← Polska

Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 16 grudnia 1999 r. w sprawie szczegółowych zasad ustalania wartości zobowiązań zaliczanych do państwowego dług

ROZPORZĄDZENIE MINISTRA FINANSÓW z dnia 16 grudnia 1999 r. w sprawie szczegółowych zasad ustalania wartości zobowiązań zaliczanych do państwowego długu publicznego, długu Skarbu Państwa, wartości zobo

§ 2pkt 2.

  1. Wartość przyjętych depozytów oblicza się jako kwotę depozytu, którą dłużnicy zgodnie z zawartą umo- wą zobowiązani są zapłacić wierzycielom w terminie, w którym następuje likwidacja depozytu; jest to wartość, od której nalicza się oprocentowanie. §
  2. Wartość wymagalnych zobowiązań, o których mowa wart. 10 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 26 listo- pada 1998 r. o finansach publicznych (Dz. U. Nr 155, poz. 1014 oraz z 1999 r. Nr 38, poz. 360, Nr 49, poz. 485 i Nr 70, poz. 778), zwanej dalej "ustawą", z wyłącze­ niem zobowiązań z tytułu gwarancji i poręczeń, obejmuje kwotę zobowiązań, z wyłączeniem odsetek, których termin płatności minął, a nie są przedawnione ani umorzone. W przypadku gdy zobowiązania wymagalne są indeksowane lub kapitalizowane,

§ 2pkt 2.

  1. Wartość nominalna zobowiązań wyrażonych w walutach obcych podlega przeliczeniu na walutę polską według średniego kursu walut obcych, ogłaszane­ go przez Narodowy Bank Polski, obowiązującego w ostatnim dniu roboczym danego okresu sprawozdawczego. §
  2. Wartość zobowiązań z tytułu poręczeń i gwarancji określa się według wartości nominalnej niewymagalnych oraz wymagalnych zobowiązań z tych tytułów, z wyłączeniem wzajemnych tego rodzaju zobowią­ zań podmiotów sektora finansów publicznych, z tym że: 1) wartość nominalna niewymagalnych zobowiązań z tytułu poręczeń i gwarancji oznacza kwotę, którą poręczyciel (gwarant) byłby zobowiązany zapłacić, gdyby dłużnik, za którego udzielono poręczenia (gwarancjO, nie dokonał spłaty zobowiązania samodzielnie; w przypadku kredytów i pożyczek objętych poręczeniami (gwarancjami) uwzględnia się zarówno kwotę świadczenia głównego (kapitału), jak i świadczeń ubocznych, jeżeli zostały objęte poręczeniem (gwarancją), 2) wartość nominalna wymagalnych zobowiązań z tytułu poręczeń i gwarancji oznacza kwotę świadcze­ nia poręczyciela (gwaranta), należną do zapłaty, obejmującą również świadczenia uboczne.
  3. Do wyliczenia wartości nominalnej zobowiązania objętego poręczeniem lub gwarancją, podlegającego oprocentowaniu według zmiennych stóp procentowych, przyjmuje się stopę procentową obowiązującą: 1) w ostatnim dniu roku budżetowego, gdy okres sprawozdawczy dotyczy roku budżetowego, lub 2) w ostatnim dniu szóstego miesiąca roku budżeto­ wego, w przypadku gdy okres sprawozdawczy dotyczy połowy roku budżetowego.
  4. Do wyliczenia wartości nominalnej zobowiązania poręczeniem lub gwarancją, wyrażonego w walucie obcej,

§ 4ust.

2, z tym że do wyliczenia przyjmuje się kurs ogłaobjętego Dziennik Ustaw Nr 109 - 6441 - szany w ostatnim dniu roboczym roku budżetowego lub szóstego miesiąca roku budżetowego, w zależności od okresu sprawozdawczego.

  1. Wyliczenie wartości nominalnej zobowiązania lub gwarancją, zaciągniętego do wysokości z góry nie oznaczonej, następuje w formie prognozy, przy zastosowaniu zasady ostrożnej wyceny. objętego poręczeniem Poz. 1244 i 1245 tości nominalnej niewymagalnych zobowiązań z tytu- łu poręczeń i gwarancji, udzielonych przez te podmioty, według stanu na koniec roku kalendarzowego poprzedzającego okres sprawozdawczy.
  2. Współczynnik ryzyka dla podmiotów, o których mowa w ust. 1, stanowi podwojony iloraz kwoty wierzytelności z tytułu poręczeń i gwarancji, udzielonych przez te podmioty, oraz wartości nominalnej niewymagalnych zobowiązań z tytułu poręczeń i gwarancji. §
  3. Kwotę przewidywanych wypłat z tytułu porę­ czeń i gwarancji oblicza się jako sumę oddzielnie wyli- czonych kwot przewidywanych wypłat z tytułu porę­ czeń i gwarancji udzielonych przez Skarb Państwa oraz przez inne podmioty sektora finansów publicznych. §
  4. Kwotę przewidywanych wypłat z tytułu poręczenia lub gwarancji, udzielonych przez Skarb Pań­ stwa, oblicza się jako iloczyn współczynnika ryzyka, ustalonego dla Skarbu Państwa zgodnie z ust. 2, oraz wartości nominalnej niewymagalnych zobowiązań Skarbu Państwa z tytułu tego poręczenia lub gwarancji według stanu na koniec roku kalendarzowego poprzedzającego okres sprawozdawczy.
  5. Współczynnik ryzyka dla Skarbu Państwa ustalany jest oddzielnie dla każdego poręczenia lub gwarancji jako prawdopodobieństwo dokonania przez Skarb Państwa spłat zobowiązań objętych poręczeniami i gwarancjami. Współczynnik ryzyka określa się z uwzględnieniem finansowych i pozafinansowych czynników ryzyka mogących wystąpić w okresie spła­ ty zobowiązań objętych poręczeniami i gwarancjami Skarbu Państwa. §
  6. Kwotę przewidywanych wypłat z tytułu poręczenia lub gwarancji udzielonych przez inne niż Skarb Państwa podmioty sektora finansów publicz-
  7. Współczynnik ryzyka, o którym mowa w ust. 2, wylicza się jako średnią arytmetyczną współczynników obliczonych oddzielnie dla każdego roku przez trzy kolejne lata poprzedzające okres sprawozdawczy, według stanu na koniec roku kalendarzowego.
  8. W okresie dwóch lat od dnia wejścia w życie rozwspółczynnik ryzyka, o którym mowa w ust. 2, wylicza się: porządzenia 1) za pierwszy rok - według stanu na koniec tego ro- ku, 2) za drugi rok - jako średnią arytmetyczną współ­ czynników obliczonych dla pierwszego i drugiego roku.
  9. W przypadku gdy współczynnik wyliczony zgodnie z zasadami określonymi w ust. 2 i 3 przekracza wysokość 1,0000, stosuje się współczynnik w wysokości 1,
  10. Współczynnik ryzyka oblicza się do czterech miejsc po przecinku, zaokrąglając w górę. §
  11. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia. nych oblicza się jako iloczyn współczynnika ryzyka, ustalonego dla tych podmiotów zgodnie z ust. 2, i war- Minister Finansów: w z. J. Bauc 1245 ROZPORZĄDZENIE MINISTRA FINANSÓW z dnia 22 grudnia 1999 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym. Na podstawie art. 5 ust. 5, art. 6 ust. 10, art. 14 ust. 11, art. 21 ust. 9, art. 23, art. 24 ust. 2, art. 32 ust. 5, art. 39 ust. 2, art. 47 i 50 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11, poz. 50, Nr 28, poz. 127 i Nr 129, poz. 599, z 1994 r. Nr 132, poz. 670, z 1995 r. Nr 44, poz. 231 i Nr 142, poz. 702 i 703, z 1996 r. Nr 137, poz. 640, z 1997 r. Nr 111, poz. 722, Nr 123, poz. 776 i 780, Nr 137, poz. 926, Nr 141, poz. 943 i Nr 162, poz. 1104, z 1998 r. Nr 139, poz. 905 i Nr 161, poz. 1076 oraz z 1999 r. Nr 50, poz. 499, Nr 57, poz. 596 i Nr 95, poz. 1100) oraz art. 25 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. -Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 i Nr 160, poz. 1083, z 1998 r. Nr 106, poz. 668 oraz z 1999 r. Nr 11, poz. 95) zarządza się, co następuje: Rozdział 1 Przepisy ogólne §
  12. Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o: 1) ustawie - rozumie się przez to ustawę z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług

🔗 Do źródła urzędowego

Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.