Rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 11 czerwca 1999 r. w sprawie regulaminu wykonywania kary ograniczenia wolności orzeczonej wobec żołnie

- Dziennik Ustaw Nr 56 Poz. 590 i 591 3074 - 7) Biuro Terenowe we Wrocławiu do Spraw Usuwania Skutków Powodzi. 5) Biuro do Spraw Usuwania Skutków Powodzi, 6) Biuro Terenowe w Krakowie do Spraw Usuwania Skutków Powodzi, Załącznik nr 3 do statutu Kancelarii Prezesa Rady Ministrów WYKAZ KOMÓREK ORGANIZACYJNYCH ZAPEWNIAJĄCYCH OBSŁUGĘ MERYTORYCZNĄ, ORGANIZACYJNĄ, TECHNICZNĄ I KANCELARYJNO-BIUROWĄ DZIAŁALNOŚCI RADY MINISTRÓW 1) Departament Prezydialny Rady Ministrów, 2) Centrum Legislacyjne Rządu, 3) Departament Spraw Parlamentarnych Rządu. Załącznik nr 4 do statutu Kancelarii Prezesa Rady Ministrów WYKAZ KOMÓREK ORGANIZACYJNYCH ZAPEWNIAJĄCYCH OBSŁUGĘ ZADAŃ KANCELARII PREZESA RADY MINISTRÓW 1) Biuro Dyrektora Generalnego, 2) Biuro Kadr, Szkolenia i Rozwoju Zawodowego, 3) Biuro Finansowe, 4) Biuro Informatyki, 5) Biuro Administracyjno-Gospodarcze, 6) Biuro Ochrony. 591 ROZPORZĄDZENIE MINISTRA OBRONY NARODOWEJ z dnia 11 czerwca 1999 r. w sprawie regulaminu wykonywania kary ograniczenia wolności orzeczonej wobec żołnierzy zasadniczej służby wojskowej. Na podstawie art. 228 § 2 Kodeksu karnego wykonawczego zarządza się, co następuje: §

1. Określenia użyte w rozporządzeniu oznaczają: 1) żołnierz - żołnierza odbywającego zasadniczą służbę wojskową, 2) dowódca - dowódcę wydzielonej jednostki wojskowej, w której wykonuje się karę ograniczenia wolności, orzeczoną wobec żołnierzy zasadniczej służby wojskowej, 3) jednostka wydzieloną jednostkę wojskową, w której żołnierze zasadniczej służby wojskowej odbywają karę ograniczenia wolności, 4) skazany - żołnierza zasadniczej służby wojskowej, wobec którego orzeczono karę ograniczenia wolności, 5) kara - karę ograniczenia wolności orzeczoną wobec żołnierza zasadniczej służby wojskowej, 6) sąd - wojskowy sąd garnizonowy, w którego okrę­ gu kara ograniczenia wolności orzeczona wobec żołnierza zasadniczej służby wojskowej jest lub ma być wykonana, 7) kurator - wojskowego kuratora społecznego po- §
3. Dowódca jednostki wojskowej, w której skazany pełni służbę, po otrzymaniu odpisu prawomocnego orzeczenia ze wzmianką o wykonalności oraz wezwania skazanego do stawienia się w jednostce niezwłocznie kieruje go do jednostki, powiadamiając o tym wcześniej jej dowódcę.
4. Do skierowania, o którym mowa w ust. 1, oraz przyjęcia skazanego stosuje się odpowiednio zasady i tryb dotyczące przeniesienia żołnierza do innej jednostki wojskowej, określone w odrębnych przepi- sach. §
5. Dowódca jednostki wojskowej, w której skazany pełni służbę wojskową, jest obowiązany niezwłocz­ nie zawiadomić sąd wojskowy, który wydał orzeczenie w pierwszej instancji, o przeszkodach uniemożliwiają­ cych skierowanie do odbycia kary, w szczególności uzasadniających odroczenie jej wykonania. §
6. Stawienie się skazanego do odbycia kary nastę­ puje z chwilą zgłoszenia się lub doprowadzenia skazanego do jednostki. §
8. Dowódca niezwłocznie informuje sąd wojskowy, który wydał orzeczenie w pierwszej instancji, oraz dowódcę jednostki wojskowej, w której skazany pełni służbę wojskową, o niestawieniu się skazanego do odbycia kary. wołanego przy wojskowym sądzie garnizonowym, w którego okręgu kara ograniczenia wolności orzeczona wobec żołnierza zasadniczej służby wojskowej jest lub ma być wykonana.
9. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, dowódca jednostki wojskowej, w której skazany pełni służbę wojskową, jest obowiązany podjąć czynności zmierza- Dziennik Ustaw Nr 56 - Poz. 591 3075- jące do zapewnienia stawienia się skazanego w jedno- stce, określone w odrębnych przepisach. §
10. Dowódca jest obowiązany niezwłocznie zawiadomić sąd i kuratora o: 1) dacie rozpoczęcia i zakończenia wykonywania kary, 2) opuszczeniu jednostki przez skazanego bez zgody przełożonych, 3) niepodjęciu szkolenia, 4) nieprzestrzeganiu regulaminu wykonywania kary i zasad porządku wojskowego, 5) wymierzeniu kary dyscyplinarnej i zastosowaniu środków dyscyplinarnych, 6) wykonaniu lub uchylaniu się od wykonania obowiązków określonych wart. 36 § 2 Kodeksu karne- go, 7) zwolnieniu z czynnej służby wojskowej, z zastrzeże­ niem §
11. §
12. W czasie odbywania kary skazanego można przenieść do innej jednostki tylko w szczególnie uzasadnionych przypadkach i za zgodą sędziego penitencjarnego. §
14. Dowódca jednostki ustala porządek dnia, który w szczególności powinien określać: 1) czas szkolenia programowego, treningów i innych zajęć szkoleniowych o zwiększonych wymaganiach w zakresie sprawności fizycznej skazanych, 2) czas wykonywania prac porządkowych, 3) czas wolny, §
16. Skazany może opuścić jednostkę tylko na podstawie przepustki jednorazowej, wydanej wyłącz­ nie przez dowódcę, jeżeli: 1) wyróżnia się wzorową postawą, a zwłaszcza pilnością w służbie i w szkoleniu, 2) jest uzasadnione przypuszczenie, że w czasie poby- tu poza jednostką będzie prawnego. przestrzegał porządku
17. Urlopu, poza okolicznościowym i zdrowotnym, można udzielić skazanemu, którego postawa w czasie odbywania kary uzasadnia przypuszczenie, że w czasie pobytu poza jednostką będzie przestrzegał porządku prawnego, po odbyciu przez skazanego co najmniej połowy kary. §
18. Czas przebywania skazanego poza jednostką, na podstawie przepustki oraz w ramach urlopu, zalicza się do okresu odbywania kary, chyba że sędzia penitencjarny zarządzi inaczej w przypadku, gdy skazany w tym czasie nadużył zaufania. §
20. Skazany ma prawo do korzystania z jednych odwiedzin w tym samym dniu. Odwiedziny trwają sześćdziesiąt minut.
21. Dowódca może zezwolić na przedłużenie odwiedzin lub zwiększenie liczby odwiedzin w czasie nie zakłócającym porządku dnia ustalonego w jednostce.
22. W razie naruszenia przez skazanego lub osobę odwiedzającą sposobu odwiedzin, można je przerwać lub zakończyć przed czasem.
23. Sposób odbywania odwiedzin podaje się do wiadomości osobom odwiedzającym. 4) zasady poruszania się skazanych po terenie jednostki oraz miejsca przebywania w czasie wolnym, §
24. Skazany ma prawo bezpośredniego zwracania się do osób, które kontrolują wykonanie kary, ze sprawami związanymi z jej wykonaniem. 5) terminy i miejsce przyjmowania skazanych w sprawach skarg, meldunków i wniosków, dotyczące wykonywania kary oraz sposób ich załatwie­ 6) czas i miejsce dokonywania zakupów, czoną przez dowódcę. 7) miejsce, porę dnia i sposób odbywania odwiedzin.
25. Skazanego, po jego stawieniu się w jednostce, zaznajamia się z obowiązującym porządkiem dnia.
26. Dowódca jest obowiązany pouczyć skazanego o obowiązku przestrzegania regulaminu wykonywania kary, w tym porządku dnia. §
27. Skazani podlegają szkoleniu wojskowemu według programu ustalonego dla jednostki przez dowódcę rodzaju sił zbrojnych, któremu jednostka podlega. Szkolenie powinno zmierzać do wzmożenia poczucia dyscypliny społecznej i wojskowej, w szczególności kształtowania społecznie pożądanej postawy skazanego oraz utrwalania jego wiedzy wojskowej, jak również zwiększenia sprawności fizycznej. §
28. Skargi, prośby, meldunki i wnioski skazanego nia podlegają ewidencjonowaniu przez osobę wyzna§
29. Skargi, prośby, meldunki i wnioski skazanego związane z wykonywaniem kary dowódca niezwłocz­ nie przedstawia sędziemu penitencjarnemu. §
31. Prawo kontrolowania jednostki w zakresie wykonywania kary, poza osobami określonymi w odrębnych przepisach, ma również kurator.
32. Kurator ma prawo w szczególności do: 1) przeprowadzenia rozmowy ze skazanym bez udziału innych osób, 2) wglądu w prowadzoną dokumentację .
33. O wynikach kontroli kurator niezwłocznie informuje pisemnie sędziego penitencjarnego i dowódcę. Dziennik Ustaw Nr 56 - 3076- Poz. 591 i 592 §
34. Odpowiedzialni za organizowanie i nadzorowanie odbywania kary żołnierze i pracownicy jednostki są obowiązani do: jętych i planowanych czynnościach w stosunku do skazanego, zmierzających do osiągnięcia celów wycho- 1) prowadzenia dokumentacji wymaganej przez sąd §
35. Dowódca, co najmniej trzydzieści dni przed zwolnieniem skazanego z zasadniczej służby wojskowej, powiadamia pisemnie sąd o przewidywanym zwolnieniu, dołączając sprawozdanie o zachowaniu się wojskowy i kuratora, 2) uczestniczenia w posiedzeniach sądu wojskowego w postępowaniu wykonawczym, 3) udziału w szkoleniach organizowanych przez sądy wojskowe. §
37. Dowódca, co najmniej raz na dwa miesiące, składa sędziemu penitencjarnemu pisemne sprawozdanie o zachowaniu się skazanego.
38. Sprawozdanie, o którym mowa w ust. 1, powinno zawierać w szczególności informację, czy skazany wykonuje nałożone obowiązki, przestrzega porządku prawnego i zasad dyscypliny wojskowej, a także o pod- wawczych kary. żołnierza. §
39. Do żołnierzy zasadniczej służby wojskowej odbywających karę ograniczenia wolności w wydzielonej jednostce wojskowej stosuje się odrębne przepisy dotyczące odbywania czynnej służby wojskowej, o ile rozporządzenie nie stanowi inaczej. §
40. Rozporządzenie wchodzi w 1 września 1999 r. życie z dniem Minister Obrony Narodowej: J. Onyszkiewicz 592 ROZPORZĄDZENIE MINISTRÓW OBRONY NARODOWEJ ORAZ SPRAW WEWNĘTRZNYCH I ADMINISTRACJI z dnia 11 czerwca 1999 r. w sprawie uprawnień do kierowania przez żołnierzy zasadniczej służby wojskowej pojazdami specjalnymi Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej. Na podstawie art. 88 ust. 6 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. Nr 98, poz. 602, Nr 123, poz. 779 i Nr 160, poz. 1086 oraz z 1998 r. Nr 106, poz. 668 i Nr 133, poz. 872) zarządza się, co następuje: §
41. Rozporządzenie określa wymagane uprawnienia do kierowania przez żołnierzy zasadniczej służby wojskowej pojazdami specjalnymi Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, zwanymi dalej "pojazdami specjalnymi". gnącego, 4) kategorii C1 - pojazdem o dopuszczalnej masie całkowitej powyżej 3,5 t i nie przekraczającej 7,5 t oraz pojazdem specjalnym wolnobieżnym, 5) kategorii C - pojazdem o dopuszczalnej masie cał­ kowitej powyżej 3,5 t, 6) kategorii C1 + E -
42. Do kierowania pojazdem specjalnym na podwoziu kołowym uprawnia prawo jazdy: 1) kategorii A - motocyklem, 2) kategorii 81 - pojazdem trójkołowym lub czterokołowym o masie własnej nie przekraczającej 550 kg, z wyjątkiem motocykli, 3) kategorii 8 - pojazdem o dopuszczalnej masie cał­ kowitej nie przekraczającej 3,5 t oraz zespołem pojazdów składającym się z pojazdu specjalnego i przyczepy specjalnej, której dopuszczalna masa całkowita nie przekracza masy własnej pojazdu cią- zespołem pojazdów specjalnych, składającym się z pojazdu specjalnego określone­ go w pkt 4 i przyczepy specjalnej, której dopuszczalna masa całkowita nie przekracza masy wła­ snej pojazdu ciągnącego, a dopuszczalna masa cał­ kowita zespołu tych pojazdów nie przekracza 12 t, §
44. Żołnierz zasadniczej służby wojskowej może kierować pojazdem specjalnym, jeżeli posiada prawo jazdy odpowiedniej kategorii oraz uzyskał świadectwo wojskowe, którego wzór określa załącznik do rozporzą­ dzenia. a łączna dopuszczalna masa całkowita zespołu tych pojazdów nie przekracza 3,5 t, 7) kategorii C + E - pojazdem określonym odpowiednio w pkt 3 lub 5, łącznie z przyczepą specjalną o dopuszczalnej masie całkowitej przekraczają­ cej 1,5t, 8) kategorii 8, C1 i C - pojazdem określonym odpowiednio w pkt 3, 41ub 5 z przyczepą specjalną o dopuszczalnej masie całkowitej nie przekraczają­ cej 1,5 t.
45. Do kierowania pojazdem specjalnym na podwogąsienicowym, zespołem pojazdów specjalnych składającym się z pojazdu gąsienicowego i przyczepy specjalnej, niezależnie od świadectwa wojskowego, o którym mowa w ust. 1, jest wymagane prawo jazdy kategorii C, C1, 8 lub T. ziu