← Polska

Rozporządzenie Ministra Gospodarki z dnia 6 grudnia 1999 r. w sprawie szczegółowych zasad kształtowania i kalkulacji taryf oraz zasad rozliczeń w obro

Obsah (5)§ 10§ 11§ 17§ 30§ 29

ROZPORZĄDZENIE MINISTRA GOSPODARKI z dnia 6 grudnia 1999 r. w sprawie szczegółowych zasad kształtowania i kalkulacji taryf oraz zasad rozliczeń w obrocie paliwami gazowymi, w tym rozliczeń z indywidua

ust. 1 pkt 2, zalicza się: § 14. Koszty,

§ 10ust.

1 pkt 2 i § 11 ust. 1 pkt 2, ustala się na podstawie: 1) rurę przewodową, złącze izolacyjne lub połączenia 1) planu rozwoju, o którym mowa wart. 16 ustawy, lub typu polietylen-stal na przyłączu polietylenowym, kurek główny oraz reduktor ciśnienia gazu o przepustowości do 10 m 3 jh, rury ochronne na skrzyżo­ waniu z innym uzbrojeniem podziemnym - przy budowie przyłącza w sieci rozdzielczej, 2) rurę przewodową, złącze izolacyjne, dwa układy za- porowo-upustowe, rury ochronne na skrzyżowa­ niach z innym uzbrojeniem podziemnym - przy budowie przyłącza w sieci przesyłowej. 3. Do warunków standardowych,

ust. 1 pkt 2, zalicza się wykonanie przyłącza w wykopie otwartym, teren bez nawierzchni utwardzonej, grunt kategorii III-IV oraz wykonywane ręcznie roboty ziemne. §

  2. Ryczałtowe stawki opłat za budowę lub rozbudowę sieci kalkuluje się: 1) przyjmując, że ustalana na ich podstawie opłata obejmuje tylko niezbędną do realizacji przyłącze­ nia budowę lub rozbudowę sieci rozdzielczej, 2) na podstawie uzasadnionych kosztów budowy lub rozbudowy sieci rozdzielczej, wynikających z planowanych nakładów na budowę lub rozbudowę tej sieci przy zastosowaniu standardowych elementów sieci i wykonanie budowy lub rozbudowy w warunkach standardowych, wyrażone w złotych na jednostkę długości sieci rozdzielczej.
  3. Do standardowych elementów sieci,

ust. 1 pkt 2, zalicza się rurę przewodową, armaturę odcinającą, rurę ochronną na skrzyżowaniach z innym uzbrojeniem podziemnym - przy rozbudowie sieci rozdzielczej. 3. Do warunków standardowych wykonania budowy lub rozbudowy sieci,

ust. 1 pkt 2, zalicza się wykonanie budowy lub rozbudowy sieci w wykopie otwartym przy użyciu rur ochronnych na skrzyżowaniach z innym uzbrojeniem, w terenie bez nawierzchni utwardzonej, gruncie kategorii III-IV oraz wykonywane ręcznie roboty ziemne. §

  1. W przypadku gdy realizacja wniosku o przyłą­ czenie wymaga zastosowania innych niż standardowe elementów przyłącza lub sieci rozdzielczej oraz warunków ich realizacji, wysokość opłaty za przyłączenie określa umowa o przyłączenie . 2) planu zaopatrzenia w paliwa gazowe, o którym mo- wa wart. 20 ustawy. §
  3. Przedsiębiorstwo energetyczne ustala wysokość ryczałtowej opłaty za przyłączenie do sieci gazowej na podstawie ustalonych w taryfie ryczałtowych stawek opłat za przyłączenie, w zależności od: 1) mocy umownej i stopnia wykorzystania przepustowości sieci, wyrażonego w przedziale od O do 1, 2) rodzaju przyłącza i jego długości, wyrażonej w me- trach.
  4. Stopień wykorzystania przepustowości sieci, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, określony w warunkach przyłączenia, jest równy ilorazowi mocy umownej do maksymalnej mocy, jaką można przesłać rozbudowywaną siecią do odbiorcy.
  5. Ryczałtowa opłata za przyłączenie do sieci gazowej stanowi sumę: 1) ryczałtowej opłaty za budowę przyłącza do 5 m do sieci rozdzielczej lub do 30 m do sieci przesyłowej, 2) ryczałtowej opłaty za budowę przyłącza, stanowią­ cej iloczyn ryczałtowej stawki opłaty za przyłącze i długości przyłącza, 3) ryczałtowej opłaty za budowę lub rozbudowę sieci rozdzielczej, stanowiącej iloczyn ryczałtowej stawki opłaty za budowę lub rozbudowę sieci, długości sieci rozdzielczej niezbędnej do budowy lub rozbudowy i współczynnika określającego stopień wykorzystania przepustowości tej sieci.
  6. Ryczałtową opłatę za przyłączenie do sieci rozdzielczej oblicza się według wzoru: gdzie poszczególne symbole oznaczają: 0RP Sp SRP - Lp - §
  8. W kalkulacji ryczałtowych stawek opłat za przyłączenie uwzględnia się 60% nakładów,

§ 10ust.

1 pkt 2, oraz 10% nakładów,

§ 11ust.

1 pkt

  2. W nakładach,

ust. 1, uwzględ­ nia się odpowiednio koszty: prac projektowych, prac geodezyjnych, uzgodnienia dokumentacji, uzyskania ryczałtową opłatę za przyłączenie, wyrażoną w złotych, SRS - ryczałtową opłatę za budowę przyłącza do 5 m, ryczałtową stawkę opłaty za budowę przyłącza standardowego za każdy metr przyłącza powyżej 5 m, długość przyłącza powyżej 5 m, wyrażoną w metrach, ryczałtową stawkę opłaty za rozbudowę sieci, wyrażoną w złotych za Ls - 1 m długości sieci rozdzielczej niezbędnej do budowy lub rozbudowy, długość sieci rozdzielczej niezbędnej do budowy lub rozbudowy, wyrażoną w metrach, - Dziennik Ustaw Nr 102 Ws - współczynnik określający stopień 5590- wykorzysta- nia przepustowości sieci.

  1. Ryczałtową opłatę za przyłączenie do sieci przesyłowej oblicza się według wzoru: 0RP = Sp + SRP X Lp gdzie poszczególne symbole oznaczają: 0RP - ryczałtową opłatę za przyłączenie, wyrażoną w złotych, Sp - ryczałtową opłatę za budowę przyłącza do 30 m, SRP - ryczałtową stawkę opłaty za budowę przyłącza standardowego za każdy metr przyłącza powyżej 30 m, Lp - długość przyłącza powyżej 30 m, wyrażoną w metrach. §
  3. Ryczałtowa opłata za przyłączenie jest pobierana jednorazowo, z zastrzeżeniem ust.
  5. Przedsiębiorstwo energetyczne może, na wniosek przyłączanego podmiotu, rozłożyć opłatę, o której mowa w ust. 1, na raty. Warunki pobierania opłaty w ratach, w tym pokrywania związanych z tym kosztów, określa umowa o przyłączenie. § 17 . Stawki opłat za usługi przesyłowe kalkuluje się: 1) oddzielnie dla sieci przesyłowej i rozdzielczej, 2) w sieciach przesyłowych z uwzględnieniem podziału na: a) dystansowe stawki opłat - dla odbiorców, którzy korzystają z prawa do usług przesyłowych, b) dystansowe lub grupowe stawki opłat - dla odbiorców, którzy nie korzystają z prawa do usług przesyłowych, c) w sieciach rozdzielczych, jako grupowe stawki opłat za usługi przesyłowe. §
  7. Stawki opłat za usługi przesyłowe,

§ 17

, kalkuluje się jako stawki opłaty zmiennej i stawki opłaty stałej, na podstawie uzasadnionych kosztów dostarczania paliwa gazowego dla odbiorców lub grup taryfowych.

  1. Stawki opłaty stałej mogą być różnicowane odpowiednio do charakterystyki odbioru paliwa gazowego i potrzeb jego magazynowania. 3 . Dla odbiorców przyłączonych do sieci rozdzielczej grupowe stawki opłat za usługi przesyłowe ustala się na podstawie łącznych kosztów, ponoszonych przez przedsiębiorstwo energetyczne w związku z przesyła­ niem i dystrybucją paliwa gazowego od źródła gazu do odbiorcy. § 19.
  2. Stawki opłaty zmiennej za usługi przesyło­ we kalkuluje się na podstawie kosztów zmiennych określonych dla danej grupy taryfowej, w szczególności kosztów: 1) zakupu paliw gazowych w ilości niezbędnej do po- krycia różnicy między ilością paliw gazowych Poz. 1188 wprowadzoną do sieci gazowej a ilością paliw gazowych pobraną z sieci przez odbiorców, 2) utrzymania standardów jakościowych dostarczanych paliw gazowych, poprzez zapewnienie niezbędnych rezerw tych paliw i zdolności przesyło­ wych w źródłach, magazynach i sieciach własnych oraz innych podmiotów.
  3. Stawki opłaty stałej za usługi przesyłowe kalkuluje się na podstawie kosztów stałych określonych dla danej grupy taryfowej, w szczególności kosztów: 1) eksploatacji i odtworzenia przyłączy, 2) eksploatacji, odtworzenia, modernizacji i rozbudowy sieci gazowej, 3) przesyłania paliw gazowych sieciami gazowymi o innych parametrach i sieciami innych przedsię­ biorstw energetycznych prowadzących działalność gospodarczą w zakresie przesyłania i dystrybucji paliw gazowych, 4) rezerwowania przesyłania paliw gazowych sieciami gazowymi o innych parametrach i sieciami innych przedsiębiorstw,

pkt 3, 5) magazynowania paliw gazowych w górotworze, 6) budowy i eksploatacji układów pomiarowych oraz wykorzystania infrastruktury technicznej, koniecznych dla zapewnienia dostarczania paliw gazowych. §

  2. Stawki opłaty zmiennej: dystansowe lub grupowe kalkuluje się na jednostkę paliwa gazowego odbieranego z sieci w miejscu jego dostarczania przez przedsiębiorstwo energetyczne, jako stawki niezależne od odległości przesyłania tego paliwa.
  3. Stawki opłaty stałej dystansowej kalkuluje się na jednostkę mocy umownej i jednostkę długości sieci służącej do przesyłania paliwa gazowego, od miejsca jego pozyskania do miejsca odbioru tego paliwa przez odbiorcę ·
  4. Stawki opłaty stałej grupowej kalkuluje się na jednostkę mocy umownej, z zastrzeżeniem § 22 pkt
  5. §
  7. Stawki opłaty stałej za usługi przesyłowe kalkuluje się na podstawie uzasadnionych kosztów stałych przesyłania i dystrybucji paliwa gazowego, z zastrzeżeniem ust.
  9. Stawki opłaty zmiennej za usługi przesyłowe kalkuluje się na podstawie uzasadnionych kosztów zmiennych przesyłania i dystrybucji paliwa gazowego, z zastrzeżeniem ust.
  11. Przedsiębiorstwo energetyczne uwzględnia w kalkulacji stawki opłaty zmiennej za usługi przesyło­ we część kosztów stałych, w wysokości wynikającej z wymagań określonych w § 33 ust.
  12. Wysokość uwzględnianych kosztów może być zróżnicowana dla poszczególnych grup taryfowych. §
  13. Opłatę za usługę przesyłową: 1) dla stawek dystansowych oblicza się według wzo- ru: Dziennik Ustaw Nr 102 0zd - 5591 - = Szd X Q + SSd X Mp x L Poz. 1188 - opłatę stałą grupową odniesioną do okresu roz- liczeniowego dla danej grupy taryfowej, wyragdzie poszczególne symbole oznaczają: 0zd - opłatę za usługę przesyłową, wyrażoną w zło­ tych, Szd - Q - stawkę opłaty zmiennej dystansowej, wyrażoną w złotych za 1 m 3 przesłanego paliwa gazowego, ilość przesłanego paliwa gazowego, wyrażoną w metrach sześciennych, Ssd - stawkę opłaty stałej dystansowej odniesioną do okresu rozliczeniowego, wyrażoną w złotych za jednostkę mocy umownej i jednostkę długo­ ści drogi przesyłania paliwa gazowego, Mp - moc umowną, wyrażoną w metrach sześcien­ nych na dobę lub w metrach sześciennych na godzinę, L - obliczeniową długość drogi przesyłania paliwa gazowego, obliczaną jako najmniejszą możliwą do świadczenia takiej usługi odległość między miejscem pozyskania i miejscem odbioru tego paliwa, liczoną wzdłuż gazociągów przesyło­ wych określonych na schemacie sieci przesyło­ wych przedsiębiorstwa energetycznego, wyrażoną w metrach, 2) dla stawek grupowych, z zastrzeżeniem pkt 3, oblicza się według wzoru: 0g = Szg x Q + Ssg x Mp gdzie poszczególne symbole oznaczają: opłatę za usługę przesyłową, wyrażoną w zło- 0g - tych, stawkę opłaty zmiennej grupowej, wyrażoną w złotych za 1 m 3 przesłanego paliwa gazowego, Szg - Q . - ilość przesłanego paliwa gazowego, wyrażoną w metrach sześciennych, SSg - stawkę opłaty stałej grupowej odniesioną do okresu rozliczeniowego, wyrażoną w złotych za jednostkę mocy umownej, Mp - moc umowną, wyrażoną w metrach sześcien­ nych na dobę lub w metrach sześciennych na godzinę, 3) dla stawek grupowych w przypadku odbiorców odbierających paliwa gazowe w ilości do 10 m 3/h w przeliczeniu na gaz ziemny wysokome- tanowy oblicza się według wzoru: 0cg = Szg x Q + Ssg żoną w złotych, obliczaną w zależności od nierównomierności dobowej lub godzinowej przesyłania i odbioru paliwa gazowego w sieci rozdzielczej (N), ustaloną przez przedsiębiorstwo energetyczne - na podstawie średniej charak- terystyki odbioru paliwa gazowego dla poszczególnych grup taryfowych, określoną wzorem: N (dobowa) = (M x 365) : QR - dla nierównomierności dobowej lub N (godzinowa) = (M x 8760) : QR - dla nierównomierności godzinowej, w którym: M - jednakowa dla całej grupy taryfowej obliczeniowa moc odbioru paliwa gazowego, ustalona na podstawie średniej charakterystyki odbioru tego paliwa dla poszczególnych grup taryfowych, wyrażo- · na w metrach sześciennych na dobę lub w metrach sześciennych na godzinę , QR - ilość przesłanego paliwa gazowego w roku dla danej grupy taryfowej, wyrażona w metrach sześciennych. §
  15. Przedsiębiorstwo energetyczne prowadzą­ ce działalność gospodarczą w zakresie przesyłania i dystrybucji paliw gazowych może ustalić w taryfie stawki opłat i zasady obliczania dodatkowych opłat, pobieranych za dodatkowe usługi lub czynności, wykonywane na dodatkowe zlecenia przyłączonego podmiotu.
  16. Dodatkowe opłaty,

ust. 1, ustala się za: 1) przerwanie i wznowienie dostarczania paliwa gazo- wego, 2) sprawdzanie prawidłowości wskazań układu po- miarowego. 3. Przedsiębiorstwo energetyczne prowadzące działalność gospodarczą w zakresie przesyłania i dystrybucji paliw gazowych kalkuluje stawki opłat,

ust. 1, na podstawie uzasadnionych kosztów realizacji usług lub czynności. §

  2. Przedsiębiorstwo energetyczne prowadzą­ ce działalność gospodarczą w zakresie obrotu paliwami gazowymi kalkuluje ustalane w taryfie: 1) ceny za paliwa gazowe - na podstawie uzasadnionych kosztów pozyskania paliwa gazowego oraz kosztów własnych związanych z obrotem tym paliwem, wyrażone w złotych za 1 m 3 paliwa gazowego, 2) stawki opłat abonamentowych - Szg - stawkę opłaty zmiennej grupowej, wyrażoną w złotych za 1 m 3 przesłanego paliwa gazowego, na podstawie uzasadnionych kosztów świadczenia usług, obejmujących w szczególności: odczytywanie wskazań układów pomiarowych, wystawianie faktur, obliczanie i pobieranie należności za dostarczone paliwo gazowe, a także czynności związane z kontrolą układów pomiarowych, dotrzymywania warunków umów i prawidłowości rozliczeń, Q ilość przesłanego paliwa gazowego, wyrażoną w metrach sześciennych, 3) bonifikaty i opłaty za niedotrzymanie standardów jakościowych obsługi odbiorców i warunków gdzie poszczególne symbole oznaczają: 0Cg - opłatę za usługę przesyłową, wyrażoną w zło­ tych, - Dziennik Ustaw Nr 102 umów - - Poz. 1188 5592 na podstawie standardów jakościowych, wyrażoną w złotych za 1 m 3 zamówionej po- określonych w odrębnych przepisach. jemności czynnej magazynu,
  3. Koszty własne,

ust. 1 pkt 1, ustala się na podstawie kosztów prowadzenia działal­ ności gospodarczej w zakresie obrotu paliwami gazowymi, a w szczególności kosztów: SSM - 1) obsługi handlowej związanej z obrotem paliwami Vc ru gazu z magazynu w okresie rozliczeniowym, wyrażoną w złotych za jednostkę mocy umow- nej odbioru gazu z magazynu, - zamówioną pojemność czynną magazynu w okresie rozliczeniowym, wyrażoną w metrach sześciennych, MM - zamówioną moc odbioru gazu z magazynu w okresie rozliczeniowym, wyrażoną w metrach sześciennych na dobę lub w metrach sześciennych na godzinę. gazowymi, 2) finansowych. §

  2. W przypadku gdy odbiorca, który nie korzysta z prawa do usług przesyłowych, może być zaliczony do więcej niż jednej grupy taryfowej, wówczas ma prawo wyboru jednej z nich .
  3. Odbiorca, o którym mowa w ust. 1, może wystą­ pić do przedsiębiorstwa energetycznego o zmianę gru- py taryfowej nie częściej niż raz na 12 miesięcy.
  4. Grupę taryfową, do której odbiorca został zakwalifikowany, oraz warunki jej zmiany określa umowa sprzedaży paliw gazowych. §
  5. Wyodrębnione w taryfie ceny i stawki opłat dla grup taryfowych mogą być różnicowane z uwzględ­ nieniem podziału roku na okresy czasowe ze względu na uzasadnione koszty dostarczania paliw gazowych w tych okresach. §
  6. Przedsiębiorstwo energetyczne prowadzące działalność gospodarczą w zakresie magazynowania paliw gazowych ustala: 1) stawki opłaty zmiennej za usługi magazynowania - na podstawie uzasadnionych kosztów zmiennych, zależnych od ilości paliwa gazowego zatła­ czanego do magazynu gazu i odbieranego z tego magazynu, 2) stawki opłaty stałej za usługi magazynowania - na podstawie uzasadnionych kosztów stałych zależ­ nych od zamówionej pojemności czynnej magazynu i zamawianej mocy gazu odbieranego z magazynu. §
  8. Opłatę za usługę magazynowania gazu ziemnego oblicza się według wzoru: gdzie poszczególne symbole oznaczają: OM - opłatę, wyrażoną w złotych, Szz - stawkę opłaty zmiennej za zatłoczenie gazu do magazynu, wyrażoną w złotych za 1 m 3 gazu zatłoczonego do magazynu, - ilość gazu zatłoczoną do magazynu, wyrażoną w metrach sześciennych, - stawkę opłaty zmiennej za odbiór gazu z magazynu, wyrażoną w złotych za 1 m 3 gazu odebranego z magazynu, Vo - ilość gazu odebraną z magazynu, wyrażoną w metrach sześciennych, Ssv - stawkę opłaty stałej za zamówioną pojemność czynną magazynu w okresie rozliczeniowym, stawkę opłaty stałej za zamówioną moc odbio- §
  10. Uzasadnione koszty prowadzenia przez przedsiębiorstwo energetyczne działalności gospodar- czej w zakresie zaopatrzenia w paliwa gazowe oblicza się dla poszczególnych grup taryfowych na podstawie: 1) kosztów pozyskania, magazynowania, przesyłania i dystrybucji oraz obrotu paliwami gazowymi, poniesionych w poprzednim roku obrotowym, przed wprowadzeniem nowej taryfy, wynikających z zatwierdzonych sprawozdań finansowych, 2) planowanych średnich rocznych kosztów moderni- zacji i rozwoju oraz kosztów związanych z realizacją inwestycji w zakresie ochrony środowiska, 3) średnich rocznych kosztów: a) współfinansowania przedsięwzięć związanych z rozwojem energetyki niekonwencjonalnej, b) współfinansowania przedsięwzięć i usług zmierzających do zmniejszenia zużycia paliw i energii u odbiorców, stanowiących ekonomiczne uzasadnienie uniknięcia budowy nowych żródeł energii i sieci.
  11. Przedsiębiorstwo energetyczne kształtuje taryfę na podstawie kosztów,

ust. 1, w sposób zapewniający ochronę interesów odbiorców przed nieuzasadnionym poziomem cen, w szczególności poprzez dokonywanie zakupów towarów i usług, w tym paliw gazowych, z zachowaniem zasad konkurencji. 3. Koszty,

ust. 1 pkt 1, ustala się na podstawie ewidencji kosztów, prowadzonej zgodnie z dokumentacją księgową opisującą przyjęte zasady rachunkowości, określone przepisami o rachunkowości, oraz rzeczywistego wykonania w poprzednim roku obrotowym kosztów stałych i kosztów zmiennych poniesionych przez przedsiębiorstwo energetyczne. 4. Koszty,

ust. 1 pkt 2, ustala się na podstawie planu rozwoju, o którym mowa wart. 16 ust. 1 ustawy, jako średnie roczne koszty w okresie objętym planem, wynikające z określonych w tym planie przedsięwzięć, z uwzględnieniem planów zaopatrzenia w paliwa gazowe,

art. 20 ustawy.

  1. Koszty prowadzenia działalności gospodarczej, w tym koszty modernizacji i rozwoju, ochrony środowi­ ska, współfinansowania przedsięwzięć związanych z rozwojem energetyki niekonwencjonalnej, przedsię- Dziennik Ustaw Nr 102 - 5593- wzięć i usług zmierzających do zmniejszenia zużycia paliw i energii u odbiorców, stanowiących ekonomiczne uzasadnienie uniknięcia budowy nowych źródeł energii i sieci, które są wspólne dla wszystkich lub kilku grup odbiorców, dzieli się na poszczególne grupy odbiorców zgodnie z przyjętą w przedsiębiorstwie energetycznym metodą podziału kosztów.
  2. W przypadku przedsiębiorstwa energetycznego rodzaje działalności gospodarczej, ponoszone przez to przedsiębiorstwo koszty wspólne dla wszystkich lub kilku rodzajów prowadzonej działalności gospodarczej dzieli się na poszczególne rodzaje prowadzonej działalności gospodarczej, zgodnie z przyjętą w przedsiębiorstwie energetycznym metodą podziału kosztów. Cpn_1 - RPI - prowadzącego różne
  3. Metoda podziału kosztów, o której mowa w ust. 5 i 6, powinna być zgodna z wymogami określonymi w §
  4. §
  6. W celu określenia dopuszczalnych zmian cen i stawek opłat przedsiębiorstwo energetyczne określa cenę wskaźnikową oraz porównywalną cenę wskaźnikową odrębnie dla każdego rodzaju prowadzonej działalności gospodarczej, na którą uzyskało koncesję·
  7. Cenę wskaźnikową, o której mowa w ust. 1, dla prowadzonej działalności gospodarczej w zakresie: 1) obrotu paliwami gazowymi - oblicza się jako iloraz rocznych przychodów ze sprzedaży paliwa gazowego, określonych na podstawie cen i stawek opłat obowiązujących w taryfie w danym roku oraz wielkości i struktury sprzedaży w okresie, o którym mowa w § 29 ust. 1 pkt 1, zwanym dalej "rokiem bazowym", do ilości paliwa gazowego sprzedanego w roku bazowym, z zastrzeżeniem § 32, 2) przysyłania i dystrybucji paliw gazowych - oblicza się jako iloraz rocznych przychodów za przysyłanie i dystrybucję paliwa gazowego, określonych na podstawie stawek opłat w obowiązującej taryfie w danym roku oraz wielkości i struktury sprzedaży w roku bazowym, do ilości tego paliwa przesłanego siecią w roku bazowym, z zastrzeżeniem § 32, 3) magazynowania paliw gazowych - oblicza się jako iloraz przychodów za magazynowanie paliwa gazowego, określonych na podstawie stawek opłat obowiązujących w taryfie w danym roku oraz wielkości i struktury sprzedaży w roku bazowym, do pojemności czynnej magazynów w roku bazowym, z zastrzeżeniem §
  9. Cena wskaźnikowa na dany rok obowiązywania taryfy nie może być wyższa niż porównywalna cena wskaźnikowa obliczona według wzoru: Cpn = Cpn _1 X [1 + (RPI- X)/100] gdzie poszczególne symbole oznaczają: - porównywalną cenę wskaźnikową obliczoną na dany rok obowiązywania taryfy, Poz. 1188 X porównywalną cenę wskaźnikową dla roku poprzedzającego dany rok, średnioroczny wskaźnik cen towarów i usług konsumpcyjnych w roku poprzedzającym dany rok obowiązywania taryfy, określony w komunikacie Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego ogłaszanym w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej "Monitor Polski", wyrażony w procentach, - współczynnik korekcyjny, uwzględniający projektowaną poprawę efektywności funkcjonowania przedsiębiorstwa energetycznego oraz zmianę warunków prowadzenia przez nie działalności gospodarczej, wyrażo­ ny w procentach .
  10. W pierwszym roku obowiązywania taryfy za Cpn- 1' o którym mowa w ust. 3, przyjmuje się cenę wskaźnikową obliczoną w sposób określony w ust. 2 dla wartości uzyskanych przychodów i wielkości sprzedaży w roku bazowym. §
  12. Przedsiębiorstwo energetyczne prowadzą­ ce działalność gospodarczą w zakresie przesyłania i dystrybucji paliw gazowych określa, dla każdej grupy taryfowej, średnią cenę sprzedaży.
  13. Średnią cenę sprzedaży, o której mowa w ust. 1, oblicza się jako iloraz rocznych przychodów uzyskanych z przesyłania i dystrybucji paliwa gazowego danej grupie taryfowej, ustalonych na podstawie stawek opłat określonych w taryfie dla danego roku oraz wielkości i struktury sprzedaży w roku bazowym, do ilości paliwa gazowego przesłanego siecią gazową danej grupie taryfowej w roku bazowym, z zastrzeżeniem §
  15. Wzrost średniej ceny sprzedaży w subsydiowanych grupach taryfowych w danym roku obowiązywa­ nia taryfy w stosunku do roku poprzedzającego dany rok nie może być wyższy niż 5 punktów procentowych powyżej wzrostu ceny wskaźnikowej na dany rok dla prowadzonej działalności gospodarczej w zakresie przesyłania i dystrybucji paliwa gazowego. §
  16. W przychodach,

§ 30ust.

2 i § 31 ust. 2, nie uwzględnia się przychodów uzyskanych z opłat: 1) dodatkowych, 2) za nielegalny pobór paliw gazowych, 3) za niedotrzymanie warunków umów. §

  2. Wzrost opłat ponoszonych przez poszczególnych odbiorców za dostarczone im paliwo gazowe w danym roku obowiązywania taryfy w stosunku do roku poprzedzającego dany rok nie może być wyższy niż 12,5 punktów procentowych ponad średnioroczny wskaźnik cen towarów i usług konsumpcyjnych w roku poprzedzającym dany rok, określony w komunikacie Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego ogłoszo­ nym w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej "Monitor Polski". Dziennik Ustaw Nr 102 - 5594-
  3. Wysokość opłat ponoszonych przez poszczególnych odbiorców,

ust. 1, określa się na podstawie cen i stawek opłat obowiązujących w taryfie w danym roku oraz w roku poprzedzającym dany rok oraz wielkości i struktury sprzedaży w roku poprzedzającym dany rok. §

  1. Ustalona przez przedsiębiorstwo energetyczne i zatwierdzona przez Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki taryfa oraz współczynnik korekcyjny X, o którym mowa w § 30 ust. 3, obowiązują od roku do 5 lat, z zastrzeżeniem § 43 ust.
  2. Poz. 1188
  3. W przypadku gdy dostarczanie paliwa gazowego odbywa się na podstawie umowy sprzedaży zawartej pomiędzy przedsiębiorstwem energetycznym a wła­ ścicielem lub zarządcą budynku działającym na podstawie umowy o zarządzanie budynkiem, podstawą do ustalania wysokości opłat za dostarczane paliwo gazowe, pobieranych przez właściciela lub zarządcę budynku od indywidualnych odbiorców w lokalach, są wskazania układów pomiarowych zainstalowanych w tych lokalach, a w przypadku braku układów pomiarowych - liczba osób zamieszkujących te lokale.
  4. W okresach,

ust. 1 pkt 1 i 2, §

  1. W przypadku nowo tworzonych przedsię­ biorstw energetycznych lub podejmowania przez istniejące przedsiębiorstwa nowego rodzaju działalności gospodarczej, w zakresie zaopatrzenia w paliwa gazowe, wysokość ceny wskaźnikowej ustala się na podstawie planowanych przychodów i wielkości sprzedaży lub na podstawie analiz porównawczych z innymi przedsiębiorstwami energetycznymi. §
  3. W przypadku nielegalnego pobierania paliwa gazowego przez odbiorcę, przedsiębiorstwo energetyczne pobiera podwyższone opłaty w wysokości dwukrotnych cen i stawek opłat, określonych w taryfie dla danej grupy odbiorców.
  4. Podwyższone opłaty,

ust. 1, oblicza się dla całego nie objętego przedawnieniem okresu udowodnionego nielegalnego pobierania paliw gazowych. §

  2. W przypadku gdy paliwa gazowe pobierane są bez zawarcia umowy sprzedaży, za każdą jednostkę tak pobranego paliwa gazowego przedsiębiorstwo energetyczne obciąża pobierającego opłatami za nielegalny pobór w wysokości pięciokrotnych cen i stawek opłat, określonych w taryfie dla odbiorców danej grupy.
  3. Opłaty,

ust. 1, oblicza się dla całego nie objętego przedawnieniem okresu udowod- nionego pobierania paliw gazowych. Rozdział 3 Zasady rozliczeń w obrocie paliwami gazowymi, w tym rozliczeń z indywidualnymi odbiorcami w lokalach §

  2. Przedsiębiorstwo energetyczne prowadzą­ ce działalność gospodarczą w zakresie obrotu paliwami gazowymi dokonuje rozliczeń za pobrane paliwa gazowe na podstawie wskazań układu pomiarowego, w okresach rozliczeniowych ustalonych w taryfie lub w umowie sprzedaży paliw gazowych: 1) u indywidualnych odbiorców w lokalach i odbiorców pobierających paliwa gazowe w ilościach do 10 m 3/h w przeliczeniu na gaz ziemny wysokometanowy - w okresach nie dłuższych niż 12 miesię­ cy, z zastrzeżeniem ust. 2, 2) u odbiorców pobierających paliwa gazowe w ilościach większych od 10 m 3/h w przeliczeniu na gaz ziemny wysokometanowy - co miesiąc. mogą być pobierane opłaty za paliwa gazowe w wysokości określonej na podstawie prognozowanego zuży­ cia tych paliw.
  3. Jeżeli w wyniku wnoszenia opłat na podstawie prognozowanego zużycia, o którym mowa w ust. 3, powstanie nadpłata lub niedopłata za pobrane paliwo gazowe, przedsiębiorstwo energetyczne jest obowiązane zawiadomić odbiorców.
  4. W przypadku powstania nadpłaty lub niedopłaty za pobrane paliwo gazowe: 1) nadpłata podlega zaliczeniu na poczet płatności ustalonych na najbliższy okres rozliczeniowy, o ile odbiorca w terminie określonym w zawiadomieniu, o którym mowa w ust. 4, nie krótszym niż 7 dni od dnia zawiadomienia o nadpłacie, nie zażąda jej zwrotu, 2) niedopłata jest doliczana do pierwszego rachunku, ustalonego dla najbliższego okresu rozliczeniowego. §
  6. W przypadku stwierdzenia nieprawidłowo­ ści w działaniu układu pomiarowego lub przyjęcia do rozliczeń błędnych odczytów wskazań układu pomiarowego, które spowodowały zawyżenie należności za pobrane paliwo gazowe, przedsiębiorstwo energetyczne jest obowiązane dokonać korekty uprzednio wysta- wionych rachunków.
  7. Korekta, o której mowa w ust. 1, obejmuje cały okres rozliczeniowy lub okres, w którym występowały stwierdzone nieprawidłowości lub błędy. §
  8. Przedsiębiorstwo energetyczne obniża odbiorcy wysokość opłat za świadczone usługi przesyło­ we i usługi magazynowania gazu w sieci przesyłowej lub rozdzielczej proporcjonalnie do wielkości ograniczenia mocy umownej i czasu trwania przerwy lub ograniczenia, a w szczególności w przypadku przerw lub ograniczeń wynikających z: 1) awarii, zagrożenia wybuchem lub wybuchu, 2) zagrożenia pożarem lub pożaru, 3) prowadzenia prac związanych z usuwaniem awarii, 4) wykonywania planowanych prac konserwacyjnych lub remontowych sieci gazowych, 5) prowadzenia prac związanych z przyłączaniem nowych odbiorców lub prac przyłączeniowych w sieci gazowej należącej do przedsiębiorstwa gazowniczego. Dziennik Ustaw Nr 102 - Poz. 1188 i 1189 5595- §
  10. Odbiorcy przysługują bonifikaty w przypad- §
  12. Przedsiębiorstwo energetyczne ustala pierwszą taryfę na okres jednego roku; taryfa ta może ku: 1) ograniczenia ciśnienia dostarczanego paliwa gazowego poniżej wielkości określonych w umowie, 2) niespełniania przez paliwo gazowe standardów jakościowych określonych w odrębnych przepisach.
  13. Przedsiębiorstwo energetyczne jest obowiązane udzielić lub odmówić udzielenia bonifikaty w terminie 30 dni od dnia złożenia wniosku przez odbiorcę; wysokość bonifikaty określa taryfa. Rozdział 4 Przepisy przejściowe i końcowe §
  14. W pierwszej taryfie opracowanej na podstawie niniejszego rozporządzenia przedsiębiorstwo energetyczne do kalkulacji cen i stawek opłat może przyjmować poniesione koszty,

§ 29ust.

1 pkt l, oraz przychody i wielkość sprzedaży z okresu ostatnich 12 miesięcy poprzedzających, nie więcej niż o 2 miesiące, miesiąc złożenia wniosku o zatwierdzenie taryfy. obowiązywać do dnia wejścia w życie nowej taryfy, jednak nie dłużej niż 18 miesięcy.

  1. Wzrost średniej ceny wskaźnikowej ustalonej na podstawie taryfy, o której mowa w ust. l, w stosunku do średniej ceny ustalonej na podstawie ostatnio obowiązującej taryfy nie może przekraczać 11%.
  2. Średnią cenę wskaźnikową, o której mowa w ust. 2, oblicza się jako iloraz przychodów uzyskanych łącznie z prowadzonej przez przedsiębiorstwo energetyczne działalności gospodarczej, na które uzyskało koncesje, do wielkości sprzedanego paliwa gazowego.
  3. Wzrost opłat ponoszonych przez poszczególnych odbiorców za dostarczone paliwo gazowe, określony zgodnie z § 33, nie może przekroczyć 12,5%. §
  4. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia. Minister Gospodarki: J. Steinhoff 1189 ROZPORZĄDZENIE MINISTRA SKARBU PAŃSTWA z dnia 8 grudnia 1999 r. w sprawie wysokości oprocentowania odroczonej lub rozłożonej na raty należności z tytułu sprzedaży mienia z Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa, szczegółowych kryteriów niestosowania oprocentowania oraz ustalenia innych niż pieniądz mierników wartości należności pieniężnej. Na podstawie art. 31 ust. 4 ustawy z dnia 19 paź­ dziernika 1991 r. o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa (Dz. U. z 1995 r. Nr 57, poz. 299 i Nr 101, poz. 504, z 1996 r. Nr 59, poz. 268, Nr 106, poz. 496 i Nr 156, poz. 775, z 1997 r. Nr 54, poz. 349 i Nr 79, poz. 484, z 1998 r. Nr 106, poz. 668 oraz z 1999 r. Nr 49, poz. 484) zarządza się, co następuje: §
  6. Z zastrzeżeniem ust. 2-5 i 7, rozłożona na raty należność wyrażona w pieniądzu podlega oprocentowaniu do dnia jej zapłaty w wysokości stopy redyskontowej, o której mowa wart. 31 ust. 4 pkt 1 ustawy z dnia 19 października 1991 r. o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa (Dz. U. z 1995 r. Nr 57, poz. 299 i Nr 101, poz. 504, z 1996 r. Nr 59, poz. 268, Nr 106, poz. 496 i Nr 156, poz. 775, z 1997 r. Nr 54, poz. 349 i Nr 79, poz. 484, z 1998 r. Nr 106, poz. 668 oraz z 1999 r. Nr 49, poz. 484), zwanej dalej "ustawą"·
  7. W umowie sprzedaży udziałów lub akcji strony mogą ustalić, że oprocentowanie należności do dnia jej zapłaty będzie niższe niż określone w ust. 1, nie niższe jednak niż jedna czwarta stopy redyskontowej. W żad­ nym jednak wypadku oprocentowanie nie może być niższe niż 4% w stosunku rocznym.
  8. Należność z tytułu sprzedaży nieruchomości, które nie są nieruchomościami rolnymi w rozumieniu Kodeksu cywilnego, oraz nieruchomości przeznaczonych w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego na cele nie związane z prowadzeniem gospodarki rolnej i leśnej wraz z przynależnościami, podlega oprocentowaniu do dnia jej zapłaty, w wysokości jednej drugiej stopy redyskontowej, nie niżej jednak niż 8% w stosunku rocznym.
  9. Należność z tytułu sprzedaży innego mienia niż ust. 2, 3 i 7 podlega oprocentowaniu do dnia jej zapłaty w wysokości jednej czwartej stopy re- określone w

🔗 Do źródła urzędowego

Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.