← Polska

Rozporządzenie Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 21 czerwca 1999 r. w sprawie akcji przeciwlodowej na wodach morskich.

Dziennik Ustaw Nr 61 - 3462- Poz. 672 i 673 Załącznik do rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7 lipca 1999 r. (poz. 672) Wzór Data ....................................... . PROTOKÓŁ ustaleń zniszczonego i uszkodzonego mienia użytego przez ........................................................................................ (nazwa i adres poszkodowanej jednostki organizacyjnej) W czasie i miejscu odbywania się imprezy masowej w .............................................................................................. (miejscowość) w dniu ......................................................... dokonanych przez: (data) 1) przedstawiciela poszkodowanej jednostki organizacyjnej ........................................................................................ (stanowisko, ewentualnie stopień, imię i nazwisko, miejsce pracy, telefon) 2) przedstawiciela organizatora imprezy masowej ........................................................................................................ (imię, nazwisko, m iejsce pracy, telefon) Nazwa przedmiotu Lp. Ilość, jednostka Opis stanu przedmiotu zniszczonego lub uszkodzonego miary 1) ............ ..... .... ..... .......... ...... . Uwagi 2) .......................................... . (podpis) (podpis) 673 ROZPORZĄDZENIE MINISTRA TRANSPORTU I GOSPODARKI MORSKIEJ z dnia 21 czerwca 1999 r. w sprawie akcji przeciwlodowej na wodach morskich. Na postawie art. 49 § 1 ustawy z dnia 1 grudnia 1961 r. - Kodeks morski (Dz. U. z 1998 r. Nr 10, poz. 36) zarządza się, co następuje: §

  1. W okresie zalodzenia wód morskich dla zapewnienia bezpiecznej żeglugi prowadzi się akcję przeciwlodową·
  2. Akcja przeciwlodowa obejmuje: 3) organizowanie konwojów w celu grupowego przeprowadzania statków przez lody na akwenach objętych akcją przeciwlodową. §
  3. Lodołamaczem w rozumieniu rozporządzenia jest statek wyznaczony do prowadzenia akcji przeciwlodowej. §
  4. Akcją przeciwlodową kieruje kierownik akcji przeciwlodowej, którym jest: 1) łamanie lodów i torowanie drogi statkom za pomocą lodołamaczy w portach morskich, na redach i kotwicowiskach tych portów oraz na torach wodnych prowadzących do portów, 1) Kapitan Portu Gdynia - dla rejonu wschodniego, obejmującego terytorialny zakres działania dyrektorów Urzędów Morskich w Gdyni i Słupsku, z wyłączeniem portu Kołobrzeg, 2) udzielanie interwencyjnej pomocy statkom, które z powodu lodów nie mogą kontynuować podróży lub znajdują się w stanie zagrożenia - na akwenach innych niż wymienione w pkt 1, 2) Kapitan Portu Szczecin - dla rejonu zachodniego, obejmującego terytorialny zakres działania dyrektora Urzędu Morskiego w Szczecinie oraz w porcie Kołobrzeg. Dziennik Ustaw Nr 61 - 3463- §
  5. W zakresie związanym z akcją przeciwlodową kapitanaty i bosmanaty wszystkich portów podle- Poz. 673 rownik akcji przeciwlodowej podejmuje po uzgodnieniu ich z dyrektorem Urzędu Morskiego w Słupsku. gają kierownikowi akcji przeciwlodowej.
  6. W terminie do dnia 10 listopada każdego roku kierownik akcji przeciwlodowej w porozumieniu z kapitanatami portów wyznacza: 1) porty, w których może być wprowadzona w danym roku akcja przeciwlodowa, 2) porty przebazowania kutrów i łodzi rybackich.
  7. W odniesieniu do portów położonych na obszarze terytorialnego zakresu działania dyrektora Urzędu Morskiego w Słupsku decyzje określone w ust. 2 kierownik akcji przeciwlodowej podejmuje po uzgodnieniu ich z dyrektorem Urzędu Morskiego w Słupsku. §
  8. W zakresie prowadzenia akcji przeciwlodo- wej kierownik tej akcji współpracuje: 1) z odpowiednim oddziałem Instytutu Meteorologii i Gospodarki Wodnej, 2) z odpowiednimi okręgowymi dyrekcjami gospodarki wodnej, 3) z Marynarką Wojenną na podstawie odrębnych przepisów, 4) z innymi odpowiednimi terytorialnie podmiotami organizacyjnymi portów.
  9. Kierownik akcji przeciwlodowej może prowadzić dla celów tej akcji rozpoznanie lotnicze za pomocą samolotów lub w ramach współpracy z innymi podmiotami, nie wymienionymi w ust.
  10. §
  11. Dla celów akcji przeciwlodowej kierownik akcji określa w instrukcjach obowiązki kapitanatów i bosma- natów portów, o których mowa w § 4 ust. 1, współpra­ cujących jednostek organizacyjnych, o których mowa
  12. Decyzje, o których mowa w ust. 1, kierownik akcji przeciwlodowej przesyła na piśmie wszystkim zainteresowanym przedsiębiorstwom oraz instytucjom, z podaniem dnia i godziny rozpoczęcia, zawieszenia lub zakończenia akcji.
  13. W czasie trwania akcji przeciwlodowej kierownicy akcji przesyłają Ministrowi Transportu i Gospodarki Morskiej codzienne komunikaty lodowe, a po zakoń­ czeniu akcji - sprawozdania z przebiegu akcji wraz z oceną i wnioskami. §
  14. W czasie trwania akcji przeciwlodowej peł­ niące dyżur lodołamacze pozostają w wyłącznej dyspo- zycji kierownika akcji.
  15. Użycie lodołamacza, o którym mowa w ust. 1, do akcji ratowniczej wymaga każdorazowej zgody kierownika akcji przeciwlodowej.
  16. W przypadku użycia lodołamacza do akcji ratowniczej zainteresowany armator obowiązany jest niezwłocznie zawiadomić o zaistniałej sytuacji kierownika akcji przeciwlodowej i uzgodnić z nim dalsze postępo­ wanie. §
  17. W czasie akcji przeciwlodowej lodołamacz powinien być oznaczony: 1) w dzień - flagą służbową, którą podnosi się na topie masztu lub na prawym noku rejki sygnałowej, 2) w nocy - światłem stałym niebieskim widzialnym dookoła widnokręgu i umieszczonym w miejscu, z którego będzie najlepiej widoczne.
  18. Wzór flagi służbowej dla lodołamaczy określają w § 5 ust. 1, oraz kierowników lodołamaczy. odrębne przepisy. §
  19. W porozumieniu z zainteresowanymi armatorami kierownik akcji przeciwlodowej uzgadnia w terminie do dnia 15 pażdziernika każdego roku wykaz lodołamaczy. §
  20. Stosownie do sytuacji i w zależności od stanu zalodzenia wód morskich oraz ilości posiadanych do dyspozycji lodołamaczy kierownik akcji przeciwlodowej:
  21. Dyrektorzy urzędów morskich zawierają z armatorami lodołamaczy odpowiednie umowy o wykonanie usług lodołamania, określające w szczególności zasady i tryb dysponowania lodołamaczami.
  22. Armatorzy lodołamaczy obowiązani są w terminie do dnia 10 listopada każdego roku zapewnić pełną gotowość techniczną i nawigacyjną lodołamaczy, przewidzianych do akcji przeciwlodowej. §
  23. Decyzje o rozpoczęciu, zawieszeniu i zakończe­ niu akcji przeciwlodowej dla poszczególnych rejonów podejmuje kierownik tej akcji na podstawie oceny istniejącego stanu zalodzenia wód portowych i morskich i jego wpływu na bezpieczeństwo żeglugi, po zasięgnięciu opinii właściwych kapitanatów i bosmanatów portów.
  24. W odniesieniu do portów położonych w obszarze terytorialnego zakresu działania dyrektora Urzędu Morskiego w Słupsku decyzje określone w ust. 1 kie- 1) wyznacza lodołamacze do udzielenia statkom pomocy interwencyjnej, 2) organizuje konwoje dla grupowego przeprowadzenia statków, 3) zarządza, w porozumieniu z kapitanatem danego portu oraz po zasięgnięciu opinii podmiotu zarzą­ dzającego portem, zamknięcie dla żeglugi portu lub jego części. §
  25. W przypadku organizowania konwojów statków kierownik akcji przeciwlodowej wyznacza kierownika konwoju.
  26. Kierownik konwoju upoważniony jest do wydawania statkom wchodzącym w skład konwoju poleceń koniecznych do przeprowadzenia konwoju, a w szczególności dotyczących: kolejności statków w konwoju, odstępów między statkami i szybkości statków. Dziennik Ustaw Nr 61 Poz. 673 i 674 §
  27. Statki korzystające z usług lodołamacza obowiązane są stosować się do poleceń wydawanych przez kierownika lodołamacza, a statki idące w konwoju - do poleceń kierownika konwoju. Okoliczność ta jednak nie zdejmuje odpowiedzialności z kapitana statku za bezpieczeństwo jego statku.
  28. Statki nie stosujące się do poleceń kierownika lodołamacza lub kierownika konwoju automatycznie tracą prawo do korzystania z usług lodołamacza.
  29. Statki korzystające z usług lodołamacza obowią­ zane są utrzymywać stały nasłuch radiotelefoniczny i porozumiewać się z lodołamaczem za pomocą radiotelefonu na wyznaczonym kanale UKF. §
  30. Koszty łamania lodu na torach wodnych, redach i kotwicowiskach, wykonywanego na polecenie kierownika akcji przeciwlodowej, pokrywa się z budże­ tu państwa w części dotyczącej Ministerstwa Transportu i Gospodarki Morskiej w ramach środków przewidzianych na administrację morską.
  31. Łamanie lodu w portach (w basenach portowych, kanałach i przy nabrzeżach) wykonywane jest odpłatnie na koszt właściciela lub użytkownika tego nabrzeża.
  32. Łamanie lodu na torach wodnych podejściowych do portów skomunalizowanych, przeładowni zakłado­ wych i portów prywatnych odbywa się na koszt właści­ cieli lub użytkowników tych portów.
  33. Udzielanie interwencyjnej pomocy statkom na akwenach innych niż wymienione w § 1 ust. 2 pkt 1 wykonywane jest na koszt armatora. §
  34. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia. Minister Transportu i Gospodarki Morskiej: T. Syryjczyk 674 ROZPORZĄDZENIE MINISTRA TRANSPORTU I GOSPODARKI MORSKIEJ z dnia 28 czerwca 1999 r. w sprawie zadań służby medycyny pracy wynikających ze specyfiki ryzyka zawodowego osób zatrudnionych w transporcie kolejowym. Na podstawie art. 8 ustawy z dnia 27 czerwca 1997 r. o służbie medycyny pracy (Dz. U. Nr 96, poz. 593 i z 1998 r. Nr 106, poz. 668) zarządza się, co następuje: §
  35. Rozporządzenie określa zadania służby me- dycyny pracy nie wymienione wart. 6 ust. 1 ustawy z dnia 27 czerwca 1997 r. o służbie medycyny pracy (Dz. U. Nr 96, poz. 593 i z 1998 r. Nr 106, poz. 668), wynikające ze specyfiki ryzyka zawodowego pracowników związanych z prowadzeniem ruchu na liniach kolejowych, zwanych dalej "pracownikami".
  36. Przepisy rozporządzenia stosuje się do osób zatrudnionych lub pozostających w stosunku służbowym w koncesjonowanych podmiotach gospodarczych uprawnionych do zarządzania liniami kolejowymi oraz pracowników metra i bocznic kolejowych. §
  37. Zadania, o których mowa w § l, wynikają z ele- mentów ryzyka zawodowego pracowników, a w szczególności: 1) z obciążenia odpowiedzialnością za bezpieczne prowadzenie ruchu na liniach kolejowych, w tym za powierzone życie i mienie, 2) ze stałego napięcia uwagi (czujności) związanego z koniecznością szybkiego i właściwego reagowania przy ciągłym dopływie zmiennych informacji podczas pracy na torach, 3) z konieczności prawidłowego reagowania w warunkach stresu, 4) z wysokiego stopnia zaangażowania narządu wzroku i słuchu, 5) z wysokiej sprawności narządu ruchu, 6) z gwałtownych wahań aktywacji psychicznej, 7) z dużych obciążeń statycznych, 8) z pracy w warunkach zaburzonego rytmu biologicznego, 9) z pracy na otwartej przestrzeni, w zmiennych warunkach atmosferycznych,

🔗 Do źródła urzędowego

Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.