Rozporządzenie Ministra Gospodarki z dnia 2 lutego 1999 r. w sprawie obowiązku zakupu energii elektrycznej i ciepła ze źródeł niekonwencjonalnych oraz

Dziennik Ustaw Nr 13 - Poz. 119:i ,1~O 509- 119 ROZPORZĄDZENIE MINISTRA GOSPODARKI z dnia 2 lutego 1999 r. w sprawie obowiązku zakupu energii elektrycznej i ciepła ze źródeł niekonwencjonalnych oraz zakresu tego obowiązku. Na podstawie art. 9 ust. 4 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne (Dz. U. Nr 54, poz. 348 i Nr 158, poz. 1042 oraz z 1998 r. Nr 94, poz. 594, Nr 106, poz. 668 i Nr 162, poz. 1126) zarządza się, co nastę­ puje: energetyczne prowadzące w zakresie obrotu energią elektryczną lub ciepłem, zwane dalej "przedsiębior­ stwami obrotu", są obowiązane do zakupu, od krajowych wytwórców, oferowanej ilości energii elektrycznej albo ciepła ze źródeł niekonwencjonalnych, w tym odnawialnych, zwanych dalej "źródłami", w szczególności energii elektrycznej albo ciepła, pochodzących z: §

1. Przedsiębiorstwa działalność gospodarczą 1) elektrowni wodnych, 2) elektrowni wiatrowych, 3) biogazu pozyskanego w szczególności z: instalacji przeróbki odpadów zwierzęcych, oczyszczalni ście­ ków, ze składowisk odpadów komunalnych, 4) biomasy, 5) słonecznych ogniw fotowoltaicznych, 6) słonecznych kolektorów do produkcji ciepła, §
2. Obowiązek, o którym mowa w § 1, nie dotyczy przypadków zakupu energii elektrycznej lub ciepła wytwarzanych w źródłach: 1) stanowiących własność przedsiębiorstw obrotu lub kontrolowanych przez te przedsiębiorstwa, 2) o mocy znamionowej większej niż 5 MW, 3) wykorzystujących do produkcji paliwa rozszczepial- ne, 4) zbudowanych w ramach inwestycji centralnych. §
3. Przedsiębiorstwa obrotu nie mają obowiązku zakupu energii elektrycznej lub ciepła ze źródeł, jeżeli cena oferowanej jedno~tki: 1) energii elektrycznej jest wyższa od najwyższej obowiązującej w tym przedsiębiorstwie ceny ustalonej w obowiązującej taryfie dla jednostki energii elektrycznej pobieranej przez odbiorców przyłączo­ nych na niskim napięciu, 2) ciepła jest wyższa od najwyższej oferowanej ceny zakupu jednostki ciepła od innych dostawców ze źródeł konwencjonalnych. §
4. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia. 7) ciepła geotermalnego. Minister Gospodarki: J. Steinhoff 120 ROZPORZĄDZENIE MINISTRA ROLNICTWA I GOSPODARKI ŻVWNOŚCIOWEJ z dnia 11 lutego 1999 r. w sprawie sposobu i wymaganych kwalifikacji do znakowania oraz wzorów znaków identyfikacyjnych, wzoru świadectwa miejsca pochodzenia i wzoru świadectwa zdrowia zwierząt. Na podstawie art. 7 ust. 7 ustawy z dnia 24 kwietnia 1997 r. o zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt, badaniu zwierząt rzeźnych i mięsa oraz o Inspekcji Weterynaryjnej (Dz. U. Nr 60, poz. 369 i z 1998 r. Nr 106, poz. 668) zarządza się, co następuje: §
6. Znakowanie bydła, owiec, kóz i świń odbywa się przez założenie znaku identyfikacyjnego w lewym uchu zwierzęcia, z zastrzeżeniem ust.
8. Świnie rzeźne przeznaczone do uboju mogą być znakowane na grzbiecie w sposób trwały poprzez umieszczenie numeru świadectwa miejsca pochodzenia. §
9. Znakowanie zwierząt może przeprowadzać osoba prowadząca gospodarstwo rolne, w którym prowadzona jest produkcja zwierzęca lub dział specjalny produkcji rolnej w zakresie produkcji zwierzęcej, i posiadająca co najmniej wykształcenie podstawowe. §
11. Znak identyfikacyjny bydła, owiec, kóz i ś,wiń, o którym mowa w § 1 ust. 1, ma postać kolczyka wykonanego z tworzywa sztucznego: