Dziennik Ustaw Nr 47 - 2622- sięczna wojewódzka kwota dotacji, oraz 12 miesięcy, z zastrzeżeniem ust. 2. 2. W uzasadnionych przypadkach kwota dotacji dla powiatów może zostać zmniejszona lub zwiększona, nie więcej jednak niż o 10%, w zależności od znajdują cych się w powiecie typów domów oraz uzyskanych dochodów z tytułu odpłatności za pobyt w domu. § 4. 1. W każdym miesiącu wojewoda przekazuje kwotę dotacji dla powiatu na podstawie uzyskanych informacji o rzeczywistej liczbie mieszkańców domów w powiecie według stanu na koniec każdego miesiąca. 2. Powiatowi, który w ciągu 15 dni na zwolnione miejsce w domu nie przyjmie nowej osoby, zmniejsza się kwotę dotacji w następnym miesiącu, w części przeznaczonej na dofinansowanie pobytu tej osoby w domu. 3. Kwotę dotacji, o której mowa w ust. 2, wojewoda może przekazać do innych powiatów po uzyskaniu Poz. 468 i 469 informacji o przyjęciu nowego mieszkańca na wolne nie dotowane miejsce, z uwzględnieniem zasady pierwszeństwa tych, które przyjmują do swoich domów również osoby z powiatów nie posiadających określonego typu domu, albo może przeznaczyć na prace remontowe i zakupy inwestycyjne. 4. W przypadku, o którym mowa w ust. 2 i 3, wojewoda dokonuje stosownej zmiany w planie dotacji dla powiatu. § 5. Traci moc rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 29 grudnia 1998 r. w sprawie szczegółowych zasad ustalania dotacji celowych z budżetu państwa na dofinansowanie ponadgminnych domów pomocy społecznej (Dz. U. Nr 166, poz. 1246). § 6. Rozporządzenie wchodzi w 1 czerwca 1999 r. życie z dniem Minister Pracy i Polityki Socjalnej: w z. J. Staręga-Piasek 469 ROZPORZĄDZENIE MINISTRA ROLNICTWA I GOSPODARKI ŻYWNOŚCIOWEJ z dnia 26 kwietnia 1999 r. w sprawie kwalifikacji osób uprawnionych do zawodowego uboju, dopuszczalnych metod uśmiercania zwierząt stosownie do gatunku oraz organów uprawnionych do kontroli działalności osób, które zawodowo trudnią się ubojem zwierząt lub dokonują uboju w ramach działalności hodowlanej bądź gospodarczej. Na podstawie art. 34 ust. 6 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt (Dz. U. Nr 111, poz. 724 oraz z 1998 r. Nr 106, poz. 668 i Nr 113, poz. 715) zarzą dza się, co następuje: 3. Zwierzęta wymienione w ust. 1 powinny być wykrwawiane przez nacięcie aorty lub przynajmniej jednej tętnicy z niej wychodzącej albo otwarcie obu tętnic szyjnych wspólnych i obu żył szyjnych. § 1. Zawodowego uboju zwierząt może dokonywać osoba, która posiada: 4. Dopóki wykrwawienie nie zostanie zakończone, nie należy przeprowadzać żadnych czynności związa nych z obróbką poubojową. 1) co najmniej wykształcenie podstawowe, 2) tytuł robotnika wykwalifikowanego w zawodzieubojowy. § 2. 1. Zwierzęta z gatunków zwierząt rzeźnych w rozumieniu przepisów o zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt, badaniu zwierząt rzeźnych i mięsa oraz o Inspekcji Weterynaryjnej uśmierca się przez wykrwawienie. 2. Wykrwawienie powinno: 1) rozpocząć się natychmiast po ogłuszeniu zwierzę cia dokonanym przy zastosowaniu jednej z nastę pujących metod:
- a)użyciu urządzenia bolcowego penetrującego,
- b)użyciu urządzenia udarowego,
- c)elektronarkozy,
- d)użyciu dwutlenku węgla - chyba że nie jest ono wymagane, 2) być obfite i całkowite. § 3. Pisklęta ptaków z gatunków: kura, kaczka, gęś, indyk, bażant, przepiórka, perlica, kaczka piżmowa, struś oraz zarodki tych gatunków ptaków uśmierca się w wylęgarniach przez obcięcie głowy albo zastosowanie dwutlenku węgla w możliwie najwyższym stężeniu tego gazu. § 4. 1. Zwierzęta z gatunków zwierząt futerkowych, w rozumieniu przepisów o organizacji hodowli i rozrodzie zwierząt gospodarskich, uśmierca się przy zastosowaniu jednej z następujących metod: 1) użyciu mechanicznego urządzenia bolcowego wraz z wykrwawieniem, 2) iniekcji śmiertelnej dawki środka nasennego, 3) porażenia prądem elektrycznym, 4) użyciu tlenku węgla, 5) użyciu dwutlenku węgla, 6) użyciu chloroformu. Dziennik Ustaw Nr 47 - 2623- 2. W przypadku stosowania metody uśmiercania, o której mowa w ust. 1 pkt 1, mechaniczne urządzenie bolcowe powinno być tak ustawione, aby bolec wchodził w korę mózgową. 3. W przypadku stosowania metody uśmiercania, o której mowa w ust. 1 pkt 3, działanie prądu elektrycznego powinno objąć mózg i serce oraz spowodować natychmiastową utratę przytomności i wstrzymanie akcji serca. 4. W przypadku stosowania metod usmlercania, o których mowa w ust. 1 pkt 4-6, należy stosować możliwie najwyższe stężenia gazu, tak aby zwierzę niezwłocznie utraciło świadomość i nastąpiła jego śmierć, przy czym przy zastosowaniu tlenku węgla uśmierca nie można rozpocząć, gdy objętość tego gazu w pomieszczeniu wynosi co najmniej 1% objętości. Poz. 469 i 470
- b)halotanu,
- c)metoksyfluranu,
- d)enfluranu,
- e)chloroformu. 2. W przypadku stosowania metody, o której mowa w ust. 1 pkt 2, przepis § 4 ust. 4 stosuje się odpowiednio. § 6. Uśmiercanie zwierząt, uzasadnione względami humanitarnymi, koniecznością sanitarną lub nadmierną agresywnością powodującą bezpośrednie zagroże nie dla zdrowia lub życia ludzkiego, powinno następo wać przy odpowiednim zastosowaniu metod określo nych w § 2-5 albo przy użyciu broni palnej. § 7. Organem uprawnionym do kontroli działalno ści osób, które zawodowo trudnią się ubojem zwierząt lub dokonują uboju w ramach działalności hodowlanej bądź gospodarczej, jest powiatowy lekarz weterynarii. § 5. 1. Zwierzęta z gatunków zwierząt domovyych, a także zwierzęta z gatunków zwierząt laboratoryjnych . § 8. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie uśmierca się przy zastosowaniu jednej z następujących 14 dni od dnia ogłoszenia. metod: 1) iniekcji śmiertelnej dawki środka nasennego, Minister Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej: A. Ba/azs 2) użyciu:
- a)eteru, 470 ROZPORZĄDZENIE MINISTRA ROLNICTWA I GOSPODARKI ŻYWNOŚCIOWEJ z dnia 5 maja 1999 r. w sprawie zakresu i metod prowadzenia oceny wartości użytkowej i hodowlanej zwierząt oraz sposobu oznakowania i identyfikacji zwierząt do celów hodowlanych. Na podstawie art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. o organizacji hodowli i rozrodzie zwierząt gospodarskich (Dz. U. Nr 123, poz. 774 i z 1998 r. Nr 106, poz. 668) zarządza się, co następuje: Rozdział 1 Zakres i metody prowadzenia oceny wartości użytkowej bydła § 1. Ocena wartości użytkowej bydła typu użytko- wego mlecznego i mięsno-mlecznego obejmuje: 1) użytkowość mleczną, 2) użytkowość rozpłodową, 3) ocenę typu i budowy, 4) szybkość oddawania mleka, 5) temperament zwierzęcia. § 2. 1. Oceną użytkowości mlecznej bydła typu użyt kowego mlecznego i mięsno-mlecznego obejmuje się wszystkie krowy utrzymywane w stadzie. 2. Ocena użytkowości mlecznej bydła typu użytko wego mlecznego i mięsno-mlecznego obejmuje: 1) określanie wydajności mlecznej krowy w okresie laktacji, w oparciu o udoje kontrolne, 2) ustalanie zawartości tłuszczu, białka i liczby komórek somatycznych w łącznej próbie mleka, składa jącej się z prób pobranych z każdego udoju w ramach udoju kontrolnego, 3) określenie wydajności tłuszczu, białka oraz zawartości tłuszczu i białka w mleku w okresie laktacji w oparciu o wydajność mleczną, o której mowa w pkt 1, i wyniki ustaleń, o których mowa w pkt 2. § 3. 1. Udój kontrolny jest przeprowadzany przez prowadzącego ocenę, którego przedstawiciel jest obecny podczas udoju, pobiera próby mleka i dokonuje zapisów w dokumentacji hodowlanej (metoda "A"). 2. Udój kontrolny, o którym mowa w ust. 1, jest przeprowadzany: 1) minimum 11 razy w roku i polega na ustaleniu ilości udojonego mleka w okresie 24 godzin oraz pobraniu łącznej próby mleka składającej się z prób pobranych z każdego udoju przeprowadzonego w tym okresie (metoda A 4), albo 2) minimum 6 razy w roku i polega na ustaleniu ilości udojonego mleka w okresie 24 godzin oraz pobraniu łącznej próby mleka składającej się z prób pobranych z każdego udoju przeprowadzonego w tym okresie (metoda A 8).