← Polska

Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia 21 stycznia 1999 r. w sprawie szczegółowych warunków weterynaryjnych wymaganych prz

Dziennik Ustaw Nr 9 - 337- Poz. 84 84 ROZPORZĄDZENIE MINISTRA ROLNICTWA I GOSPODARKI ŻYWNOŚCIOWEJ z dnia 21 stycznia 1999 r. w sprawie szczegółowych warunków weterynaryjnych wymaganych przy organizowaniu lub urządzaniu targów, spędów i wystaw zwierząt oraz prowadzeniu schronisk dla zwierząt. Na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 2 i pkt 8 oraz ust. 4 ustawy z dnia 24 kwietnia 1997 r. o zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt, badaniu zwierząt rzeźnych i mięsa oraz o Inspekcji Weterynaryjnej (Dz. U. Nr 60, poz. 369 i z 1998 r. Nr 106, poz. 668) zarządza się, co nastę­ puje: §

  1. Gromadzenie zwierząt na targach, spędach i wystawach zwierząt może odbywać się tylko w miejscach ogrodzonych, utwardzonych, oznaczonych i zabezpieczonych przed dostępem zwierząt z zewnątrz.
  2. W miejscach, o których mowa w ust. 1, powinny §
  3. Psy i koty zgromadzone na targach i wystawach powinny być zaopatrzone w zaświadczenie o dokonanym szczepieniu przeciwko wściekliźnie. § 7.
  4. Po zakończeniu targu, spędu i wystawy oraz usunięciu zwierząt, miejsca, w których zgromadzone były zwierzęta, powinny być oczyszczone i zdezynfekowane, z zastrzeżeniem ust.
  5. Po zakończeniu wystawy psów i kotów, zorganizowanej w obiekcie sportowym lub rekreacyjnym, powierzchnia porośnięta roślinnością powinna być oczyszczona. być w szczególności: 1) wyodrębnione pomieszczenia lub wiaty dla poszczególnych gatunków, odpowiednie do ilości gromadzonych zwierząt, 2) urządzenia do załadunku i wyładunku zwierząt, 3) odrębne pomieszczenia dla zwierząt chorych lub podejrzanych o zakażenie, §
  6. Schroniska dla zwierząt powinny być zlokalizowane w miejscach oddalonych co najmniej o 300 m od siedzib ludzkich i miejsc określonych w §
  7. §
  8. Schronisko dla zwierząt powinno spełniać wymogi określone w § 1 ust. 1 i §
  9. W schronisku dla zwierząt powinny ponadto znajdować się: 4) pomieszczenia do przetrzymywania paszy oraz pomieszczenia do składowania środków dezynfekcyjnych, 1) wyodrębnione pomieszczenia przeznaczone na kwarantannę dla zwierząt przyjmowanych do schroniska, 5) pomieszczenia lub wiaty wraz z urządzeniami do bezpiecznego badania zwierząt. 2) wyodrębnione pomieszczenia dla zwierząt chorych lub podejrzanych o chorobę,
  10. Przepisów ust. 1 i 2 nie stosuje się w przypadku organizowania wystaw psów lub kotów w obiektach sportowych i rekreacyjnych. 3) piec do spalania zwłok zwierzęcych lub lodówka do ich czasowego składowania, §
  11. Do pomieszczeń, w których gromadzone są zwierzęta, powinna być doprowadzona bieżąca woda zdatna do picia. §
  12. Osoby zatrudnione przez podmioty organizują­ ce targi, spędy i wystawy zwierząt do obsługi zwierząt oraz pomocy przy badaniach zwierząt prowadzonych przez lekarza weterynarii powinny być przeszkolone w zakresie postępowania ze zwierzętami. §
  13. Targi, spędy i wystawy zwierząt powinny odbywać się w miejscach oddalonych od innych miejsc przebywania zwierząt, rzeźni i ubojni oraz obiektów budowlanych przetwórstwa rolno-spożywczego, zakła­ dów utylizacyjnych i wytwórni pasz co najmniej 050m. §
  14. Na targi, spędy i wystawy nie mogą być przy- wożone zwierzęta z obszarów, choroba zakaźna zwierząt. w których wystąpiła 4) klatki i boksy zapewniające separację zwierząt wykazujących wobec siebie cechy agresywności, 5) wyodrębnione pomieszczenia do wykonywania zabiegów weterynaryjnych i eutanazji, 6) pomieszczenia na przechowywanie karmy i środ­ ków dezynfekujących. §
  15. Zwierzęta przyjmowane do schroniska powinny być oznakowane oraz odbyć 14-dniową kwarantannę w pomieszczeniach, o których mowa w § 9 ust. 2 pkt
  16. Podmiot prowadzący schronisko dla zwierząt powinien w szczególności: 1) zapewnić co najmniej raz w miesiącu badania zwierząt przez lekarza weterynarii, 2) systematycznie oczyszczać i okresowo, nie rzadziej jednak niż raz na kwartał, przeprowadzać dezynfek: - Dziennik Ustaw Nr 9 338- cję, deratyzację i dezynsekcję klatek, boksów i wy- towego lekarza weterynarii dotyczące przeprowadzonej kontroli i wydanych zaleceń. biegów dla zwierząt, 3) prowadzić ewidencję przyjmowanych do schroniska i wydawanych zwierząt oraz zwierząt padłych i poddanych eutanazji, a także danych osób przekazujących i biorących zwierzęta ze schroniska. 4) prowadzić książkę kontroli weterynaryjnej, w której będą dokonywane wpisy lekarza weterynarii dotyczące okresowych badań (data badania, wykonane zabiegi, wydane zalecenia) oraz adnotacje powia- Poz. 84 i 85
  17. Koty przebywające w schronisku dla zwierząt powinny być zaszczepione przeciw wściekliźnie. §
  18. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 7 dni od dnia ogłoszenia. Minister Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej: J. Janiszewski 85 ROZPORZĄDZENIE MINISTRA SPRAWIEDLIWOŚCI z dnia 13 stycznia 1999 r. w sprawie czynszu najmu lokali mieszkalnych Służby Więziennej, opłat dodatkowych oraz zasad zwrotu różnicy w opłatach czynszowych. Na podstawie art. 95 ust. 2 ustawy z dnia 26 kwietnia 1996 r. o Służbie Więziennej (Dz. U. Nr 61, poz. 283 i Nr 106, poz. 496 oraz z 1997 r. Nr 28, poz. 153, Nr 88, poz. 554 i Nr 133, poz. 883) zarządza się, co następuje: §
  19. Rozporządzenie określa wysokość czynszu najmu lokali mieszkalnych będących w administracji jednostek organizacyjnych Służby Więziennej oraz rodzaj opłat dodatkowych, a także zasady zwrotu różnicy w opłatach czynszowych za inne lokale mieszkalne, za które funkcjonariusze Służby Więziennej są obowiąza­ ni opłacać czynsz. §
  20. Funkcjonariusz, emeryt i rencista Służby Więziennej, zwany dalej "osobą uprawnioną", będący najemcą lokalu mieszkalnego pozostającego w administracji jednostki organizacyjnej Służby Więziennej, obowiązany jest opłacać z tytułu najmu miesięczny czynsz według stawki w wysokości 1,20 zł za 1 m 2 po- wierzchni użytkowej lokalu mieszkalnego, zwanej dalej "stawką bazową".
  21. Stosuje się następujące obniżki stawki bazowej: 1) 30% - za lokal mieszkalny zajmowany przez dwóch lub więcej najemców korzystających ze wspólnych pomieszczeń, za lokal położony w suterenie albo powyżej 5 kondygnacji bez windy, albo w budynku substandardowym, przeznaczonym do rozbiórki decyzją administracyjną właściwego organu, 2) 20% - za brak w lokalu mieszkalnym sieci wodo- ciągowej, kanalizacji, instalacji centralnego ogrze- wania albo instalacji gazowej, 3) 10% - za lokal mieszkalny z pomieszczeniem kuchennym bez okna zewnętrznego.
  22. Obniżki, o których mowa w ust. 2, nie podlegają sumowaniu. §
  23. Osoba uprawniona, oprócz czynszu, jest obowiązana do uiszczania opłat za świadczenia związane z eksploatacją lokalu mieszkalnego, określone wart. 21 ust. 2 ustawy z dnia 2 lipca 1994 r. o najmie lokali mieszkalnych i dodatkach mieszkaniowych (Dz. U. z 1998 r. Nr 120, poz. 787 i Nr 162, poz. 1119), zwanej dalej "ustawą o najmie lokali". § 4.
  24. Osoba uprawniona zajmująca lokal mieszkalny nie będący w administracji jednostki organizacyjnej Służby Więziennej, za który obowiązana jest opłacać czynsz w rozumieniu art. 25 i 26 ustawy o najmie lokali, otrzymuje zwrot różnicy w opłatach czynszowych.
  25. Wysokość różnicy w opłatach czynszowych oblicza się jako iloczyn kwoty wynikającej z różnicy pomię­ dzy stawką czynszu za 1 m 2 powierzchni użytkowej lokalu, wyliczoną przez zarządcę budynku mieszkalnego na podstawie uchwały rady gminy, a stawką bazową i powierzchni użytkowej zajmowanego lokalu mieszkalnego, wyrażonej w m 2 , nie większej jednak niż górna granica powierzchni mieszkalnej określonej wart. 85 ust. 2 ustawy z dnia 26 kwietnia 1996 r. o Służbie Więziennej (Dz. U. Nr 61, poz. 283 i Nr 106, poz. 496 oraz z 1997 r. Nr 28, poz. 153, Nr 88, poz. 554 i Nr 133, poz. 883), pomnożonej przez współczynnik 1,
  26. Zwrot różnicy w opłatach czynszowych nie przysługuje w razie: 1) podnajmowania lokalu mieszkalnego bez zgody zarządcy, 2) otrzymywania przez osobę uprawnioną dodatku mieszkaniowego w trybie ustawy o najmie lokali, 3) gdy kwota wynikająca z obliczenia, o którym mowa w ust. 2, jest mniejsza niż 1% najniższego uposaże­ nia zasadniczego w Służbie Więziennej.

🔗 Do źródła urzędowego

Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.