Ustawaz dnia 24 lipca 1999 r.o szczególnych zasadach, warunkach i trybie mianowania na wyższe stopnie wojskowe żołnierzy uczestniczących w walkach o wolność i niepodległość Polski podczas II wojny świ

atowej i w okresie powojennym Spis treści Treść ustawy Załącznik - Wniosek o mianowanie żołnierza na stopień wojskowy (wzór) Treść ustawy W celu szczególnego wyróżnienia obrońców Ojczyzny i zadośćuczynienia za wieloletnie przemilczanie ich zasług, za doznane w okresie powojennym represje i prześladowania oraz za cierpienia związane z przymusowym oddaleniem od Ojczyzny - Sejm Rzeczypospolitej Polskiej uchwala, co następuje: Art.

2. Żołnierzy uczestniczących w walkach o wolność i niepodległość Polski podczas II wojny światowej i w okresie powojennym mianuje się z okazji 60 rocznicy wybuchu II wojny światowej na wyższe stopnie wojskowe.
3. Żołnierzem w rozumieniu ustawy jest osoba wchodząca w skład: 1) Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej działających w kraju i za granicą, podległych Rządowi Rzeczypospolitej Polskiej w Kraju i na Uchodźstwie, 2) 1 i 2 Armii Wojska Polskiego oraz innych polskich formacji wojskowych przy armiach sojuszniczych. Art.
5. Żołnierzy, o których mowa w art. 1, mianuje się na pierwszy stopień oficerski podporucznika lub kolejne stopnie oficerskie do stopnia pułkownika włącznie, z tym że: 1) chorążych, podoficerów i szeregowych - mianuje się na pierwszy stopień oficerski podporucznika, 2) oficerów - mianuje się o jeden stopień, 3) oficerów, którzy w okresie powojennym nie byli mianowani na wyższe stopnie wojskowe - mianuje się o dwa stopnie.
6. Mianowaniu nie podlegają: 1) żołnierze, którzy w okresie powojennym byli już co najmniej dwukrotnie mianowani na stopnie oficerskie za dokonane czyny świadczące o szczególnym męstwie lub za wyjątkowe zasługi, 2) osoby wymienione w art. 21 ust. 2 ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego (Dz. U. z 1997 r. Nr 142, poz. 950, z 1998 r. Nr 37, poz. 204, Nr 106, poz. 668 i Nr 162, poz. 1118 oraz z 1999 r. Nr 38, poz. 360). Art.
8. Mianowanie żołnierza następuje na wniosek: 1) władz naczelnych związków i stowarzyszeń kombatanckich - w odniesieniu do własnych członków, 2) wojskowych komendantów uzupełnień właściwych ze względu na miejsce stałego pobytu żołnierza lub jego czasowego pobytu trwającego ponad trzy miesiące - w odniesieniu do żołnierzy nie należących do żadnej organizacji kombatanckiej, 3) attachés wojskowych polskich przedstawicielstw dyplomatycznych - w odniesieniu do osób mających obywatelstwo polskie i zamieszkujących za granicą, 4) zainteresowanego - w przypadku gdy podmioty wymienione w pkt 1-3 nie wystąpiły z takim wnioskiem; w tym przypadku wnioski składa się za ich pośrednictwem.
9. Wnioski o mianowanie żołnierza składa się do Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych, który po sprawdzeniu, czy odpowiadają warunkom określonym w ustawie, przedstawia je Ministrowi Obrony Narodowej.
10. Jeżeli wniosek nie zawiera niezbędnych danych, które mogą mieć wpływ na mianowanie na odpowiedni stopień wojskowy, wzywa się wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku w terminie 3 miesięcy pod rygorem zwrotu wniosku lub rozpatrzenia go z uwzględnieniem wyłącznie danych w nim zawartych.
11. Wzór wniosku o mianowaniu żołnierza stanowi załącznik do ustawy. Art.
12. W sprawach nieuregulowanych mają zastosowanie przepisy ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 1992 r. Nr 4, poz. 16, Nr 40, poz. 174 i Nr 54, poz. 254, z 1994 r. Nr 43, poz. 165, z 1996 r. Nr 7, poz. 44, Nr 10, poz. 56 i Nr 106, poz. 496, z 1997 r. Nr 6, poz. 31, Nr 28, poz. 153, Nr 80, poz. 495, Nr 88, poz. 554, Nr 121, poz. 770 i Nr 141, poz. 944, z 1998 r. Nr 162, poz. 1114 i 1126 oraz z 1999 r. Nr 50, poz. 500). Art.
13. Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia. Załącznik - Wniosek o mianowanie żołnierza na stopień wojskowy (wzór) patrz oryginał Pokaż całość