Uchwała Sądu Najwyższego z dnia 6 listopada 2000 r. w sprawie ważności wyboru Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, dokonanego dnia 8 października 200

DZIENNIK USTAW RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Nr 96 Warszawa, dnia 10 listopada 2000 r. TREÂå: Poz.: UCHWA¸A SÑDU NAJWY˚SZEGO 1052 — z dnia 6 listopada 2000 r. w sprawie wa˝noÊci wyboru Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, dokonanego dnia 8 paêdziernika 2000 r. . . . . . . . . . . . . 5477 ROZPORZÑDZENIA: 1053 — Ministra Gospodarki z dnia 12 paêdziernika 2000 r. w sprawie szczegó∏owych zasad kszta∏towania i kalkulacji taryf oraz zasad rozliczeƒ w obrocie ciep∏em . . . . . . 5479 1054 — Ministra Pracy i Polityki Spo∏ecznej z dnia 17 paêdziernika 2000 r. w sprawie okreÊlenia wzorów miesi´cznych i rocznych informacji o zatrudnieniu osób niepe∏nosprawnych, o zatrudnieniu i kszta∏ceniu osób niepe∏nosprawnych lub o dzia∏alnoÊci na rzecz osób niepe∏nosprawnych . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 5496 1055 — Ministra Pracy i Polityki Spo∏ecznej z dnia 26 paêdziernika 2000 r. w sprawie przeznaczenia Êrodków Funduszu Pracy na sfinansowanie rozpocz´tych inwestycji realizowanych na potrzeby powiatowych urz´dów pracy . . . . . . . . . . . . . . 5506 WYROK TRYBUNA¸U KONSTYTUCYJNEGO 1056 — z dnia 7 listopada 2000 r. sygn. akt K. 16/2000 . . . . . . . . . . . . . 5507 1052 Sygn. akt III SW 87/00 UCHWA¸A SÑDU NAJWY˚SZEGO z dnia 6 listopada 2000 r. w sprawie wa˝noÊci wyboru Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, dokonanego dnia 8 paêdziernika 2000 r. Sàd Najwy˝szy w sk∏adzie ca∏ej Izby Administracyjnej, Pracy i Ubezpieczeƒ Spo∏ecznych: przewodniczàcy: Prezes Sàdu Najwy˝szego — Jan Wasilewski, s´dziowie Sàdu Najwy˝szego: Krystyna Bednarczyk, Teresa Flemming-Kulesza, Katarzyna Gonera, Beata Gudowska, Józef Iwulski, Kazimierz JaÊkowski (sprawozdawca), Roman Kuczyƒski, Jerzy Kuêniar, Jerzy KwaÊniewski, Zbigniew Myszka, Teresa Romer, Walerian Sanetra, Jadwiga Skibiƒska-Adamowicz, Stefania Szymaƒska, Maria Tyszel, Barbara Wagner, Andrzej Wasilewski, Andrzej Wróbel, protokolanci: Eliza Maniewska, Izabela Twardowska, z udzia∏em zast´pcy Prokuratora Generalnego Stefana Ânie˝ki i Przewodniczàcego Paƒstwowej Komisji Wyborczej Ferdynanda Rymarza, po rozpoznaniu sprawy na posiedzeniu jawnym w dniu 6 listopada 2000 r., mia∏ na uwadze, co nast´puje:

1. Zgodnie z ustawà z dnia 27 wrzeÊnia 1990 r. o wyborze Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2000 r. Nr 47, poz. 544) Sàd Najwy˝szy rozstrzyga o wa˝noÊci wyboru Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie sprawozdania z wyborów przedstawionego przez Paƒstwowà Komisj´ Wyborczà oraz opinii wydanych przez ten Sàd po rozpoznaniu protestów (art. 75 ust. 1 i art. 76 ust. 1).
2. Sprawozdanie Paƒstwowej Komisji Wyborczej z dnia 23 paêdziernika 2000 r. informuje o prawid∏owym przeprowadzeniu wyborów w 68 okr´gowych komisjach wyborczych i 24 681 obwodowych komisjach Dziennik Ustaw Nr 96 — 5478 — wyborczych oraz o nielicznych przypadkach naruszenia prawa wyborczego. Ze sprawozdania wynika, ˝e nieprawid∏owoÊci dotyczy∏y spisów wyborców, zw∏aszcza w szpitalach (w jednym z nich pomini´to kilkudziesi´ciu wyborców, czego nast´pstwem by∏a koniecznoÊç sporzàdzenia dodatkowego wykazu osób uprawnionych do g∏osowania w tym obwodzie zamkni´tym). Paƒstwowa Komisja Wyborcza stwierdzi∏a kilkakrotne naruszenie art. 77 ust. 1 ustawy, wprowadzajàcego zakaz agitacji w dniu g∏osowania i na 24 godziny przed tym dniem. Poda∏a tak˝e, i˝ grupy anarchistyczne zak∏óci∏y g∏osowanie w trzech obwodach. Wynik∏e stàd przeszkody w g∏osowaniu zosta∏y niezw∏ocznie usuni´te przez si∏y porzàdkowe. O incydentalnym charakterze tych dwóch naruszeƒ prawa Êwiadczy okolicznoÊç, i˝ z tego powodu nie wp∏ynà∏ do Sàdu Najwy˝szego ˝aden protest wyborczy. W konkluzji Paƒstwowa Komisja Wyborcza nie stwierdzi∏a takich naruszeƒ prawa wyborczego, które mog∏y wywrzeç wp∏yw na wyniki g∏osowania i wynik wyboru Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej.
3. Do Sàdu Najwy˝szego wp∏yn´∏o 96 protestów. Rozpatrujàc je Sàd Najwy˝szy w trzech sprawach wyda∏ opinie uznajàce zasadnoÊç zarzutów. W dwóch opiniach stwierdzi∏ naruszenie art. 2 ustawy. Naruszenie to polega∏o w jednej sprawie na bezpodstawnym skreÊleniu wyborcy ze spisu wyborców, a w drugiej na uniemo˝liwieniu g∏osowania niepe∏nosprawnym uczestnikom pielgrzymki w Rzymie. W obu sprawach zasadnie przyj´to, ˝e z uwagi na liczb´ osób pozbawionych mo˝liwoÊci g∏osowania naruszenia art. 2 ustawy nie mia∏y wp∏ywu na wynik wyborów. W trzeciej opinii ustalono naruszenie art. 65 ust. 1 ustawy, polegajàce na przes∏aniu przez 10 obwodowych komisji wyborczych protoko∏ów g∏osowania w zaklejonych, lecz nie opatrzonych piecz´cià kopertach. Nie mia∏o to wp∏ywu na wynik wyborów, gdy˝ podstawà ustalenia wyników g∏osowania jest prawid∏owo sporzàdzony protokó∏ g∏osowania. W jedenastu sprawach Sàd Najwy˝szy wyda∏ opinie o bezzasadnoÊci protestu (art. 75 ust. 1 i 1a). W sprawach tych postawiono zarzuty przekroczenia granic dozwolonej pomocy w g∏osowaniu osobom niepe∏nosprawnym (art. 54), niezapewnienia tajnoÊci g∏osowania (art. 6), b∏´dnego liczenia g∏osów wyborców (art. 61), naruszenia przepisów o kampanii wyborczej, w tym art. 77 ust. 1 i art. 79 ust. 1 ustawy, g∏osowania poza lokalem wyborczym (art. 49). Zarzuty te nie zosta∏y udowodnione lub wynika∏y z b∏´dnego rozumienia przez wnoszàcego protest przepisów ustawy. W 71 sprawach Sàd Najwy˝szy pozostawi∏ protesty bez dalszego biegu na podstawie art. 74 ust. 1 i 2 ustawy, w 10 sprawach zaÊ uzna∏, ˝e pismo wyborcy nie jest protestem w rozumieniu art. 72 ust. 1 ustawy. Podstawami do wydania tych orzeczeƒ by∏o: wniesienie protestu przed terminem (3 sprawy) lub po terminie (21 spraw) okreÊlonym w art. 73 ust. 1 i 2 ustawy; wniesienie protestu przez podmiot nieuprawniony do Poz. 1052 tego na mocy art. 72 ust. 2 i 3 ustawy (3 sprawy); niezawiadomienie o ustanowieniu pe∏nomocnika zamieszka∏ego w kraju przez wyborc´ wnoszàcego protest z zagranicy — art. 73 ust. 2 ustawy (3 sprawy); niewskazanie dowodów, na których oparte by∏y zarzuty protestu, co stanowi naruszenie art. 73 ust. 3 ustawy (14 spraw); postawienie zarzutów wykraczajàcych poza przewidziane w art. 72 ust. 1 ustawy podstawy protestu (24 sprawy); wniesienie protestu w sprawie, w której by∏a mo˝liwoÊç wniesienia skargi lub odwo∏ania do sàdu lub Paƒstwowej Komisji Wyborczej przed dniem g∏osowania — art. 74 ust. 2 ustawy (10 spraw), oraz wniesienie protestu dotyczàcego osoby, która nie zosta∏a wybrana na Prezydenta RP — art. 72 ust. 1 ustawy (3 sprawy). W jednej sprawie post´powanie zosta∏o umorzone wobec cofni´cia protestu.
4. Prokurator Generalny wniós∏ o podj´cie uchwa∏y stwierdzajàcej wa˝noÊç wyboru. Przewodniczàcy Paƒstwowej Komisji Wyborczej wniós∏ o podj´cie uchwa∏y stwierdzajàcej wa˝noÊç wyboru. Sàd Najwy˝szy po rozwa˝eniu sprawozdania Paƒstwowej Komisji Wyborczej oraz opinii w sprawach protestów wyborczych stwierdzi∏ nieliczne naruszenia ustawy o wyborze Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, które — przy uwzgl´dnieniu obwieszczenia Paƒstwowej Komisji Wyborczej z dnia 9 paêdziernika 2000 r. o wynikach g∏osowania i wyniku wyborów Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, zarzàdzonych na dzieƒ 8 paêdziernika 2000 r. (Dz. U. Nr 85, poz. 952) — nie mia∏y wp∏ywu na wynik wyboru, a tak˝e bioràc pod uwag´ wnioski Przewodniczàcego Paƒstwowej Komisji Wyborczej i Prokuratora Generalnego, na podstawie art. 129 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz art. 76 ust. 1 i 2 ustawy o wyborze Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, podjà∏ nast´pujàcà uchwa∏´: wybór Aleksandra KwaÊniewskiego na Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, dokonany dnia 8 paêdziernika 2000 r., jest wa˝ny. Przewodniczàcy: Jan Wasilewski Prezes Sàdu Najwy˝szego S´dziowie Sàdu Najwy˝szego: Krystyna Bednarczyk, Teresa Flemming-Kulesza, Katarzyna Gonera, Beata Gudowska, Józef Iwulski, Kazimierz JaÊkowski, Roman Kuczyƒski, Jerzy Kuêniar, Jerzy KwaÊniewski, Zbigniew Myszka, Teresa Romer, Walerian Sanetra, Jadwiga Skibiƒska-Adamowicz, Stefania Szymaƒska, Maria Tyszel, Barbara Wagner, Andrzej Wasilewski, Andrzej Wróbel