Dziennik Ustaw Nr 73 - 3946- nia i wraz z metryką identyfikacyjną opakować je wspólnie oraz opisać w sposób,

ust.

1. Poz. 820 i 821
2. W przypadku uszkodzenia nośnika podczas odtwarzania zapisu obrazu lub dźwięku należy uczynić o tym odpowiednią adnotację w metryce identyfikacyjnej. §
3. Nośnik powinien być należycie zabezpieczony, zwłaszcza przed utratą, szkodliwym działaniem środ­ ków chemicznych, termicznych, światła, promieniowania, pola magnetycznego lub elektrycznego oraz przed uszkodzeniami mechanicznymi. §
4. Odbitki pozytywowe zdjęć fotograficznych za- §
6. Kopiowanie zapisów dźwięku lub obrazu z przeprowadzonej czynności procesowej może być dokonane za pomocą urządzeń i środków technicznych, o których mowa w § 1, tego samego typu, jakich użyto do ich rejestrowania, a w przypadku taśmy wideo - również przy użyciu magnetowidów. łącza się do akt sprawy, w której zostały wykonane. §
8. Odtwarzanie obrazu może nastąpić za pomocą urządzenia mechanicznego lub elektronicznego ty- pu analogowego lub cyfrowego, a w szczególności projektora filmowego, rzutnika albo megnetowidu lub odtwarzacza wideo połączonych z telewizorem.
9. Kopiowania zapisu obrazu lub dźwięku dla celów, o których mowa wart. 147 § 4 Kodeksu postępo­ wania karnego, lub do wykorzystania w innej sprawie, dokonuje się w laboratorium kryminalistycznym jednostek Zandarmerii Wojskowej lub Policji.
10. O wykonaniu kopii zapisu obrazu lub dźwięku na-
11. Odtwarzanie dźwięku może nastąpić za pomocą urządzenia mechanicznego lub elektronicznego typu analogowego lub cyfrowego, a w szczególności magnetofonu i radiomagnetofonu, albo, gdy został zarejestrowany dźwięk na taśmie filmowej lub taśmie wideo, za pomocą projektora filmowego, magnetowidu lub odtwarzacza wideo połączonych z telewizorem. Przy odtwarzaniu może być użyte urządzenie korygują­ ce lub wzmacniające zarejestrowany dźwięk. leży uczynić odpowiednią adnotację w metryce identyfikacyjnej nośnika oraz sporządzić notatkę, którą dołą­ cza się do akt sprawy.
12. Do postępowania z kopią nośnika mają zastosowanie przepisy § 2, § 3 ust. 1,4 i 5 oraz §
13. §
14. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
15. W metryce identyfikacyjnej dołączonej do nośni­ ka należy uczynić adnotację o dokonaniu odtworzenia, podając czas tej czynności oraz imię i nazwisko osoby, która jej dokonała, oraz cel odtwarzania. Minister Obrony Narodowej: w z. R. Lipka 821 ROZPORZĄDZENIE MINISTRA OBRONY NARODOWEJ z dnia 18 sierpnia 1999 r. w sprawie sposobu sporządzania, przechowywania i udostępniania protokołów zeznań zawierających wiadomości o świadku, którego dane osobowe podlegają zachowaniu w tajemnicy, a także dopuszczalnego sposobu powoływania się na takie zeznania w orzeczeniach i pismach procesowych. Na podstawie art. 184 § 6 pkt 2 Kodeksu postępo­ wania karnego oraz art. 5 § 2 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Przepisy wprowadzające Kodeks postępowa­ nia karnego (Dz. U. Nr 89, poz. 556 i Nr 160, poz. 1083) zarządza się, co następuje: §
17. Wniosek o wydanie postanowienia o zachowaniu w tajemnicy danych osobowych świadka może zostać złożony w pisemnym zawiadomieniu o przestępstwie, do protokołu przyjęcia ustnego zawiadomienia o przestępstwie, do protokołu przesłuchania świadka, a także ustnie lub na piśmie prowadzącemu postępowanie.
18. Jeżeli wniosek nie został złożony na piśmie albo ustnie do protokołu przyjęcia ustnego zawiadomienia o przestępstwie lub przesłuchania świadka, z jego przyjęcia sporządza się protokół.
19. Wniosek powinien zawierać imię, nazwisko, numer ewidencyjny PESEL i miejsce zamieszkania świadka oraz adres dla korespondencji, jak również wskazywać okoliczności uzasadniające konieczność zachowania danych osobowych świadka w tajemnicy. §
20. W postanowieniu o zachowaniu w tajemnicy danych osobowych świadka pomija się jego imię i nazwisko, numer ewidencyjny PESEL i miejsce zamieszkania, adres dla korespondencji oraz wszelkie informacje i okoliczności, które miałyby umożliwić ujawnienie tożsamości świadka. Dziennik Ustaw Nr 73 - 3947 - §
22. Wniosek,

§ 1ust.

1, wyłą­ cza się z akt sprawy. Z akt sprawy wyłącza się również protokoły, a także inne dokumenty i materiały lub ich fragmenty umożliwiające ujawnienie tożsamości świadka. nia jako zawierające tajemnicę państwową - w sposób określony w przepisach o przechowywaniu protokołów zeznań obejmujących okoliczności, na które rozciąga się obowiązek zachowania tajemnicy państwo­ wej, służbowej albo związanej z wykonywaniem zawodu lub funkcji.

1. Wyłączenia, o których mowa w ust. 1, określa w formie zarządzenia sędzia lub prokurator. §
3. Z dokumentów i materiałów, o których mowa w § 3 ust. 1, sporządza się uwierzytelnione odpisy, z pominięciem imienia i nazwiska, numeru ewidencyjnego PESEL i miejsca zamieszkania, adresu dla korespondencji oraz wszelkich informacji i okoliczności, które mogłyby umożliwić ujawnienie tożsamości świadka.
4. Na odpisach zamieszcza się wzmiankę o postanowieniu,

§ 2

, i o zarządzeniu o utajnieniu dokumentu lub jego fragmentu z podaniem daty postanowienia i zarządzenia oraz numeru porządko­ wego postanowienia w dzienniku korespondencji i w dzienniku ewidencji wykonanych dokumentów niejawnych, pod którym dane osobowe zawarte we wniosku lub protokole zostały po raz pierwszy zarejestrowane. Poz. 821 i 822 §

1. Do odpowiedzi na pytania skierowane do świadka, zawierające treści umożliwiające ujawnienie jego tożsamości, stosuje się odpowiednio § 4 i
2. §
3. Protokołowanie zeznań świadka oraz sporzą­ dzanie odpisów protokołów może wykonywać wyłącz­ nie wyznaczona osoba upoważniona do dostępu do wiadomości stanowiących tajemnicę państwową. §
4. Przy powoływaniu się w orzeczeniach i pismach procesowych na zeznania świadka przesłuchi­ wanego w trybie art. 184 § 3 i 4 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego (Dz. U. Nr 89, poz. 555) w miejsce danych osobowych tego świadka przytacza się numer porządkowy w dzienniku korespondencji,

§ 4ust.

1. §
2. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
3. Odpisy, o których mowa w ust. 1, załącza się do akt sprawy. §
4. Dokumenty i materiały oraz zarządzenie, wymienione w § 3, przechowuje się, rejestruje i udostęp- Minister Obrony Narodowej: w z. R. Lipka 822 ROZPORZĄDZENIE MINISTRA OBRONY NARODOWEJ z dnia 24 sierpnia 1999 r. w sprawie organów uprawnionych do wykonywania kar i środków dyscyplinarnych. Na podstawie art. 93 pkt 1 ustawy z dnia 4 września 1997 r. o dyscyplinie wojskowej (Dz. U. Nr 141, poz. 944 i Nr 160, poz. 1083) zarządza się, co następuje: §
5. Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o: 1) ustawie - należy przez to rozumieć ustawę z dnia 4 września 1997 r. o dyscyplinie wojskowej (Dz. U. Nr 141, poz. 944 i Nr 160, poz. 1083), 2) ukaranym - należy przez to rozumieć żołnierza, wobec którego wykonuje się karę dyscyplinarną lub środek dyscyplinarny. §
7. Kary dyscyplinarne wykonują: 1) karę upomnienia - przełożony dyscyplinarny, który wymierzył karę w pierwszej instancji, 2) karę nagany - przełożony dyscyplinarny, który wymierzył karę w pierwszej instancji, 3) karę pieniężną - organ finansowy uprawniony, na podstawie odrębnych przepisów, do dokonywania potrąceń z uposażenia żołnierza, 4) karę zakazu opuszczania wyznaczonego miejsca przebywania - przełożony dyscyplinarny, który wymierzył karę w pierwszej instancji, 5) karę aresztu koszarowego - dowódca jednostki wojskowej, w której ukarany pełni czynną służbę wojskową, 6) karę aresztu izolacyjnego - dowódca jednostki wojskowej, któremu podlega wojskowy areszt dyscyplinarny, 7) karę ostrzeżenia o niepełnej przydatności na zajmowanym stanowisku służbowym - przełożony dyscyplinarny, który wymierzył karę w pierwszej instancji,