Dziennik Ustaw Nr 38 - 2173 - §
- Wydziałem kieruje naczelnik wydziału przy pomocy zastępcy, z wyjątkiem wydziału finansów, którym kieruje główny księgowy przy pomocy zastępcy. Poz. 375 i 376 nej, o których mowa w ust. 1, określają odrębne przepisy.
- Komórki organizacyjne, o których mowa w ust. 1, mogą być łączone.
- Sekcją kieruje kierownik sekcji. §
- Komendant powiatowy (miejski) Państwo wej Straży Pożarnej, zwany dalej "komendantem powiatowym (miejskim)", kieruje komendą powiatową (miejską) Państwowej Straży Pożarnej, zwaną dalej "komendą powiatową (miejską)", przy pomocy zastęp cy lub zastępców i kierowników komórek organizacyjnych wymienionych w § 5 ust.
- Zastępca lub zastępcy komendanta powiatowego (miejskiego) i kierownicy komórek organizacyjnych komendy powiatowej (miejskiej) realizują zadania określone przez komendanta powiatowego (miejskiego), a w szczególności sprawują nadzór nad podporządkowanymi im komórkami organizacyjnymi komendy powiatowej (miejskiej). §
- W skład komendy powiatowej (miejskiej)
- W zależności od potrzeb w wydziałach, o których mowa w ust. 1 pkt 1-6, mogą być tworzone sekcje i samodzielne stanowiska pracy.
- Liczbę etatów strażaków w komendzie powiatowej (miejskiej) ustala się w takiej wysokości, by na obszarze danego województwa ich łączna liczba we wszystkich komendach powiatowych (miejskich) i w komendzie wojewódzkiej wynosiła jeden etat na tysiąc stałych mieszkańców tego województwa. §
- Jednostką ratowniczo-gaśniczą kieruje dowódca jednostki przy pomocy zastępcy dowódcy jednostki.
- Wydziałem kieruje naczelnik wydziału, z tym że wydziałem finansów kieruje główny księgowy. wchodzą jednostki ratowniczo-gaśnicze i następujące
- Sekcją kieruje kierownik sekcji. komórki organizacyjne: 1) wydział operacyjno-szkoleniowy, w tym stanowisko kierowania komendanta powiatowego (miejskiego), 2) wydział kontrolno-rozpoznawczy, 3) wydział organizacyjno-kadrowy, 4) wydział finansów, 5) wydział kwatermistrzowski, 6) wydział techniczny, 7) stanowisko pracy - radca prawny, 8) stanowisko pracy służby bhp, §
- Szczegółowy zakres zadań oraz tryb działania poszczególnych komórek organizacyjnych komendy wojewódzkiej, komendy powiatowej (miejskiej) Pań stwowej Straży Pożarnej określają regulaminy organizacyjne, o których mowa wart. 13a ust. 3 i 4 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożar nej (Dz. U. Nr 88, poz. 400, z 1992 r. Nr 21, poz. 86 i Nr 54, poz. 254, z 1994 r. Nr 53, poz. 214, z 1995 r. Nr 4, poz. 17 i Nr 34, poz. 163, z 1996 r. Nr 106, poz. 496 i Nr 152, poz. 723, z 1997 r. Nr 28, poz. 153, Nr 88, poz. 554 i Nr 106, poz. 680 oraz z 1998 r. Nr 106, poz. 668). 9) stanowisko pracy do spraw obronnych. §
- Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem ogło szenia .
- Szczegółowe zasady tworzenia i likwidacji jednostek ratowniczo-gaśniczych Państwowej Straży Pożar- Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji: J. Tomaszewski 376 ROZPORZĄDZENIE MINISTRA TRANSPORTU I GOSPODARKI MORSKIEJ z dnia 9 kwietnia 1999 r. w sprawie sposobu ustalania opłat dodatkowych z tytułu przewozu osób oraz zabieranych ze sobą do środka transportowego zwierząt i rzeczy. Na podstawie art. 34 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. - Prawo przewozowe (Dz. U. z 1995 r. Nr 119, poz. 575, z 1997 r. Nr 23, poz. 117, Nr 96, poz. 591, Nr 101, poz. 629 i Nr 141, poz. 942 oraz z 1998 r. Nr 106, poz. 668 i Nr 117, poz. 758) zarządza się, co następuje: §
- Rozporządzenie określa sposób ustalania opłat dodatkowych w razie: 1) niedopełnienia obowiązku zapłaty należności przewozowych z tytułu przewozu osób, 2) naruszenia przepisów o zabieraniu ze sobą do środ ka transportowego zwierząt i rzeczy, 3) spowodowania zatrzymania lub zmiany trasy środ ka transportowego bez uzasadnionej przyczyny, z zastrzeżeniem ust. 2 i
- Dziennik Ustaw Nr 38 -2174-
- Sposób ustalania opłat dodatkowych w transporcie lotniczym określają właściwe umowy między narodowe.
- W odniesieniu do transportu zborowego gminnego, powiatowego i wojewódzkiego sposób ustalania opłat dodatkowych, o których mowa w ust. 1, określa ją odpowiednio rada gminy, rada powiatu albo sejmik województwa. §
- Podróżny jest obowiązany do uiszczenia opła ty dodatkowej w razie: 1) stwierdzenia przez przewoźnika lub osobę przez niego upoważnioną braku odpowiedniego dokumentu przewozu osób lub bagażu bądź ważnego dokumentlł uprawniającego do przejazdu bezpłat nego albo ulgowego, 2) naruszenia przepisów o zabieraniu ze sobą do środ ka transportowego zwierząt i rzeczy, 3) spowodowania przez podróżnego zatrzymania lub zmiany trasy środka transportowego bez uzasadnionej przyczyny. § 3.1 . Wysokość opłaty dodatkowej ustala się, biorąc za podstawę cenę najtańszego biletu jednorazowego normalnego stosowanego przez przewoźnika, w następujący sposób: 1) jako 50-krotność tej ceny - za przejazd bez odpowiedniego dokumentu przewozu osób lub bagażu bądź ważnego dokumentu uprawniającego do przejazdu bezpłatnego albo ulgowego, Poz. 376 i 377 2) jako 20-krotność tej ceny - za zabieranie ze sobą do środka transportowego: a) zwierząt i rzeczy, za których przewóz taryfa przewiduje opłaty - bez uiszczenia tych opłat, b) rzeczy wyłączonych z przewozu albo rzeczy dopuszczonych do przewozu na warunkach szczególnych - bez zachowania tych warunków, 3) jako 150-krotność tej ceny - za spowodowanie przez podróżnego zatrzymania lub zmiany trasy środka transportowego bez uzasadnionej przyczyny.
- W wypadku natychmiastowego uiszczenia opłaty dodatkowej lub najdalej w ciągu 7 dni od daty wystawienia dokumentu zobowiązującego do uiszczenia tej opłaty, wysokość opłaty dodatkowej, ustalonej w sposób określony w ust. 1 pkt 1 i 2, obniża się 030%. §
- Traci moc rozporządzenie Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 12 stycznia 1995 r. w sprawie sposobu ustalania opłat dodatkowych w razie niedopełnienia obowiązku zapłaty należności przewozowych z tytułu przewozu osób, naruszenia przepisów o zabieraniu ze sobą do środka transportowego zwierząt i rzeczy oraz spowodowania zatrzymania lub zmiany trasy środka transportowego bez uzasadnionej przyczyny (Dz. U. Nr 5, poz. 28). §
- Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia. Minister Transportu i Gospodarki Morskiej: T. Syryjczyk 377 ROZPORZĄDZENIE MINISTRA TRANSPORTU I GOSPODARKI MORSKIEJ z dnia 9 kwietnia 1999 r. w sprawie szczegółowych zasad tworzenia i organizacji służb wykonujących zadania odpowiednie do zadań służby medycyny pracy w przedsiębiorstwie państwowym "Polskie Koleje Państwowe", kwalifikacji zawodowych pracowników realizujących te zadania oraz szczegółowych zasad kontroli tych służb. Na podstawie art. 27 ust. 2 ustawy z dnia 27 czerwca 1997 r. o służbie medycyny pracy (Dz. U. Nr 96, poz. 593 i z 1998 r. Nr 106, poz. 668) zarządza się, co następuje: innych zarządów kolei i przewoźników kolejowych oraz innych podmiotów na zasadach określonych przez Zarząd PKP. §
- W przedsiębiorstwie państwowym "Polskie Koleje Państwowe" zadania odpowiednie do zadań służby medycyny pracy wykonują publiczne zakłady opieki zdrowotnej tworzone i utrzymywane przez przedsiębiorstwo państwowe "Polskie Koleje Pań stwowe" na podstawie odrębnych przepisów, zwane dalej "służbą medycyny pracy PKP". §
- Do wykonywania zadań służby medycyny pracy PKp, w zakresie przeprowadzania badań wstęp nych, okresowych i kontrolnych oraz sprawowania profilaktycznej opieki zdrowotnej nad pracownikami, niezbędnej z uwagi na warunki pracy, uprawnieni są lekarze spełniający dodatkowe wymagania kwalifikacyjne, określone przez Ministra Zdrowia i Opieki Społecz nej w trybie przewidzianym przepisami Kodeksu pracy.
- Służba medycyny pracy PKP jest właściwa do realizacji zadań odpowiednich do zadań służby medycyny pracy określonych w ustawie z dnia 27 czerwca 1997 r. o służbie medycyny pracy (Dz. U. Nr 96, poz. 593 i z 1998 r. Nr 106, poz. 668).
- Dodatkowe wymagania kwalifikacyjne, o których mowa w ust. 1, obowiązują również lekarzy dokonują cych ocen możliwości wykonywania pracy, uwzględ niających stan zdrowia pracowników i zagrożenia występujące w miejscu pracy. §
- Służba medycyny pracy PKP może realizować zadania ze swojego zakresu działania w odniesieniu do nujących badania specjalistyczne u pracowników bez-
- Lekarzy okulistów i lekarzy laryngologów, wyko- I l
🔗 Do źródła urzędowego
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.