił nowe przestępstwo lub nie powrócił do zakładu karnego w wyznaczonym terminie, nie udziela się tych nagród przez okres co najmniej 6 miesięcy. §
  46. Nagrody, o której mowa wart. 138 § 1 pkt 7 Kodeksu, udziela się po uwiarygodnieniu przez skazanego, że widzenie odbędzie się z osobą najb liższą lub godną zaufania . Dyrektor może uzależnić wykorzysta nie nagrody od zgłoszenia się tych osób na widzenie . §
  47. Przep isy § 47 ust. 2 i § 50 stosuje się odpowiednio do przepustek, o których mowa wart. 91 pkt 7 i art. 92 pkt 9 Kodeksu . §
  48. W trakcie wykonywania kary dyscyplinarnej korzystania z widzenia w sposób uniemoż liwiający bezpośredni kontakt z osobą odwiedzającą przepisu § 33 ust. 6 nie stosuje się . §
  50. Karę dyscyplinarną umieszczenia w celi izolacyjnej można wymierzyć skazanemu, który popełnił przekroczenie naruszające w poważnym stopniu obowiązującą dyscyplinę i porządek .
  51. Przed wymierzeniem oraz wykonaniem kary dyscyplinarnej, o której mowa w ust. 1, lekarz lub psycholog wydaje pisemną opinię o zdolności skazanego do odbycia tej kary. §
  53. Karę dyscyplinarną umieszczenia w celi izolacyjnej wykonuje się w wyznaczonej celi, wyposażo­ nej w dodatkowe zabezpieczen ia techn iczno-ochron ne.
  54. W trakcie wykonywania kary, o której mowa w ust. 1, skazanego pozbawia się możliwości: 1) korzystania z widzeń i samoinkasujących aparatów te lefonicznych, 2) korzystania ze sprzętu audiowizualnego i komputerowego, 3) bezpośredniego uczestniczenia, wspólnie z innymi skazanymi, w nabożeństwach , spotkaniach religijnych i nauce religii, 4) korzystania z udziału w zajęciach kulturalno - oświa­ towych, sportowych i wychowania fizyczne go, z wyjątkiem korzystania z książek i prasy, 5) dokonywania zakupów artykułów żywnościowych, 6) otrzymywania paczek żywnościowych, 7) uczestniczenia w nauczaniu i zatrudnieniu poza celą, 8) korzystania z własnej odzieży i obuwia. §
  56. Decyzja o ukaraniu zawiera określenie przekroczenia popełnionego przez skazanego .
  57. Decyzję o ukaraniu , uchyleniu, darowaniu, odroczeniu, zamianie, zawieszeniu lub przerwaniu kary dys- Dziennik Ustaw Nr 111 - 4087 3) skazani na karę pozbawienia wolności za przestęp­ stwa nieumyślne, 4) inni dorośli skazani, którzy nie zostali zaklasyfikowani do odbywania kary w zakładach karnych dla recydywistów penitencjarnych, z uwagi na szczególne względy resocjalizacyjne, zwłaszcza gdy przemawia za tym krótki okres uprzednio lub obecnie odbywanej kary albo znikomy stopień demoralizacji i zagrożenia społecznego. §
  58. W zakładach karnych dla recydywistów penitencjarnych odbywają karę dorośli skazani, o których mowa wart. 86 Kodeksu, chyba że szczególne względy resocjalizacyjne, wymienione w § 70 pkt 4, przemawia ją za skierowaniem ich do zakładu karnego dla odbywających karę po raz pierwszy. §
  59. W zakładach karnych dla odbywających karę aresztu wojskowego wykonuje się tę karę na podstawie odrębnych przepisów. §
  60. Skazani odbywają karę pozbawienia wolności,

§ 74i § 75, w zakładzie karnym typu półotwartego .

§

  1. W zakładzie przebywać skazani: karnym typu otwartego mogą 1) za przestępstwo nieumyślne, a także odbywający zastępcze kary pozbawienia wolności, osoby odbywające kary aresztu oraz skazane kobiety - jeżeli przemawiają za tym ich właściwości i warunki osobiste oraz sposób życia przed popełnieniem przestępstwa i zachowanie po dokonaniu przestępstwa albo inne szczególne okoliczności pozwalające przypuszczać, że można wobec nich wykonywać karę w warunkach zmniejszonej izolacji i zabezpieczenia zakładu karnego, 2) przebywający w zakładzie karnym typu półotwarte­ go wyróżniający się pozytywną postawą i zacho waniem, 3) przebywający w zakładzie karnym typu zamknięte ­ go, wyróżniający się wzorową postawą i zachowaniem, nie wcześniej niż po odbyciu połowy kary pozbawienia wolności, po której mogą być warunkowo przedterminowo zwolnieni, 4) skazani na karę dożywotniego pozbawienia wolności wyróżniający się wzorową postawą i zachowa niem, po odbyciu co najmniej 20 lat kary. §
  2. W zakładzie karnym typu zamkniętego przebywają skazani: 1) stwarzający poważne zagrożenie społeczne, 2) stanowiący poważne zagrożenie dla bezpieczeń­ stwa zakładu karnego, 3) za przestępstwa popełnione w zorganizowanej grupie albo związku mającym na celu popełnianie przestępstw, chyba że szczególne okoliczności przemawiają za osadzeniem w zakładzie karnym innego typu, 4) na karę dożywotniego pozbawienia wolności przed odbyciem 15 lat kary, 5) za przestępstwo nieumyślne, odbywający zastępcze kary pozbawienia wolności, osoby odbywające kary Poz. 699 aresztu oraz skazane kobiety, a także inni skazani, których właściwości i warunki osobiste, sposób ży­ cia przed popełnieniem przestępstwa, zachowanie po dokonaniu przestępstwa , negatywna ocena postawy i zachowania w areszcie śledczym , względy bezpieczeństwa albo inne szczególne okoliczności wskazują, że należy wobec nich wykonywa ć karę w warunkach zwiększonej izolacji i zabezpieczenia, 6) którzy podczas pobytu w areszcie śledczym lub za kładzie karnym naruszali w powa ż nym stopniu dyscyplinę i porządek , 7) przebywający dotychczas w zakładzie karnym typu otwartego lub półotwartego, jeżeli negatywna oce na ich postawy i zachowania, a także względy bezpieczeństwa wskazują, że należy wobec nich wyko nywać karę w warunkach zwiększonej izolacji i za bezpieczenia zakładu karnego, 8) wobec których zastosowano tymczasowe aresztowanie w związku z toczącym się postępowaniem karnym w innej sprawie, 9) którzy popełnili przestępstwa o znacznym stopniu społecznej szkodliwości, określone wart. 117- 124, art. 127-130, art. 132- 136, art. 140 i 141 , art. 148 § 1-3, art. 154 § 2, art. 156 § 3, art. 158 § 3, art. 163 § 1 i 3, art. 166 i 167, art. 170, art. 171 § 1, art. 173 § 1 i 3, art. 197, art. 200 § 1, art. 207, art. 223, art. 242 , art. 247 § 1 i 2, art. 252 § 1 i 2, art. 258, art. 280 § 2 oraz art. 339 § 1- 3 Kodeksu karnego, chyba że ich postawa i zachowanie przemawiają za przebywaniem w zakładzie karnym innego typu. §
  4. Skazani na karę pozbawienia wolnośc i odbywają karę,

§ 77i § 78, w systemie zwykłym.

  1. W systemie zwykłym karę pozbawienia wolności odbywają także skazani : 1) dorośli, którzy zostali przeniesieni z systemu programowanego oddziaływania, ponieważ nie przestrzegali wymagań ustalonych w indywidualnym programie oddziaływania, 2) przeniesieni z systemu terapeutycznego po speł­ nieniu warunków, o których mowa wart. 97 Kodeksu, jeżeli nie wyrażają zgody na współud z iał w opracowaniu i wykonaniu indywidualnego programu oddziaływania . §
  2. W systemie terapeutycznym odbywają karę skazani, o których mowa wart. 96 Kodeksu. §
  3. W systemie programowanego oddziaływania odbywają karę skazani : 1) młodociani, 2) dorośli, którzy po przedstawieniu im projektu programu oddziaływania wyrażą zgodę na współ­ udział w jego opracowaniu i wykonaniu, 3) przeniesieni z systemu terapeutycznego, po speł ­ nieniu warunków, o których mowa wart. 95 § 1 i art. 97 § 3 Kodeksu. §
  5. Skazanego, który: 1) popełnił przestępstwo o znacznym st opniu społecz ­ nej szkodliwości, a w szczególnośc i : Dziennik Ustaw Nr 111 4089 - §
  6. W zakładzie karnym typu zamkniętego: 1) skazany może korzysta ć z dwóch widzeń w mies ią­ cu, a za zgodą dyrektora - wykorzysta ć j e jednorazowo, 2) funkcjonariusz sprawujący dozór nad w idzeniami prowadzi również kontrolę rozmów, 3) korespondencja skazanego podlega nadzorowi ad ministracji zakład u karn ego, 4) rozmowy tel ef oniczne skaza neg o są kont ro lowane. §
  7. W zakład zie ka rnym typu p ó łotw a rte go : 1) skazany może korzystać z trzech widzeń w miesią­ cu , a za zgodą dyrektora - wykorzysta ć je jednorazowo, 2) funkcjonariusz sprawujący dozór nad wid zeniami może kontrolować rozmowy, 3) korespondencja skazanego może podlega ć nadzorowi administracji zakładu karnego, 4) rozmowy telefon iczne skaza nego mogą być kontrolowane. §
  8. W zakładzie karnym typu otwartego : Poz. 699 1) prowad zi s i ę w szerszym zakresie niż w innych zakład ac h karnych zajęcia kulturalno-oświatowe, sportowe i wychowania fizycznego, 2) organizuje si ę spotkania z rodzinami i innymi osobami bliskimi, w szcz ególności w celu poinformowania ich o postępach w resocjalizacji, 3) współpracuje się przede wszystkim z podmiotami, o których mowa wart. 38 § 1 Kodeksu.
  9. W zakładach karnych dla młodocianych typu zamkniętego i półotwartego skazani mają ponadto prawo do dodatkowego widzenia w miesiącu. §
  10. Dyrektor może dokonywać niezbędnych odstępstw od przewidzianego w regulaminie sposobu wykonywania kary pozbawienia wolności w zakresie umożliwiającym skazanym podtrzymywanie i utrwalanie więzi uczuciowej z rodziną i innymi osobami bliskimi oraz sprawowanie przez nich stałej i bezpośredniej opieki nad dziećmi przebywającymi w domach dla matki i dziecka przy zakładach karnych. §
  11. Kob iety ciężarne i karmiące mają prawo do dodatkowych zakupów artykułów żywnościowych oraz korzystania z dłuższego spaceru. 1) skazany może korzystać z nieograniczonej liczby widzeń, 2) dozór funkcjonariusza nad widzeniami ogranicza się do zapewnienia porządku w czasie ich trwania, 3) korespondencja skazanego nie podlega nadzorowi administracji zakładu karnego , 4) rozmowy telefoniczne skazanego nie są kontrolowane, 5) w miarę możliwości skazanym stwarza się warunki do przygotowywania dodatkowych posiłków we własnym zakresie. §
  13. Przeniesienie skazanego do innego z akładu karnego może nastąpić, w szczególności, w przypadku: 1) skierowania do właściwego, ze względu na rodzaj, typ, system wykonywania kary lub odpowiednie zabezpieczenie, zakładu karnego, 2) zmiany przeznaczenia lub zlikwidowania przeludnienia zakładu karnego, 3) umożliwienia skazanemu odbywania kary najbliżej miejsca zamieszkania, 4) zatrudnienia lub nauki, 5) udzielenia świadczenia zdrowotnego oraz p rzeprowadzenia badań przez komisję lekarską, 6) skierowania do ośrodka diagnostycznego, 7) udziału w czynności procesowej.
  14. Jeżeli skazany, który z ważnych powodów przebywa w innym zakładzie karnym ni ż ten, do którego został zaklasyfikowany, korzysta z uprawnień wynikających z decyzji klasyfikacyjnej. Korzystanie z tych uprawnień nie może naruszać bezpieczeństwa ani zakłóca ć porządku w zakładzie karnym, w którym przebywa . §
  16. W zakładach karnych dla młodocianych: §
  17. Wobec skazanych kobiet ciężarnych i karmią­ cych dyrektor może dokonywać, na wniosek lekarza lub po zasięgnięciu jego opinii, niezbędnych odstępstw od przewidzianego w regulaminie sposobu wykonywania kary pozbawienia wolności w zakresie wynikającym z potrzeby uwzględnienia stanu fizycznego lub psychicznego tych kobiet. §
  19. Wykonując karę wobec skazanych sprawujących pieczę nad dzieckiem do lat 15, do której wyko- nywania zobowiązani są rodzice, uwzględnia się w szczególności potrzebę inicjowania, podtrzymywania i zacieśniania ich więzi uczuciowej z dziećmi, wywiązywania się z obowiązków alimentacyjnych oraz świadczenia pomocy materialnej dzieciom, a także współdziałania z placówkami opiekuńczo-wychowa w­ czymi , w których te dzieci przebywają.
  20. Skazani, o których mowa w ust. 1, mają prawo do dodatkowego wid zenia z dziećmi.
  21. Skazani sprawujący pieczę nad dziećmi, które w placówkach opiekuńczo-wychowa w ­ czych, powinni być w miarę możliwości osadzani wodpowiednich zakładach karnych, położonych najbliżej miejsca pobytu dzieci . przebywają §
  23. Skazanego niebezpiecznego osadza się w oddziale lub celi przeznaczonej dla takich skazanych.
  24. Cele mieszkalne oraz miejsca i pomieszczenia wyznaczone do : pracy, nauki, przeprowadzania spacerów, widzeń, odprawiania nabożeństw, spotkań religijnych i nauczania religii oraz zajęć kulturalno-oświato­ wych, sportowych i wychowania fizycznego dla skazanych niebezpiecznych wyposaża się w dodatkowe zabezpieczenia techniczno -ochronne .
  25. Cele mieszkalne pozostają zamknięte całą dobę i są częściej kontrolowane niż te, w których osadzeni są ska zani nie zakwalif ikowani do niebezpiecznych. - Dziennik Ustaw Nr 111 Poz. 699 4090 -
  26. Skazany niebezpieczny może uczyć się, pracować, bezpośrednio uczestniczyć w nabożeństwach, spotkaniach religijnych i nauce religii oraz korzystać z zajęć kul turalno-oświatowych , sportowych i wychowania fizycznego tylko w oddziale, w którym jest osadzony.
  27. Poruszanie się skazanego niebezpiecznego po terenie zakładu karnego odbywa się pod wzmocnionym dozorem i jest ograniczone tylko do niezbędn ych potrzeb. 3) sposób dysponowania pieniędzmi poza obrębem zakładu karnego, 4) czynności, które winien podjąć skazany w ce lu otrzymania brakujących mu dokumentów tożsa­ mości.
  28. Spacer skazaneg o niebezpiecznego odbywa się w wyznaczonych miejscach pod wzmocnionym dozorem .
  29. Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio w przy padku, gdy program indywidualnego oddziaływania opracowywany jest przed przewidywanym warunkowym zwolnieniem lub przed wykonaniem kary dla skazanego odbywającego do tej pory karę pozbawienia wolności w systemie zwykłym, jak również gdy okres niezbędny na przygotowanie skazanego do życia po zwolnieniu wyznac z ył sąd penitencjarny.
  30. Sposób osobistego kontaktowania się przedstawicieli podmiotów określonych wart. 38 § 1 Kodeksu ze skazanym niebezpiecznym określa każdorazowo dyrektor. §
  32. Skazanemu ułatwia się, w celu właściwego przygotowania się do życia po zwolnieniu, kontakt z kuratorem sądowym lub przedstawicielami podmiotów wym ieni onych wart. 38 § 1 Kodeksu.
  33. Widzenia skazanego niebezpiecznego odbywają się w wyznaczonych miejscach pod wzmocnionym do-
  34. Skazanemu udziela się pomocy w przygotowaniu wniosku o zastosowanie względem skazanego dozoru sądowego kuratora zawodowego, o którym mowa wart. 167 § 1 Kodeksu.
  35. Skazanego niebezpiecznego poddaje się kontroli osobistej przy każdorazowym wyjściu i powrocie do celi. zorem. W czasie korzystania z widzenia w sposób uniemożliwiający bezpośredni kontakt z osobą odwiedzają­ cą, skazany ten nie może spożywać artykułów żywno­ ściowych i napojów, o których mowa w § 33 ust.
  36. Skazany niebezpieczny nie może korzystać z widzeń w obecności skazanych nie zakwalifikowanych jako niebezpiecznych.
  37. Widzenia mogą być udzielane w sposób uniemożliwiający bezpośre dni kontakt, jeżeli zacho dzi poważne zagrożenie bezpieczeństwa osoby odwiedzają­ cej. Decyzję w tej sprawie podejmuje dyrektor. Nie dotyczy to osób, o których mowa wart. 8 § 3 Kodeksu . Na żądanie tych osób wid zenia udziela się w sposób uniemożliwiający bezpośredni kontakt ze skazanym niebezpiecznym .
  38. Skazany niebezpieczny nie z własnej odzieży. może korzystać Rozdział 6 Przygotowywanie skazanych do zwolnienia § 97 . W celu przygotowania skazanego do życia po zwolnieniu z zakładu karnego, zebrane wcześniej, w trakcie badań osobopoznawczych, dane i informacje w zakresie jego potrzeb po zwolnieniu, uaktualnia się co najmniej na 6 miesięcy przed przewidywanym wa runkowym zwolnieniem skazanego lub przed wykona niem kary. §
  40. Jeżeli jest to konieczne, przy określaniu potrzeb, o których mowa w § 97, weryfikuje się indywidualne programy oddziaływania albo indywidualne programy terapeutyczne, ustalając w szczególności okres niezbędny na przygotowanie skazanego do życia po zwolnieniu , a także: 1) sposób nawiąza nia i utrzymywania kontaktów z kuratorem sądowym oraz z przedstawicielami podmiotów wymienio nych wart. 38 § 1 Kodeksu, 2) sposób wykorzystania przez skazanego zezwolenia na opuszczenie zakładu karnego w ce lu podejmowania starań o zapewnienie sobie możliwości zamieszkania i pracy po zwolnieniu, §
  41. Bezpośredn io przed zwolnieniem z zakładu karnego skazanemu udziela się stosownych informacji mających na celu przygotowanie go do życia po zwolnieniu, w tym także o zakresie pomocy postpenitencjarnej oraz o instytucjach i organach udzielających tej pomocy. §
  43. Jeżeli zwalniany skazany jest niezdolny z powodów zdrowotnych do samodzielnego powrotu do miejsca zameldowania lub miejsca przebywania bez zameldowania, admin istracja zakładu karnego jest obowiązana w okresie poprzedzającym zwolnienie nawiązać kontakt z rodziną, osobą bliską lub wskazaną przez skazanego inną osobę i powiadomić ją o terminie zwolnienia.
  44. W przypadku gdy działania administracji zakładu karnego, o których mowa w ust. 1, okazały się bezskuteczne, administracja zakładu karnego jest obowiązana udzielić zwalnianemu pomocy w udaniu się do miejsca zameldowania lub miejsca przebywania bez zameldowania albo publicznego zakładu opieki zdrowotnej. §
  46. Przy zwolnieniu z zakładu karnego skaza ny otrzymuje, za pokwitowaniem, znajdujące się w depozycie dokumenty, pieniądze, przedmioty wartościo­ we i inne przedmioty, jeżeli nie zostały zatrzymane al bo zajęte w drodze zabezpieczenia lub egzekucji.
  47. Skazany otrzymuje ponadto świadectwo zwolnienia z zakładu karnego, zaświadczenie o zatrudnieniu, informacje o aktualnych wynikach lekarskich badań diagnostycznych oraz kartę informacyjną z przeprowadzonego leczenia szpitalnego, a wymagający leczenia - również skierowanie do specjalisty lub do szpitala, jeżeli takie są wskazania lekarskie.
  48. Jako ekwiwalent pomocy pieniężnej, o której mowa wart. 166 § 3 Kodeksu, skazany może otrzymać przy zwolnieniu stosowną do pory roku odzież, bieliznę, obuwie, bilet na przejazd, a także artykuły żywno­ ściowe na czas podróży. Decyzję w tym zakresie podejmuje dyrektor. Dziennik Ustaw Nr 111 - Poz. 699 i 700 4091 - §
  50. Jeżeli osoba zwolniona z zakładu karnego wymaga leczenia szpitalnego, a jej stan zdrowia nie pozwala na przeniesienie do publicznego zakładu opieki zdrowotnej, pozostaje ona na leczeniu w zakładzie karnym do czasu, gdy jej stan zdrowia pozwoli na takie przeniesienie.
  51. Przepis ust. 1 ma zastosowanie, jeżeli osoba zwolniona wyraża zgodę na dalsze leczenie w zakładzie karnym, co powinno być potwierdzone jej podpisem w indywidualnej dokumentacji medycznej. W razie niemożności wyrażenia tej zgody przez osobę zwolnioną, decyzję o pozostawieniu na leczeniu w zakładzie karnym podejmuje lekarz.
  52. O pozostawieniu osoby zwolnionej w zakładzie karnym z powodu, o którym mowa w ust. 1, zawiadamia się niezwłocznie sędziego penitencjarnego, a w miarę możliwości - rodzinę lub osobę bliską albo osobę wskazaną przez zwolnionego. nieniu, a także w zakresie udzielania zezwolenia, o którym mowa wart. 141 § 4 Kodeksu, a ponadto w innych przypadkach, gdy wymaga tego konieczność zabezpieczenia prawidłowego toku postępowania karnego przepisom regulaminu tymczasowego aresztowania.
  53. Skazany, o którym mowa w ust. 1, nie korzysta z przepustek wymienionych wart. 91 pkt 7 i art. 92 pkt 9 Kodeksu, nagród wymienionych wart. 138 § 1 pkt 7 i 8 Kodeksu i § 47 ust. 1 pkt 6 regulaminu, a także zezwolenia na opuszczenie zakładu karnego wymienionego wart. 165 § 2 Kodeksu.
  54. Organ, do którego dyspozycji skazany pozostaje, stosowanie wobec niego również innych przepisów regulaminu wykonywania tymczasowego aresztowania. może zarządzić §
  55. Przepisy regulaminu stosuje się również do: 1) osoby odbywającej karę orzeczoną za wykroczenie lub karę porządkową, a także do osoby, wobec której stosowany jest środek przymusu skutkujący pozbawienie wolności,
  56. Jeżeli osoba, o której mowa w ust. 1, nie wyraża zgody na dalsze leczenie w zakładzie karnym, lekarz zakładu karnego poucza ją o możliwych następstwach zdrowotnych odmowy leczenia. Fakt odmowy powi nien być potwierdzony podpisem zwolnionego w indywidualnej dokumentacji medycznej, a w przypadku odmowy podpisu - notatką służbową na tę okoliczność. 2) skazanego oraz osoby wymienionej w pkt 1, przebywających w zakładzie karnym przed dniem wejścia w życie regulaminu. §
  57. Tracą moc: §
  58. Jeżeli zwolnienie z zakładu karnego następu­ 1) rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia je w godzinach wieczornych lub nocnych, osobie zwol nionej zapewnia się, na jej pisemny wniosek, nocleg w zakładzie karnym, oddzielnie od skazanych. 2 maja 1989 r. w sprawie regulaminu wykonywania kary pozbawienia wolności (Dz. U. Nr 31, poz. 166, z 1991 r. Nr 3, poz. 14, z 1994 r. Nr 72, poz. 320 oraz z 1995 r. Nr 153, poz. 788), Rozdział 7 2) zarządzenie Przepisy przejściowe i końcowe Ministra Sprawiedliwości z dnia 30 grudnia 1995 r. w sprawie klasyfikacji skazanych §
  60. Skazany, wobec którego wykonywane jest tymczasowe aresztowanie w innej sprawie, podlega przepisom niniejszego regulaminu, a w zakresie widzeń, korespondencji, korzystania z aparatów telefonicznych, posiadania przedmiotów w celi, świadczenia opieki lekarskiej, powiadamiania organu, do którego dyspozycji pozostaje, o zakwalifikowaniu do niebezpiecznych oraz o pozostaniu na leczeniu w zakładzie karnym po zwol - oraz organizacji, zakresu działania i trybu postępo­ wania komisji penitencjarnych (Dz. Urz. Min. Sprawiedl. z 1996 r. Nr 1, poz. 3). §
  61. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 września 1998 r. Minister Sprawiedliwości: H. Suchocka 700 ROZPORZĄDZENIE MINISTRA SPRAWIEDLIWOŚCI z dnia 12 sierpnia 1998 r. w sprawie regulaminu wykonywania tymczasowego aresztowania. Na podstawie art. 249 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny wykonawczy (Dz. U. Nr 90, poz. 557 i Nr 160, poz. 1083) zarządza się, co następu­ je: Rozdział 1 Przepisy porządkowe § 1.
  62. Przy przyjęciu do aresztu śledczego tymczasowo aresztowany jest obowiązany podać dane oso- bowe oraz informacje o miejscu zameldowania lub przebywania bez zameldowania, informacje o uprzedniej karalności, o stanie zdrowia, a także o ciążących na nim zobowiązaniach alimentacyjnych.
  63. Tymczasowo aresztowany jest obowiązany poinrównież o zmianie danych osobowych, zmianie miejsca zameldowania lub stałego zamieszkania i innych danych niezbędnych do prawidłowego wykonywania tymczasowego aresztowania. formować

🔗 Do źródła urzędowego

Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.