Oświadczenie rządowe z dnia 30 września 1999 r. w sprawie ratyfikacji przez Rzeczpospolitą Polską Konwencji o uznawaniu i wykonywaniu orzeczeń odnoszą

Dziennik Ustaw Nr 2 — 49 — Poz. 13 i 14 Po zaznajomieniu si´ z powy˝szà konwencjà, w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej oÊwiadczam, ˝e: — zosta∏a ona uznana za s∏usznà zarówno w ca∏oÊci, jak i ka˝de z postanowieƒ w niej zawartych, — jest przyj´ta, ratyfikowana i potwierdzona, — b´dzie niezmiennie zachowywana, z zastrze˝eniem z∏o˝onym depozytariuszowi do art. 26 pkt 3. Na dowód czego wydany zosta∏ akt niniejszy, opatrzony piecz´cià Rzeczypospolitej Polskiej. Dano w Warszawie dnia 2 listopada 1994 r. Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej: L. Wa∏´sa L.S. Minister Spraw Zagranicznych: A. Olechowski 14 OÂWIADCZENIE RZÑDOWE z dnia 30 wrzeÊnia 1999 r. w sprawie ratyfikacji przez Rzeczpospolità Polskà Konwencji o uznawaniu i wykonywaniu orzeczeƒ odnoszàcych si´ do obowiàzków alimentacyjnych, sporzàdzonej w Hadze dnia 2 paêdziernika 1973 r. Podaje si´ niniejszym do wiadomoÊci, ˝e zgodnie z artyku∏em 30 Konwencji o uznawaniu i wykonywaniu orzeczeƒ odnoszàcych si´ do obowiàzków alimentacyjnych, sporzàdzonej w Hadze dnia 2 paêdziernika 1973 r., zosta∏ z∏o˝ony dnia 14 lutego 1995 r. w Ministerstwie Spraw Zagranicznych Niderlandów, jako depozytariuszowi, dokument ratyfikacji przez Rzeczpospolità Polskà wymienionej konwencji, wraz z zastrze˝eniem do artyku∏u 26 pkt 3 Konwencji o nast´pujàcej treÊci: Norwegia Portugalia Republika S∏owacji Szwajcaria Szwecja Turcja Wielka Brytania W∏ochy „Rzeczpospolita Polska, na mocy artyku∏u 34, zastrzega sobie prawo nieuznawania i niestwierdzania wykonalnoÊci orzeczeƒ i ugód nie przewidujàcych okresowego p∏acenia alimentów. Jednà z zasad polskiego prawa dotyczàcà obowiàzku alimentacyjnego jest okresowe, bie˝àce dostarczanie Êrodków utrzymania”. 3. Podczas sk∏adania dokumentów ratyfikacji, przyj´cia lub przystàpienia oraz w terminach póêniejszych z∏o˝one zosta∏y przez nast´pujàce podane ni˝ej paƒstwa zastrze˝enia i oÊwiadczenia: Zgodnie z artyku∏em 35 wymienionej konwencji wesz∏a ona w ˝ycie w stosunku do Rzeczypospolitej Polskiej dnia 1 lipca 1996 r. JednoczeÊnie podaje si´ do wiadomoÊci, co nast´puje: 1. Zgodnie z artyku∏em 35 wymienionej konwencji wesz∏a ona w ˝ycie dnia 1 sierpnia 1976 r. 2. Nast´pujàce paƒstwa sta∏y si´ stronami wymienionej konwencji w okreÊlonych poni˝ej datach: Republika Czeska 1 sierpnia 1976 r. Dania 1 stycznia 1988 r. Estonia 1 kwietnia 1998 r. Finlandia 1 lipca 1983 r. Francja 1 paêdziernika 1977 r. Hiszpania 1 wrzeÊnia 1987 r. Luksemburg 1 czerwca 1981 r. Niderlandy 1 marca 1981 r. Niemcy 1 kwietnia 1987 r. 1 lipca 1978 r. 1 sierpnia 1976 r. 1 sierpnia 1976 r. 1 sierpnia 1976 r. 1 maja 1977 r. 1 listopada 1983 r. 1 marca 1980 r. 1 stycznia 1982 r. Republika Czeska Dnia 28 stycznia 1993 r. Republika Czeska zadeklarowa∏a zwiàzanie si´ niniejszà konwencjà — w∏àczajàc zastrze˝enia i oÊwiadczenia z∏o˝one przez Czechos∏owacj´ — z dniem 1 stycznia 1993 r., tj. z datà rozpadu Czechos∏owacji. „Socjalistyczna Republika Czechos∏owacji, w odniesieniu do Konwencji o uznawaniu i wykonywaniu orzeczeƒ odnoszàcych si´ do obowiàzków alimentacyjnych, sporzàdzonej w Hadze dnia 2 paêdziernika 1973 r., zastrzega sobie prawo, zgodnie z artyku∏em 34 Konwencji, do nieuznawania lub niewykonywania decyzji i ustaleƒ odnoszàcych si´ do obowiàzków alimentacyjnych okreÊlonych w artykule 26 punkt 2 a i b, poniewa˝ czechos∏owacki system prawny nie zna obowiàzków alimentacyjnych mi´dzy osobami wymienionymi w tym artykule. RównoczeÊnie Socjalistyczna Republika Czechos∏owacji pragnie podkreÊliç odnoÊnie do artyku∏u 32 Konwencji, zgodnie wobec wszystkich paƒstw, ˝e Kon- Dziennik Ustaw Nr 2 — 50 — wencj´ powinno stosowaç si´ do wszystkich terytoriów, za których stosunki zagraniczne sà te paƒstwa odpowiedzialne, jednak˝e utrzymywanie niektórych terytoriów w zale˝noÊci paƒstwowej od innych jest w opinii Czechos∏owacji sprzeczne z duchem za∏o˝eƒ i celów Deklaracji z dnia 14 grudnia 1960 r. o przyznaniu niezale˝noÊci paƒstwom kolonialnym i ich obywatelom, która deklaruje potrzeb´ przyspieszenia procesu dekolonizacji i bezwarunkowego koƒca kolonializmu we wszystkich jego formach.” OÊwiadczenia: Stosownie do artyku∏u 25 postanowienia Konwencji zostajà rozciàgni´te na stosunki z Paƒstwami, które z∏o˝à takie samo oÊwiadczenie, na wszelkie dokumenty urz´dowe sporzàdzone przez organ lub przed organem w∏adzy albo przez urz´dnika lub przed urz´dnikiem publicznym, uzyskane i wykonalne w Paƒstwie pochodzenia, o ile niniejsze postanowienia mogà byç zastosowane do takich dokumentów. Niemcy Dania Zastrze˝enia przewidziane w artykule 26 punkt 1 i 2 litera a i b. Rozszerzenie: Dnia 7 paêdziernika 1987 r. Konwencja zosta∏a rozciàgni´ta przez Dani´ na Wyspy Faroe z mocà od dnia 1 stycznia 1988 r. Estonia Dokument o przystàpieniu zawiera nast´pujàce oÊwiadczenia i zastrze˝enia: „(...) Estoƒski Riigikogu, w trakcie przyst´powania do niniejszej Konwencji, oÊwiadczy∏, ˝e organem centralnym w Estonii jest Ministerstwo SprawiedliwoÊci pe∏niàce funkcje organu w∏aÊciwego do przekazywania i przejmowania spraw alimentacyjnych.” „(...) Estoƒski Riigikogu, w trakcie przyst´powania do niniejszej konwencji, z∏o˝y∏ zastrze˝enie zgodnie z artyku∏em 34 o nieuznawaniu i niewykonywaniu orzeczeƒ i ugód zawartych w punktach 2 i 3 artyku∏u 26.” Finlandia Zastrze˝enia: „(...) w zale˝noÊci od zastrze˝eƒ, zgodnie z artyku∏em 34 Konwencji, z∏o˝onych w zwiàzku z podpisaniem Konwencji (...)”. Luksemburg Zastrze˝enia: Zgodnie z artyku∏em 34 Konwencji Wielkie Ksi´stwo Luksemburga zastrzega sobie prawo do nieuznawania i niewykonywania: — orzeczeƒ i ugód odnoszàcych si´ do obowiàzków alimentacyjnych:

1. a)mi´dzy krewnymi w linii bocznej,
2. b)mi´dzy powinowatymi, — orzeczeƒ i ugód, jeÊli nie dotyczà one okresowego p∏acenia alimentów. Niderlandy Zastrze˝enia: Stosownie do artyku∏u 34, w zwiàzku z artyku∏em 26 Konwencji, Królestwo Niderlandów sk∏ada zastrze˝enie, ˝e Konwencja nie powinna byç stosowana do orzeczeƒ i ugód odnoszàcych si´ do obowiàzków alimentacyjnych mi´dzy krewnymi w linii bocznej. Poz. 14 Zastrze˝enia i oÊwiadczenia: Republika Federalna Niemiec oÊwiadcza, stosownie do punktu 2 artyku∏u 26 Konwencji, ˝e nie b´dzie uznawaç i wykonywaç orzeczeƒ i ugód odnoszàcych si´ do obowiàzków alimentacyjnych:
3. a)mi´dzy krewnymi w linii bocznej oraz
4. b)mi´dzy powinowatymi. Niezale˝nie od tego zastrze˝enia Republika Federalna Niemiec b´dzie, zgodnie z prawem wewn´trznym, post´powaç, jak nast´puje: b´dzie uznawaç i wykonywaç zgodnie z postanowieniami Konwencji wszelkie orzeczenia i ugody innych Paƒstw Umawiajàcych si´, odnoszàce si´ do obowiàzków alimentacyjnych mi´dzy krewnymi w linii bocznej i mi´dzy powinowatymi; niemniej jednak b´dzie odmawiaç uznawania i wykonania takich orzeczeƒ na wniosek d∏u˝nika alimentacyjnego, jeÊli obowiàzek alimentacyjny nie b´dzie istnia∏ w prawie wewn´trznym paƒstwa, którego d∏u˝nik i wierzyciel sà obywatelami, lub w przypadku braku wspólnej narodowoÊci, zgodnie z prawem stosowanym w sta∏ym miejscu pobytu d∏u˝nika. Republika Federalna Niemiec oÊwiadcza równie˝, stosownie do artyku∏u 25 Konwencji, ˝e postanowienia Konwencji b´dà rozciàgni´te, w stosunku do innych Paƒstw sk∏adajàcych oÊwiadczenie zgodne z tym artyku∏em, na oficjalne dokumenty („acte authentique”) sporzàdzone przez organ lub przed organem albo przez urz´dnika lub przed urz´dnikiem publicznym i bezpoÊrednio wykonane w Paƒstwie pochodzenia, o ile niniejsze postanowienia mogà byç zastosowane do takich dokumentów. Rzàd Republiki Federalnej Niemiec oÊwiadczy∏ ponadto, i˝ Konwencja powinna stosowaç si´ do Berlina Zachodniego, ze skutkiem prawnym od momentu, w którym Konwencja wchodzi w ˝ycie w Republice Federalnej Niemiec. Norwegia Zastrze˝enia: Zgodnie z artyku∏em 34 rzàd Norwegii zastrzega sobie prawo przewidziane w artykule 26 punkt 2 do nieuznawania i niewykonywania orzeczeƒ i ugód odnoszàcych si´ do obowiàzków alimentacyjnych mi´dzy krewnymi w linii bocznej i mi´dzy powinowatymi. W nocie z dnia 2 lutego 1992 r. Norwegia poinformowa∏a Ministerstwo Spraw Zagranicznych Królestwa Niderlandów, co nast´puje: Dziennik Ustaw Nr 2 — 51 — „Wykonawczy Urzàd Alimentacyjny (The Maintenance Enforcement Office) w Oslo, wydzia∏ mi´dzynarodowy, od dnia 1 stycznia 1992 r. jest upowa˝niony do podejmowania decyzji dotyczàcych zwrotów odszkodowaƒ alimentacyjnych dzieciom we wszystkich przypadkach, gdy jedno z rodziców mieszka za granicà; ten sam organ od tego samego dnia powinien s∏u˝yç, jako urzàd zarówno przekazujàcy, jak i otrzymujàcy, do rozpoznawania spraw alimentacyjnych zgodnie z konwencjami, w szczególnoÊci w odniesieniu do Konwencji haskiej z dnia 15 kwietnia 1958 r.” W nocie z dnia 21 marca 1995 r. Norwegia poinformowa∏a Ministerstwo Spraw Zagranicznych Królestwa Niderlandów, co nast´puje: „Z dniem 1 paêdziernika 1992 r. Krajowy Norweski Urzàd Ubezpieczeniowy do spraw ubezpieczeƒ socjalnych z zagranicà, wydzia∏ alimentacyjny w przedmiocie zobowiàzaƒ wobec dzieci, funkcjonuje jako organ zarówno przekazujàcy, jak i przyjmujàcy zwroty odszkodowaƒ alimentacyjnych wobec dzieci, których jedno z rodziców mieszka za granicà. Adres wspomnianego wy˝ej urz´du: Folkertrygdkontoret for utenlandssaker Bidragskontoret Postboks 8138 Dep. 0032 Oslo Norway”. Portugalia Zastrze˝enie: Zgodnie z artyku∏em 34 ust´p 1 Konwencji, Portugalia zastrzega sobie prawo do nieuznawania i niewykonywania orzeczeƒ i ugód wymienionych w artykule 26 punkt 1 i 2 b. Republika S∏owacji W dniu 15 marca 1993 r. Republika S∏owacji zadeklarowa∏a zwiàzanie si´ Konwencjà — w∏àczajàc zastrze˝enia i oÊwiadczenia z∏o˝one przez Czechos∏owacj´, jak równie˝ sprzeciwy wyra˝one przez Czechos∏owacj´ w odniesieniu do zastrze˝eƒ z∏o˝onych przez inne strony Konwencji — z dniem 1 stycznia 1993 r., tj. od daty rozpadu Czechos∏owacji. Zastrze˝enia i oÊwiadczenia z∏o˝one przez Czechos∏owacj´ (patrz wy˝ej, przy Republice Czeskiej). Szwajcaria Zastrze˝enia: Zgodnie z artyku∏em 34 Szwajcaria zastrzega sobie prawo, przepisami przewidzianymi w artykule 26 punkt 2 a i b, do nieuznawania i niewykonywania orzeczeƒ i ugód odnoszàcych si´ do obowiàzków alimentacyjnych mi´dzy krewnymi w linii bocznej i mi´dzy powinowatymi. W nocie z dnia 26 marca 1993 r., otrzymanej 29 marca 1993 r., Szwajcaria poinformowa∏a o wycofaniu zastrze˝enia w odniesieniu do artyku∏u 26 punkt 2 Poz. 14 litera a i b. Zastrze˝enie wygasa ze skutkiem prawnym 1 czerwca 1993 r. Szwecja Zastrze˝enie: Zgodnie z artyku∏em 24 niniejszej Konwencji, Szwecja zastrzega sobie prawo do nieuznawania i niewykonywania orzeczeƒ i ugód opisanych w artykule 26 punkt 1 i 2. OÊwiadczenie: Przepisy Konwencji b´dà rozciàgni´te w stosunkach z innymi paƒstwami, które z∏o˝à oÊwiadczenie zgodne z tym artyku∏em, na dokument urz´dowy („acte autentique”), sporzàdzony przez organ lub przed organem albo przez urz´dnika lub przed urz´dnikiem paƒstwowym i wykonalny w Paƒstwie pochodzenia, o ile niniejsze postanowienia mogà byç zastosowane do takich dokumentów. Turcja Zastrze˝enia: Republika Turcji zastrzega sobie prawo, zgodnie z artyku∏em 34 Konwencji, w odniesieniu do artyku∏u 26 punkt 2 i 3, do nieuznawania i niewykonywania orzeczeƒ i ugód w stosunku do obowiàzków alimentacyjnych mi´dzy krewnymi w linii bocznej i mi´dzy powinowatymi oraz orzeczeƒ i ugód, jeÊli nie sà one przewidziane dla czynnoÊci okresowego p∏acenia alimentów. Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Pó∏nocnej Zastrze˝enia: „(
5. a)zastrzega sobie prawo, zgodnie z artyku∏em 26