← Polska

Rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 2 lutego 1999 r. w sprawie zakwaterowania tymczasowego oraz hoteli garnizonowych.

Dziennik Ustaw Nr 12 - 438- § 25. 1. Obwinionemu i rzecznikowi dyscyplinarnemu doręcza się, za pokwitowaniem odbioru, odpis orzeczenia wraz z uzasadnieniem w terminie trzech dni od daty wydania orzecz

§ 13

, jest jednostką gospodarczą Agencji, prowadzącą działalność na zasadach pełnego wewnętrznego rozrachunku gospodarczego.

  1. Dyrektor hotelu lub zespołu jest pracodawcą w stosunku do podległych mu pracowników. §
  2. W hotelu, poza osobami,

art. 54 ust. 1 ustawy, kwateruje się także gości zagranicznych przybyłych służbowo do jednostki lub instytucji wojskowej oraz inne osoby przybyłe na zaproszenie jednostki lub instytucji wojskowej.

  1. Kwaterę zastępczą przekazuje się protokolarnie, określając stopień zużycia zainstalowanych urządzeń. §
  2. Z hoteli, w miarę wolnych miejsc, mogą korzystać w kolejności:
  3. Za zakwaterowanie w kwaterze zastępczej uiszcza się opłaty jak za osobne kwatery stałe.
  4. Osoba zwalniająca kwaterę zastępczą pokrywa koszty zużycia urządzeń zainstalowanych w tej kwaterze.
  5. Do kwater zastępczych zajmowanych przez żoł­ nierzy zawodowych z członkami rodzin stosuje się przepis ust.
  6. §
  7. W przypadku gdy Agencja nie dysponuje w garnizonie internatem lub kwaterą zastępczą, a występują potrzeby tymczasowego zakwaterowania, dyrektor oddziału terenowego Agencji może wynająć pomieszczenia od jednostki wojskowej, zawierając umowę najmu.
  8. Wynajęcie pomieszczeń od innych osób prawnych lub fizycznych wymaga zgody dyrektora oddziału rejonowego Agencji.
  9. W umowie, o której mowa w ust. 1, określa się w szczególności wysokość opłat eksploatacyjnych za zajmowaną powierzchnię użytkową na poziomie kosztów własnych utrzymania budynku, sposób rozliczenia usług komunalnych oraz procentowy udział w kosztach remontów budynku. §
  10. Hotel tworzy dyrektor oddziału rejonowego Agencji na wniosek dyrektora oddziału terenowego Agencji, po uzyskaniu opinii dowódcy garnizonu.
  11. W hotelach posiadających więcej niż 100 miejsc noclegowych oraz prowadzących własną działalność gastronomiczną, a także w przypadku funkcjonowania kilku hoteli w jednym garnizonie, na wniosek dyrektora oddziału rejonowego Agencji, Prezes Agencji może zezwolić na utworzenie stanowiska dyrektora zespołu hotelowo-gastronomicznego.
  12. Jeżeli na obszarze działania oddziału terenowego Agencji funkcjonuje hotel i internat, dyrektor oddziału rejonowego Agencji, na wniosek dyrektora oddziału terenowego, może zezwolić na utworzenie zespołu hotelowo-internatowego działającego w ramach oddziału terenowego Agencji. 1) osoby,

§ 15

, wraz z towarzyszą­ cymi im członkami rodziny, które nie przebywają w podróży służbowej, a także emeryci i renciści wojskowi, emeryci i renciści - byli pracownicy wojska, małżonkowie żołnierzy zawodowych, emerytów i rencistów wojskowych oraz pracowników wojska, 2) członkowie rodzin żołnierzy w czynnej służbie wojskowej, inni niż wymienieni w pkt 1, w czasie odwiedzin tych żołnierzy w miejscu pełnienia przez nich służby, 3) inne osoby. § 17. Na zakwaterowanie osób,

§ 15

, w przypadku niedokonania rezerwacji, dyrektor hotelu utrzymuje do godziny 1800 rezerwę miejsc w wysokości uzgodnionej z dowódcą garnizonu, nie więcej jednak niż 5% ogólnej ilości miejsc. § 18. 1. Opłaty za zakwaterowanie w hotelu ustala dyrektor hotelu. 2. Dla osób,

§ 16

pkt 3, opłatę ustala się w wysokości porównywalnej do opłat pobieranych na danym terenie w innych hotelach tej samej kategorii. 3. Opłaty od osób,

§ 15

i § 16 pkt 1 i 2, ustala się w wysokości do 80% stawek określonych na podstawie ust. 2, jednak nie mniej niż faktyczny koszt utrzymania jednego miejsca hotelowego w rozliczeniu rocznym.

  1. Hotel może świadczyć również inne usługi hotelarskie, pobierając za nie opłaty ustalone przez dyrektora.
  2. W przypadkach uzasadnionych dyrektor hotelu może doraźnie obniżyć opłatę za zakwaterowanie hotelowe, nie więcej jednak niż do 50%. §
  3. Dyrektor oddziału rejonowego Agencji likwiduje hotel na wniosek dyrektora oddziału terenowego Agencji, po uzyskaniu opinii dowódcy garnizonu, w przypadku: 1) przynoszenia strat, Dziennik Ustaw Nr 12 - 441- 2) konieczności zmiany przeznaczenia hotelu na inne cele.
  4. Dyrektor oddziału rejonowego Agencji określa warunki, tryb oraz sposób zagospodarowania mienia pozostałego po hotelu. §
  5. Traci moc zarządzenie nr 59/MON Ministra Obrony Narodowej z dnia 27 grudnia 1995 r. w sprawie Poz. 103 i 104 sad przeznaczania osobnych kwater stałych i innych pomieszczeń mieszkalnych na zakwaterowanie tymczasowe oraz szczegółowych zasad i trybu tworzenia, prowadzenia i likwidacji hoteli garnizonowych (Dz. Rozk. MON, poz. 247). §
  6. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia. szczegółowych zasad zakwaterowania tymczasowego i odpłatności za to zakwaterowanie, szczegółowych za- Minister Obrony Narodowej: J. Onyszkiewicz 104 ROZPORZĄDZENIE MINISTRA PRACY I POLITYKI SOCJALNEJ z dnia 1 lutego 1999 r. w sprawie szczegółowych zasad wypłacania odsetek za opóźnienie w ustaleniu lub wypłacie świadczeń z ubezpieczeń społecznych. Na podstawie art. 85 ust. 2 ustawy z dnia 13 paź­ dziernika 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. Nr 137, poz. 887 i Nr 162, poz. 1118 i 1126) zarządza się, co następuje:
  7. Okres opóźnienia w wypłaceniu świadczeń okresowych liczy się od dnia następującego po ustalonym terminie ich płatności. wypłacania odsetek za opóźnienie w ustaleniu prawa do świadczeń pieniężnych z ubezpieczeń społecznych lub w wypłaceniu świadczeń, do których przyznawania i wypłacania są zobowiązani Zakład Ubezpieczeń Spo-
  8. Okres opóźnienia w wypłaceniu świadczeń emerytalnych lub rentowych, zleconych Zakładowi do wypłaty na mocy odrębnych przepisów, liczy się od dnia następującego po najbliższym terminie płatności tych świadczeń, przypadającym po upływie 30 dni od wpły­ wu do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych decyzji zleca- łecznych, zwany dalej "Zakładem", oraz płatnicy skła­ jącej wypłatę świadczenia. §
  9. Rozporządzenie określa szczegółowe zasady dek.
  10. Określone w rozporządzeniu zasady wypłacania odsetek za opóźnienie w wypłaceniu świadczeń z ubezpieczeń społecznych, zwanych dalej "odsetkami", stosuje się równieź do obliczania i wypłacania odsetek za opóźnienie w wypłaceniu przez Zakład świadczeń zleconych mu do wypłaty na mocy odrębnych przepisów lub umów międzynarodowych. §
  11. Odsetki wypłaca się za okres od dnia nastę­ pującego po upływie terminu na ustalenie prawa do świadczeń lub ich wypłaty, przewidzianego w przepisach określających zasady przyznawania i wypłacania świadczeń do dnia wypłaty świadczeń, z uwzględ­ nieniem ust. 2-
  12. Okres opóźnienia w ustaleniu prawa do świad­ czeń i ich wypłacie, dla których przepisy określające zasady ich przyznawania i wypłacania przewidują termin na wydanie decyzji, liczy się od dnia następującego po upływie terminu na wydanie decyzji.
  13. Okres opóźnienia w ustaleniu świadczeń zleconych Zakładowi do wypłaty z mocy umów międzyna­ rodowych liczy się od dnia następującego po upływie terminu na wydanie decyzji, liczonego od daty wpływu z zagranicznej instytucji ubezpieczeniowej pełnej dokumentacji oraz należności.
  14. Jeżeli świadczenie jest wypłacane osobie uprawnionej za pośrednictwem poczty lub na rachunek bankowy, za dzień wypłaty świadczeń uważa się dzień przekazania należności na pocztę lub do banku. §
  15. Ustalenie należnych do wypłaty odsetek oblicza się przez pomnożenie kwoty opóźnionego świad­ czenia przez liczbę dni opóźnienia i przez roczną stopę procentową odsetek oraz przez podzielenie tego iloczynu przez
  16. §
  17. Odsetki wypłaca się z urzędu łącznie z wypła­ tą opóźnionego świadczenia.
  18. Jeżeli odsetki nie zostały wypłacone łącznie z wypłatą opóźnionego świadczenia, wypłaca się je: 1) nie później niż łącznie z wypłatą świadczenia w następnym terminie jego płatności, gdy dotyczą świadczenia okresowego, 2) niezwłocznie, nie później jednak niż w ciągu 30 dni, gdy dotyczą świadczenia jednorazowego. §
  19. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem ogło­ szenia z mocą od dnia 1 stycznia 1999 r. Minister Pracy i Polityki Socjalnej: L. Komolowski

🔗 Do źródła urzędowego

Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.