Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 17 sierpnia 1999 r. w sprawie kwoty, powyżej której należności uiszcza się w formie bezgotówkowej.

Dziennik Ustaw Nr 70 - 3820- Poz. 787 i 788 787 ROZPORZĄDZENIE MINISTRA FINANSÓW z dnia 17 sierpnia 1999 r. w sprawie kwoty, powyżej której należności uiszcza się w formie bezgotówkowej. Na podstawie art. 232 § 2 ustawy z dnia 9 stycznia 1997 r. - Kodeks celny (Dz. U. Nr 23, poz. 117, Nr 64, poz. 407, Nr 121, poz. 770, Nr 157, poz. 1026 i Nr 160, poz. 1084, z 1998 r. Nr 106, poz. 668 i Nr 160, poz. 1063 oraz z 1999 r. Nr 40, poz. 402) zarządza się, co następu­ je: §

1. Należności, których łączna kwota przekracza równowartość 1 000 EURO, uiszcza się w formie bez- gotówkowej. §
2. W przypadku dokonywania wpłat za pośrednic­ twem banków lub urzędów pocztowych przepisu § 1 nie stosuje się. §
3. Traci moc zarządzenie Prezesa Głównego Urzę­ du Ceł z dnia 17 września 1997 r. w sprawie określenia kwoty, powyżej której należności uiszcza się w formie bezgotówkowej (Monitor Polski Nr 66, poz. 652). §
4. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia. Minister Finansów: L. Balcerowicz 788 ROZPORZĄDZENIE MINISTRA FINANSÓW z dnia 17 sierpnia 1999 r. w sprawie szczegółowych warunków wydawania wiążącej informacji taryfowej, wzoru wniosku i niezbędnych dokumentów, które należy do niego dołączyć, a także wzoru formularza wiążącej informacji taryfowej. Na podstawie art. 5 § 10 ustawy z dnia 9 stycznia 1997 r. - Kodeks celny (Dz. U. Nr 23, poz. 117, Nr 64, poz. 407, Nr 121, poz. 770, Nr 157, poz. 1026 i Nr 160, poz. 1084, z 1998 r. Nr 106, poz. 668 i Nr 160, poz. 1063 oraz z 1999 r. Nr 40, poz. 402) zarządza się, co następu­ je: §
5. Rozporządzenie określa szczegółowe warunki wydawania wiążącej informacji taryfowej, wzór wniosku i niezbędne dokumenty, które należy do niego dołączyć, a także wzór formularza wiążącej informacji taryfowej. §
7. Z wnioskiem o udzielenie wiążącej informacji taryfowej, zwanym dalej "wnioskiem", występuje się do Prezesa Głównego Urzędu Ceł.
8. Wniosek powinien być sporządzony zgodnie z wzorem stanowiącym załącznik nr 1 do rozporządze­ nia. §
9. Wniosek powinien dotyczyć tylko jednego towaru klasyfikowanego według kodu taryfy celnej. §
11. Jeżeli jest to niezbędne do dokonania klasy- fikacji towaru, osoba występująca z wnioskiem o wydanie wiążącej informacji taryfowej, zwana dalej "wnioskodawcą", powinna dostarczyć próbki, fotogra- fie, schematy, katalogi, certyfikaty jakościowe, certyfikaty ilościowe lub inne dokumenty i materiały.
12. Jeżeli dla dokonania klasyfikacji towaru według kodu taryfy celnej jest to niezbędne, Prezes Głównego Urzę­ du Ceł może zażądać od wnioskodawcy dostarczenia dodatkowych dokumentów lub materiałów, określając jednocześnie termin ich dostarczenia. Wyznaczony termin powinien uwzględniać możliwość ich dostarczenia.
13. Niedostarczenie dokumentów lub materiałów, o których mowa w ust. 2, w wyznaczonym terminie powoduje pozostawienie wniosku bez rozpatrzenia.
14. Na wniosek wnioskodawcy, złożony nie później niż przed upływem uprzednio wyznaczonego terminu, organ celny może w szczególnie uzasadnionych przypadkach przedłużyć termin, o którym mowa w ust.
15. §
17. Wnioskodawca może wskazać metody badania, które mogą być zastosowane dla dokonania klasyfikacji towaru.
18. Badania i analizy, niezbędne do udzielenia wiążą­ cej informacji taryfowej, wykonywane są przez laboratorium celne lub inne laboratoria, akredytowane zgodnie z odrębnymi przepisami lub uznane przez Prezesa Głównego Urzędu Ceł.