Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 26 lutego 1999 r. w sprawie metod i podstaw sporządzania kosztorysu inwestorskiego.

- Dziennik Ustaw Nr 26 Poz. 239 1446- 239 ROZPORZĄDZENIE MINISTRA SPRAW WEWNĘTRZNYCH I ADMINISTRACJI z dnia 26 lutego 1999 r. w sprawie metod i podstaw sporządzania kosztorysu inwestorskiego. Na podstawie art. 35 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 10 czerwca 1994 r. o zamówieniach·publicznych (Dz. U. z 1998 r. Nr 119, poz. 773) zarządza się, co następuje: § 1. Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o: 1) wartości kosztorysowej robót - należy przez to rozumieć wartość szacunkową zamówienia na roboty budowlane, wynikającą z kosztorysu inwestorskiego, 2) dokumentacji projektowej - należy przez to rozumieć wymagany odrębnymi przepisami projekt budowlany wraz z opisami i rysunkami niezbędnymi do realizacji robót, w razie potrzeby uzupełniony szczegółowymi projektami, lub opis zawierający określenie rodzaju, zakresu i standardu wykonania robót budowlanych, 3) specyfikacji technicznej wykonania i odbioru robót budowlanych - należy przez to rozumieć opracowanie zawierające zbiory wymagań w zakresie sposobu wykonania robót budowlanych, obejmujące w szczególności wymagania właściwości materiałów, wymagania dotyczące sposobu wykonania i oceny prawidłowości wykonania poszczególnych robót oraz określenie zakresu prac, które powinny być ujęte w cenach poszczególnych pozycji przedmiaru, 4) założeniach wyjściowych do kosztorysowania należy przez to rozumieć dane techniczne, technologiczne i organizacyjne nie określone w dokumentacji projektowej oraz specyfikacji technicznej wykonania i odbioru robót budowlanych, a mające wpływ na wysokość wartości kosztorysowej, 5) przedmiarze robót - należy przez to rozumieć opracowanie wchodzące w skład dokumentacji projektowej, zawierające opis robot budowlanych w kolejności technologicznej ich wykonania, z podaniem ilości jednostek przedmiarowych robót wynikają­ cych z dokumentacji projektowej oraz podstaw do ustalania cen jednostkowych robót lub nakładów rzeczowych (nr katalogu, tablicy i kolumny). § 2. 1. Podstawę do sporządzania kosztorysu inwestorskiego stanowią: 5) jednostkowe nakłady rzeczowe kulacji szczegółowej, 6) stawki i ceny czynników produkcji (robocizny, materiałów, pracy sprzętu) oraz wskażnik narzutu kosztów ' pośrednich i zysku kalkulacyjnego '- dla metody kalkulacji szczegółowej. 2. Przy ustalaniu cen jednostkowych robót należy stosować: 1) ceny jednostkowe robót określone przez Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji na podstawie odrębnych przepisów, 2) kalkulacje szczegółowe, według zasad określonych w § 5, w wypadku cen nie określonych zgodnie z pkt 1. 3. Przy ustalaniu jednostkowych nakładów rzeczowych należy stosować: 1) kosztorysowe normy nakładów rzeczowych określone przez Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji na podstawie odrębnych przepisów, 2) metodę interpolacji i ekstrapolacji, przy wykorzystaniu odpowiednich wielkości, określonych zgodnie z pkt 1, 3) analizę indywidualną w wypadku niemożliwości ustalenia nakładów w oparciu o podstawy wymienione w pkt 1 i 2. 4. Przy ustalaniu stawek i cen czynników produkcji należy: 1) przyjmować wielkości określone odrębnych przepisów, 2) korzystać z cenników producentów materiałów lub dostawców oraz cenników usługodawców, baz sprzętowo-transportowych, z doliczeniem kosztów zakupu według kalkulacji indywidualnej, w wypadku braku cen określonych zgodnie z pkt 1. 5. Ceny materiałów ustalane indywidualnie podaje się łącznie z kosztami zakupu. 2) specyfikacja techniczna wykonania i odbioru robót budowlanych, pośrednich 4) ceny jednostkowe robót uproszczonej, dla metody kalkulacji przez Ministra SprawWewnętrznycł:l i Administracji na podstawie 1) dokumentacja projektowa zawierająca przedmiar robót, 3) założenia wyjściowe do kosztorysowania, dla metody kal- 6. Przy ustalaniu wskaźników narzutów kosztów należy przyjmować wielkości określone w załączniku nr 1 do rozporządzenia. 7. Wskaźnik narzutu zysku, o którym mowa w § 5 ust. 3, w odniesieniu do wszystkich rodzajów robót budowlanych ustala się w wysokości 5%. Dziennik Ustaw Nr 26 8. Kosztorys inwestorski obejmuje: - 1447 - • 1) stronę tytułową zawierającą:

1. a)nazwę obiektu lub robót z podaniem lokalizacji,
2. b)nazwę i adres zamawiającego,
3. c)nazwę i adres jednostki oraz imiona i nazwiska, z określeniem funkcji osób opracowujących kosztorys, a także ich podpisy,
4. d)wartość kosztorysową robót,
5. e)datę opracowania kosztorysu inwestorskiego, 2) ogólną charakterystykę obiektu lub robót, zawierającą krótki opis techniczny wraz z istotnymi parametrami, które określają wielkość obiektu lub robót, . 3) przedmiar robót, 4) kalkulację uproszczoną lub szczegółową, 5) tabelę wartości elementów scalonych, sporządzo­ ną w postaci sumarycznego zestawienia wartości robót określonych · przedmiarem robót, łącznie z narzutami kosztów pośrednich i zysku, odniesionych do elementu obiektu lub zbiorczych rodzajów robót, 6) załączniki:
6. a)założenia wyjściowe do kosztorysowania, Poz. 239 Wk = r. (r. n x c + Kpi + Zj) x L gdzie: Wk - oznacza wartość kosztorysową robót, n - oznacza jednostkowe nakłady rzeczowe: robocizny - nr' materiałów - n m, pracy sprzętu -' ns' c - oznacza ceny czynników produkcji: robocizny - Cr' ceny materiałów - Cm' ceny pracy sprzętu - Cs' n x c - oznacza koszty bezpośrednie jednostki przedmiarowej robót, obliczone według wzoru: nx c = (l: nr x Cr + l: nm x Cm + l: ns X Cs) Kpj - oznacza koszty pośrednie na jednostkę przedmiarową robót, Zj - oznacza zysk kalkulacyjny na jednostkę przedmiarową robót, L - oznacza ilość jednostek sprzedmiarowanych robót. 2. Koszty pośrednie ustala się za pomocą wskaźni­ ka kosztów pośrednich, według następującego wzoru: W kP x (Ri + Si) Kpi = 100% gdzie: Kpj - oznacza koszty pośrednie na jednostkę przedmiarową robót, W kp - oznacza wskaźnik narzutu kosztów pośrednich w %, Rj - oznacza koszt robocizny na jednostkę przedmiarową robót, Sj -'- oznacza koszt pracy sprzętu na jednostkę przedmiarową robót. 3. Zysk kalkulacyjny oblicza się za pomocą wskaź­ nika narzutu zysku, według następującego wzoru: bl an~lizy i kalkulacje dotyczące indywidualnego . ustalania cen jednostkowych oraz nakładów rzeczowych. § 3. 1. Kosztorys inwestorski opracowuje się metodą kalkulacji uproszczonej. 2.W wypadku braku podstaw do opracowania kosztorysu metodą kalkulacji uproszczonej, kosztorys inwestorski opracowuje: się metodą kalkulacji szczegółowej. § 4. Kalkulacja uproszczona. polega na obliczeniu wartości kosztorysowej robót objętych przedmiarem robót jako sumy iloczynów ilości jedno.stek przedmiarowych róbót i ich cen jednostkowych, według nastę­ pującego wzoru: Wk=I.LxCj gdzie: Wk - oznacza wartość kosztorysową robót, L - oznacza liczbę jednosteksprzedmiarowanych robót, Cj - oznacza cenę jednostkową określonego j-tego rodzaju robót. § 5. 1. Kalkulacja szczegółowa polega na określeniu wartości kosztorysowej robót przez obliczenie dla po- zycji objętych przedmiarem robót warto~ci poszczególnych jednostkowych nakładów rzeczowych (kosztów bezpośrednich), doliczeniu narzutów i przemnożeniu tych wartości przez ilości jednostek przedmiarowych robót w obiekcie lub jego elemencie według następu­ jącego Wzoru: gdzie: Zj- oznacza zysk kalkulowany na jednostkę przedmiarową robót, W z - oznacza wskaźnik narzutu zysku w %, Rj - oznacza koszt robocizny na jednostkę przedmiarową robót, Mj - oznacza koszt materiałów na jednostkę przedmiarową robót, Sj - oznacza koszt pracy sprzętu na jednostkę przedmiarową robót, Kpj - oznacza koszty pośrednie na jednostkę przedmiarową robót. § 6. Wartość kosztorysowa materiałów w kalkulacji szczegółowej oraz koszty bezpośrednie materiałów w cenie jednostkowej robót nie obejmują materiałów, konstrukcji, wyrobów, maszyn i urządzeń, wymienionych w załączniku nr 2 do rozporządzenia. § 7. Traci moc rozporządzenie Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 30 grudnia 1994 r. w sprawie metod i podstaw sporządzania kosztorysu inwestorskiego (Dz. U. Nr 140, poz. 793). § 8. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia. Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji: J. Tomaszewski