← Polska

Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 12 sierpnia 1998 r. w sprawie regulaminu wykonywania tymczasowego aresztowania.

Dziennik Ustaw Nr 111 - Poz. 699 i 700 4091 - §

  1. Jeżeli osoba zwolniona z zakładu karnego wymaga leczenia szpitalnego, a jej stan zdrowia nie pozwala na przeniesienie do publicznego zakładu opieki zdrowotnej, pozostaje ona na leczeniu w zakładzie karnym do czasu, gdy jej stan zdrowia pozwoli na takie przeniesienie.
  2. Przepis ust. 1 ma zastosowanie, jeżeli osoba zwolniona wyraża zgodę na dalsze leczenie w zakładzie karnym, co powinno być potwierdzone jej podpisem w indywidualnej dokumentacji medycznej. W razie niemożności wyrażenia tej zgody przez osobę zwolnioną, decyzję o pozostawieniu na leczeniu w zakładzie karnym podejmuje lekarz.
  3. O pozostawieniu osoby zwolnionej w zakładzie karnym z powodu, o którym mowa w ust. 1, zawiadamia się niezwłocznie sędziego penitencjarnego, a w miarę możliwości - rodzinę lub osobę bliską albo osobę wskazaną przez zwolnionego. nieniu, a także w zakresie udzielania zezwolenia, o którym mowa wart. 141 § 4 Kodeksu, a ponadto w innych przypadkach, gdy wymaga tego konieczność zabezpieczenia prawidłowego toku postępowania karnego przepisom regulaminu tymczasowego aresztowania.
  4. Skazany, o którym mowa w ust. 1, nie korzysta z przepustek wymienionych wart. 91 pkt 7 i art. 92 pkt 9 Kodeksu, nagród wymienionych wart. 138 § 1 pkt 7 i 8 Kodeksu i § 47 ust. 1 pkt 6 regulaminu, a także zezwolenia na opuszczenie zakładu karnego wymienionego wart. 165 § 2 Kodeksu.
  5. Organ, do którego dyspozycji skazany pozostaje, stosowanie wobec niego również innych przepisów regulaminu wykonywania tymczasowego aresztowania. może zarządzić §
  6. Przepisy regulaminu stosuje się również do: 1) osoby odbywającej karę orzeczoną za wykroczenie lub karę porządkową, a także do osoby, wobec której stosowany jest środek przymusu skutkujący pozbawienie wolności,
  7. Jeżeli osoba, o której mowa w ust. 1, nie wyraża zgody na dalsze leczenie w zakładzie karnym, lekarz zakładu karnego poucza ją o możliwych następstwach zdrowotnych odmowy leczenia. Fakt odmowy powi nien być potwierdzony podpisem zwolnionego w indywidualnej dokumentacji medycznej, a w przypadku odmowy podpisu - notatką służbową na tę okoliczność. 2) skazanego oraz osoby wymienionej w pkt 1, przebywających w zakładzie karnym przed dniem wejścia w życie regulaminu. §
  8. Tracą moc: §
  9. Jeżeli zwolnienie z zakładu karnego następu­ 1) rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia je w godzinach wieczornych lub nocnych, osobie zwol nionej zapewnia się, na jej pisemny wniosek, nocleg w zakładzie karnym, oddzielnie od skazanych. 2 maja 1989 r. w sprawie regulaminu wykonywania kary pozbawienia wolności (Dz. U. Nr 31, poz. 166, z 1991 r. Nr 3, poz. 14, z 1994 r. Nr 72, poz. 320 oraz z 1995 r. Nr 153, poz. 788), Rozdział 7 2) zarządzenie Przepisy przejściowe i końcowe Ministra Sprawiedliwości z dnia 30 grudnia 1995 r. w sprawie klasyfikacji skazanych §
  10. Skazany, wobec którego wykonywane jest tymczasowe aresztowanie w innej sprawie, podlega przepisom niniejszego regulaminu, a w zakresie widzeń, korespondencji, korzystania z aparatów telefonicznych, posiadania przedmiotów w celi, świadczenia opieki lekarskiej, powiadamiania organu, do którego dyspozycji pozostaje, o zakwalifikowaniu do niebezpiecznych oraz o pozostaniu na leczeniu w zakładzie karnym po zwol - oraz organizacji, zakresu działania i trybu postępo­ wania komisji penitencjarnych (Dz. Urz. Min. Sprawiedl. z 1996 r. Nr 1, poz. 3). §
  11. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 września 1998 r. Minister Sprawiedliwości: H. Suchocka 700 ROZPORZĄDZENIE MINISTRA SPRAWIEDLIWOŚCI z dnia 12 sierpnia 1998 r. w sprawie regulaminu wykonywania tymczasowego aresztowania. Na podstawie art. 249 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny wykonawczy (Dz. U. Nr 90, poz. 557 i Nr 160, poz. 1083) zarządza się, co następu­ je: Rozdział 1 Przepisy porządkowe § 1.
  12. Przy przyjęciu do aresztu śledczego tymczasowo aresztowany jest obowiązany podać dane oso- bowe oraz informacje o miejscu zameldowania lub przebywania bez zameldowania, informacje o uprzedniej karalności, o stanie zdrowia, a także o ciążących na nim zobowiązaniach alimentacyjnych.
  13. Tymczasowo aresztowany jest obowiązany poinrównież o zmianie danych osobowych, zmianie miejsca zameldowania lub stałego zamieszkania i innych danych niezbędnych do prawidłowego wykonywania tymczasowego aresztowania. formować Dziennik Ustaw Nr 111 - 4092 - §
  14. Ty mczasowo aresztowany może rozporzą­ dzać , na zasad ac h o k reś l on ych wa rt. 219 Kodeksu ka r- nego wykon awczego, zwanego da lej " Kodeksem", posiadanym i pie n iędzmi, przedmiotami wartościowymi i innymi prze dmiotami, po ich uprzedn im przekazan iu do de pozyt u.
  15. Tym czasowo aresztowany jest obowiązany przekazać do depozytu także dokumenty oraz inne przed- mioty, których nie może posiadać w ce li. §
  16. Tymczasowo aresztowany, bezzwłocznie po osadzen iu go w areszcie śledczym, ma prawo wskazać, które z osób, stowarzyszeń, organizacji lub instytucji wymienio nych wart. 211 § 2 Kodeksu należy zawiadomić o mi ejscu jego pobytu.
  17. Info rmacje o miejscu pobytu tymczasowo aresztowane go, do wskazanych przez niego osób lub podmiotów, o których mowa w ust. 1, wys yła s i ę po złoże­ niu podpisu przez tymczasowo aresztowanego na za wiadomi eniu, zgodnie z podan y m adresem.
  18. Przep isy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio wobec tym czasowo aresztowanego cudzoziemca . §
  19. Ty mczasowo aresztowanego przyjętego do aresztu ś l e dc zego umieszcza się w celi przejśc i owej, na okres ni ez b ędn y, nie dłużej jednak n i ż na 14 dni, d la podd ani a go wstępnym badaniom lekarskim, za bi egom san itarnym oraz zapoznania z podsta w owy mi aktami prawny mi doty czącymi w y konyw an ia tymcza sowego aresztowania i porządkiem wewnę tr zn y m aresztu śledc zego . W ce li przejściowej powinien znajdo w ać się tekst Kodeksu i regu laminu w ykon ywa nia t y mczasowego aresztowania, zwanego dalej "reg ulaminem".
  20. Umi eszczenia w celi przejściowej nie stosuje si ę do tymczasowo aresztowanego przetransportowanego z innego are sztu śledczego albo z a kła du karnego , jeżeli był j uż poddany badaniom i zabiegom, o któryc h mowa w ust.
  21. §
  22. Ty m czasowo aresztowanemu nie w o ln o: 1) uc z est ni czyć w grupach organizowanych bez zgody wł a ś c iwy ch przełożonych, 2) posł u g iwać się wyrazam i lub zwrot ami wu lgarnym i, obe l żywymi albo gwarą przestępców, 3) u prawiać gier hazardowych, Poz. 700 8) samowolnie zmieniać celi mieszkalnej, miejsca wyznaczonego do spania, stanowiska pracy i miejsca wykonywania zleconej czynności. §
  23. Tymczasowo aresztowanego osadza się w wielo osobowej lub jednoosobowej celi mieszkalnej. Cele m ieszkalne pozostają zamknięte przez całą dobę. Przy umieszczaniu tymczasowo aresztowanego w oddziale i ce li , niezależnie od zasad, o których mowa wart. 107, art. 212, art. 240 i art. 241 Kodeksu, bierze się pod uwagę w szczególno ś ci: 1) koni e cz ność oddzielania tymczasowo aresztowanego od skazanych, a także tymczasowo aresztowa nych funkcjonariuszy organów powołanych do ochrony bezpieczeństwa publicznego albo funkcjona ri uszy i pracowników Służby Więziennej, pra cowników organów wymiaru sprawiedliwości i ści­ gania od pozostałych tymczasowo aresztowanych, 2) p o trzebę zapewnienia porządku oraz bezpieczeń­ stwa w areszcie śledczym, 3) zalecenia lekarskie, psychologiczne i rehabilitacyjne, 4) potrzebę kształtowania właściwej atmosfery wśród tym czasowo aresztowanych, 5) konieczność zapobiegania samoagresji i popełnia­ niu przestępstw podczas tymczasowego aresztowania . § 7.
  24. W celi wieloosobowej wyznacza się starszego celi , do którego obowiązków należy informowanie właściwych przełożonych o potrzebach bytowych i sanitarnych tymczasowo aresztowanych oraz o stanie spr z ętu .
  25. W obecności przełożonych oraz osób wizytują­ cych areszt śledczy tymczasowo aresztowany powinien stać. Tymczasowo aresztowany, a w celi wieloosobowej starszy celi, podaje swoje imię i nazwisko osobom wchodzącym do celi .
  26. Obowiązków określonych w ust. 2 nie egzekwu je się, gdy tym czasowo aresztowany zostanie od nich zwolniony przez właściwego przełożonego, w szpita lach i izbach chorych, w czasie pracy i nauczania oraz w trakcie zajęć kulturalno-oświatowych, sportowych i wychowania fizycznego, a także zorganizowanych praktyk i posług religijnych , widzeń, posiłków, spaceru i spoczynku, których czas ustalono w porządku we- 4) s p o żywać alkoholu oraz używać środków od u rzaj ą­ cych lub substancji psychotropowych, wnętrznym. 5) odm a w iać przyjmowania posiłków dostarcza nych przez ad m i ni strację aresztu ś l edczeg o , powodowa ć u siebie uszkodzen ia c i ała lub rozstroju zd rowi a, jak również nakłaniać lub pomagać w dokonyw aniu takich czynów - w celu wymuszenia określon ej decyzji lub postępowania, da ć w celi dokumenty związane z postępowaniem, któ- 6) wykonywa ć tatuaży i zezwalać na ich wykon ywan ie na so bie, j ak również n akłaniać lub pomagać w dokonywaniu tak ich czynów, 7) po rozumiewać się z osobami postronnymi oraz osa dzony m i w innej celi, jeżeli naruszałoby to ustalony w areszcie porządek, §
  27. Tymczasowo aresztowany ma prawo posia - rego jest uczestnikiem, artykuły żywnościowe i wyroby tytoniowe, środki higieny osobistej, przedmioty osobistego użytku, zegarek, listy oraz fotografie członków ro dziny i innych osób bliskich , przedmioty kultu religijnego, materiały piśmienne, osobiste notatki oraz książ­ ki, prasę i gry świetlicowe dostarczone za pośrednic­ twem administracji aresztu śledczego.
  28. Dyrektor aresztu śledczego , zwany dalej "dyrektorem" , może zezwolić tymczasowo aresztowanemu na pos iadanie w celi odbiornika radiowego i telewizora oraz innych przedmiotów, w tym także podnoszących Dziennik Ustaw Nr 111 - 11) dni, godziny i miejsce odprawiania nabo żeństw, spotkań religijnych oraz nauczania religii , 12) częstotliwość, terminy, miejsce i sposób dokonywania zakupów artykułów żywnościowych i wyrobów tytoniowych oraz przedmiotów dopuszczonych do sprzedaży w areszcie śledczym, 13) sposób przyjmowania i wydawania paczek, 14) dni, godziny i miejsce bezpośredniego kontaktowa nia się z przedstawicielami podmiotów, o których mowa wart. 38 § 1 Kodeksu , 15) osoby upoważnione do przyznawania ulg ora z wymierzania kar dyscyplinarnych .
  29. Tekst porządku wewnętrznego powinien zna jdować się w każdej celi. Na prośbę tymczasowo areszto- wanego udostępnia się mu Kodeks oraz wydane na jego podstawie akty wykonawcze . § 13.1 . Tymczasowo aresztowany ma prawo bezpośredniego zwracania się do przełożonych oraz osób wi zytujących areszt śledczy ze sprawami związanymi z wykonywaniem tymczasowego aresztowania, a także ze sprawami osobistymi.
  30. Cele i inne pomieszczenia w areszcie śledczym, w których tymczasowo aresztowani przebywają, są wi zytowane przez dyrektora oraz inne osoby przez niego wyznaczone .
  31. Administracja aresztu śledczego może organizować spotkania z grupami tymczasowo aresztowanych, zwłaszcza w sprawach związanych z warunkami tym czasowego aresztowania, zatrudnieniem i nauczaniem. §
  32. Tymczasowo aresztowanego informuje się o możliwości wystąpienia w czasie pobytu w areszc ie śledczym zagrożeń dla jego bezpieczeństwa osobiste go oraz zetknięcia się z przejawami negatywnych zachowań charakterystycznych dla środowisk przestęp ­ czych, a także o potrzebie powiadamiania przełożo ­ nych o zagrożeniach bezpieczeństwa osobistego in nych tymczasowo aresztowanych .
  33. Tymczasowo aresztowany jest obowiązany informować niezwłocznie przełożonych o zagrożeniach dla jego bezpieczeństwa osobistego oraz unikać tych zagrożeń. §
  34. Tymczasowo aresztowanego poddaje się badaniom osobopoznawczym, w zakresie niezbędnym dla zapobiegania wzajemnej demoralizacji tymczasowo aresztowanych oraz zapewnienia porządku i bezpieczeństwa w areszcie. Jeżeli konieczne jest przeprowadzenie badań psychologicznych lub psychiatrycznych, dokonuje się ich na zasadach określonych wart. 83 § 1 i 2 oraz art. 84 § 3 Kodeksu.
  35. O zarządzeniu badań psychiatrycznych zawiada mia się organ dysponujący. §
  36. Tymczasowo aresztowany, co do którego za rządzono Poz. 700 4094 - przeprowadzenie badań psychologicznych lub psychiatrycznych , jest obowiązany: 1) udzielać osobom prowadzącym badania informacji o stanie zdrowia , przebytych chorobach i urazach oraz warunkach, w jakich się wychowywał, 2) wykonywać zlecone przez psychologa lub psychia trę czynności niezbędne na potrzeby badania, 3) poddawać się lekarskim oględzinom ciała i innym niezbędnym badaniom lekarskim . § 17.
  37. Tymczasowo aresztowany dorosły, uprzednio nie karany, wyróżniający się dobrą postawą, może być umieszczony w celi mieszkalnej, za jego zgodą, wspólnie z młodocianymi, jeżeli jest to uzasadnione potrzebami oddziaływania na tymczasowo aresztowanych młodocianych.
  38. Tymczasowo aresztowany dorosły, który został zakwalifikowany do tymczasowo aresztowanych niebezpiecznych lub podejrzany jest o popełnienie przestępstwa określonego wart. 117-124, art. 127- 130, art. 132- 136, art. 140 i 141, art. 148 § 1- 3, art. 151, art. 156 § 3, art. 158 § 3, art. 166 i 167, art. 170, art. 171 § 1, art. 197- 204, art. 207- 211, art. 223, art. 247 § 1 i 2, art. 252 § 1 i 2, art. 258 § 2 i 3 i art. 280 § 2 Kodeksu karnego, nie może być umieszczany wspólnie z tymczasowo aresztowanym młodocianym.
  39. Decyzję w sprawie, o której mowa w ust. 1, po dejmuje dyrektor. §
  40. Wykonując tymczasowe aresztowanie wobec osób sprawujących pieczę nad dzieckiem do lat 15, do której wykonywania obowiązani są rodzice, uwzględ ­ nia się w szczególności potrzebę inicjowania, podtrzymywania i zacieśniania ich więzi uczuciowej z dziećmi, wywiązywania się z obowiązków alimentacyjnych oraz świadczenia pomocy materialnej dzieciom, a także współdziałania z placówkami opiekuńczo -wychowaw­ czymi, w których te dzieci przebywają. §
  41. Dyrektor może dokonywać odstępstw od przewidzianego w regulaminie sposobu wykonywania tymczasowego aresztowania w zakresie umożliwiają ­ cym tymczasowo aresztowanym podtrzymywanie i utrwalanie więzi uczuciowej z rodziną i innymi osobami bliskimi oraz sprawowanie przez nich stałej i bezpośredniej opieki nad dziećmi przebywającymi w domach dla matki i dziecka przy zakładach karnych. Rozdział 2 Warunki bytowe i opieka zdrowotna §
  42. Cela mieszkalna powinna być wyposażona w łóżko dla każdego tymczasowo aresztowanego, od powiednią do liczby tymczasowo aresztowanych ilość stołów, szafek, taboretów, a także głośnik, środki do utrzymywania czystości w celi i niezbędne urządzenia sanitarne, usytuowane w sposób zapewniający ich niekrępujące użytkowanie. § 21 .
  43. W czasie przeprowadzania czynności procesowych, transportowania oraz w innych uzasadnionych przypadkach tymczasowo aresztowany korzysta z własnej odzieży, bielizny i obuwia, chyba że są one nieodpowiednie ze względu na porę roku lub zniszczo- Dziennik Ustaw Nr 111 - 4097
  44. Tymczasowo aresztowanego, którego wniosek, skarga lub prośba są adresowane do niewłaściwego organu, należy poinformować, jaki organ jest właściwy do jej rozpatrzenia. §
  45. Koszty przesłania wniosków, skarg i próśb ponosi tymczasowo aresztowany, a jeżeli nie posiada środków pieniężnych, otrzymuje od administracji aresztu śledczego papier, koperty i znaczki pocztowe poza limitem określonym w §
  46. §
  47. Widzenie trwa 60 minut. O liczbie widzeń tymczasowo aresztowanego w tym samym dniu decyduje dyrektor.
  48. W widzeniu mogą uczestniczyć nie więcej niż dwie osoby pełnoletnie . Liczba osób niepełnoletnich posiadających wymaganą zgodę na widzenie nie podlega ograniczeniu. Osoby do lat 15 mogą korzystać z widzeń tylko pod opieką osób pełnoletnich posiadających zgodę na widzenie.
  49. W uzasadnionych przypadkach dyrektor może indywidualnie zezwolić na przedłużenie czasu widzenia.
  50. Widzenia odbywają się pod dozorem funkcjonariusza, w sposób uniemożliwiający bezpośredni kontakt tymczasowo aresztowanego z osobą odwiedzającą.
  51. Organ dysponujący może zezwolić na udzielenie widzenia w sposób inny niż określony w ust.
  52. W razie udzielenia widzenia w sposób umożli­ wiający bezpośredni kontakt tymczasowo aresztowanego z osobą odwiedzającą, tymczasowo aresztowany może spożywać artykuły żywnościowe i napoje zakupione przez osoby odwiedzające na terenie aresztu śledczego.
  53. W razie naruszenia przez tymczasowo aresztowanego lub osobę go odwiedzającą ustalonych zasad odbywania widzenia, może być ono przerwane lub zakończone przed czasem .
  54. Zasady odbywania widzeń podaje się do wiadomości, w formie ogłoszenia, osobom odwiedzającym, w miejscu dostępnym dla odwiedzających. §
  55. Ograniczenia wynikające z § 42 ust. 1,2 i 4 nie mają zastosowania do widzeń tymczasowo aresztowanego z osobami wymienionymi wart. 8 § 3 i wart. 105 § 2 Kodeksu, chyba że organ dysponujący zastrzeże przy widzeniu obecność swoją lub osoby upoważnionej. §
  56. Tymczasowo aresztowany nie może korzystać z aparatu telefonicznego. Rozdział 4 Zatrudnianie, nauczanie, działalność kulturalno-oświatowa, sportowa i wychowanie fizyczne §
  57. Przy kierowaniu tymczasowo aresztowanego do pracy, do której został zobowiązany lub na którą wyraził zgodę, bierze się pod uwagę w szczególności względy porządku i bezpieczeństwa. Poz. 700 §
  58. Tymczasowo aresztowanego instruuje się o sposobie wykonywania przydzielonej pracy, szkoli w zakresie przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy, przepisów przeciwpożarowych oraz obsługi maszyn i urządzeń, a także zapoznaje z podstawowymi zasadami i normami pracy oraz zasadami wynagradzania za pracę· §
  59. Tymczasowo aresztowany jest obowiązany pracować sumiennie i wydajnie, przestrzegać dyscypli- ny i regulaminu pracy, przepisów porządkowych, przeoraz bezpieczeństwa i higieny pracy, a także dbać o porządek w miejscu pracy, jak również o stan obsługiwanych maszyn i urządzeń . ciwpożarowych §
  60. Przy zatrudnianiu tymczasowo aresztowanego dyrektor podejmuje decyzję o zatrudnieniu lub decyzję o wycofaniu z zatrudnienia oraz ustala wysokość wynagrodzenia, jeżeli tymczasowo aresztowanego zatrudnia się na podstawie skierowania do pracy. §
  61. Tymczasowo aresztowany w okresie urlopu wypoczynkowego lub zwolnienia od pracy, o którym mowa wart. 124 w związku z art. 209 Kodeksu, korzysta z następujących uprawnień i ulg: 1) dodatkowego zakupu artykułów żywnościowych i wyrobów tytoniowych oraz przedmiotów dopuszczonych do sprzedaży w areszcie śledczym, 2) dłuższych spacerów, 3) pierwszeństwa lub częstszego udziału w zajęciach kulturalno-oświatowych, sportowych i wychowania fizycznego.
  62. Zakres uprawnień i ulg, o których mowa w ust. 1, określa dyrektor. §
  63. Tymczasowo aresztowany może uczestniczyć w nauczaniu w zakresie szkoły podstawowej, zasadniczej, średniej i zawodowego szkolenia kursowego, jeżeli jest ono prowadzone w wyodrębnionym oddziale zakładu karnego, a nie sprzeciwiają się temu względy porządku i bezpieczeństwa. Zawodowe szkolenie kursowe może być w całości lub częściowo odpłatne .
  64. Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do tymczasowo aresztowanych przebywających w wyodręb­ nionym oddziale aresztu śledczego utworzonym w zakładzie karnym . §
  65. Tymczasowo aresztowany, który ukończył szkołę lub kurs, otrzymuje odpowiednio świadectwo albo zaświadczenie o ukończeniu kursu, według wzorów ogólnie obowiązujących, bez wskazania, że uzyskał je w czasie wykonywania tymczasowego aresztowania. ukończenia szkoły
  66. Tymczasowo aresztowany zwolniony z aresztu przed zakończeniem roku szkolnego lub szkolenia kursowego może składać w areszcie egzaminy końcowe, a zwolniony przed okresem klasyfikacji w szkole otrzymuje zaświadzenie o uczęszczaniu do danej szkoły. śledczego - Dziennik Ustaw Nr 111 §
  67. W areszcie śledczym organizuje się zajęcia kulturalno-oświatowe, sportowe i wychowania fizycz- nego .
  68. Poz. 700 4098 - 9) zatarcie wszystkich lub niektórych kar dyscyplinar- nych, 10) przyznanie kwoty pieniężnej lub rzeczy. Zajęcia kulturalno-oświatowe mogą polegać w szczególności na: 1) udostępnianiu audycji radiowych i telewizyjnych, 2) umożliwianiu korzystania z wypożyczanych lub do- starczanych książek, prasy i gier oraz zakupywania ich na własny koszt, 3) uczestniczeniu w zajęciach świetlicowych i kołach zainteresowań, 4) emisji filmów.
  69. Zajęcia sportowe i wychowania fizycznego mogą polegać w szczególności na: 1) uczestniczeniu w zajęciach gimnastycznych i zaję ­ ciach kół sportowych, 2) uczestniczeniu w zawodach sportowych. §
  70. W areszcie śledczym można organizować zajęcia kulturalno-oświatowe, sportowe i wychowania fi - zycznego z udziałem instytucji, organizacji, stowarzyszeń i innych podmiotów oraz osób fizycznych spoza aresztu śledczego, które mogą być w całości lub czę­ ściowo odpłatne.
  71. Ulgi określone w § 54 pkt 2, 5, 7 i 8 mogą być przyznane jednorazowo lub na czas określony, nie dłu­ żej jednak niż na trzy miesiące.
  72. Udzielenie tymczasowo aresztowanemu zezwolen ia, o którym mowa wart. 141 § 4 Kodeksu i w § 54 ust. 2 pkt 6, wymaga zgody organu dysponującego. §
  73. Decyzję o przyznaniu ulgi wydaje się na piśmie i podaje do wiadomości tymczasowo aresztowa- nemu. § 57.
  74. Karę dyscyplinarną umieszczenia w celi izolacyjnej można wymierzyć tymczasowo aresztowanemu , który popełnił przekroczenie naruszające w poważnym stopniu obowiązującą dyscyplinę i porządek.
  75. Przed wymierzeniem oraz wykonaniem kary dyscyplinarnej. o której mowa w ust. 1, lekarz lub psycholog wydaje pisemną opinię o zdolności tymczasowo aresztowanego do odbycia tej kary. §
  76. O wymierzeniu kary dyscyplinarnej określonej wart. 222 § 2 pkt 5 Kodeksu zawiadamia się organ dys- Rozdział 5 ponujący. Ulgi i kary dyscyplinarne §
  77. W przypadkach uzasadnionych warunkami osobistymi, tymczasowo aresztowanemu, na jego prośbę lub wniosek właściwego przełożonego, przyznaje się ulgi. §
  78. Karę dyscyplinarną umieszczenia w celi izolacyjnej wykonuje się w wyznaczonej celi, wyposażo­ nej w dodatkowe zabezpieczenia techniczno-ochronne.
  79. W trakcie wykonywania kary, o której mowa w ust. 1, tymczasowo aresztowanego pozbawia się możliwości:
  80. Ulgami są: 1) zezwolenie na indywidualny wystrój celi mieszkal- nej. 1) korzystania z odbiornika radiowego i telewizyjnego, 2) bezpośredniego uczestniczenia, wspólnie z innymi tymczasowo aresztowanymi, w nabożeństwach, spotkaniach religijnych oraz nauce religii, 2) dodatkowy lub dłuższy spacer, 3) zezwolenie na otrzymanie dodatkowej paczki żyw ­ nościowej lub otrzymanie paczki dopuszczalny ciężar, przekraczającej 4) indywidualne odstępstwo od porządku wewnętrz­ nego aresztu śledczego, w zakresie ustalonym przez dyrektora aresztu śledczego, 5) zezwolenie na częstsze branie udziału w zajęciach kulturalno-oświatowych, §
  81. W uzasadnionych przypadkach można przyznać jednorazowo więcej niż jedną ulgę . sportowych lub wycho- wania fizycznego, 6) zezwolenie na przekazanie lub otrzymanie od osoby najbliższej upominku, 7) zezwolenie na dłuższe widzenie, 8) zezwolenie na dokonywanie dodatkowych zaku pów artykułów żywnościowych i wyrobów tytoniowych oraz przedmiotów dopuszczonych do sprzeda ży w areszcie śle d czy m, 3) korzystania z udziału w zajęciach kulturalno-oświa­ towych, sportowych i wychowania fizycznego, z wyjątkiem korzystania z książek i prasy, 4) dokonywania zakupów artykułów żywnościowych, 5) otrzymywania paczek żywnościowych, 6) uczestniczenia w nauczaniu i zatrudnieniu poza celą, 7) korzystania z własnej odzieży i obuwia . §
  82. Decyzja o ukaraniu zawiera określenie przekroczenia popełnionego przez tymczasowo aresztowanego.
  83. Decyzję o ukaraniu, uchyleniu, darowaniu, odroczeniu , zamianie, zawieszeniu lub przerwaniu kary dyscy plinarn ej. a ta kże o odstąpieniu od ukarania dyscy- Dziennik Ustaw Nr 111 - 4099 - plinarnego sporząd za s i ę na piśmie i podaje do wiadomości tymczasowo aresztowanemu .
  84. Jeżeli w okresi e zawies zeni a wykonania kary dyscyplinarnej tym czasowo aresztowany dopuścił się ponownie przekroczenia , zawieszona kara ulega wykonaniu, chyba że dyrektor postanowi inaczej . §
  85. Przed wymierzeniem ora z wykonaniem kar dyscyplinarnych, określonych wart. 222 § 2 pkt 2 i 3 Kodeksu, tymczasowo aresztowanemu , któremu ze względu na stan zdrowia zezwolono na dokonywanie dodatkowych zakup ów artykułów żywnościowych lub otrzymywanie paczek o większym ciężarze albo korzystającemu z diety, zasięga się opinii lekarza. Poz. 700 lub stopień demoralizacji stwarzają poważne zagrożenie s'połeczne albo poważne zagrożenie dla bezpieczeństwa aresztu śledczego , zwanego dalej "tymczasowo aresztowanym niebezpiecznym", osadza się w wyznaczonym oddziale lub celi aresztu śledczego , w warunkach zapewniających ochronę społeczeń ­ stwa i bezpieczeństwo tego aresztu.
  86. W wyznaczonym oddziale lub celi aresztu śled ­ czego, w warunkach zapewniających ochronę społe ­ czeństwa i bezpieczeństwo tego aresztu, osadza się również tymczasowo aresztowanego podejrzanego o popełnienie przestępstwa w zorganizowanej grupie albo w związku mającym na celu popełnianie przestępstw, chyba że szczególne okoliczności przemawiają przeciwko takiemu osadzeniu . Ro z dział 6 Wykonywanie tymczasowego aresztowania wobec osób stwarzających poważne zagrożenia społeczne albo poważne zagrożenie dla bezpieczeństwa aresztu śledczego §
  87. Tymczasowo aresztowanego, który: 1) jest podejrzany o popełni e nie przestępstwa o znacznym stopniu społecznej szkodliwości, a w szczególnoś c i : a) zamachu na niepodległoś ć lub integralność pań ­ stwa, Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, konstytucyjny ustrój państwa lub jego naczelne organy albo na jednostkę Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, b) ze szczególnym okru c ieństwem, c) wzięcia lub przetrzymania zakładnika w związku z wzię c iem zakładnika , §
  88. O zakwalifikowaniu tymczasowo aresztowa nego jako niebezpiecznego powiadamia się sędziego penitencjarnego oraz organ dysponujący. §
  89. Tymczasowo aresztowanego niebezpiecznego osadza się w oddziale lub celi przeznaczonej dla takich tymczasowo aresztowanych.
  90. Cele mieszkalne oraz miejsca i pomieszczenia wyznaczone do: pracy, nauki, przeprowadzania space rów, widzeń , odprawiania nabożeństw, spotkań religijnych i nauczania religii oraz zajęć kulturalno-oświato­ wych , sportowych i wychowania fizycznego dla tym czasowo aresztowanych niebezpiecznych wyposaża się w dodatkowe zabezpieczenia techniczno-ochronne. Cele mieszkalne są częściej kontrolowane niż te, w których osadzeni są tymczasowo aresztowani nie zakwali fikowani do niebezpiecznych .
  91. Tymczasowo aresztowany niebezpieczny może albo uczyć się, pracować, bezpośrednio uczestniczyć w na- d) uprowadzeni a statk u wodn ego lub powietrznego, bożeństwach , spotkaniach religijnych i nauce religii oraz korzystać z zajęć kulturalno - oświatowych, sportowych i wychowania fizycznego tylko w oddziale, w którym jest osadzony. e) z użyciem broni palnej, materiałów wybuchowych albo łatwo palnych, 2) podczas uprzedniego lub obecnego pozbaWienia wolności stwarzał z agro żenie dla bezpieczeństwa zakładu karnego lub aresztu śledczego w ten sposób, że : a) był organizatorem lub aktywnym uczestnikiem zbiorowego wystąpienia w areszcie śledczym lub zakład z ie karnym , b) dopuścił się czynnej napaści na funkcjonariusza publicznego lub inną osobę,
  92. Tymczasowo aresztowany niebezpieczny nie może korzystać z własnej odzieży i obuwia.
  93. Poruszanie się tymczasowo aresztowanego niebezpiecznego po terenie aresztu śledczego odbywa się pod wzmocnionym dozorem i jest ograniczone tylko do niezbędnych potrzeb.
  94. Tymczasowo aresztowanego niebezpiecznego poddaje się kontroli osobistej przy każdorazowym wyjś c iu i powrocie do celi. c) był sprawcą gwałtu albo znęcał się nad tymcza sowo aresztowanym , skazanym lub ukaranym,
  95. Spacer tymczasowo aresztowanego niebezpiecznego odbywa się w wyznaczonych miejscach pod wzmocnionym dozorem . d) uwolnił się lub usiłował uwolnić się z aresztu śledczego lub zakładu karnego typu zamknięte ­ go albo podczas konwojowani a poza terenem takiego aresztu lub zakł a du
  96. Sposób osobistego kontaktowania się przedsta wicieli podmiotów określonych wart. 38 § 1 Kodeksu z tymczasowo aresztowanym niebezpiecznym określa każdorazowo dyrektor. - i którego właściwości , warunki osobiste, sposób zachowania się w trakcie pobytu w areszcie śledczym
  97. Widzenia tymczasowo aresztowanego niebezpiecznego odbywają się w wyznaczonych miejscach - Dzi ennik Ustaw Nr 111 4100 - pod w zm ocnionym dozorem. W czasie korzystania z widzenia w sposób uniemożliwiający bezpośredni kontakt z osobą odwiedzającą tymczasowo aresztowany nie może spożywać artykułów żywnościowych i napojów, o których mowa w § 42 ust.
  98. Tymczasowo aresztowany niebezpieczny nie może korzystać z widzeń w obecności tymczasowo aresztowanych nie zakwalifikowanych jako niebezpiecznych.
  99. Dyrektor powiadamia organ dysponujący o istnieniu poważnego niebezpieczeństwa dla osoby odwiedzającej oraz, że konieczne jest udzielenie widzenia wyłącznie w sposób uniemożliwiający bezpośredni kontakt z osobą odwiedzającą. 11 . Na żądanie osoby odwiedzającej widzenia udziela się w sposób uniemożliwiający bezpośredni kontakt z tymczasowo aresztowanym niebezpiecznym. Poz. 700 niając rodzaj i kie r unek nauczania, a także podejmuje decyzje o wycofaniu z nauczania, 2) kwalifikuje tymczasowo aresztowanych jako nie- bezpiecznych oraz dokonuje, co najmniej raz na trzy miesiące, weryfikacji decyzji w tym przedmiocie, 3) wyraża opinie w sprawach: a) projektu porządku wewnętrzn ego aresztu śled­ czego oraz zmiany tego porządku, b) innych przekazanych jej przez dyrektora, 4) podejmuje decyzje w sprawie korzystan ia przez tymczasowo aresztowanego z uprawnień określo­ nych wart. 107 Kodeksu oraz zwalnia, na podstawie art. 121 § 4 Kodeksu , z obowiązku pracy. § 67 . Komisja penitencjarna ogłasza decyzje oraz wyraża opinie po wysłuchaniu tymczasowo aresztowa- Rozdział 7 nego i w jego obecności. Zadania komisji penitencjarnej w areszcie śledczym §
  100. Tymczasowo aresztowanego, skazanego wyrokiem sądu pierwszej instancji, w stosunku do którego sąd nie sprzeciwił się przeniesieniu do zakładu karnego, a tymczasowo aresztowany wyraził zgodę na stosowanie względem niego regulaminu wykonywania kary pozbawienia wolności, komisja penitencjarna klasyfikuje niezwłocznie po otrzymaniu zawiadomienia o skazaniu.
  101. Zgoda tymczasowo aresztowanego, o której mow a w ust. 1, powinna być potwierdzona jego podpisem w aktach osobowych przed podjęciem pierwszej decyzji klasyfikacyjnej.
  102. Tymczasowo aresztowanego, skazanego wyrokiem sądu pierwszej instancji, który nie wyraził zgody na stosowanie względem niego regulaminu wykonywania kary pozbawienia wolności, komisja penitencjarna kwalifikuje do tymczasowo aresztowanych, którzy mogą być przeniesieni do zakładu karnego z oddziałem aresztu śledczego.
  103. Do celów przenoszenia tymczasowo aresztowa nych , o których mowa w ust. 3, rodzaje zakładów karnych z oddziałem aresztu śledczego oznacza się literami: 1) zakład karny dla młodocianych - TA/M , 2) zakład karny dla odbywających karę po raz pierw- szy - TA/P, 3) zakład karny dla recydywistów penitencjarnych - TA/R, 4) zakład karny dla odbywających karę aresztu wojskowego - TA/W.
  104. Decyzje, o których mowa w ust. 1 i 3, obowiązu­ ją po upływie 14 dni od wydania wyroku . §
  105. Komisja penitencjarna, oprócz zadań wymienionych w § 65: 1) kwalifikuje tymczasowo aresztowanych do nauczania w szkołach i na kursach, określając albo zmie- Rozdział 8 Przygotowanie tymczasowo aresztowanego do zwolnienia z aresztu śledczego §
  106. Bezpośrednio przed zwolnieniem z aresztu śledczego tymczasowo aresztowanemu udziela się stosownych informacji mających na celu przygotowa nie go do życia po zwolnieniu , w tym także o zakresie pomocy postpenitencjarnej oraz o instytucjach i orga nach udzielających tej pomocy. § 69 .
  107. Jeżeli zwalniany tymczasowo aresztowany jest niezdolny z powodów zdrowotnych do samodziel nego powrotu do miejsca zam eld owania lub miejsca przebywania bez zameldowania, administracja aresztu śledczego jest obowiązana w okresie poprzedzającym zwolnienie nawiązać kontakt z rodziną, osobą bliską lub wskazaną przez tymczasowo aresztowanego inną osobą i powiadomić ją o terminie zwolnienia .
  108. W przypadku gdy działania administracji aresztu o których mowa w ust. 1, okazaty się bezskuteczne, administracja aresztu śledczego jest obowiązana udzielić zwalnianemu pomocy w udaniu się do miejsca zameldowania lub mi ejsca przebywania bez zameldowania albo publicznego zakładu opieki zdrowotnej. śledczego, § 70 .
  109. Przy zwolnieniu z aresztu śledczego tymczasowo aresztowany otrzymuje, za pokwitowaniem, znajdujące się w depozycie dokumenty, pieniądze, przedmioty wartościowe i inne przedmioty, jeżeli nie zostały zatrzymane albo zajęte w drodze za bezpieczenia lub egzekucji.
  110. Tymczasowo aresztowany otrzymuje ponadto świadectwo zwolnienia z aresztu śledczego, zaświad­ czenie o zatrudnieniu, informacje o aktualnych wynikach lekarskich badań diagnostycznych oraz kartę informacyjną z przeprowadzonego leczenia szpitalnego, a wymagający leczenia - również skierowanie do specjalisty lub do szpitala, jeże li takie są wskazania lekarskie . Dziennik Ustaw Nr 111 - 4101 -
  111. Jako ekwiwalent pomocy pienlęznej. o której mowa wart. 166 § 3 Kodeksu, tymczasowo aresztowany może otrzymać przy zwolnieniu stosowną do pory roku odzież, bieliznę, obuwie, bilet na przejazd, a także artykuty żywnościowe na czas podróży. Decyzję w tym zakresie podejmuje dyrektor. § 71.
  112. Jeżeli osoba zwolniona z aresztu śledczego wymaga leczenia szpitalnego, a jej stan zdrowia nie pozwala na przeniesienie do publicznego zaktadu opieki zdrowotnej. pozostaje ona na leczeniu w areszcie śled­ czym do czasu, gdy jej stan zdrowia pozwoli na takie przeniesienie.
  113. Przepis ust. 1 ma zastosowanie, jeżeli osoba zwolniona wyraża zgodę na dalsze leczenie w areszcie śledczym, co powinno być potwierdzone jej podpisem w indywidualnej dokumentacji medycznej. W razie niemożności wyrażenia tej zgody przez osobę zwolnioną, decyzję o pozostawieniu na leczeniu w areszcie śled­ czym podejmuje lekarz. Poz. 700 i 701 korespondencji, korzystania z aparatów telefonicznych, posiadania przedmiotów w celi, świadczenia opieki lekarskiej. powiadamiania organu dysponujące ­ go o zakwalifikowaniu do niebezpiecznych oraz o pozostaniu na leczeniu w zaktadzie karnym po zwolnieniu, a także w zakresie udzielania zezwolenia, o którym mowa wart. 141 § 4 Kodeksu, a ponadto w innych przypadkach, gdy wymaga tego konieczność zabezpieczenia prawidtowego toku postępowania karnego - przepisom niniejszego regulaminu.
  114. Tymczasowo aresztowany, o którym mowa w ust. 1, nie korzysta z przepustek wymienionych wart. 91 pkt 7 i art. 92 pkt 9 Kodeksu, nagród wymienionych wart. 138 § 1 pkt 7 i 8 Kodeksu i § 47 ust. 1 pkt 6 regulaminu wykonywania kary pozbawienia wolności, a także zezwolenia na opuszczenie zaktadu karnego wymienionego wart. 165 § 2 Kodeksu.
  115. Organ dysponujący może zarządzić stosowanie wobec niego również innych przepisów regulaminu wykonywania tymczasowego aresztowania .
  116. O pozostawieniu osoby zwolnionej w areszcie śledczym z powodu, o którym mowa w ust. 1, zawiada- §
  117. Przepisy regulaminu stosuje się równie ż do: mia się niezwtocznie sędziego penitencjarnego, organ rodzinę lub osobę bliską albo osobę wskazaną przez zwolnionego. 1) osoby pozbawionej wolności na terytorium innego państwa, sprowadzonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w charakterze świadka w tocz ącym się postępowaniu karnym, dysponujący, a w miarę możliwości -
  118. Jeżeli osoba, o której mowa w ust. 1, nie wyraża zgody na dalsze leczenie w areszcie śledczym, lekarz aresztu śledczego poucza ją o możliwych następ ­ stwach zdrowotnych odmowy leczenia. Fakt odmowy powinien być potwierdzony podpisem zwolnionego w indywidualnej dokumentacji medycznej. a w przypadku odmowy podpisu - notatką stużbową na tę 2) obywatela polskiego skazanego przez sąd państwa obcego i przekazanego w celu wykonania kary pozbawienia wolności w Rzeczypospolitej Polskiej. do czasu uprawomocnienia się orzeczenia, o którym mowa wart. 609 Kodeksu postępowania karnego, okoliczność. 3) tymczasowo aresztowanego przebywającego w areszcie śledczym przed dniem wejścia w życ ie regulaminu . §
  119. Jeżeli zwolnienie z aresztu śledczego następu­ je w godzinach wieczornych lub nocnych, osobie zwol nionej zapewnia się, na jej pisemny wniosek, nocleg w areszcie, oddzielnie od tymczasowo aresztowanych. Rozdziat 9 Przepisy przejściowe i końcowe §
  120. Tymczasowo aresztowany, wobec którego wykonywana jest kara pozbawienia wolności w innej sprawie, podlega przepisom regulaminu wykonywania kary pozbawienia wolności, a w zakresie widzeń, §
  121. Tra.ci moc rozporządzenie Ministra Sprawie dliwości z dnia 2 maja 1989 r. w sprawie regulaminu wykonywania tymczasowego aresztowania (Dz. U. Nr 31, poz. 167, z 1991 r. Nr 3, poz. 15, z 1994 r. Nr 72, poz. 321 oraz z 1995 r. Nr 153, poz. 787). §
  122. Rozporządzeni e wchodzi w 1 września 1998 r. życie z dniem Minister Spraw iedliwości: H. Suchocka 701 ROZPORZĄDZENIE MINISTRA SPRAWIEDLIWOŚCI z dnia 14 sierpnia 1998 r. w sprawie warunków, jakim powinny odpowiadać instytucje i osoby uprawnione do przeprowadzenia mediacji, zakresu i warunków udostępniania im akt sprawy oraz zasad i trybu sporządzania sprawozdania z przebiegu i wyników postępowania mediacyjnego. Na podstawie art. 320 § 3 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego (Dz. U. Nr 89, poz. 555) zarządza się, co następuje: § 1.1 . Sąd lub prokurator może przekazać sprawę, w celu przeprowadzenia postępowania mediacyjnego między oskarżonym lub podejrzanym i pokrzywdzo-

🔗 Do źródła urzędowego

Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.