Dziennik Ustaw Nr 10 — 777 — Poz. 132 i 133 Po zapoznaniu si´ z powy˝szà konwencjà, w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej oÊwiadczam, ˝e: — zosta∏a ona uznana za s∏usznà zarówno w ca∏oÊci, jak i ka˝de z postanowieƒ w niej zawartych, — jest przyj´ta, ratyfikowana i potwierdzona, z zastrze˝eniem z∏o˝onym na podstawie artyku∏u Ib Protoko∏u nr 1 do powy˝szej konwencji, — b´dzie niezmiennie zachowywana. Na dowód czego wydany zosta∏ akt niniejszy, opatrzony piecz´cià Rzeczypospolitej Polskiej. Dano w Warszawie dnia 26 sierpnia 1999 r. Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej: A. KwaÊniewski L.S. Prezes Rady Ministrów: J. Buzek 133 OÂWIADCZENIE RZÑDOWE z dnia 31 grudnia 1999 r. w sprawie ratyfikacji przez Rzeczpospolità Polskà Konwencji o jurysdykcji i wykonywaniu orzeczeƒ sàdowych w sprawach cywilnych i handlowych, sporzàdzonej w Lugano dnia 16 wrzeÊnia 1988 r. Podaje si´ niniejszym do wiadomoÊci, ˝e zgodnie z artyku∏em 61 ust´p 2 Konwencji o jurysdykcji i wykonywaniu orzeczeƒ sàdowych w sprawach cywilnych i handlowych, sporzàdzonej w Lugano dnia 16 wrzeÊnia 1988 r., zosta∏ z∏o˝ony dnia 1 listopada 1999 r. Radzie Zwiàzkowej Szwajcarii, jako depozytariuszowi, dokument ratyfikacji przez Rzeczpospolità Polskà wymienionej konwencji. W trakcie sk∏adania dokumentu ratyfikacyjnego dokonano na podstawie artyku∏u Ib Protoko∏u nr 1 zg∏oszenia zastrze˝enia w nast´pujàcym brzmieniu: „Rzeczpospolita Polska zastrzega sobie prawo do nieuznawania i niewykonywania orzeczeƒ wydanych w innych Umawiajàcych si´ Paƒstwach, je˝eli jurysdykcja sàdu paƒstwa pochodzenia wynikajàca z artyku∏u 16 punkt 1 litera
- b)opiera si´ wy∏àcznie na tym, ˝e pozwany ma miejsce zamieszkania w paƒstwie pochodzenia i nieruchomoÊç po∏o˝ona jest na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.” RównoczeÊnie, na podstawie artyku∏u 63 konwencji, z∏o˝ono oÊwiadczenie dotyczàce ni˝ej wymienionych artyku∏ów konwencji, w nast´pujàcym brzmieniu: „1. do artyku∏u 3 konwencji — w Rzeczypospolitej Polskiej nie majà zastosowania do osób okreÊlonych w artykule 3 ust´p 1 konwencji — artyku∏y 1103 i 1110 kodeksu post´powania cywilnego, 2. do artyku∏u 32 konwencji — w Rzeczypospolitej Polskiej wniosek o zezwolenie na wykonanie orzeczenia sàdu zagranicznego sk∏ada si´ do sàdu okr´gowego, 3. do artyku∏u 37 konwencji — w Rzeczypospolitej Polskiej Êrodek zaskar˝enia od orzeczenia sàdu pierwszej instancji wnosi si´ do sàdu apelacyjnego, — w Rzeczypospolitej Polskiej od orzeczenia wydanego w nast´pstwie wniesienia Êrodka zaskar˝enia dopuszczalna jest tylko kasacja, 4. do artyku∏u 40 konwencji — w Rzeczypospolitej Polskiej, je˝eli wniosek o zezwolenie na wykonanie orzeczenia sàdu zagranicznego zosta∏ oddalony, wnioskodawca mo˝e wnieÊç Êrodek zaskar˝enia do sàdu apelacyjnego, 5. do artyku∏u 41 konwencji — w Rzeczypospolitej Polskiej, od orzeczenia wydanego w nast´pstwie wniesienia Êrodka zaskar˝enia okreÊlonego w artykule 40 konwencji dopuszczalna jest tylko kasacja, 6. do artyku∏u 55 konwencji — konwencja z Lugano zast´puje nast´pujàce umowy: — Umow´ mi´dzy Polskà Rzeczàpospolità Ludowà a Republikà Austrii o wzajemnych stosunkach w sprawach z zakresu prawa cywilnego oraz o dokumentach, podpisanà w Wiedniu dnia 11 grudnia 1963 r., — Umow´ mi´dzy Polskà Rzeczàpospolità Ludowà a Republikà Francuskà o prawie w∏aÊciwym, jurysdykcji i wykonywaniu orzeczeƒ w zakresie prawa osobowego i rodzinnego, sporzàdzonà w Warszawie dnia 5 kwietnia 1967 r., — Umow´ mi´dzy Polskà Rzeczàpospolità Ludowà a Republikà Greckà o pomocy prawnej w sprawach cywilnych i karnych, podpisanà w Atenach dnia 24 paêdziernika 1979 r., — Umow´ mi´dzy Polskà Rzeczàpospolità Ludowà a Republikà W∏oskà o pomocy sàdowej oraz o uznawaniu i wykonywaniu wyroków w sprawach cywilnych, podpisanà w Warszawie dnia 28 kwietnia 1989 r.” Dziennik Ustaw Nr 10 — 778 — Zgodnie z artyku∏em 62 ust´p 3 niniejszej konwencji wchodzi ona w ˝ycie w stosunku do Rzeczypospolitej Polskiej dnia 1 lutego 2000 r. JednoczeÊnie podaje si´ do wiadomoÊci, co nast´puje: 1. Zgodnie z artyku∏em 61 ust´p 3 wymienionej konwencji wesz∏a ona w ˝ycie dnia 1 stycznia 1992 r. 2. Nast´pujàce paƒstwa sta∏y si´ stronami wymienionej konwencji w ni˝ej podanych datach: Austria Belgia Dania Finlandia Francja Grecja Hiszpania Irlandia Islandia Luksemburg Niderlandy Niemcy Norwegia Portugalia Szwajcaria Szwecja W∏ochy Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Pó∏nocnej 1 wrzeÊnia 1996 r. 1 paêdziernika 1997 r. 1 marca 1996 r. 1 lipca 1993 r. 1 stycznia 1992 r. 1 wrzeÊnia 1997 r. 1 listopada 1994 r. 1 grudnia 1993 r. 1 grudnia 1995 r. 1 lutego 1992 r. 1 stycznia 1992 r. 1 marca 1995 r. 1 maja 1993 r. 1 lipca 1992 r. 1 stycznia 1992 r. 1 stycznia 1993 r. 1 grudnia 1992 r. 1 maja 1992 r. 3. Podczas sk∏adania dokumentów ratyfikacji i w terminach póêniejszych z∏o˝one zosta∏y przez nast´pujàce paƒstwa podane poni˝ej oÊwiadczenia i zastrze˝enia: AUSTRIA OÊwiadczenie z∏o˝one dnia 27 czerwca 1996 r., na podstawie artyku∏u VI Protoko∏u nr 1 do niniejszej konwencji: „Na podstawie artyku∏u 32 ust´p 1 wniosek w Austrii wnosi si´ do „Landesgericht” bàdê „Kreisgericht”. Na podstawie artyku∏u 37 ust´p 1 i artyku∏u 40 ust´p 1 Êrodek zaskar˝enia w Austrii wnosi si´ do „Landesgericht” bàd˝ „Kreisgericht” (jako sàdu w∏aÊciwego do z∏o˝enia wniosku). W zwiàzku ze zmianà § 82 ustawy o post´powaniu egzekucyjnym, wprowadzonà nowelizacjà do ustawy o post´powaniu egzekucyjnym z 1995 r., (ustawa zwiàzkowa z dnia 8 sierpnia 1995 r., BGBI nr 519) w∏aÊciwy do stwierdzenia wykonalnoÊci zagranicznego tytu∏u egzekucyjnego, od dnia 1 paêdziernika 1995 r., jest tylko „Bezirksgericht”. Ârodki zaskar˝enia od orzeczeƒ wnosi si´ do „Bezirksgericht” (jako sàdu w∏aÊciwego do z∏o˝enia wniosku). W∏aÊciwym urz´dem w rozumieniu artyku∏u 2 ust´p 1 Protoko∏u nr 2 do niniejszej konwencji jest „Bundesministerium für Justiz” Postfach 63, A-1010, Wien. Ponadto Republika Austrii ratyfikowa∏a konwencj´ wraz z oÊwiadczeniem w brzmieniu: Poz. 133 „Republika Austrii sk∏ada oÊwiadczenie o z∏o˝eniu sprzeciwu przewidzianego w artykule IV drugi akapit Protoko∏u nr 1 o niektórych zagadnieniach jurysdykcji, post´powania i wykonania”. DANIA OÊwiadczenia z∏o˝one dnia 20 grudnia 1995 r. podczas sk∏adania dokumentu ratyfikacji: „Konwencji nie stosuje si´ do Wysp Owczych i Grenlandii” OÊwiadczenia do artyku∏ów 3, 32, 37, 40, 41 i 55, z∏o˝one na podstawie artyku∏u 63 konwencji: Do artyku∏u 3 konwencji: Ustawa o ustroju sàdów powszechnych i post´powaniach sàdowych (post´powanie cywilne i karne) artyku∏ 246 § 2 i 3. Do artyku∏u 32 konwencji: Do sàdu w∏aÊciwego miejscowo. Do artyku∏u 37 ust´p 1 konwencji: Do sàdu odwo∏awczego. Do artyku∏u 37 ust´p 2 konwencji: W przypadku odwo∏ania do Sàdu Najwy˝szego, za zgodà Ministra SprawiedliwoÊci. Do artyku∏u 40 konwencji: Do sàdu odwo∏awczego. Do artyku∏u 41 konwencji: W przypadku odwo∏ania do Sàdu Najwy˝szego, za zgodà Ministra SprawiedliwoÊci. Do artyku∏u 55 konwencji: Konwencja mi´dzy Danià, Finlandià, Islandià, Norwegià i Szwecjà o wzajemnym uznaniu i wykonaniu wydanych orzeczeƒ, podpisana w Kopenhadze dnia 16 marca 1932 r.; oraz Konwencja mi´dzy Dania, Finlandià, Islandià, Norwegià i Szwecjà o uznaniu i wykonaniu orzeczeƒ sàdowych prawa prywatnego, podpisana w Kopenhadze dnia 11 paêdziernika 1977 r. W∏aÊciwym organem w rozumieniu artyku∏u 2 Protoko∏u nr 2 konwencji z Lugano jest w Danii Ministerstwo SprawiedliwoÊci. FRANCJA Zastrze˝enie z∏o˝one dnia 3 sierpnia 1990 r. podczas sk∏adania dokumentu ratyfikacji Radzie Zwiàzkowej Szwajcarii: „Ratyfikujàc konwencj´ i za∏àczone do niej protoko∏y, na podstawie artyku∏u Ib Protoko∏u nr 1, Francja oÊwiadcza, ˝e zastrzega sobie prawo do nieuznawania i niewykonywania orzeczeƒ sàdowych wydanych w innych Umawiajàcych si´ Paƒstwach, je˝eli jurysdykcja sàdu paƒstwa pochodzenia wynikajàca z artyku∏u 16 punkt 1 litera
- b)konwencji opiera si´ wy∏àcznie na tym, ˝e pozwany ma miejsce zamieszkania w paƒstwie pochodzenia i nieruchomoÊç po∏o˝ona jest we Francji.” Dziennik Ustaw Nr 10 — 779 — GRECJA Zastrze˝enie z∏o˝one dnia 11 czerwca 1997 r. podczas sk∏adania dokumentu ratyfikacji Radzie Zwiàzkowej Szwajcarii: „Grecja oÊwiadcza, ˝e stosujàc artyku∏ Ib Protoko∏u nr 1 za∏àczonego do konwencji zastrzega sobie prawo do nieuznawania i niewykonywania orzeczeƒ sàdowych wydanych w innych Umawiajàcych si´ Paƒstwach, je˝eli jurysdykcja mi´dzynarodowa sàdu paƒstwa pochodzenia wynikajàca z artyku∏u 16 punkt 1 litera
- b)konwencji opiera si´ wy∏àcznie na tym, ˝e pozwany ma miejsce zamieszkania w paƒstwie pochodzenia i nieruchomoÊç po∏o˝ona jest w Grecji.” Poz. 133 zosta∏ uchylony i zmieniony artyku∏em 32 paragraf 4 nowej ustawy o post´powaniu cywilnym nr 91/1991. OÊwiadczenie z∏o˝one dnia 22 wrzeÊnia 1997 r. przez Republik´ Islandii Radzie Zwiàzkowej Szwajcarii, na podstawie artyku∏u VI Protoko∏u nr 1 o niektórych zagadnieniach jurysdykcji, post´powania i wykonania: „Rozdzia∏ III ustawy o zaj´ciu i nakazach sàdowych (lög um kyrrsetningu og lögbann), do którego odnosi si´ artyku∏ 54a
(7)niniejszej konwencji, zosta∏ uchylony i zastàpiony rozdzia∏em IV ustawy o zaj´ciu i nakazach sàdowych (lög um kyrrsetningu og lögbann) nr 31 z dnia 23 kwietnia 1990 r., która wesz∏a w ˝ycie dnia 1 lipca 1992 r.” Zastrze˝enie to jest integralnà cz´Êcià artyku∏u 1 ustawy, na mocy której konwencja ta zosta∏a ratyfikowana. Niniejsza notyfikacja jest adresowana zgodnie z artyku∏em 67 konwencji do paƒstw, które by∏y reprezentowane na konferencji dyplomatycznej. HISZPANIA NIDERLANDY Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Pó∏nocnej z∏o˝y∏o dnia 31 lipca 1998 r. Radzie Zwiàzkowej Szwajcarii oÊwiadczenie o zastosowaniu na terytorium Gibraltaru Konwencji o jurysdykcji i wykonywaniu orzeczeƒ sàdowych w sprawach cywilnych i handlowych, sporzàdzonej w Lugano dnia 16 wrzeÊnia 1988 r. Ambasador Niderlandów podczas sk∏adania dokumentu ratyfikacji w dniu 23 stycznia 1990 r. z∏o˝y∏ oÊwiadczenie o stosowaniu konwencji na terytorium Królestwa w Europie. Rzàd Hiszpanii sprzeciwia si´ tej próbie jednostronnego rozszerzenia zastosowania konwencji z Lugano bez zgody innych Umawiajàcych si´ Paƒstw, co jest sprzeczne z literà niniejszej konwencji i prawem mi´dzynarodowym. 1) Tekst niniejszej konwencji nie zawiera ˝adnego artyku∏u pozwalajàcego Zjednoczonemu Królestwu na stosowanie konwencji na terytoriach europejskich, które reprezentowane sà w stosunkach mi´dzynarodowych przez rzàd Zjednoczonego Królestwa. 2) Takie jednostronne rozszerzenie stosowania tej mi´dzynarodowej konwencji na terytorium Gibraltaru sugeruje ustanowienie zobowiàzaƒ sàdowych dla innych Umawiajàcych si´ Paƒstw, co nie jest mo˝liwe zgodnie z prawem mi´dzynarodowym bez zgody wyra˝onej przez wszystkie strony i ka˝dà z osobna. Dlatego te˝ rzàd Hiszpanii sprzeciwia si´ takiej jednostronnej próbie rozszerzenia stosowania konwencji z Lugano i oÊwiadcza wyraênie, ˝e nie akceptuje zastosowania na terytorium Gibraltaru ˝adnego z wymienionych artyku∏ów zawartych w oÊwiadczeniu Zjednoczonego Królestwa. ISLANDIA OÊwiadczenie z∏o˝one dnia 11 wrzeÊnia 1995 r.: W zwiàzku z artyku∏em VI Protoko∏u nr 1 do niniejszej konwencji, Ministerstwo Spraw Zagranicznych informuje Zwiàzkowy Departament Spraw Zagranicznych, ˝e artyku∏ 77 ustawy o post´powaniu cywilnym nr 85/1936, do którego odnosi si´ artyku∏ 3 konwencji, NIEMCY OÊwiadczenie z∏o˝one dnia 14 grudnia 1994 r. podczas sk∏adania dokumentu ratyfikacji: W zwiàzku ze z∏o˝eniem dokumentu ratyfikacji, Ambasada, w imieniu Republiki Federalnej Niemiec, sk∏ada oÊwiadczenie o z∏o˝eniu sprzeciwu przewidzianego w artykule IV Protoko∏u nr 1. SZWAJCARIA Zastrze˝enia z∏o˝one dnia 18 paêdziernika 1991 r. podczas sk∏adania dokumentu ratyfikacji: „Zgodnie z artyku∏em Ia Protoko∏u nr 1 Konfederacja Szwajcarska zastrzega sobie prawo do nieuznawania i niewykonywania w Szwajcarii orzeczenia wydanego w innym Umawiajàcym si´ Paƒstwie, je˝eli:
- a)jurysdykcja sàdu, który wyda∏ orzeczenie, opiera si´ wy∏àcznie na artykule 5 punkt 1 niniejszej konwencji;
- b)pozwany mia∏ miejsce zamieszkania w Szwajcarii w chwili wszcz´cia post´powania; w rozumieniu niniejszego artyku∏u uwa˝a si´, ˝e spó∏ka lub osoba prawna ma swojà siedzib´ w Szwajcarii, je˝eli ma ona swojà siedzib´ statutowà i faktyczne centrum dzia∏alnoÊci w Szwajcarii;
- c)pozwany sprzeciwia si´ uznaniu lub wykonaniu orzeczenia w Szwajcarii, o ile nie zrzek∏ si´ on ochrony wynikajàcej z oÊwiadczenia w niniejszym ust´pie. Zgodnie z artyku∏em IV drugi akapit Protoko∏u nr 1 Konfederacja Szwajcarska zastrzega sobie prawo na∏o˝enia obowiàzku przestrzegania innych sposobów dor´czania pism, dla których Szwajcaria jest krajem wysy∏ajàcym i przyjmujàcym, mi´dzy urz´dnikami sàdowymi. Dziennik Ustaw Nr 10 — 780 — SZWECJA OÊwiadczenie z∏o˝one dnia 9 paêdziernika 1992 r.: Szwecja oÊwiadcza, ˝e sprzeciwia si´ sposobowi dor´czenia pism opisanemu w artykule IV drugi akapit Protoko∏u nr 1, zgodnie z którym pisma mogà byç równie˝ przesy∏ane przez urz´dników sàdowych paƒstwa, w którym zosta∏y sporzàdzone, bezpoÊrednio urz´dnikom sàdowym paƒstwa, na którego terytorium znajduje si´ osoba, dla której to pismo jest przeznaczone. Poz. 133 Ponadto oÊwiadczam, ˝e nast´pujàce postanowienia konwencji powinny mieç zastosowanie do terytorium Gibraltaru, w nast´pujàcy sposób: artyku∏ 3 — odniesienie si´ przez Zjednoczone Królestwo w drugim ust´pie do pewnych przepisów umo˝liwiajàcych ustalenie jurysdykcji stosuje si´ mutatis mutandis do terytorium Gibraltaru; artyku∏ 30 — odniesienie si´ przez Zjednoczone Królestwo w drugim ust´pie stosuje si´ do terytorium Gibraltaru; W¸OCHY OÊwiadczenie 1998 r.: z∏o˝one dnia 22 czerwca W zwiàzku z artyku∏em VI protoko∏u do∏àczonego do konwencji z Lugano z dnia 16 wrzeÊnia 1988 r., Ambasada informuje, ˝e artyku∏ 2 i artyku∏ 4 ust´p 1 i 2 Kodeksu post´powania cywilnego (wymienionego w artykule 3 konwencji z Lugano) zosta∏y uchylone artyku∏em 73 ustawy z dnia 31 maja 1995 r. nr 218 o reformie systemu w∏oskiego prawa prywatnego mi´dzynarodowego. W nast´pstwie czego artyku∏ 3 konwencji z Lugano powinien wymieniaç, w miejsce artyku∏ów uchylonych, artyku∏y 3 i 4 ustawy z dnia 31 maja 1995 r. nr 218, na które nie mo˝e si´ powo∏ywaç osoba majàca miejsce zamieszkania na terytorium Umawiajàcego si´ Paƒstwa w celu uniemo˝liwienia zastosowania niniejszej konwencji. ZJEDNOCZONE KRÓLESTWO WIELKIEJ BRYTANII I IRLANDII PÓ¸NOCNEJ Zastrze˝enie z∏o˝one dnia 15 lutego 1992 r.: Rzàd Zjednoczonego Królestwa zastrzega sobie prawo do rozszerzenia stosowania konwencji w póêniejszym terminie na terytoriach, które reprezentowane sà w stosunkach mi´dzynarodowych przez rzàd Zjednoczonego Królestwa. OÊwiadczenie z∏o˝one dnia 31 lipca 1998 r.: „Przypominajàc, ˝e w dokumencie ratyfikacyjnym do konwencji rzàd Zjednoczonego Królestwa zastrzeg∏ sobie prawo do rozszerzenia stosowania konwencji w póêniejszym terminie na terytoriach, które reprezentowane sà w stosunkach mi´dzynarodowych przez rzàd Zjednoczonego Królestwa, oÊwiadczam w imieniu rzàdu Zjednoczonego Królestwa, ˝e konwencja powinna mieç zastosowanie do terytorium Gibraltaru spe∏niajàcego ten warunek. artyku∏ 32 — wniosek o wykonanie orzeczenia sk∏ada si´ do Najwy˝szego Sàdu Gibraltaru, a w przypadku wniosku o utrzymanie orzeczenia — do Magistrates’ Court przez Adwokata Generalnego Gibraltaru. artyku∏ 37 — zgodnie z ust´pem 1 artyku∏u, Êrodek zaskar˝enia od orzeczenia zezwalajàcego na wykonanie wnosi si´ do Najwy˝szego Sàdu Gibraltaru, a w przypadku wniosku o utrzymanie orzeczenia — do Magistrates’ Court przez Adwokata Generalnego Gibraltaru; zgodnie z ust´pem 2 artyku∏u, od orzeczenia wydanego w nast´pstwie wniesienia Êrodka zaskar˝enia dopuszczalny jest jedyny Êrodek zaskar˝enia ograniczony do pytaƒ prawnych wniesiony do Sàdu Odwo∏awczego Gibraltaru, a w przypadku wniosku o utrzymanie orzeczenia — do Najwy˝szego Sàdu Gibraltaru w sposób ju˝ stwierdzony; artyku∏ 38 — odniesienie si´ przez Zjednoczone Królestwo w drugim ust´pie stosuje si´ do terytorium Gibraltaru; artyku∏ 40 — je˝eli wniosek o wykonanie orzeczenia zosta∏ oddalony, wnioskodawca mo˝e wnieÊç Êrodek zaskar˝enia do Najwy˝szego Sàdu Gibraltaru, a w przypadku wniosku o utrzymanie orzeczenia — do Magistrates’ Court; artyku∏ 41 — od orzeczenia wydanego w nast´pstwie wniesienia Êrodka zaskar˝enia okreÊlonego w artykule 40 dopuszczalny jest jedyny Êrodek zaskar˝enia ograniczony do pytaƒ prawnych wniesiony do Sàdu Odwo∏awczego Gibraltaru, a w przypadku wniosku o utrzymanie orzeczenia — do Najwy˝szego Sàdu Gibraltaru w sposób ju˝ stwierdzony.” 4. Informacje o paƒstwach, które w terminie póêniejszym stanà si´ stronami powy˝szej konwencji, mo˝na uzyskaç w Departamencie Traktatowym Ministerstwa Spraw Zagranicznych. Minister Spraw Zagranicznych: B. Geremek Wydawca: Kancelaria Prezesa Rady Ministrów Redakcja: Rzàdowe Centrum Legislacji — Redakcja Dziennika Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej i Dziennika Urz´dowego Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”, Al. Ujazdowskie 1/3, 00-583 Warszawa, tel. 694-62-30, 694-61-39 Sk∏ad, druk i kolporta˝: Wydzia∏ Wydawnictw i Poligrafii Gospodarstwa Pomocniczego Kancelarii Prezesa Rady Ministrów ul. Powsiƒska 69/71, 02-903 Warszawa, tel.: 694-67-50, 694-67-52; fax: 694-64-77, 694-62-06 T∏oczono z polecenia Prezesa Rady Ministrów w Wydziale Wydawnictw i Poligrafii Gospodarstwa Pomocniczego Kancelarii Prezesa Rady Ministrów, ul. Powsiƒska 69/71, 02-903 Warszawa Zam. 55/W/C/2000 ISSN 0867-3411 Cena 6 z∏ 84 gr