Dziennik Ustaw Nr 86 - 4587 - Poz. 957 i 958 957 ROZPORZĄDZENIE RADY MINISTRÓW z dnia 21 października 1999 r. w sprawie ustanowienia Pełnomocnika Rządu do Spraw Konwencji Klimatycznej. Na podstawie art. 10 ust. 1 i 4 ustawy z dnia 8 sierpnia 1996 r. o organizacji i trybie pracy Rady Ministrów oraz o zakresie działania ministrów (Dz. U. z 1999 r. Nr 82, poz. 929) zarządza się, co następuje: §
- Ustanawia się Pełnomocnika Rządu do Spraw Konwencji Klimatycznej, zwanego dalej "Pełno mocnikiem".
- Pełnomocnikiem jest sekretarz stanu w Kancelarii Prezesa Rady Ministrów.
- Pełnomocnik podlega bezpośrednio Prezesowi Rady Ministrów. § 2.
- Do zadań Pełnomocnika należą sprawy zwią zane z udziałem Rzeczypospolitej Polskiej w Ramowej konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu, a w szczególności prowadzenie przygotowań do udziału w V Konferencji Stron Ramowej konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu, zwanej dalej "Konferencją", oraz reprezentowanie Rzeczypospolitej Polskiej na Konferencji. §
- Organy administracji rządowej są obowiązane do współdziałania i udzielania pomocy Pełnomocniko wi w realizacji jego zadań. §
- Pełnomocnik przedstawi Radzie Ministrów raport z przebiegu Konferencji. §
- Obsługę merytoryczną, organizacyjno-prawną, techniczną i kancelaryjno-biurową zapewniają Pełno mocnikowi odpowiednio Kancelaria Prezesa Rady Ministrów oraz Ministerstwo Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa. §
- Wydatki związane z działalnością Pełnomocni ka są pokrywane z budżetu państwa w części dotyczą cej odpowiednio Kancelarii Prezesa Rady Ministrów oraz Ministerstwa Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa. §
- Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem ogło szenia.
- Pełnomocnik niezwłocznie informuje Prezesa Rady Ministrów o wszystkich zagrożeniach realizacji zadań, o których mowa w ust.
- Prezes Rady Ministrów: J. Buzek 958 ROZPORZĄDZENIE PREZESA RADY MINISTRÓW z dnia 18 października 1999 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie nadania funkcjonariuszom niektórych organów uprawnień do nakładania grzywien w drodze mandatu karnego. Na podstawie art. 66 § 3 ustawy z dnia 20 maja 1971 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia (Dz. U. Nr 12, poz. 116, z 1972 r. Nr 49, poz. 312, z 1975 r. Nr 16, poz. 91 i Nr 45, poz. 234, z 1982 r. Nr 16, poz. 125 i Nr 45, poz. 291, z 1983 r. Nr 6, poz. 35 i Nr 44, poz. 203, z 1985 r. Nr 23, poz. 100, z 1986 r. Nr 39, poz. 193, z 1988 r. Nr 20, poz. 135, z 1989 r. Nr 34, poz. 180, z 1990 r. Nr 20, poz. 121, Nr 43, poz. 251 i Nr 72, poz. 422, z 1991 r. Nr 32, poz. 131 i Nr 94, poz. 419, z 1992 r. Nr 24, poz. 101, z 1994 r. Nr 27, poz. 96, z 1995 r. Nr 95, poz. 475, z 1997 r. Nr 43, poz. 272, Nr 102, poz. 643 i Nr 123, poz. 779 oraz z 1998 r. Nr 113, poz. 717) zarządza się, co następuje: §
- W rozporządzeniu Prezesa Rady Ministrów z dnia 20 lutego 1987 r. w sprawie nadania funkcjonariuszom niektórych organów uprawnień do nakładania grzywien w drodze mandatu karnego (Dz. U. Nr 6, poz. 34, z 1991 r. Nr 11, poz. 41 oraz z 1997 r. Nr 6, poz. 34 i Nr 135, poz. 917) § 1 otrzymuje brzmienie: ,,§
- Uprawnienia do nakładania grzywien w dro- dze mandatu karnego nadaje się funkcjonariuszom organów: 1) Inspekcji Sanitarnej, 2) Inspekcji Ochrony Środowiska, 3) Inspekcji Handlowej, 4) Inspekcji Weterynaryjnej, 5) Inspekcji Skupu i Przetwórstwa Artykułów Rolnych, 6) Inspekcji Ochrony Roślin, 7) Wojskowej Inspekcji Sanitarnej, 8) inspekcji sanitarnej podległej ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych, 9) Głównego Inspektoratu Kolejnictwa, 10) Państwowej Straży Pożarnej,