← Polska

Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia 20 stycznia 1999 r. w sprawie szczegółowych warunków weterynaryjnych wymaganych prz

Dziennik Ustaw Nr 10 - 360- Poz. 88 i 89 88 ROZPORZĄDZENIE MINISTRA OBRONY NARODOWEJ z dnia 25 stycznia 1999 r. w sprawie jednorazowego świadczenia pieniężnego z tytułu urodzenia dziecka. Na podstawie art. 62 ust. 5 ustawy z dnia 30 czerwca 1970 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 1997 r. Nr 10, poz. 55, Nr 106, poz. 678, Nr 107, poz. 688, Nr 117, poz. 753, Nr 121, poz. 770 i Nr 141, poz. 944, z 1998 r. Nr 162, poz. 1117 oraz z 1999 r. Nr 1, poz. 7) zarządza się, co następuje: nie lub przysposobienia dziecka w wieku do jednego roku. § 2. Świadczenie pieniężne, o którym mowa w § 1, wypłaca żołnierzowi zawodowemu organ finansowy jednostki wojskowej, w której pozostaje na zaopatrzeniu. § 1. 1. Kobiecie pełniącej zawodową służbę wojskową i nie zatrudnionej żonie żołnierza zawodowego, w razie urodzenia dziecka, przysługuje na każde urodzone dziecko jednorazowe świadczenie pieniężne w wysokości zasiłku porodowego, określonej w przepisach o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa. § 3. Traci moc zarządzenie nr 30/MON Ministra Obrony Narodowej z dnia 11 lipca 1997 r. w sprawie jednorazowego świadczenia pieniężnego z tytułu urodzenia dziecka (Dz. Rozk. MON, poz. 82). § 4. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia. 2. Jednorazowe świadczenie pieniężne w razie urodzenia dziecka przysługuje osobom, o których mowa w ust. 1, również w przypadku przyjęcia na wychowa- Minister Obrony Narodowej: J. Onyszkiewicz 89 ROZPORZĄDZENIE MINISTRA ROLNICTWA I GOSPODARKI ŻVWNOŚCIOWEJ z dnia 20 stycznia 1999 r. w sprawie szczegółowych warunków weterynaryjnych wymaganych przy prowadzeniu skupu i przetwórstwa mięsa zwierząt łownych oraz jego składowaniu. Na podstawie art. 32 pkt 2 ustawy z dnia 24 kwietnia 1997 r. o zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt, badaniu zwierząt rzeźnych i mięsa oraz o Inspekcji Weterynaryjnej (Dz. U. Nr 60, poz. 369 i z 1998 r. Nr 106, poz. 668) zarządza się, co następuje: § 1. Użyte w rozporządzeniu określenia oznaczają: 1) zwierzyna gruba - dzikie zwierzęta kopytne, 2) zwierzyna drobna - dzikie ptactwo łowne i inne zwierzęta łowne niekopytne przeznaczone do spożycia, 3) punkt skupu - zakład służący do czasowego skła ­ dowania tusz zwierząt łownych, bezpośrednio po odstrzeleniu, przed przekazaniem ich do zakładu przetwórczego, 4) zakład przetwórczy - zakład zajmujący się obróbką mięsa zwierząt łownych, rozbiorem mięsa na elementy i przetwórstwem. § 2. 1. Zakład przetwórczy powinien być ogrodzony oraz usytuowany na terenie wolnym od szkodliwych i uc i ążliwych zapachów, sadzy, dymów i innych zanieczyszczeń przekraczających dopuszczalne poziomy. 2. Nawierzchnia dróg wewnętrznych powinna być utwardzona, gładka i skanalizowana. 3. Rozmieszczenie pomieszczeń produkcyjnych powinno wykluczać możliwość zanieczyszczenia mięsa i zapewniać utrzymanie całkowitego rozdziału prac niebezpiecznych sanitarnie (strefy brudne) i bezpiecznych sanitarnie (strefy czyste). § 3. W zakładzie przetwórczym powinny znajdować się: 1) pomieszczenie do przetrzymywania tusz zwierząt łownych , wyposażone w urządzenia chłodnicze, 2) pomieszczenie do skórowania lub skubania, z wydzielonym oznakowanym miejscem do badania tusz, 3) pomieszczenie lub wydzielone miejsce do czasowego przetrzymywania mięsa tymczasowo zajętego, pozostającego do wyłącznej dyspozycji powiatowego lekarza weterynarii, 4) przedrozbiorowy magazyn chłodzony, w przypadku prowadzenia w zakładzie rozbioru mięsa na elementy, Dziennik Ustaw Nr 10 - 361 5) pomieszczenie rozbioru mięsa ze skuteczną wentylacją i systemem chłodniczym, 6) pomieszczenie do pakowania mięsa, o temperatu- rze nie wyższej niż 10°C, 7) pomieszczenie chłodnicze lub zamrażalnicze do składowania mięsa, 8) pomieszczenie dla lekarza weterynarii, 9) pomieszczenie do przeprowadzania badania w kie- runku włośni, 10) szczelne, zamykane pomieszczenie do przechowywania mięsa i narządów uznanych za niezdatne do spożycia, przy czym, jeżeli nie jest ono opróżnianie codziennie, powinno być chłodzone do temperatury 12°C, 11) pomieszczenie do przetrzymywania opakowań pośrednich i bezpośrednich, 12) system chłodniczy zapewniający utrzymanie mięsa zwierząt łownych w temperaturach określonych w niniejszym rozporządzeniu, przy czym skropliny z tac pod parownikami powinny być odprowadzane wprost do instalacji kanalizacji technologicznej, 13) pomieszczenia do przetrzymywania środków myją­ cych i odkażających, 14) szatnia przepustowa dla personelu z nienasiąkliwy­ mi, nieprzepuszczalnymi i łatwymi do mycia posadzkami oraz ścianami, umywalkami i ubikacjami, przy czym ubikacje nie mogą być połączone bezpośrednio z pomieszczeniami produkcyjnymi, a umywalki i spłuczki w tych pomieszczeniach nie mogą być uruchamiane za pomocą dłoni lub przedramienia, 15) myjnia sprzętu ruchomego podzielona na strefę czystą i brudną, 16) myjnia środków transportu umożliwiająca mycie w temperaturze poniżej O°C, 17) rozdzielczy system kanalizacji sanitarnej i technologicznej, 18) pomieszczenie do przechowywania oraz załadunku i wyładunku surowca, 19) pomieszczenie do badania weterynaryjnego, 20) pomieszczenie do ekspedycji towaru. § 4. 1. W pomieszczeniach zakładu przetwórczego, w których dokonywany jest rozbiór mięsa zwierząt łownych oraz w których mięso zwierząt łownych jest poddawane obróbce lub magazynowane, a także w korytarzach, poprzez które to mięso jest transportowane, powinny znajdować się: 1) trwałe nienasiąkliwe i nieprzepuszczalne posadzki, łatwe do mycia i odkażania, umożliwiające swobodny odpływ wody do instalacji ściekowych, z wyjątkiem pomieszczeń do przechowywania lub mrożenia mięsa, 2) ściany z nienasiąkliwych, nieprzepuszczalnych materiałów do wysokości co najmniej 2 m, a w pomieszczeniach zamrażalniczych, chłodniczych i magazynowych, co najmniej do wysokości zawieszenia lub składowania, o jasnej zmywalnej powło- Poz. 89 ce, łatwej do odkażania, przy czym styki między ścianami oraz ścian z posadzkami powinny być zaokrąglone, z wyjątkiem pomieszczeń chłodni, zamrażalni i tuneli zamrażalniczych, a promień zaokrąglenia powinien być nie mniejszy niż 6 cm, 3) urządzenia wentylacyjne i urządzenia wyciągowe do pary, zapobiegające osadzaniu się skroplin na suficie lub konstrukcjach, umożliwiające przepływ powietrza jedynie ze stref czystych do brudnych zakładu przetwórczego, 4) naturalne lub sztuczne oświetlenie nie zniekształca­ jące kolorów, o natężeniu światła co najmniej:

  1. a)540 Ix we wszystkich punktach badania weterynaryjnego - mierzonym na powierzchni badanego mięsa lub narządów wewnętrznych,
  2. b)300 Ix w pomieszczeniach produkcyjnych mierzonym na posadzce,
  3. c)120 Ix w innych pomieszczeniach lub miejscach - przy czym punkty świetlne powinny być zabezpieczone osłonami, 5) jasne sufity o powierzchni łatwo zmywalnej i nienasiąkliwej, skonstruowane w sposób uniemożliwia ­ jący gromadzenie się brudu lub pleśni, 6) zlokalizowane jak najbliżej stanowisk pracy urządze­ nia do mycia i dezynfekcji rąk z doprowadzoną bieżącą wodą o temperaturze 35-40°C, zaopatrzone w środki myjące i dezynfekcyjne oraz ręczniki jednorazowego użytku, przy czym krany nie mogą być uruchamiane za pomocą dłoni lub przedramienia, 7) urządzenia do odkażania narzędzi w wodzie o temperaturze minimum 82°C, przy czym dopływ wody nie może być regulowany indywidualnie, a przelew wody nie powinien odbywać się do umywalek. 2. Instalacja kanalizacyjna odprowadzająca ścieki z pomieszczeń, o których mowa w ust. 1, nie może przebiegać przez pomieszczenia produkcyjne lub pomieszczenia, w których znajduje się mięso, przy czym kratki lub kanały ściekowe powinny być zaopatrzone w urządzenia zapobiegające wydostawaniu się zapachów i cofaniu się ścieków. 3. Drzwi z urządzeniami samozamykającymi w pomieszczeniach produkcyjnych, zamrażalniach i tunelach zamrażalniczych powinny być wykonane z materiału nie ulegającego korozji, łatwo zmywalnego, nienasiąkliwego i nieprzepuszczalnego oraz odpornego na uszkodzenia. Jeżeli drzwi są z drewna, powinny być obudowane. Stosowanie drewna dopuszcza się jedynie w magazynie mięsa opakowanego i magazynie opakowań. 4. Materiały izolacyjne stosowane w pomieszczeniach, o których mowa w ust. 1, powinny być gładkie i bezwonne. 5. W wejściach do oddziałów produkcyjnych powinny być zamontowane myjki do butów, a w przypadku ręcznego mycia butów - przy myjkach powinny być zainstalowane umywalki. § 5. W zakładzie przetwórczym należy zainstalować skuteczne zabezpieczenie przed dostępem owadów Dziennik Ustaw Nr 10 - 362- i gryzoni, z tym że w pomieszczeniach produkcyjnych zabronione jest stosowanie urządzeń przeciw owadom. § 6. 1. Krajalnice, pojemniki, taśmy przenośników, piły mechaniczne, noże, stalki i inny sprzęt powinny być wykonane z materiałów odpornych na korozję, ła­ twych do mycia i odkażania. Powierzchnie, z którymi styka się mięso, łącznie z połączeniami i spawami, powinny być gładkie, nie malowane, odporne na działa­ nie środków chemicznych. 2. Pojemniki używane w zakładzie przetwórczym należy oznaczyć pasem o szerokości 10 cm: 1) pasem czarnym - pojemnik na śmieci, 2) pasem żółtym - pojemnik do produktów niejadalnych (odpady poubojowe), Poz. 89 2. Odzież robocza powinna być co najmniej codziennie zmieniana. 3. Ręce osób, o których mowa w ust. 1, w czasie pracy powinny być wolne od biżuterii oraz zegarków. 4. Każda osoba mająca kontakt z mięsem powinna utrzymywać ręce w czystości i dokładnie je odkażać. Osoby, które miały kontakt z zanieczyszczonym mię­ sem, powinny bezzwłocznie umyć i odkazić ręce. 5. Palenie tytoniu, żucie gumy, jedzenie i picie dozwolone jest tylko w miejscach wyznaczonych. 6. Warunki zdrowotne osób, o których mowa w ust. 1, określają odrębne przepisy. 3) pasem czerwonym - pojemnik na mięso niezdatne do spożycia (konfiskaty). § 10. 1. Środki myjące i dezynfekcyjne powinny być przetrzymywane w wydzielonym, zamykanym pomieszczeniu, a ich stosowanie nie może stwarzać zagrożenia dla surowca lub produktu. 3. Pojemniki dla czasowego przetrzymywania mię­ sa niezdatnego do spożycia powinny być szczelnie zamykane i wykonane z materiału nierdzewnego. 2. Urządzenia i sprzęt myte z użyciem środków myjących i dezynfekcyjnych powinny być natychmiast dokładnie spłukane wodą zdatną do picia. § 7. W pomieszczeniach z kontrolowaną temperatu- 3. W pomieszczeniach produkcyjnych nie należy używać środków transportu o napędzie spalinowym. rą wymagane są termometry oraz urządzenia do cią­ głej rejestracji temperatury i wilgotności. Podziałka ter- mometru powinna być o dokładności O,5°C, przy czym 1 cm jej długości nie może obejmować więcej niż 4°C. § 8. 1. Punkty czerpalne wody zdatnej do picia po- winny' być zaopatrzone w zawory przeciwdziałające możliwości wstecznego zassania. 2. Do wytworzenia pary wodnej dla urządzeń i celów przeciwpożarowych dopuszczalne jest używanie wody niezdatnej do picia, zwanej dalej "wodą do celów technicznych". chłodniczych 3. Przewody z wodą do celów technicznych powinny być wyraźnie oznaczone i nie mogą przebiegać przez pomieszczenia produkcyjne lub pomieszczenia, w których znajduje się mięso. § 11. Przepisy § 2, § 3 pkt 2, 3, 10 i 12, § 4, 5 , 7 i 10 stosuje się odpowiednio do punktów skupu. § 12. 1. Pomieszczenia, urządzenia i sprzęt mogą być używane wyłącznie zgodnie z ich przeznaczeniem. 2. Pomieszczenia, urządzenia i sprzęt, mające kontakt z mięsem, powinny być utrzymywane w stanie higienicznym i technicznym wykluczającym możliwość zanieczyszczenia mięsa. 3. Mięso zwierząt łownych lub pojemniki z tym mię­ sem nie mogą stykać się z posadzkami lub ścianami, a ich odległość od posadzek lub ścian nie może być mniejsza niż 30 cm. § 13. Osoby, które ze względu na stan zdrowia mogą spowodować 4. Przewody wody należy oznaczyć opaskami o szerokości 10 cm na końcówkach, w sposób następujący: 1) przewód z wodą do celów technicznych - kolorem niebieskim, 2) przewód z wodą gorącą zdatną do picia - kolorem czerwonym, 3) przewód z wodą zimną zdatną do picia zielonym. kolorem 5. Urządzenia, w których używana jest woda do celów produkcyjnych, sanitarnych, higienicznych lub chłodniczych, powinny być bezpośrednio połączone z kanalizacją. zanieczyszczenie mikrobiologiczne mięsa, powinny być natychmiast odsunięte od pracy. § 14. W pomieszczeniach rozbioru i pakowania mię­ sa temperatura nie może być wyższa niż 10°C. § 15. 1. Do punktu skupu lub zakładu przetwórczego powinny być przyjmowane, z zastrzeżeniem ust. 2, tusze zwierzyny łownej wytrzewionej w miejscu odstrzelenia. 2. Dopuszcza się przyjmowanie do zakładu przetwórczego nie wytrzewionych tusz drobnej zwierzyny. § 16. 1. Tusze zwierząt łownych powinny być dostarczone do zakładu przetwórczego lub do punktu skupu niezwłocznie, w miarę możliwości w ciągu 12 godzin od odstrzelenia zwierząt. § 9. 1. Każda osoba, której rodzaj pracy wymaga stykania się z mięsem lub pracująca w pomieszczeniach, w których znajduje się mięso, powinna używać czystej, w jasnym kolorze, odzieży roboczej i obuwia roboczego, fartucha ochronnego oraz nakrycia głowy 2. Przewóz mięsa zwierząt łownych z punktu skupu do zakładu przetwórczego powinien odbywać się w sposób zapewniający identyfikację tusz i narządów całkowicie zasłaniającego włosy. wewnętrznych. Dziennik Ustaw Nr 10 - 363- § 17. 1. Wytrzewianie tusz powinno być dokonywane natychmiast po dostarczeniu do zakładu przetwórczego, jeżeli nie było przeprowadzone na łowisku. Płu­ ca, serce, wątroba, nerki i śledziona mogą być odłączo­ ne od tuszy pod warunkiem ich oznakowania umożli­ wiającego identyfikację z tuszą albo powinny pozostawać w naturalnym połączeniu z tuszą. 2. Zezwala się na oddzielenie głowy lub dolnych odcinków kończyn na łowisku pod warunkiem zabezpieczenia mięsa przed zanieczyszczeniem. 3. Zabrania się skórowania tusz na łowisku oraz usuwania jakichkolwiek części z tuszy, z wyjątkiem wypadków określonych w ust. 1 i 2. 4. Do czasu ukończenia badania tusze i narządy nie badane nie mogą stykać się ze zbadanymi, a wycinanie jakichkolwiek części tuszy lub narządów wewnętrznych jest zabronione. § 18. 1. Rozbiór tusz lub półtusz grubej zwierzyny łownej powinien odbywać się w zakładzie przetwór- czym. 2. Mięso zwierząt łownych wprowadzone do pomieszczenia rozbioru mięsa podlega badaniu i w razie potrzeby wykrawaniu. 3. W czasie rozbioru, odkostniania i pakowania temperatura wewnętrzna mięsa w przypadku grubej zwierzyny nie może być wyższa niż rc oraz 4°C w przypadku zwierzyny drobnej. 4. Temperatura narządów wewnętrznych i głów nie może być wyższa niż 3°C. Poz. 89 2) plan dystrybucji wody z zaznaczeniem przewodów wody zdatnej do picia i do celów technicznych, śle­ pych zakończeń i miejsc poboru wody, 3) zaznaczenie dróg surowca, półproduktów i produktów gotowych, 4) miejsca wyłożenia środków przeciw gryzoniom na obrzeżach zakładu i w pomieszczeniach technicznych. § 23. 1. Materiały opakowaniowe powinny odpowiadać wymaganiom higienicznym, a w szczególności: 1) nie mogą powodować zmian organoleptycznych mięsa, 2) nie mogą powodować przenikania do mięsa substancji szkodliwych dla zdrowia ludzkiego, 3) powinny być wytrzymałe w celu właściwego zabezpieczenia mięsa przed zanieczyszczeniem. 2. Materiały opakowaniowe mogą być używane powtórnie, jeżeli są wykonane z materiału odpornego na korozję, łatwego do mycia i odkażania. 3. Jeżeli mięso lub narządy wewnętrzne pakowane są w materiały będące w bezpośrednim kontakcie z mięsem lub narządami (opakowania bezpośrednie), materiały te powinny być przezroczyste i bezbarwne oraz odpowiadać wymaganiom określonym w ust. 1 pkt 1 i 2. 4. W przypadku stosowania opakowań bezpośred­ nich jako opakowań transportowych, powinny one odpowiadać wymaganiom określonym w ust. 1 pkt 3; w przypadku tym nie wymaga się, aby były one przezroczyste i bezbarwne. § 19. 1. Rozbiór mięsa powinien być przeprowadzany w sposób wykluczający jego zanieczyszczenie, przy czym odłamki kości, skrzepy krwi i widoczne węzły chłonne powinny być usunięte. § 24.1. Opakowania powinny być przetrzymywane w pomieszczeniu wydzielonym, zabezpieczonym przed gryzoniami i owadami, w warunkach zabezpieczają­ cych je przed zanieczyszczeniem. 2. Niezwłocznie po rozbiorze i pakowaniu mięso powinno być przekazane do pomieszczenia chłodni­ czego lub zamrażalniczego. 2. Opakowania nie powinny być przetrzymywane bezpośrednio na posadzkach, lecz na podkładach o wysokości co najmniej 30 cm. 3. Czyszczenie mięsa zwierząt łownych może odbywać się wyłącznie poprzez wycinanie miejsc zmienio- 3. Materiały opakowaniowe dostarczane do pomieszczenia pakowania powinny być bezzwłocznie nych chorobowo lub zanieczyszczonych. używane. § 20. W pomieszczeniach, w których dokonywany jest rozbiór mięsa zwierząt łownych, wymagane jest stałe odkażanie narzędzi, a jego częstotliwość powinna być określona w zakładowych programach mycia i odkażania. § 21. Pozyskane w wyniku rozbioru mięso zwierząt łownych niezdatne do spożycia powinno być gromadzone w szczelnie zamykanych pojemnikach lub w pomieszczeniu, o którym mowa w § 3 pkt 10. § 22. W zakładzie przetwórczym powinien być sporządzony, w uzgodnieniu z powiatowym lekarzem we- terynarii, plan technologiczny zakładu, obejmujący: 1) układ pomieszczeń produkcyjnych, wych, socjalnych i sanitarnych, magazyno- 4. Osoby mające bezpośredni kontakt z mięsem nie mogą pracować przy składowaniu i przenoszeniu opa- kowań. § 25. 1. Rozbiór, wykrawanie i zamykanie mięsa w opakowania bezpośrednie może odbywać się w jednym pomieszczeniu. 2. Pakowanie mięsa w opakowania pośrednie powinno odbywać się w oddzielnym pomieszczeniu, które może łączyć się z pomieszczeniem wymienionym w ust. 1 jedynie otworem ściennym. 3. Temperatura pomieszczenia wymienionego w ust. 2 nie może być wyższa niż 10°C, a czynności pakowania powinny odbywać się w jak naj krótszym czasie. - Dziennik Ustaw Nr 10 Poz. 89 i 90 364- § 26. 1. Bezpośrednio po opakowaniu mięso powinno być przekazane do magazynu chłodniczego lub zamrażalni. 2. W opakowaniu pośrednim może znajdować się mięso pochodzące wyłącznie od tego samego gatunku zwierząt. § 27. 1. Mięso może być zamrażane w tuszach, pół­ tuszach, ćwierćtuszach, elementach i kawałkach nie mniejszych niż 100 g. 2. Mięso z rozbioru, przeznaczone do zamrażania, powinno być poddane temu zabiegowi bezzwłocznie, jeżeli nie jest wymagany okres dojrzewania mięsa. W takich przypadkach zamrażanie przeprowadza się bezpośrednio po okresie dojrzewania. 3. Mrożone mięso zwierząt łownych powinno osią­ gnąć temperaturę minus 12°C lub niższą, a następnie nie może być przetrzymywane w temperaturze wyższej niż minus 12°C. Mięso mrożone powinno być oznakowane w sposób określający miesiąc i rok jego zamrożenia. § 28. 1. Opakowane mięso zwierząt łownych nie może być składowane w jednym pomieszczeniu z mię­ sem nie opakowanym. 2. W pomieszczeniach, w których przetrzymywane jest mięso zwierząt łownych, nie wolno przetrzymywać innych towarów, szczególnie takich, które mogą powodować zmianę cech organoleptycznych mięsa lub jego zanieczyszczenie. 3. Temperatura składowania mięsa zwierząt łow­ nych podlega ciągłej rejestracji. Wykresy lub wydruki tych temperatur powinny być przechowywane przez okres nie krótszy niż 3 lata. § 29. Dalsze przetwarzanie mięsa zwierząt łownych może odbywać się wyłącznie w zakładach przetwarzających mięso, z tym że rozbiór i przetwarzanie mięsa zwierząt łownych w zakładach przeznaczonych do roz- bioru lub przetwarzania mięsa wołowego, wieprzowego, baraniego lub koziego może odbywać się pod warunkiem, że czynności te przeprowadzane będą w oddzielnych cyklach produkcyjnych. § 30. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 7 dni od dnia ogłoszenia. Minister Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej: J. Janiszewski 90 ROZPORZĄDZENIE MINISTRA ROLNICTWA I GOSPODARKI ŻVWNOŚCIOWEJ z dnia 20 stycznia 1999 r. w sprawie szczegółowych warunków weterynaryjnych wymaganych przy uboju zwierząt rzeźnych oraz rozbiorze i składowaniu mięsa. Na podstawie art. 32 pkt 2 ustawy z dnia 24 kwietnia 1997 r. o zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt, badaniu zwierząt rzeźnych i mięsa oraz o Inspekcji Weterynaryjnej (Dz. U. Nr 60, poz. 369 i z 1998 r. Nr 106, poz. 668) zarządza się, co następuje: § 2. 1. W obiektach rzeźni powinny znajdować się w szczególności: Rozdział 1 2) stanowisko do badania przedubojowego, z oświe­ tleniem o natężeniu 540 Ix - mierzonym na poziomie 1 m od posadzki, wyposażone w umywalkę oraz urządzenie do unieruchamiania zwierząt w czasie badania, Warunki lokalizacyjne i techniczne rzeźni § 1. 1. Rzeźnia powinna być ogrodzona, zabezpieczona przed owadami i gryzoniami oraz usytuowana na terenie wolnym od szkodliwych i uciążliwych zapachów, sadzy, dymów i innych zanieczyszczeń przekraczających dopuszczalne poziomy. 2. Nawierzchnia dróg wewnętrznych powinna być gładka, utwardzona i skanalizowana. 3. Rozmieszczenie pomieszczeń w obiektach rzeźni powinno wykluczać możliwość zanieczyszczenia produktu i zapewniać utrzymanie całkowitego rozdziału prac niebezpiecznych sanitarnie (strefy brudne) i bezpiecznych sanitarnie (strefy czyste). 1) magazyn żywca, wyposażony w urządzenia do pojenia i karmienia zwierząt, przy czym ściany i posadzki powinny być trwałe, nienasiąkliwe i nieprzepuszczalne, łatwe do mycia i odkażania, 3) kojce dla zwierząt chorych lub podejrzanych o chorobę, z oddzielnym systemem kanalizacyjnym, usytuowane możliwie blisko stanowiska oszołamiania, 4) pomieszczenie ubojowe, zapewniające właściwe i higieniczne wykonywanie pracy, 5) jeliciarnia, z wydzielonym pomieszczeniem do obróbki żołądków, która może się łączyć z pomieszczeniem ubojowym jedynie poprzez otwór w ścia­ nie, 6) pomieszczenie do rozdziału narządów wewnętrz­ nych,

🔗 Do źródła urzędowego

Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.