Dziennik Ustaw Nr 17 — 1088 — Poz. 217 i 218 217 ROZPORZÑDZENIE MINISTRA FINANSÓW z dnia 7 marca 2000 r. w sprawie okreÊlenia maksymalnej wysokoÊci wp∏at na rzecz Polskiej Organizacji Turystycznej, uz

§ 2. 2. Za zgodà funkcjonariusza celnego rycza∏t mo˝e byç wyp∏acony w walucie polskiej, w wysoko

Êci stanowiàcej równowartoÊç przys∏ugujàcego rycza∏tu w walucie obcej.

1. W przypadku, o którym mowa w ust. 2, wysokoÊç rycza∏tu w walucie polskiej oblicza si´ na podstawie kursów sprzeda˝y walut obcych, ustalonych przez Prezesa Narodowego Banku Polskiego i og∏oszonych przez Narodowy Bank Polski, obowiàzujàcych w ostatnim dniu miesiàca kalendarzowego, w którym funkcjonariusz celny wykonywa∏ sta∏e zadania s∏u˝bowe poza polskim obszarem celnym. §
3. Funkcjonariuszowi celnemu wykonujàcemu zadania,

§ 2

, przys∏uguje: 1) 1/3 rycza∏tu, gdy pobyt poza polskim obszarem celnym trwa powy˝ej 4 godzin do 8 godzin na dob´, z zastrze˝eniem ust. 2, 2) 1/2 rycza∏tu, gdy pobyt poza polskim obszarem celnym trwa powy˝ej 8 godzin do 12 godzin na dob´, Dziennik Ustaw Nr 17 — 1089 — 3) ca∏y rycza∏t, gdy pobyt poza polskim obszarem celnym trwa powy˝ej 12 godzin do 24 godzin na dob´. 2. Rycza∏t w wysokoÊci okreÊlonej w ust. 1 pkt 1 przys∏uguje funkcjonariuszowi celnemu wykonujàcemu zadania,

§ 2

, podczas jazdy pociàgu, je˝eli pobyt poza polskim obszarem celnym trwa powy˝ej 3 godzin do 8 godzin na dob´. §

2. Czas pobytu poza polskim obszarem celnym jest to czas liczony od chwili przystàpienia do wykonywania zadaƒ s∏u˝bowych po przekroczeniu granicy kraju do zakoƒczenia tych zadaƒ za granicà kraju. Poz. 218 i 219
3. W przypadku wielokrotnego przekraczania granicy paƒstwowej w ciàgu doby, za podstaw´ obliczania wysokoÊci rycza∏tu przyjmuje si´ ∏àczny czas pobytu poza polskim obszarem celnym w ciàgu doby.
4. Je˝eli czas pobytu poza polskim obszarem celnym trwa nieprzerwanie w dwóch nast´pujàcych po sobie dniach, pobyt ten traktuje si´ jako pobyt poza polskim obszarem celnym w ciàgu doby. §
5. Rozporzàdzenie wchodzi w ˝ycie po up∏ywie 14 dni od dnia og∏oszenia. Minister Finansów: w z. H. Wasilewska-Trenkner 219 ROZPORZÑDZENIE MINISTRA GOSPODARKI z dnia 10 marca 2000 r. w sprawie trybu certyfikacji wyrobów. Na podstawie art. 21 ust. 3 ustawy z dnia 3 kwietnia 1993 r. o badaniach i certyfikacji (Dz. U. Nr 55, poz. 250, z 1994 r. Nr 27, poz. 96, z 1997 r. Nr 104, poz. 661 i Nr 121, poz. 770 oraz z 1999 r. Nr 70, poz. 776) zarzàdza si´, co nast´puje: 4) oznaczenie producenta, jego siedzib´ i adres, §
6. Certyfikacja wyrobów obejmuje: 1) certyfikacj´ obowiàzkowà na znak bezpieczeƒstwa, której podlegajà wyroby okreÊlone w przepisach wydanych na podstawie art. 13a i art. 18 ustawy z dnia 3 kwietnia 1993 r. o badaniach i certyfikacji (Dz. U. Nr 55, poz. 250, z 1994 r. Nr 27, poz. 96, z 1997 r. Nr 104, poz. 661 i Nr 121, poz. 770 oraz z 1999 r. Nr 70, poz. 776) przed wprowadzeniem ich do obrotu, 2) certyfikacj´ dobrowolnà, której mogà podlegaç w szczególnoÊci wyroby produkowane zgodnie z wymaganiami norm krajowych oraz norm i dyrektyw organizacji mi´dzynarodowych lub regionalnych; wyroby te mogà byç zg∏aszane do certyfikacji w celu uzyskania certyfikatu zgodnoÊci albo certyfikatu zgodnoÊci upowa˝niajàcego do oznaczania wyrobu znakiem zgodnoÊci. 8) podpis dostawcy lub osoby przez niego upowa˝nionej. §
7. Przepisy rozporzàdzenia stosuje si´ do certyfikacji obowiàzkowej wyrobów na znak bezpieczeƒstwa i oznaczania wyrobów tym znakiem oraz certyfikacji dobrowolnej wyrobów na znak bezpieczeƒstwa. §
8. Akredytowana jednostka certyfikujàca na podstawie w∏asnego systemu certyfikacji okreÊla tryb certyfikacji dobrowolnej wyrobów, o której mowa w § 1 pkt
9. §
11. Certyfikacja wyrobów jest dokonywana na wniosek dostawcy sk∏adany w akredytowanej jednostce certyfikujàcej.
12. Wniosek, o którym mowa w ust. 1, zawiera: 1) oznaczenie dostawcy ubiegajàcego si´ o wydanie certyfikatu, jego siedzib´ i adres, 2) numer w rejestrze w∏aÊciwym dla dostawcy, 3) dane identyfikujàce wyrób przewidziany do wprowadzenia do obrotu, 5) zakres certyfikacji, 6) wykaz za∏àczników, 7) dat´ i miejsce sporzàdzenia wniosku,
13. Do wniosku, o którym mowa w ust. 1, nale˝y do∏àczyç: 1) dokumenty umo˝liwiajàce dok∏adnà identyfikacj´ wyrobu, 2) kopi´ raportu z badaƒ wyrobu, 3) inne dokumenty wymagane w odr´bnych przepisach lub normach stanowiàcych podstaw´ do certyfikacji tych wyrobów.
14. Do wniosku, o którym mowa w ust. 1, powinien byç do∏àczony wyrób lub informacja o miejscu jego udost´pnienia w celu przeprowadzenia ogl´dzin. §
16. Akredytowana jednostka certyfikujàca, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wniosku, dokonuje oceny wniosku pod wzgl´dem formalnym. Wniosek spe∏niajàcy wymogi formalne,

§ 4ust.

2 i 3, podlega rejestracji w akredytowanej jednostce certyfikujàcej z datà jego wp∏ywu.

1. W przypadku gdy wniosek nie spe∏nia wymogów formalnych, akredytowana jednostka certyfikujàca niezw∏ocznie wzywa dostawc´ do uzupe∏nienia wniosku w terminie nie d∏u˝szym ni˝ 14 dni od dnia otrzymania wezwania. Wniosek taki podlega rejestracji z datà wp∏ywu uzupe∏nionych dokumentów do akredytowanej jednostki certyfikujàcej. Nieuzupe∏nienie wniosku powoduje pozostawienie go bez rozpatrzenia.
2. W terminie 30 dni od dnia zarejestrowania wniosku akredytowana jednostka certyfikujàca wydaje lub odmawia wydania certyfikatu na znak bezpieczeƒstwa, powiadamiajàc niezw∏ocznie dostawc´. Odmowa wydania certyfikatu wymaga uzasadnienia.