Oświadczenie rządowe z dnia 12 października 2000 r. w sprawie ratyfikacji przez Rzeczpospolitą Polską Międzynarodowej konwencji przeciwko braniu zakła

Dziennik Ustaw Nr 106 — 6037 — Poz. 1123 i 1124 Po zapoznaniu si´ z powy˝szà konwencjà, w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej oÊwiadczam, ˝e: — zosta∏a ona uznana za s∏usznà zarówno w ca∏oÊci, jak i ka˝de z postanowieƒ w niej zawartych, — jest ona przyj´ta, ratyfikowana i potwierdzona, — b´dzie ona niezmiennie zachowywana. Na dowód czego wydany zosta∏ akt niniejszy, opatrzony piecz´cià Rzeczypospolitej Polskiej. Dano w Warszawie dnia 13 marca 2000 r. Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej: A. KwaÊniewski L.S. Prezes Rady Ministrów: J. Buzek 1124 OÂWIADCZENIE RZÑDOWE z dnia 12 paêdziernika 2000 r. w sprawie ratyfikacji przez Rzeczpospolità Polskà Mi´dzynarodowej konwencji przeciwko braniu zak∏adników, sporzàdzonej w Nowym Jorku dnia 18 grudnia 1979 r. Podaje si´ niniejszym do wiadomoÊci, ˝e zgodnie z artyku∏em 17 ust´p 2 Konwencji przeciwko braniu zak∏adników, sporzàdzonej w Nowym Jorku dnia 18 grudnia 1979 r., zosta∏a ona ratyfikowana dnia 13 marca 2000 r. Dokument ratyfikacyjny wymienionej konwencji z∏o˝ony zosta∏ Sekretarzowi Generalnemu Organizacji Narodów Zjednoczonych jako depozytariuszowi, dnia 25 maja 2000 r. Zgodnie z artyku∏em 18 ust´p 2 konwencja wesz∏a w ˝ycie w stosunku do Rzeczypospolitej Polskiej dnia 24 czerwca 2000 r. JednoczeÊnie podaje si´ do wiadomoÊci, co nast´puje:

1. Zgodnie z artyku∏em 18 ust´p 1 konwencji wesz∏a ona w ˝ycie dnia 3 czerwca 1983 r.
2. Nast´pujàce paƒstwa z∏o˝y∏y dokumenty ratyfikacyjne, przyj´cia, zatwierdzenia lub przystàpienia do wy˝ej wymienionej konwencji w podanych ni˝ej datach: Algieria Antigua i Barbuda Arabia Saudyjska Argentyna Australia Austria Azerbejd˝an Barbados Bia∏oruÊ Belgia Bhutan BoÊnia i Hercegowina Brazylia Brunei Darussalam Bu∏garia 18 grudnia 1996 r. 6 sierpnia 1986 r. 8 stycznia 1991 r. 18 wrzeÊnia 1991 r. 21 maja 1990 r. 22 sierpnia 1986 r. 29 lutego 2000 r. 9 marca 1981 r. 1 lipca 1987 r. 16 kwietnia 1999 r. 31 sierpnia 1981 r. 1 wrzeÊnia 1993 r. 8 marca 2000 r. 18 paêdziernika 1988 r. 10 marca 1988 r. Chile Chiny1) Cypr Dania Dominikana Ekwador 12 listopada 1981 r. 26 stycznia 1993 r. 13 wrzeÊnia 1991 r. 11 sierpnia 1987 r. 9 wrzeÊnia 1986 r. 2 maja 1988 r. ———————— 1) W dniach 6 i 10 czerwca 1997 r., odpowiednio, Rzàd Chin oraz Rzàd Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Pó∏nocnej powiadomi∏ Sekretarza Generalnego, co nast´puje: Zgodnie z OÊwiadczeniem Rzàdu Chiƒskiej Republiki Ludowej i Rzàdu Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Pó∏nocnej w sprawie Hong Kongu, podpisanym 19 grudnia 1984 r., Chiƒska Republika Ludowa obejmie zwierzchnictwo nad Hong Kongiem ze skutkiem od 1 lipca 1997 r. Hong Kong stanie si´, od tej daty, Specjalnym Regionem Administracyjnym Chiƒskiej Republiki Ludowej, posiadajàcym wysoki stopieƒ autonomii, z wy∏àczeniem kwestii dotyczàcych polityki zagranicznej i obronnej, za które odpowiedzialny jest Centralny Rzàd Ludowy Chiƒskiej Republiki Ludowej. Rzàd Chiƒskiej Republiki Ludowej przejmie odpowiedzialnoÊç za mi´dzynarodowe zobowiàzania i prawa wynikajàce ze stosowania konwencji w stosunku do Specjalnego Regionu Administracyjnego Hong Kong. W nast´pstwie powy˝szego, dnia 10 czerwca 1997 r. Rzàd Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Pó∏nocnej notyfikowa∏ Sekretarzowi Generalnemu, co nast´puje: Zgodnie ze Wspólnym OÊwiadczeniem Rzàdu Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Pó∏nocnej i Rzàdu Chiƒskiej Republiki Ludowej w sprawie Hong Kongu, podpisanym 19 grudnia 1984 r., Hong Kong zostanie przekazany przez Rzàd Zjednoczonego Królestwa Chiƒskiej Republice Ludowej ze skutkiem od 1 lipca 1997 r. Rzàd Zjednoczonego Królestwa b´dzie nadal ponosi∏ odpowiedzialnoÊç mi´dzynarodowà za Hong Kong do tej daty. Dlatego te˝, od tej daty Rzàd Zjednoczonego Królestwa przestanie byç odpowiedzialnym za mi´dzynarodowe zobowiàzania i prawa wynikajàce ze stosowania (niniejszej konwencji) w stosunku do Hong Kongu. Dodatkowo, notyfikacja z∏o˝ona przez Chiny zawiera∏a nast´pujàce oÊwiadczenie: Rzàd Chiƒskiej Republiki Ludowej oÊwiadcza równie˝, ˝e zastrze˝enie do artyku∏u 16 ust´p 1 (niniejszej konwencji) b´dzie dotyczy∏o równie˝ Specjalnego Regionu Administracyjnego Hong Kongu. Dziennik Ustaw Nr 106 Egipt Federacja Rosyjska Filipiny Finlandia Ghana Grecja Grenada Gwatemala Haiti Hiszpania Niderlandy2) Honduras Indie Islandia Japonia Jordania Jugos∏awia Kamerun Kanada Kazachstan Kenia Kuwejt Liban Lesotho Liechtenstein Luksemburg By∏a Jugos∏owiaƒska Republika Macedonii Malawi Mali Mauretania Mauritius Meksyk Mongolia Nepal Niemcy Norwegia Nowa Zelandia3) Oman Panama Portugalia4) Republika Czeska Republika Korei Rumunia — 6038 — 2 paêdziernika 1981 r. 11 czerwca 1987 r. 14 paêdziernika 1980 r. 14 kwietnia 1983 r. 10 listopada 1987 r. 18 czerwca 1987 r. 10 grudnia 1990 r. 11 marca 1983 r. 17 maja 1989 r. 26 marca 1984 r. 6 grudnia 1988 r. 1 czerwca 1981 r. 7 wrzeÊnia 1994 r. 6 lipca 1981 r. 8 czerwca 1987 r. 19 lutego 1986 r. 19 kwietnia 1985 r. 9 marca 1988 r. 4 grudnia 1985 r. 21 lutego 1996 r. 8 grudnia 1981 r. 6 lutego 1989 r. 4 grudnia 1997 r. 5 listopada 1980 r. 28 listopada 1994 r. 29 kwietnia 1991 r. 12 marca 1998 r. 17 marca 1986 r. 8 lutego 1990 r. 13 marca 1998 r. 17 paêdziernika 1980 r. 28 kwietnia 1987 r. 9 czerwca 1992 r. 9 marca 1990 r. 15 grudnia 1980 r. 2 lipca 1981 r. 12 listopada 1985 r. 22 lipca 1988 r. 19 sierpnia 1982 r. 6 lipca 1984 r. 22 lutego 1993 r. 4 maja 1983 r. 17 maja 1990 r. ———————— 2) Dla Królestwa w Europie, Antyli Niderlandzkich i Aruby. 3) Dla Nowej Zelandii (z wyjàtkiem Tokelau), Wysp Cooka oraz Niue. 4) 28 czerwca 1999 r. Rzàd Portugalii poinformowa∏ Sekretarza Generalnego, ˝e konwencja b´dzie tak˝e stosowana do Makao. W konsekwencji, Sekretarz Generalny otrzyma∏ nast´pujàce informacje, w podanych ni˝ej datach: Portugalia (27 paêdziernika 1999 r.): Zgodnie ze Wspólnym OÊwiadczeniem Rzàdu Republiki Portugalskiej i Rzàdu Chiƒskiej Republiki Ludowej w sprawie Makao, podpisanym 13 kwietnia 1987 r., Republika Portugalska b´dzie ponosi∏a odpowiedzialnoÊç mi´dzynarodowà za Makao do dnia 19 grudnia 1999 r., a od tej daty Chiƒska Republika Ludowa obejmie zwierzchnictwo nad Makao ze skutkiem od dnia 20 grudnia 1999 r. Od 20 grudnia 1999 r. Republika Portugalska przestanie byç odpowiedzialna za mi´dzynarodowe zobowiàzania i prawa wynikajàce ze stosowania konwencji do Makao. Chiny (3 grudnia 1999 r.): Zgodnie ze Wspólnym OÊwiadczeniem Rzàdu Chiƒskiej Republiki Ludowej i Rzàdu Republiki Portugalskiej w sprawie Makao (dalej jako Wspólne OÊwiadczenie) Rzàd Chiƒskiej Republiki Ludowej obejmie zwierzchnictwo nad Makao ze skutkiem od dnia 20 grudnia 1999 r. Makao stanie si´ od tego dnia Specjalnym Regionem Poz. 1124 Saint Kitts i Nevis Salwador Senegal S∏owacja S∏owenia Stany Zjednoczone Ameryki Pó∏nocnej Sudan Surinam Szwecja Szwajcaria Trinidad i Tobago Togo Tunezja Turcja Turkmenistan Ukraina Uzbekistan Wenezuela W´gry W∏ochy Wybrze˝e KoÊci S∏oniowej Wyspy Bahama Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Pó∏nocnej5) 17 stycznia 1991 r. 12 lutego 1981 r. 10 marca 1987 r. 28 maja 1993 r. 6 lipca 1992 r. 7 grudnia 1984 r. 19 czerwca 1990 r. 5 listopada 1981 r. 15 stycznia 1981 r. 5 marca 1985 r. 1 kwietnia 1981 r. 25 lipca 1986 r. 18 czerwca 1997 r. 15 sierpnia 1989 r. 25 czerwca 1999 r. 19 czerwca 1987 r. 19 stycznia 1998 r. 13 grudnia 1988 r. 2 wrzeÊnia 1987 r. 20 marca 1986 r. 22 sierpnia 1989 r. 4 czerwca 1981 r. 22 grudnia 1982 r.
3. Podczas sk∏adania dokumentów ratyfikacyjnych, przyj´cia, zatwierdzenia lub przystàpienia z∏o˝one zosta∏y nast´pujàce oÊwiadczenia, zastrze˝enia i sprzeciwy: ALGIERIA Zastrze˝enie: Rzàd Demokratycznej Republiki Algierii nie uwa˝a si´ za zwiàzany postanowieniami artyku∏u 16 ust´p 1 (niniejszej konwencji). Te postanowienia nie sà zgodne ze stanowiskiem Rzàdu Demokratycznej Republiki Algierii, i˝ przekazanie sporu do Mi´dzynarodowego Trybuna∏u SprawiedliwoÊci wymaga uprzedniej zgody wszystkich stron zainteresowanych w danej sprawie. Administracyjnym Chiƒskiej Republiki Ludowej, posiadajàcym wysoki stopieƒ autonomii, z wy∏àczeniem kwestii dotyczàcych polityki zagranicznej i obronnej, za które odpowiedzialny jest Centralny Rzàd Ludowy Chiƒskiej Republiki Ludowej. Zgodnie z powy˝szymi postanowieniami Rzàd Chiƒskiej Republiki Ludowej informuje Sekretarza Generalnego, co nast´puje: Mi´dzynarodowa konwencja przeciwko braniu zak∏adników, sporzàdzona w Nowym Jorku dnia 18 grudnia 1979 r. (zwana dalej „konwencjà”), do której Rzàd Chiƒskiej Republiki Ludowej z∏o˝y∏ instrument przystàpienia 26 stycznia 1993 r., b´dzie stosowana do Specjalnego Regionu Administracyjnego Makao ze skutkiem od 20 grudnia 1999 r. Rzàd Chiƒskiej Republiki Ludowej pragnie tak˝e z∏o˝yç nast´pujàce oÊwiadczenie: Zastrze˝enie z∏o˝one przez Rzàd Chiƒskiej Republiki Ludowej do ust´pu 1 artyku∏u 16 konwencji b´dzie te˝ stosowane do Specjalnego Regionu Administracyjnego Makao. Rzàd Chiƒskiej Republiki Ludowej przejmie odpowiedzialnoÊç za zobowiàzania mi´dzynarodowe i realizacj´ praw wynikajàcych ze stosowania konwencji w stosunku do Specjalnego Regionu Administracyjnego Makao. 5) W stosunku do Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Pó∏nocnej oraz terytoriów podlegajàcych terytorialnej zwierzchnoÊci Zjednoczonego Królestwa. (Patrz równie˝ przypis 1). Dziennik Ustaw Nr 106 — 6039 — ARABIA SAUDYJSKA Zastrze˝enie:
4. Królestwo Arabii Saudyjskiej nie uwa˝a si´ za zwiàzane postanowieniami ust´pu 1 artyku∏u 16 konwencji dotyczàcego arbitra˝u. OÊwiadczenie:
5. Przystàpienie Królestwa Arabii Saudyjskiej do niniejszej konwencji nie stanowi uznania Izraela oraz nie stanowi podstawy do zawierania jakichkolwiek transakcji lub do nawiàzania jakichkolwiek zwiàzków w oparciu o niniejszà konwencj´. BIA¸ORUÂ Bia∏oruska Socjalistyczna Republika Radziecka nie uwa˝a si´ za zwiàzanà przez postanowienia artyku∏u 16 ust´p 1 Mi´dzynarodowej konwencji przeciwko braniu zak∏adników i oÊwiadcza, ˝e w przypadku przekazania do arbitra˝u lub do Mi´dzynarodowego Trybuna∏u SprawiedliwoÊci któregokolwiek sporu mi´dzy stronami konwencji dotyczàcego interpretacji czy stosowania konwencji musi byç w ka˝dej indywidualnej sprawie uzyskana zgoda wszystkich stron sporu. Bia∏oruska Socjalistyczna Republika Radziecka pot´pia terroryzm mi´dzynarodowy, który odbiera ˝ycie niewinnym ludziom, stanowi zagro˝enie dla ich wolnoÊci i osobistej nietykalnoÊci oraz destabilizuje sytuacj´ mi´dzynarodowà, niezale˝nie od motywów wykorzystywanych do usprawiedliwienia akcji terrorystycznych. Zgodnie z tym Bia∏oruska Socjalistyczna Republika Radziecka uwa˝a, ˝e artyku∏ 9 ust´p 1 konwencji powinien byç stosowany w sposób zgodny z wyszczególnionymi celami konwencji, do których nale˝y rozwój wspó∏pracy mi´dzynarodowej przy podejmowaniu niezb´dnych kroków w celu prewencji, Êcigania i karania wszystkich aktów brania zak∏adników — jako przejawów terroryzmu mi´dzynarodowego, poprzez, mi´dzy innymi, ekstradycj´ domniemanych sprawców tych przest´pstw. Zastrze˝enie ust´p
6. BRAZYLIA przewidziane przez artyku∏ 16 BU¸GARIA OÊwiadczenie dotyczàce artyku∏u 9 ust´p 1: Bu∏garska Republika Ludowa pot´pia wszystkie akty mi´dzynarodowego terroryzmu, którego ofiarami sà nie tylko funkcjonariusze rzàdowi i publiczni, lecz równie˝ wiele osób niewinnych, w∏àcznie z matkami, dzieçmi i osobami starszymi, co wywiera coraz bardziej destabilizujàcy wp∏yw na stosunki mi´dzynarodowe, komplikujàc znacznie polityczne rozwiàzanie sytuacji kryzysowych, niezale˝nie od powodów podawanych dla uzasadnienia akcji terrorystycznych. Bu∏garska Republika Ludowa uwa˝a, ˝e artyku∏ 9 ust´p 1 konwencji powinien byç stosowany w sposób zgodny z podanymi celami konwencji, do których nale˝y rozwój wspó∏pracy mi´dzynarodowej przy podejmowaniu skutecznych kroków w celu prewencji, Êcigania i karania wszystkich aktów brania zak∏adników jako przejawów terroryzmu mi´dzynarodowego, w∏àcznie z ekstradycjà domniemanych sprawców tych przest´pstw. CHILE Rzàd Republiki (Chile), przyjmujàc konwencj´, stwierdza, ˝e zgoda zostaje udzielona pod warunkiem, ˝e niniejsza konwencja zabrania brania zak∏adników w ka˝dych okolicznoÊciach, nawet tych, o których mowa w artykule
7. Poz. 1124 CHINY Zastrze˝enie: Chiƒska Republika Ludowa sk∏ada zastrze˝enie do artyku∏u 16 ust´p 1 i nie uwa˝a si´ za zwiàzanà postanowieniami artyku∏u 16 ust´p 1 niniejszej konwencji. DOMINIKANA Niniejsza konwencja zabrania brania zak∏adników w ka˝dych okolicznoÊciach, nawet w tych, o których mowa w artykule
8. FEDERACJA ROSYJSKA OÊwiadczenie i zastrze˝enie takiej samej treÊci, mutatis mutandis, jak te z∏o˝one przez Bia∏oruÊ. INDIE Zastrze˝enie: Rzàd Republiki Indii oÊwiadcza, ˝e nie uwa˝a si´ za zwiàzany przez postanowienia ust´pu 1 artyku∏u 16, który ustanawia obligatoryjny arbitra˝ lub rozstrzyganie przez Mi´dzynarodowy Trybuna∏ SprawiedliwoÊci sporów mi´dzy dwoma lub wi´cej Paƒstwami-Stronami na wniosek jednego z nich, w przypadku sporu co do interpretacji lub stosowania niniejszej konwencji. JORDANIA Rzàd Jordaƒskiego Królestwa Haszymidzkiego oÊwiadcza, ˝e przystàpienie do Mi´dzynarodowej Konwencji przeciwko braniu zak∏adników nie mo˝e byç interpretowane jako stanowiàce uznanie czy nawiàzanie stosunków traktatowych z „paƒstwem Izrael”. JUGOS¸AWIA OÊwiadczenie: Rzàd Socjalistycznej Federacyjnej Republiki Jugos∏awii stwierdza niniejszym, ˝e postanowienia artyku∏u 9 konwencji powinny byç interpretowane i stosowane w praktyce w sposób, który nie podwa˝a celów konwencji, tzn. podj´cia skutecznych Êrodków dla zapobiegania wszystkim aktom brania zak∏adników jako przejawów mi´dzynarodowego terroryzmu, jak równie˝ Êcigania, karania oraz ekstradycji osób podejrzanych o pope∏nienie takiego przest´pstwa kryminalnego. KENIA Rzàd Republiki Kenii nie uwa˝a si´ za zwiàzany postanowieniami ust´pu 1 artyku∏u 16 konwencji. KUWEJT OÊwiadczenie: Uznaje si´, ˝e przystàpienie do niniejszej konwencji nie oznacza w ˝aden sposób uznania Izraela przez Rzàd Paƒstwa Kuwejt. Co wi´cej, mi´dzy Paƒstwem Kuwejt a Izraelem nie powstajà ˝adne stosunki traktatowe. LIBAN OÊwiadczenie:
9. Przystàpienie Republiki Libanu do konwencji nie stanowi uznania Izraela, jak równie˝ stosowanie konwencji nie powinno powodowaç nawiàzania lub utrzymywania stosunków czy wspó∏pracy jakiegokolwiek rodzaju.
10. Postanowienia konwencji, a w szczególnoÊci postanowienia artyku∏u 13 nie wywierajà wp∏ywu na stanowisko Republiki Libanu co do popierania praw paƒstw i ludzi do przeciwstawiania si´ obcej okupacji ich terytoriów. Dziennik Ustaw Nr 106 — 6040 — LIECHTENSTEIN OÊwiadczenie: Ksi´stwo Liechtenstein rozumie artyku∏ 4 konwencji w tym sensie, ˝e Ksi´stwo Liechtenstein podejmuje si´ wype∏niç zobowiàzania zawarte w nim na warunkach zawartych w ustawodawstwie krajowym. MALAWI Chocia˝ Rzàd Republiki Malawi przyjmuje zasady artyku∏u 16, niemniej jednak to przyj´cie powinno byç odczytywane ∏àcznie z oÊwiadczeniem (z∏o˝onym przez Prezydenta oraz Ministra Spraw Zagranicznych Malawi) z dnia 12 grudnia 1966 r. o uznaniu za obligatoryjnà jurysdykcj´ Mi´dzynarodowego Trybuna∏u SprawiedliwoÊci na podstawie artyku∏u 36 ust´p 2 Statutu Trybuna∏u. MEKSYK OdnoÊnie do artyku∏u 16 Stany Zjednoczone Meksyku uznajà za obowiàzujàce zakres i ograniczenia ustanowione przez Rzàd Meksyku w dniu 7 listopada 1945 r., podczas ratyfikacji Karty Narodów Zjednoczonych oraz Statutu Mi´dzynarodowego Trybuna∏u SprawiedliwoÊci. 6 sierpnia 1987 r. Rzàd Meksyku w nast´pstwie powy˝szego wyjaÊnia, i˝ oÊwiadczenie powinno byç interpretowane na tyle, na ile to dotyczy artyku∏u 16, w taki sposób, ˝e Stany Zjednoczone Meksyku przyst´pujà do konwencji w zakresie ograniczeƒ przed∏o˝onych przez Rzàd Meksyku podczas uznawania, w dniu 23 paêdziernika 1947 r., obowiàzkowej jurysdykcji Mi´dzynarodowego Trybuna∏u SprawiedliwoÊci zgodnie z artyku∏em 36 ust´p 2 Statutu tego Trybuna∏u. NIDERLANDY Poz. 1124 i 1125 ku∏u, w ˝aden sposób nie wp∏ywa na stosowanie artyku∏u 33 konwencji z dnia 28 lipca 1951 dotyczàcej statusu uchodêców. SALWADOR Zastrze˝enie w stosunku do stosowania postanowieƒ artyku∏u 16 ust´p 1 konwencji. SZWAJCARIA OÊwiadczenie: Szwajcarska Rada Federalna interpretuje artyku∏ 4 niniejszej konwencji w taki sposób, ˝e Szwajcaria podejmuje si´ wype∏niania zobowiàzaƒ zawartych w niej na warunkach okreÊlonych w ustawodawstwie krajowym. TUNEZJA Zastrze˝enie: (Rzàd Republiki Tunezji) oÊwiadcza, ˝e nie uwa˝a si´ za zwiàzany postanowieniami ust´pu 1 artyku∏u 16 oraz stwierdza, i˝ spory dotyczàce interpretacji albo stosowania konwencji mogà zostaç przekazane do arbitra˝u lub do Mi´dzynarodowego Trybuna∏u SprawiedliwoÊci, pod warunkiem uprzedniej zgody wszystkich zainteresowanych stron. TURCJA Zastrze˝enie: Przyst´pujàc do konwencji, Rzàd Republiki Turcji, na podstawie artyku∏u 16 ust´p 2 konwencji oÊwiadcza, ˝e nie uwa˝a si´ za zwiàzany postanowieniami ust´pu 1 wymienionego artyku∏u. Zastrze˝enie: W przypadku gdy w∏adze sàdownicze Holandii, Antyli Holenderskich czy Aruby nie mogà sprawowaç jurysdykcji zgodnie z zasadami wskazanymi w ust´pie 1 artyku∏u 5, Królestwo akceptuje wspomniane powy˝ej zobowiàzanie (przed∏o˝one w artykule 8) pod warunkiem, ˝e otrzyma i odrzuci wniosek o ekstradycj´ od innego Paƒstwa-Strony niniejszej konwencji. OÊwiadczenie: W rozumieniu Rzàdu Królestwa Holandii artyku∏ 15 konwencji, a w szczególnoÊci drugie zdanie tego arty- UKRAINA OÊwiadczenie tej samej treÊci, mutatis mutandis, jak to z∏o˝one przez Bia∏oruÊ. WENEZUELA OÊwiadczenie: Republika Wenezueli oÊwiadcza, ˝e nie jest zwiàzana postanowieniami artyku∏u 16 ust´pu 1 niniejszej konwencji. Minister Spraw Zagranicznych: W. Bartoszewski 1125 ROZPORZÑDZENIE RADY MINISTRÓW z dnia 5 grudnia 2000 r. zmieniajàce rozporzàdzenie w sprawie wykonania ustawy o post´powaniu egzekucyjnym w administracji. Na podstawie art. 2 § 2 oraz art. 11 i 21 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o post´powaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 1991 r. Nr 36, poz. 161, z 1992 r. Nr 20, poz. 78, z 1993 r. Nr 28, poz. 127, z 1995 r. Nr 85, poz. 426, z 1996 r. Nr 43, poz. 189 i Nr 146, poz. 680, z 1997 r. Nr 137, poz. 926 i Nr 141, poz. 943 i 944 oraz z 1998 r. Nr 162, poz. 1126) zarzàdza si´, co nast´puje: §
11. W rozporzàdzeniu Rady Ministrów z dnia 23 grudnia 1996 r. w sprawie wykonania ustawy o post´powaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 1997 r. Nr 1, poz. 1 i Nr 107, poz. 693) w § 2 w ust. 1 dodaje si´ pkt 6 i 7 w brzmieniu: „6) Êrodki Funduszu Pracy zgromadzone na wyodr´bnionych rachunkach bankowych samorzàdów powiatowych, przeznaczone na finansowanie zadaƒ wymienionych w art. 57 ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdzia∏aniu bezrobociu (Dz. U. z 1997 r. Nr 25, poz. 128, Nr 28, poz. 153, Nr 41, poz. 255, Nr 63, poz. 403, Nr 93, poz. 569, Nr 107, poz. 692, Nr 121, poz. 770 i Nr 123, poz. 776, z 1998 r. Nr 66, poz. 431, Nr 106, poz. 668, Nr 108, poz. 684, Nr 137, poz. 887 i Nr 162, poz. 1112, 1118 i 1126, z 1999 r. Nr 60, poz. 636 oraz z 2000 r. Nr 12, poz. 136, Nr 31, poz. 384, Nr 48, poz. 550, Nr 70, poz. 820 i Nr 106, poz. 1118),