Rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 18 sierpnia 1999 r. w sprawie określenia przypadków, w których za podstawę wymiaru zasiłku c

- Dziennik Ustaw Nr 70 Poz. 790 i 791 3829- 790 ROZPORZĄDZENIE MINISTRA PRACY I POLITYKI SOCJALNEJ z dnia 18 sierpnia 1999 r. w sprawie określenia przypadków, w których za podstawę wymiaru zasiłku chorobowego przyjmuje się wynagrodzenie z 12 miesięcy kalendarzowych. Na podstawie art. 36 ust. 6 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa (Dz. U. Nr 60, poz. 636) zarządza się, co następuje: §

1. Za podstawę wymiaru zasiłku chorobowego przyjmuje się, ze względu na charakter pracy lub zasady wynagradzania, wynagrodzenie wypłacone za okres 12 miesięcy kalendarzowych poprzedzających miesiąc, w którym powstała niezdolność do pracy, pracownikom zatrudnionym, ze zmiennym wynagrodzeniem: 1) w charakterze rybaków rybołówstwa morskiego i śródlądowego, 2) na statkach żeglugi przybrzeżnej, 3) w charakterze personelu pływającego żeglugi śród­ lądowej oraz personelu latającego i pokładowego linii lotniczych, 4) w budownictwie, 5) w kółkach rolniczych i spółdzielniach kółek rolniczych oraz w rolniczych spółdzielniach produkcyjnych, 6) w gospodarstwach rolnych, 7) w przetwórstwie rolno-spożywczym, 8) w charakterze akwizytorów, 9) w charakterze pośredników ubezpieczeniowych, 10) w charakterze dziennikarzy, 11) w charakterze realizatorów programów radiowych i telewizyjnych lub w charakterze pracowników artystycznych oraz organizatorów i realizatorów imprez artystycznych, 12) w biurach i pracowniach projektowych oraz w przedsiębiorstwach geodezyjno-kartograficznych, 13) w systemie prowizyjnym i czasowo-prowizyjnym, 14) w systemie akordowym. §
2. Rozporządzenie wchodzi w 1 września 1999 r. życie z dniem Minister Pracy i Polityki Socjalnej: w z. E. Lewicka 791 ROZPORZĄDZENIE MINISTRA SPRAW WEWNĘTRZNYCH I ADMINISTRACJI z dnia 4 sierpnia 1999 r. w sprawie wysokości funduszu na nagrody i zapomogi policjantów. Na podstawie art. 110 ust. 2 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. Nr 30, poz. 179, z 1991 r. Nr 94, poz. 422 i Nr 107, poz. 461, z 1992 r. Nr 54, poz. 254, z 1994 r. Nr 53, poz. 214, z 1995 r. Nr 4, poz. 17, Nr 34, poz. 163 i Nr 104, poz. 515, z 1996 r. Nr 59, poz. 269 i Nr 106, poz. 496, z 1997 r. Nr 28, poz. 153, Nr 80, poz. 499, Nr 88, poz. 554, Nr 106, poz. 680, Nr 123, poz. 779 i Nr 141, poz. 943 oraz z 1998 r. Nr 106, poz. 668) zarządza się, co następuje: nych na dany rok kalendarzowy środków na uposaże­ nia zasadnicze wraz z dodatkami o charakterze stałym, w tym środki do wysokości 0,1% środków na uposażenia zasadnicze wraz z dodatkami o charakterze stałym policjantów ujętych w części 31 budżetu państwa pozostające w dyspozycji ministra właściwe­ go do spraw wewnętrznych, z przeznaczeniem na nagrody uznaniowe i zapomogi dla policjantów, uzasadnione szczególnymi okolicznościami. §
4. Wysokość funduszu na nagrody roczne, nagrody uznaniowe i zapomogi policjantów w:
5. Wysokość funduszu może być podwyższana przez jego dysponenta w ramach łącznej sumy środ­ ków na uposażenia zasadnicze policjantów wraz z dodatkami o charakterze stałym. 1) Komendzie Głównej Policji, 2) komendach wojewódzkich Policji, 3) Komendzie Stołecznej Policji, 4) komendach powiatowych (miejskich) Policji, 5) szkołach policyjnych, zwanego dalej "funduszem", wynosi - w ramach środków na uposażenia policjantów - 9,1 % planowa- §
7. Wysokość funduszu pozostającego w dyspozycji Komendanta Głównego Policji oraz komendantów wojewódzkich Policji (Komendanta Stołecznego Policji) zwiększa się, z przeznaczeniem na nagrody uznaniowe, odpowiednio o kwotę wynikającą z iloczynu: