← Polska

Rozporządzenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 23 listopada 1999 r. w sprawie trybu postępowania organów Inspekcji Handlowej.

- Dziennik Ustaw Nr 96 Poz. 1116 5202- 1116 ROZPORZĄDZENIE PREZESA RADY MINISTRÓW z dnia 23 listopada 1999 r. w sprawie trybu postępowania organów Inspekcji Handlowej. Na podstawie art. 13 ust. 3 ustawy z dnia 25 lutego 1958 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 1969 r. Nr 26, poz. 206, z 1975 r. Nr 16, poz. 91, z 1990 r. Nr 14, poz. 88, z 1991 r. Nr 65, poz. 279, z 1996 r. Nr 106, poz. 496 i z 1998 r. Nr 106, poz. 668) zarządza się, co następuje: Rozdział 1 Przepisy ogólne § 1. Inspekcja Handlowa, zwana dalej "Inspekcją", wykonuje zadania określone w ustawie z dnia 25 lutego 1958 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 1969 r. Nr 26, poz. 206, z 1975 r. Nr 16, poz. 91, z 1990 r. Nr 14, poz. 88, z 1991 r. Nr 65, poz. 279, z 1996 r. Nr 106, poz. 496 i z 1998 r. Nr 106, poz. 668), zwanej dalej "ustawą", działając w trybie określonym w rozporządzeniu. § 2. Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o: 1) towarze - rozumie się przez to rzeczy ruchome, znajdujące się w obrocie gospodarczym i przezna- zmienionym stanie rzeczy lub dokumentów obję­ tych kontrolą albo w celu zapewnienia nienaruszalności pomieszczeń kontrolowanego, 10) przedstawicielu - rozumie się przez to osobę upoważnioną do reprezentowania kontrolowanego lub przez niego zatrudnioną przy wykonywaniu czynności w zakresie działalności kontrolowanego. § 3. Inspekcja realizuje swoje zadania w zakresie czynności kontrolnych, kierując się w szczególności: 1) planami kontroli o znaczeniu krajowym, 2) potrzebami określonymi przez wojewodę lub wynikającymi z wniosków innych organów administracji rządowej i samorządowej, 3) potrzebami wynikającymi ze skarg i wniosków konsumentów lub organizacji pozarządowych, których statutowym celem jest ochrona interesów konsumentów. czone bezpośrednio lub pośrednio do użytku przez konsumenta, 2) usługach - rozumie się przez to usługi wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisówo statystyce państwowej , świadczone wobrocie gospodarczym bezpośrednio dla konsumentów przez przedsiębiorców, 3) konsumencie - rozumie się przez to każdego, kto nabywa towary i usługi do celów nie związanych z działalnością gospodarczą, 4) inspektorze - rozumie się przez to pracownika Inspekcji uprawnionego do wszczęcia i prowadzenia postępowania kontrolnego lub do dokonania zabezpieczenia, 5) Głównym Inspektorze - rozumie się przez to Głów­ nego Inspektora Inspekcji Handlowej, 6) wojewódzkim inspektorze - rozumie się przez to wojewódzkiego inspektora Inspekcji Handlowej, 7) kontroli - rozumie się przez to zespół czynności wykonywanych w toku postępowania kontrolnego przez Głównego Inspektora, wojewódzkiego inspektora lub inspektora, w celu realizacji zadań określonych w ustawie lub w przepisach odręb­ nych, 8) kontrolowanym - rozumie się przez to przedsię­ biorcę, którego działalność podlega kontroli, 9) zabezpieczeniu - rozumie się przez to czynności wykonywane w toku postępowania kontrolnego przez Głównego Inspektora, wojewódzkiego inspektora lub inspektora, w celu zachowania w nie Rozdział 2 Przygotowanie i wszczęcie postępowania kontrolnego § 4. 1. Główny Inspektor opracowuje programy kontroli o znaczeniu krajowym lub ponadwojewódzkim oraz innych kontroli wykonywanych na jego polecenie, z zastrzeżeniem ust. 2. 2. W pozostałych przypadkach programy kontroli opracowuje wojewódzki inspektor. 3. Programy kontroli powinny zawierać w szczególności: 1) określenie podstawy prawnej kontroli, 2) wykaz aktów prawnych lub przepisów prawa regulujących zagadnienia objęte zakresem kontroli, 3) określenie podm iotowego i przedmiotowego zakresu kontroli, 4) określenie metod i środków kontroli. 4. Inspektor prowadzi postępowanie kontrolne, z uwzględnieniem programu kontroli. § 5. 1. Postępowanie kontrolne wszczyna i prowadzi inspektor na podstawie pisemnego upoważnienia imiennego wydanego przez Głównego Inspektora lub wojewódzkiego inspektora, z zastrzeżeniem ust. 5. 2. Upoważnienie, o którym mowa w ust. 1, powinno zawierać: - Dziennik Ustaw Nr 96 5203- 1) imię i nazwisko, stanowisko służbowe oraz numer legitymacji służbowej inspektora przeprowadzają­ cego kontrolę, 2) podstawę prawną do przeprowadzenia kontroli, 3) dane identyfikujące kontrolowanego, 4) termin przeprowadzenia kontroli. 3. Upoważnienie powinno być opatrzone pieczęcią okrągłą z godłem państwa . 4. Jeżeli jest to niezbędne ze względu na okoliczności stwierdzone w toku kontroli, wojewódzki inspektor, na wniosek inspektora, może przedłużyć termin przeprowadzenia kontroli, o którym mowa w ust. 2 pkt 4. 5. Kontrola może być wszczęta bez upoważnienia imiennego, jeżeli ujawnione okoliczności uzasadniają niezwłoczne podjęcie czynności kontrolnych. § 6. 1. Jeżeli okoliczności faktyczne tego wymagają, Główny Inspektor może upoważnić inspektora do wszczęcia i przeprowadzenia postępowania kontrolnego na obszarze właściwości miejscowej wojewódzkie- go inspektora. 2. Główny Inspektor lub wojewódzki inspektor może upoważnić pracowników Inspekcji do wydawania zarządzeń i postanowień w toku postępowania kontrolnego. 3. Upoważnień, o których mowa w ust. 1 i 2, udziela się w formie pisemnej. § 7. 1. Przed przystąpieniem do kontroli inspektor jest obowiązany, z zastrzeżeniem § 5 ust. 5, okazać kontrolowanemu lub jego przedstawicielowi legitymację służbową oraz upoważnienie imienne do przeprowadzenia kontroli, a także pouczyć kontrolowanego o jego prawach i obowiązkach. 2. W przypadku, o którym mowa w § 5 ust. 5, kontrolowanemu należy doręczyć niezwłocznie upoważ­ nienie do przeprowadzenia kontroli; niedopełnienie tego obowiązku powoduje nieważność postępowania kontrolnego. § 8. 1. Kontrolę przeprowadza się w siedzibie kontrolowanego oraz w miejscach i czasie wykonywania jego działalności, w obecności kontrolowanego lub jego przedstawiciela, z zastrzeżeniem ust. 2. 2. Czynności kontrolne mogą być przeprowadzane także w siedzibie Głównego Inspektora lub wojewódzkiego inspektora. 3. Jeżeli jest to możliwe, kontrola powinna być przeprowadzana w sposób nie zakłócający prowadzonej przez kontrolowanego działalności. Rozdział 3 Poz. 1116 wej, bez obowiązku uzyskiwania przepustki, z zastrzeżeniem ust. 4. 2. Inspektor w trakcie kontroli nie może być poddawany rewizji osobistej . 3. Inspektor podlega przepisom bezpieczeństwa i higieny pracy obowiązującym u kontrolowanego. 4. Przy przeprowadzaniu kontroli u przedsiębior­ ców prowadzących działalność gospodarczą na terenach podlegających ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych i administracji, nie wymienionych wart. 14 pkt 1 ustawy, inspektor jest zobowiązany do przestrzegania przepisów regulujących zasady wstępu na te tereny. § 10. 1. Wojewódzki inspektor może upoważnić inspektora do dokonania, w związku ze zleconą kontrolą, kontrolnego zakupu towaru lub usługi w celu sprawdzenia rzetelności obsługi. 2. Pobrany towar podlega zwrotowi, za pokwitowaniem, o ile jest w stanie nienaruszonym. Należność za towar podlega zwrotowi. 3. Dokonanie kontrolnego zakupu towaru lub usłu­ gi opisuje się w protokole kontroli. § 11. 1. W toku kontroli inspektor może : 1) badać akta, dokumenty, ewidencje i informacje w zakresie objętym kontrolą oraz żądać od kontrolowanego lub jego przedstawiciela sporządzenia niezbędnych kopii, 2) dokonywać oględzin terenu, obiektów, pomieszczeń, środków przewozowych, towarów i innych rzeczy w zakresie objętym kontrolą, 3) badać przebieg określonych czynności, 4) legitymować osoby w celu stwierdzenia ich tożsa ­ mości, jeżeli jest to niezbędne na potrzeby kontroli, 5) żądać od kontrolowanego oraz jego przedstawicieli udzielenia, w wyznaczonym terminie, ustnych lub pisemnych wyjaśnień w sprawach objętych zakresem kontroli, 6) wzywać osoby i przesłuchiwać w charakterze strony, świadka lub biegłego, 7) zasięgać opinii biegłych, 8) zabezpieczać dowody, i środki przewozowe, towary, pomieszczenia 9) nieodpłatnie pobierać próby towarów, zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 4 ustawy, Uprawnienia inspektora 10) zbierać inne niezbędne materiały w zakresie obję ­ tym kontrolą. § 9. 1. Inspektor jest upoważniony do wstępu oraz poruszania się w obiektach, pomieszczeniach i na terenie kontrolowanego za okazaniem legitymacji służbo- 2. Zgodność kopii z oryginałami akt, dokumentów, ewidencji i informacji potwierdza kontrolowany lub jego przedstawiciel. - Dziennik Ustaw Nr 96 5204- § 12. 1. Główny Inspektor, wojewódzki inspektor albo upoważniony inspektor może wydawać w toku kontroli zarządzenia, o których mowa wart. 8 ust. 1 ustawy. 2. Jeżeli rodzaj stwierdzonych nieprawidłowości nie uzasadnia wydania zarządzenia, o którym mowa w ust. 1, Główny Inspektor, wojewódzki inspektor albo upoważniony inspektor może w toku kontroli żądać od kontrolowanego lub jego przedstawiciela usunięcia nieprawidłowości w wyznaczonym terminie. Poz. 1116 specjalistycznych badań towaru, zabezpieczenia dokonuje się na okres potrzebny do przeprowadzenia badań. 5. Główny Inspektor lub wojewódzki inspektor może przedłużyć termin, o którym mowa w ust. 3, na czas niezbędny do przeprowadzenia czynności mających na celu ustalenie i wyjaśnienie okoliczności sprawy. 6. Główny Inspektor lub wojewódzki inspektor uchyla zabezpieczenie, o którym mowa w ust. 1 i 4, jeżeli stało się bezprzedmiotowe. 3. Kontrolowany lub jego przedstawiciel jest obowiązany poinformować w wyznaczonym terminie odpowiednio Głównego Inspektora albo wojewódzkiego inspektora o działaniach podjętych w celu wykonania zarządzenia, o którym mowa w ust. 1, albo żądania, o którym mowa w ust. 2, w szczególności o sposobie usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości. 4. Wydanie zarządzenia, o którym mowa w ust. 1, oraz żądanie, o którym mowa w ust. 2, należy odnotować w protokole kontroli . § 13. Badanie dokumentów, ewidencji i informacji polega na sprawdzeniu ich rzetelności oraz zgodności z przepisami prawa. § 14. Kontrola jakości oraz bezpieczeństwa towarów i usług polega w szczególności na sprawdzeniu zgodności cech i właściwości produktu lub usługi, ich opakowania, oznakowania, przechowywania i transportu, mających wpływ na zaspokojenie stwierdzonych lub przewidywanych potrzeb konsumentów, z wymaganiami określonymi w przepisach odrębnych, normach, dokumentach normalizacyjnych, recepturach i deklaracjach producenta (sprzedawcy) lub umowach. § 15. Jeżeli towar objęty kontrolą nie znajduje się u kontrolowanego, osoba będąca w jego posiadaniu jest obowiązana, na żądanie wojewódzkiego inspektora lub upoważnionego inspektora, do okazania tego towaru do oględzin w wyznaczonym terminie. 7. Jeżeli jest to możliwe, termin, o którym mowa w ust. 3 i 4, powinien być określany z uwzględnieniem terminów gwarancji, terminów przydatności towaru do spożycia oraz innych terminów określających waż­ ność lub trwałość towaru . § 17. 1. Wykonanie zabezpieczenia, o którym mowa w § 16, następuje w odniesieniu do: 1) towarów - przez prżekazanie ich do przechowania kontrolowanemu lub jego przedstawicielowi, z zastrzeżeniem pkt 4, 2) dokumentów, ewidencji, informacji oraz innych rzeczy nie będących towarami - przez:

  1. a)oddanie na przechowanie kontrolowanemu lub jego przedstawicielowi w zamkniętym i zabezpieczonym pomieszczeniu,
  2. b)opieczętowanie lub nałożenie innych znaków urzędowych i oddanie na przechowanie osobom, o których mowa w lit. a),
  3. c)złożenie na przechowanie w pomieszczeniu Inspekcji, 3) pomieszczeń - przez ich zamknięcie oraz nałożenie plomb, pieczęci lub innych znaków urzędowych, 4) środków spożywczych i innych rzeczy łatwo psują­ cych się oraz rzeczy niebezpiecznych - przez ich umieszczenie w pomieszczeniach i w warunkach spełniających wymagania określone w przepisach odrębnych. Rozdział 4 Zabezpieczen ie § 16. 1. Główny Inspektor, wojewódzki inspektor albo upoważniony inspektor może, w drodze postanowienia, dokonać zabezpieczenia dowodów, jeżeli jest to niezbędne dla realizacji zadań kontroli. 2. Zabezpieczeniu, o którym mowa w ust. 1, podledokumenty, ewidencje, informacje oraz towary i inne rzeczy, jeżeli stanowią lub mogą stanowić dowód nieprawidłowości stwierdzonych w toku kontroli. 2. Zabezpieczenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 i 4, traci moc, gdy dalsze czynności podejmie inny właści­ wy organ, w wyniku powiadomienia go przez Główne­ go Inspektora lub wojewódzkiego inspektora. § 18. Inspektor, który dokonał zabezpieczenia przez nałożenie plomb, pieczęci lub innych znaków urzędo­ wych, jest obowiązany udokumentować liczbę i rodzaj nałożonych znaków oraz ich cechy identyfikacyjne. gają Rozdział 5 Dokumentowanie ustaleń kontroli 3. Zabezpieczenia, o którym mowa w ust. 1, dokonuje się na okres nie dłuższy niż 14 dni, z zastrzeżeniem ust. 4 i 5. 4. Jeżeli z uwagi na okoliczności stwierdzone w toku czynności kontrolnych niezbędne jest wykonanie § 19. 1. Wyniki przeprowadzonej kontroli inspektor przedstawia w protokole kontroli. 2. Protokół kontroli zawiera: 1) czas trwania kontroli, - Dziennik Ustaw Nr 96 5205- Poz. 1116 2) imię i nazwisko, stanowisko służbowe oraz numer legitymacji służbowej inspektora przeprowadzają­ cego kontrolę, 3. Badania organoleptyczne pobranej próby towaru wykonuje się w toku przeprowadzonej kontroli w ramach badań laboratoryjnych. 3) dane identyfikujące kontrolowanego, 4. Główny Inspektor lub wojewódzki inspektor może zlecić, z urzędu lub na wniosek kontrolowanego, 4) opis stanu faktycznego stwierdzonego w wyniku kontroli, ze szczególnym uwzględnieniem ujawnionych nieprawidłowości oraz, jeżeli jest to możliwe, przyczyn ich powstania, a także osób odpowiedzialnych za ich zaistnienie, zbadanie dodatkowej próby z tej samej partii towaru, pobranej i zabezpieczonej w sposób określony w przepisach odrębnych lub dokumentach normalizacyjnych. 5) opis nieprawidłowości usuniętych w toku kontroli, § 23. 1. Kierownik laboratorium lub upoważniony przez niego pracownik dokumentuje przyjęcie próby towaru do badań przez sporządzenie protokołu. 6) pouczenie o uprawnieniach przysługujących kontrolowanemu w związku ze sporządzeniem protokołu. 2. Protokół, o którym mowa w ust. 1, powinien zawierać w szczególności ocenę prawidłowości pobra- § 20. 1. Inspektor jest obowiązany zapoznać kontro- nia, zabezpieczenia, przechowywania i dostarczenia próby towaru do badań, dokonaną na podstawie: lowanego lub jego przedstawiciela z treścią protokołu. 2. Protokół podpisuje inspektor oraz kontrolowany lub jego przedstawiciel, w którego obecności przeprowadzono kontrolę. 3. Kontrolowany lub jego przedstawiciel może zgłosić uwagi bezpośrednio do protokołu bądź wnieść je na piśmie, w ciągu 3 dni od dnia zapoznania się z protokołem, odpowiednio do Głównego Inspektora albo wojewódzkiego inspektora. O braku uwag należy uczynić adnotację w protokole. 4. Jeden egzemplarz protokołu pozostawia się za pokwitowaniem kontrolowanemu lub jego przedstawicielowi. 5. W razie odmowy podpisania lub odbioru protokołu, inspektor sporządzający protokół powinien uczynić adnotację w protokole, podając, jeżeli jest to możli­ we, przyczynę. 6. Główny Inspektor lub wojewódzki inspektor jest obowiązany ustosunkować się do uwag zgłoszonych do protokołu niezwłocznie, jednak nie później niż w terminie 7 dni od dnia ich otrzymania. § 21. 1. W razie zabezpieczenia towarów, dokumentów i innych rzeczy, pobrania prób, dokonania oględzin lub przeprowadzenia innych dowodów sporządza się odrębny protokół. Przepisy § 20 stosuje się odpowiednio. 2. O sporządzeniu odrębnego protokołu uczynić adnotację w protokole kontroli. należy Rozdział 6 Badanie prób towarów oraz postępowanie z pozostałościami po próbach 1) informacji zawartych w protokole pobrania próby i zleceniu badań, 2) oględzin próby towaru dostarczonej do badań, 3) obowiązujących przepisów odrębnych lub dokumentów normalizacyjnych. 3. Protokół sporządza się w dwóch egzemplarzach, z których jeden przekazuje się za pokwitowaniem osobie dostarczającej próbę towaru do badań, a drugi pozostaje w aktach sprawy. § 24. 1. Główny Inspektor lub wojewódzki inspektor jest obowiązany, z zastrzeżeniem ust. 3, do zwrotu kontrolowanym przedsiębiorcom, za pokwitowaniem, prób towarów trwałego użytku lub ich pozostałości, w terminie 14 dni od dnia zakończenia postępowania pokontrolnego, jeżeli towar w wyniku przeprowadzonych badań nie uległ zniszczeniu i zachował wartość handlową bądź jest możliwe przywrócenie mu tej wartości. 2. Jeżeli w przypadkach, o których mowa w ust. 1, kontrolowany odmawia przyjęcia podlegającej zwrotowi próby towaru lub jej pozostałości bądź zwrot jest niemożliwy z innych przyczyn, Główny Inspektor lub wojewódzki inspektor przekazuje tę próbę lub pozostałości, za pokwitowaniem, instytucjom lub organizacjom powołanym statutowo do niesienia pomocy społecznej bądź dokonuje ich sprzedaży na zasadach określonych w przepisach odrębnych. 3. Jeżeli próby towarów lub ich pozostałości stanowią lub mają stanowić dowód rzeczowy w postępowa­ niu karnym albo w postępowaniu w sprawach o wykroczenia, o ich zwrocie lub przekazaniu decyduje organ, który prowadzi takie postępowanie. § 22. 1. Badania pobranych prób towarów przeprowadzają, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3, laboratoria kontro- Rozdział 7 lno-analityczne Inspekcji. Postępowanie pokontrolne 2. W przypadku gdy laboratoria Inspekcji nie mogą wykonać badań, Główny Inspektor lub wojewódzki inspektor może zawrzeć umowę o wykonanie badań pobranej próby z inną jednostką badawczą. § 25.1. Na podstawie wyników kontroli Główny Inspektor lub wojewódzki inspektor może wydać zarzą­ dzenie pokontrolne zobowiązujące kontrolowanego do Dziennik Ustaw Nr 96 - Poz. 1116 i 1117 5206- usunięcia, w określonym terminie, stwierdzonych w toku kontroli nieprawidłowości. trolne, informujące o nieprawidłowościach stwierdzonych w toku kontroli. 2. Kontrolowany jest obowiązany poinformować odpowiednio Głównego Inspektora albo wojewódzkiego inspektora, w wyznaczonym terminie, o wykonaniu zarządzenia, o którym mowa w ust. 1. 2. Podmiot, o którym mowa w ust. 1, jest obowią­ zany ustosunkować się do wystąpienia pokontrolnego w terminie 14 dni. Rozdział 8 § 26. 1. Na podstawie ustaleń kontroli Główny Inspektor lub wojewódzki inspektor może skierować do kontrolowanego lub jednostki nadrzędnej albo organizacji samorządu gospodarczego wystąpienie pokon- Przepis końcowy § 27. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia. Prezes Rady Ministrów: J. Buzek 1117 ROZPORZĄDZENIE PREZESA RADY MINISTRÓW z dnia 30 listopada 1999 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Edukacji Narodowej. Na podstawie art. 33 ust. 1 ustawy z dnia 8 sierpnia 1996 r. o organizacji i trybie pracy Rady Ministrów oraz o zakresie działania ministrów (Dz. U. z 1999 r. Nr 82, poz. 929) zarządza się, co następuje: § 1. 1. Rozporządzenie określa szczegółowy zakres działania Ministra Edukacji Narodowej, zwanego dalej "ministrem". 2. Minister kieruje następującymi działami administracji rządowej: 1) kultura fizyczna i sport, 3. Z zastrzeżeniem odrębnych przepisów, minister jest dysponentem części 33 budżetu państwa. 4. Obsługę ministra zapewnia Ministerstwo Edukacji Narodowej. 5. Organy i jednostki organizacyjne podległe ministrowi lub przez niego nadzorowane, z zastrzeżeniem art. 34 ust. 2 ustawy z dnia 8 sierpnia 1996 r. o organizacji i trybie pracy Rady Ministrów oraz o zakresie działania ministrów (Dz. U. z 1999 r. Nr 82, poz. 929), określa załącznik do rozporządzenia. § 2. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem ogło­ szenia. 2) oświata i wychowanie, 3) szkolnictwo wyższe. Prezes Rady Ministrów: J. Buzek Załącznik do rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 30 listopada 1999 r. (poz. 1117) WYKAZ ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH PODLEGŁYCH LUB NADZOROWANYCH PRZEZ MINISTRA EDUKACJI NARODOWEJ 1) związki i organizacje sportowe, 7) Dom Pracy Twórczej w Ustroniu, 2) Polonijne Centrum Nauczycielskie w Lublinie, 8) Zespół Szkół Ogólnokształcących dla Dzieci Obywateli Polskich Przebywających Czasowo za Granicą w Warszawie, szkoły i szkolne punkty konsultacyjne przy placówkach dyplomatycznych i konsularnych Rzeczypospolitej Polskiej oraz zespoły tych 3) Centralny Ośrodek w Warszawie, Doskonalenia Nauczycieli 4) Ogólnopolskie Centrum Edukacji Niestacjonarnej w Warszawie, 5) Centrum Edukacji Medycznej w Warszawie, 6) Centrum Metodyczne Pomocy Psychologiczno-Pedagogicznej w Warszawie, szkół, 9) Centralna Komisja Egzaminacyjna w Warszawie, 10) okręgowe komisje egzaminacyjne, 11) uniwersytety państwowe,

🔗 Do źródła urzędowego

Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.